ΠΩΣ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗ ΓΑΛΗΝΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ;

hmathia
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ - ΑΠΛΟ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΥΚΟΛΟ ! ! !


«Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει εδώ; 
«ρώτησε ο σοφός ερημίτης τον οδοιπόρο που ζητούσε απεγνωσμένα να τον συναντήσει.
«Εγώ θέλω γαλήνη» απάντησε μελαγχολικά εκείνος. 
Ο ερημίτης πήρε ένα ξύλο κι έγραψε στο χώμα :
Εγώ θέλω γαλήνη…
«Κοίταξε τώρα πόσο απλό είναι», είπε στον οδοιπόρο και ...

Μεγάλη Παρασκευή - Το Μοιρολόι της Παναγίας

Η εβδομάδα των παθών του Κυρίου έχει να προσφέρει πλούσιο λαογραφικό υλικό.
Μέσα σ’ αυτό περιλαμβάνεται το Μοιρολόγι της Παναγίας που τραγουδιέται από γυναίκες το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης (μετά τα 12 Ευαγγέλια) ή το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής την ώρα που στολίζεται ο επιτάφιος.
Α) Ρίζες και επιρροές
Το μοιρολόγι της Παναγίας παρουσιάζει κοινά χαρακτηριστικά με ορισμένα βυζαντινά κείμενα όσο και με κείμενα της νεότερης λαϊκής παράδοσης. Το ύφος του εμφανίζει συγγένεια με τον Επιτάφιο θρήνο ή “Εγκώμια” που ψέλνονται το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής στην ακολουθία του Επιταφίου, ενώ οι λεπτομέρειες της αφήγησης παραπέμπουν σε νεότερα δημοτικά τραγούδια. Στα βυζαντινά κείμενα συγκαταλέγεται το Κοντάκιο του Ρωμανού “Είς τόν θρήνον της Θεοτόκου” (αρχές του 6ου αιώνα) που έχει τη μορφή δραματικού διαλόγου μεταξύ της Παναγίας και του Χριστού.
Τα Σταυροθεοτόκια, που αποδίδονται στον αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ’ (9ος αιώνας) έχουν ως θέμα τους, επίσης, το θρήνο της Θεοτόκου στο Σταυρό.
Ύστερα από 5-6 αιώνες απαντάται στη δημώδη βυζαντινή ποίηση ο θρήνος της Παναγίας στη δημώδη γλώσσα. Άγνωστος ο συγγραφέας, ωστόσο ο αριθμός των χειρόγραφων που έχει σωθεί μαρτυρεί τη μεγάλη δημοτικότητα και διάδοσή του.
Εκτός από τη δημώδη ποίηση που προαναφέραμε, στη λόγια Βυζαντινή απαντάται η χριστιανική τραγωδία “Χριστός Πάσχων”, κείμενο το οποίο έχει απασχολήσει πολύ τους μελετητές.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο έργο αυτό, που αποτελείται από 2.600 στίχους οι 1.304 προέρχονται από γνωστές τραγωδίες (του Ευριπίδη, του Αισχύλου, του Λυκόφρονα). Ο συγγραφέας παραβάλλει την Παναγία με την Εκάβη,ενώ η Παναγία όταν θρηνεί χρησιμοποιεί τα λόγια της Μήδειας που θρηνεί για τα παιδιά της. Εκτός από τις επιδράσεις των κλασικών, το κείμενο αυτό έχει δεχτεί την επίδραση από το Κοντάκιο του Ρωμανού και τα Σταυροθετόκια.
Στο “Χριστό Πάσχοντα” εμφανίζεται η έκκληση της Παναγιάς στο Χριστό να φανερώσει τη θεϊκή του φύση, το θέμα της απόγνωσής της και της επιθυμίας της να αυτοκτονήσει, καθώς και το παράπονό της πως θα απομείνει ολομόναχη αν την εγκαταλείψει ο γιος της. Η απελπισία αυτή της Παναγίας παρουσιάζεται ως βασικό μοτίβο σε νεότερα δημοτικά τραγούδια, καθώς επίσης και το ζήτημα της κατάρας της Παναγίας, βασικό μοτίβο στο μοιρολόγι της Παναγίας.
Στον Επιτάφιο θρήνο, που ψάλλεται τη Μεγάλη Παρασκευή,η Παναγία είναι το κεντρικό πρόσωπο, αν και σε λίγα μόνο τμήματα μιλάει η ίδια. Δυνατές εικόνες και συμβολισμοί δίνουν μια χριστιανική αντίληψη για τη σχέση του φωτός με το σκοτάδι, της ζωής και του θανάτου.
“Υπό την εκρύβης, ωσπέρ ήλιος, νυν και νυκτί τη του θανάτου κακαλύψαι, άλλ’ ανάτειλον φαιδρότερον, Σωτήρ”
Ο Χριστός ως ήλιος και πρωταρχική πηγή φωτός κατεβαίνει στον Άδη στερώντας από τη γη το φως του.
Η φύση παρακολουθεί την κάθοδο αυτή και συμμετέχει στο θρήνο για τον Πάσχοντα Θεό.
“Ω βουνοί και νάπαι και ανθρώπων πλήθυς, κλαύσατε και πάντα θρηνήσατε συν εμοί τη του Θεού ημών μητρί”
Η επίκληση της Θεοτόκου να συμμετάσχει και η φύση στο θρήνο της, παραπέμπει στην επίκληση της Αφροδίτης, που στον Επιτάφιο του Βίωνα, παρακαλεί τα βουνά, τις κοιλάδες, τα ποτάμια, να θρηνήσουν μαζί της τον Άδωνη.
Από τους μελετητές γίνεται παραλληλισμός του Άδωνη με το Χριστό και πιστεύεται ότι η χαμένη άνοιξη και νιότη ταυτίζονται με το θείο.
Ο Επιτάφιος θρήνος, σε σχέση με το Μοιρολόγι της Παναγιάς, είναι κείμενο με έντονη εικονοποιία, το οποίο επεξεργάζεται ιδιαίτερα τα λυρικά του στοιχεία.
Στο Μοιρολόγι της Παναγίας, παράλληλα με το θρήνο έχουμε και αφήγηση των γεγονότων. Γι’ αυτό και το συγκεκριμένο τραγούδι το κατατάσσουμε στις παραλογές και όχι στους θρήνους. Ας σημειωθεί ότι με τον όρο παραλογή αναφερόμαστε σε δημοτικά τραγούδια που, ενώ εμπεριέχουν θρήνο, εξιστορούν κάποια γεγονότα.
Β) Το Μοιρολόγι της Παναγίας
Το Μοιρολόγι της Παναγίας απαντάται με πολλές παραλλαγές. Στις περισσότερες απ’ αυτές το Μοιρολόγι ξεκινάει με την περιγραφή του σκοτεινιασμένου ουρανού και της γκρίζας μέρας αφού, αμέσως μετά, εξαγγέλει το λόγο:
Σήμερα μαύρος ουρανός
σήμερα μαύρ’ ημέρα
σήμερα εσταυρώσανε
των πάντων βασιλέα.
Η φύση φαίνεται εδώ να συμπάσχει με την Παναγία, η οποία, σε μια παραλλαγή από τη Σκλυβρία της Θράκης, αναγνωρίζει στον ουρανό δυσοίωνα σημάδια, τη μέρα της Σταύρωσης:
Βλέπει τον ουρανό θαμπό
και τ’ άστρα φουρκωμένα
και το φεγγάρι το λαμπρό
στο αίμα βουτηγμένο.
-Τι έχεις,ήλιε,κι είσαι θαμπός;
αστρί μου φουρκωμένο;
και συ φεγγάρι μου λαμπρό
στο αίμα βουτηγμένο;
Ο ουρανός με τ’ άστρα, το φεγγάρι και ο ήλιος είναι μοτίβο που αναφέρεται σε πολλά δημοτικά μας τραγούδια. Ανάλογο κοινό μοτίβο ως προς τα ακριτικά μας τραγούδια, που φαίνεται ότι δανείστηκε απ’ αυτά το Μοιρολόγι της Παναγίας, είναι το μοτίβο της λιποθυμίας. Η Παναγία όταν πληροφορείται τη σύλληψη και το βασανισμό του Μονογενή της χάνει τις αισθήσεις της. Οι γυναίκες προσπαθούν να τη συνεφέρουν ρίχνοντάς της άφθονο νερό. Το μοτίβο αυτό της λιποθυμίας είναι επαναλαμβανόμενο.
Σαν τ’ άκουσε η Δέσποινα
πέφτει λιποθυμάει.
Τρία σταμνιά ροδόνερο
τρία σταμνάκια μόσχο
και τρία σταμνιά ανθόνερο
ως να τη συνεφέρει.
Η μετατροπή του νερού σε ανθόνερο και ροδόνερο παραπέμπει στα μύρα που φέρνουν οι μυροφόρες για να ράνουν μ’ αυτά το σώμα του Χριστού, στον Επιτάφιο θρήνο:
“Έρραναν τον τάφο, αι μυροφόραι μύρα λίαν πρωί ελθούσαι”.
Στοιχεία από τα εγκώμια δανείζεται αρκετά το Μοιρολόγι της Παναγίας:
Π.χ. Γιόκα μου πού είν’ τα κάλλη σου πού είναι η ομορφιά σου;
“Ω γλυκό μου έαρ, γλυκύτατο μου τέκνο πού έδει σου το κάλλος;”
Εντονότατη είναι η παράθεση στοιχείων από τη Χριστιανική παράδοση. Στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, η Παναγία με τον αγαπημένο μαθητή του Χριστού, τον Ιωάννη,βρίσκονται κάτω από το Σταυρό.
Ο Ιησούς, τότε, αναθέτει στον Ιωάννη να φροντίσει τη μητέρα του, ενώ στη Θεοτόκο λέει “γύναι, ιδέ ο υιός σου”. Τα λόγια αυτά περνούν και στο Μοιρολόγι ως διάλογος με τον Ιωάννη:
“Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε
και βαπτιστή του γιού μου
εμένα είναι γιόκας μου
και σένα Δάσκαλός σου”.
Εδώ, ο μαθητής του Χριστού Ιωάννης συγχέεται με τον Ιωάννη το βαπτιστή. Η παράδοση φαίνεται πως συγχέει τα κείμενα λόγω, ίσως, της παρανόησης των κειμένων των Ευαγγελίων.
Η Παναγία διακατέχεται από πόνο και οργή για την άδικη καταδίκη του γιου της γι’ αυτό και μέσα στον ολοφυρμό της χρησιμοποιεί την κατάρα. Στη συγκεκριμένη παραλλαγή η Παναγία καταργιέται τον αθίγγανο που φτιάχνει καρφιά, αλλά και την Αγία Καλή, η οποία ως πρόσωπο φαίνεται ότι αποτελεί παράλληλο επιβίωμα της αρχαίας Καλλίστης.
Αξίζει να σταθούμε σ’ αυτό το σημείο για να δούμε την επιρροή του μύθου στη λαϊκή μας παράδοση και στο δημοτικό τραγούδι.
Η Αγία Καλή θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι ταυτίζεται με την Αρτέμιδα Καλλίστη ή με την Κλα, την αρχόντισσα των νεράιδων ή την Καλή, κόρη ή αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή ακόμα με την Καλή των Ορέων της βυζαντινής παράδοσης, που θεωρείτο προστάτιδα της μαγείας και των πονηρών πνευμάτων.
Στο Μοιρολόγι της Παναγίας, η Αγία Καλή παρατηρεί:
-Ποιος είδε γιο εις το σταυρό
και μάνα στο τραπέζι;
Η παρατήρηση αυτή εξοργίζει την Παναγία γι’ αυτό και της ανταπαντά με την κατάρα. Η προτροπή του Χριστού προς τη Μητέρα του να επιστρέψει στο σπίτι και να ετοιμάσει τραπέζι με κρασί και παξιμάδια αποτελεί στοιχείο του εθίμου της παρηγοριά (δείπνο μετά από κηδεία). Το έθιμο αυτό είναι ειδολωλατρικό επιβίωμα που αφομοιώθηκε από τη χριστιανική παράδοση και συνεχίζεται μ’ έναν άλλο τρόπο ως τις μέρες μας.
Γ)Το Μοιρολόγι της Παναγίας ως στοιχείο εθίμου
Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, όταν βγει ο Εσταυρωμένος και τελειώσει η ακολουθία των 12 Ευαγγελίων, σε πολλά μέρη μένο0υν στην εκκλησία μαυροφορεμένες γυναίκες και τραγουδούν το Μοιρολόγι της Παναγίας.
Κάνουν ολονυκτία κοντά στο Χριστό, θρηνώντας με μοναδικό τρόπο. Ο πόνος της Παναγίας σμίγει με το δικό τους πόνο.
Σε άλλα μέρη το Μοιρολόγι της Παναγίας συνδυάζεται με το στόλισμα του Επιταφίου το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής. Γυναίκες και κορίτσια μαζεύονται από νωρίς στην εκκλησία για να στολίσουν με λογής λογής λουλούδια τον Επιτάφιο. Προσκυνητές περνούν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας να προσκυνήσουν, ενώ ο θρήνος των γυναικών συνεχίζεται μέχρι την ώρα που θα χτυπήσουν οι καμπάνες για την ακολουθία του Επιταφίου.
ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
Σήμερα μαύρος ουρανός
σήμερα μαύρ’ ημέρα
σήμερα εσταυρώσανε
των πάντων βασιλέα.
.
Οι φθονεροί Αρχιερείς
και γραμματείς οι πρώτοι
χρήματα έταζαν πολλά
για ν’ αύρουν τον προδότη.
.
Ως ήταν πρέπον και τιμή
δώρα να ετοιμάσουν
συβούλιον εποίησαν
αυτόν δια να πιάσουν.
.
Με δολερόν συμβούλιον
έστησαν την παγίδα
και έπιασαν τον δολερόν
Απόστολον Ιούδαν.
.
Σημαίνει η γης σημαίν’ ο Θεός
σημαίνουν τα ουράνια
σημαίνει κι Αγιά Σοφιά
μι τσ’ δικουχτώ καμπάνες.
.
Β’ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ
Τώρα είν’ Αγιά Σαρακοστή
τώρα είν’ Άγιες ημέρες
που λειτουργούν οι Εκκλησιές
και ψέλνιν η παπάδις.
.
Άκου βροντές και αστραπές
και ταραχές μεγάλες
βγαίνει να δει στην πόρτα της
να δη στη γειτονιά της.
.
Βλέπει, τον ουρανό θαμπό
και τ’ άστρα βουρκωμένα
και το φεγγάρι το λαμπρό
στο αίμα βουτηγμένο.
.
Βλέπει τον Γιάννη κ’ έρχεται
δαρμένο και κλαμένος.
.
-Τι έχεις Γιάννη μου και κλαις
κι είσαι βουρκωμένος;
.
-Δεν έχω στόμα να σιο πω
μιλιά να στ’ ομιλήσω
μήτε καρδιά μου το κρατά
να στο ομολογήσω.
Τον Δάσκαλό μου πιάσανε
οι άνομοι Εβραίοι
οι άνομοι και τα σκυλιά
κι οι τρισκαταραμένοι.
.
Σαν τ’ άκουσε η Δέσποινα
πέφτει λιποθυμάει.
.
Τρία σταμνιά ροδόνερο
τρία σταμνάκια μόσχο
και τρία σταμνιά ανθόνερο
ως να τη συνεφέρει.
.
Κι όταν την συνεφέρανε
Αυτόν τον λόγο λέει:
.
-Ανάθεμά σε ατσίγγανε
εσύ και τα παιδιά σου
εσύ και φαμίλλια σου
κι όλα τα γονικά σου
.
Ανάθεμά σε ατσίγαννε
χαΐρι να μην κάνεις
ούτε ψωμί στο ράφι σου
ποτέ να αποτάξεις.
.
Πέρνουν το στρατί στρατί
στρατί το μονοπάτι
και το στρατί τους έβγαλε
μπρος στου Πιλάτ’ την πόρτα.
.
Βλέπουν την πόρτα σφαλιστή
και τα κλειδιά παρμένα
και τ’ αψηλά παράθυρα
σφιχτά μανταλωμένα.
.
Άνοιξε η πόρτα του ληστού
κι η πόρτα του Πιλάτου
κι η πόρτα από το φόβο της
ανοίγει μοναχή της.
.
Βλέπει δεξά βλέπει ζερβά,
κανέναν δεν γνωρίζει
βλέπει και ξαναδεύτερα
βλέπει τον Άγιο Γιάννη,
.
-Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε
και βαπτιστή του γιού μου
εμένα είναι γιόκας μου
και σένα Δάσκαλός σου
.
-Δεν έχω στόμα να στο πω
μιλιά να στ’ ομιλήσω
μήτε καρδιά μου το βαστά
να στ’ ομολογήσω.
Βλέπεις Εκείνον τον γυμνό
τον παραπονεμένο;
όπου φορεί στην κεφαλή
τ’ ακάνθινο στεφάνι;
Εκείνος είν’ ο γιόκας σου
και μένα Δάσκαλός μου.
.
Πάει κοντά η Παναγιά
Και τον επροσκυνάει
-Κατέβα γιε μου χαμηλά,
να σε γλυκοφιλήσω
να βγάλω τη χρυσή ποδιά
το αίμα να σκουπίσω.
.
-Άντε μάνα στο σπίτι μας
και διάφορο δεν έχεις
και το Μεγάλο Σάββατο
κάτσε να μ’ απαντέχεις
Βάλε κρασί στον μαστραπά
κι αφράτο παξιμάδι
να φάν’ η μάνες για παιδιά
και τα παιδιά για μάνες
να φάνε κ’ η καλόπαντρες
για τους καλούς τους άντρες.
.
Πήραν το στρατί στρατί
στρατί το μονοπάτι
και το στρατί τους έβγαλε
στης Παναγιάς την πόρτα.
.
Βάζει κρασί στον μαστραπά
αφράτο παξιμάδι
και φάγαν μάνες για παιδιά
και τα παιδιά για μάνες.
.
Φάγαν κ’ η καλόπαντρες
για τους καλούς τους άντρες.
Περνά κ’ η Άγια Καλή
και το χαμογελάει
.
-Ποιος είδε γιο εις το σταυρό
και μάνα στο τραπέζι;
.
-Α, να χαθείς, Άγια Καλή
ποτέ να μη γιορτάζεις,
ποτέ να μη βρεθεί κανείς
κεράκι να σ’ ανάβει.
.
Όποιος τ’ ακούει σώνεται
κι όποιος το λέει αγιάζει
κι όποιος το
καλοαφουγκράζεται
παράδεισο θα λάβει.
 
Πόλυ Βασιλάκη, Περιοδικό Παράθυρο στην Εκπαίδευση του παιδιού, τεύχος 20, Μάρτιος-Απρίλιος 2003.
- See more at: http://www.pronews.gr/portal/20160429 

Tζιχαντιστές χτύπησαν Ελληνορθόδοξη εκκλησία την ώρα της λειτουργίας ! - ΒΙΝΤΕΟ -


ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ! ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ . . . . 


Ενώ ακούγεται ο ήχος από την οβίδα που πέφτει έξω από την εκκλησία, μέσα οι Χριστιανοί ψάλλουν ! 


Οι τζιχαντιστές βομβάρδισαν Ελληνορθόδοξη Εκκλησία στην Συρία την ώρας της λειτουργίας της Κυριακής στην πόλη Σελευκοπολη (Σκελπια στα Αραβικά).

Οι εικόνες που αποτυπώνονται στο βίντεο που ακολουθεί συγκλονίζουν. 
Ενώ ακούγεται ο ήχος από την οβίδα που ...

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ! ! !


http://www.shmantikanea.blogspot.gr/2016/04/blog-post_979.html

Η σημασία να σταθείς ενώπιον του Ουρανού και να καταθέσεις πρώτα- πρώτα την επιθυμία σου να αλλάξεις...

Μας έμαθε το νόημα της εξομολόγησης


της Μάρω Σιδέρη, θεολόγου, ιστορικού 


Εκείνος ο πνευματικός...

Η σκέψη ότι μέσα στις υποχρεώσεις μου ως χριστιανή συμπεριλαμβανόταν η εξομολόγηση με σόκαρε ως έφηβη. 
Δεν ήθελα να εμπιστευτώ έναν άνθρωπο ντυμένο την αυστηρότητα που πρέσβευε – πίστευα- την τελειότητα. 
Πώς να τον εμπιστευτώ; 
Και πώς εμπιστευόμενη θα ένιωθα καλύτερα; 
Κάτι τέτοιο μου φαινόταν αδιανόητο. Η μοναξιά μου ήταν η ασφάλειά μου, η σιωπή μου ήταν η προστασία μου, η ταραγμένη μου ψυχή ήταν η ηρεμία μου. Φοβόμουν. 
Το λέω ειλικρινά, φοβόμουν, ντρεπόμουν, προτιμούσα να ...

Οι άνθρωποι λησμόνησαν τον Θεό. Από εκεί έρχονται όλα τα κακά.

Αλεξάντρ Σολζενίτσιν ~ Ρώσος λογοτέχνης.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ !


Quo vadis? (κβὸ βάντις;). 
Ποῦ πη­γαίνειςκαημένη Ἑλλάδα
­πο­ρίαἈγωνία; Προβληματισμός;
 Ὅλα αὐτὰ μαζὶ κι ἀκόμη περισσότερα μπροστὰ στὴ συνεχιζόμενη τραγωδία τοῦ τόπου, μπροστὰ στὰ προβλήματα – στὸ πρόβλημα – τῆς πατρίδας μας.
 Προσεγγίζοντας τὸ πρόβλημα μὲ βά­ση τὰ κριτήρια τοῦ Εὐαγγελίου, τῆς Ὀρ­θο­δόξου Παραδόσεώς μας, πρωτίστως θὰ διαπιστώσουμε ὅτι ἡ σημερινὴ κρίση τῆς Ἑλλάδας εἶναι πρωτοφανής! 
Διότι πρώ­­τη φορὰ στὴν ἱστορία της ἡ Ἑλλάδα πλήττεται σὲ ὅλα της τὰ ἐπίπεδα. 
Πλήττεται, ὅπως τὸ διετύπωσε ὁ μεγάλος μας συνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης, στὴν ψυχή της ! 
Καὶ γιατί πλήττεται; Τί φταίει; 
Ποιὰ εἶ­ναι ἡ οὐσιαστικὴ αἰτία τοῦ προβλήματος;
Δεκαετίες πρίν, περιγράφοντας τὴ φο­­βερὴ κατάσταση στὴν ὁποία εἶχε περιέλθει ἡ δική του πατρίδα, ἡ Ρωσία, ὁ μεγάλος νομπελίστας συγγραφέας καὶ ἀ­συμ­βίβαστος ἀγωνιστὴς Ἀλέξανδρος Σολ­­ζενίτσιν ἔκανε τὴν ἀκριβέστατη διά­γνωση τοῦ προβλήματός της, διάγνωση ποὺ ἰσχύει ἀπολύτως καὶ γιὰ τὴν Ἑλ­λάδα. 
Ὁ λόγος του εἶναι εὐθύς, σαφέστατος, κρυστάλλινος. 
Ἂς τὸν προσέξουμε:
    «Ἐπάνω ἀπὸ μισὸ αἰώνα, ἐνῶ ἤμουν παιδάκι ἀκόμη, ἄκουγα ἀπὸ διάφορους ἡλικιωμένους ἀνθρώπους τὰ ἑξῆς λόγια, μὲ τὰ ὁποῖα ἐξηγοῦσαν τὶς μεγάλες τα­ραχὲς καὶ συμφορὲς στὴ Ρωσία: 
“Οἱ ἄν­θρωποι λησμόνησαν τὸν Θεό· ἀπὸ ἐκεῖ ἔρχονται ὅλα τὰ κακά”. 
Ἀπὸ τότε κοπίασα ἐπάνω στὴν ἱστορία τῆς ἐπανα­στά­σεως κάτι περισσότερο ἀπὸ μισὸ αἰώνα· 
διά­βασα σχετικῶς ἑκατον­τάδες βιβλία· συγ­κέντρωσα ἑκα­τοντάδες μαρτυρίες καὶ ἔγραψα καὶ ὁ ἴδιος πρὸς ἐκκαθάρισιν αὐτῆς τῆς κα­ταστροφῆς ὀκτὼ τόμους. 
Ἐν τούτοις σήμερα, ἂν κάποιος μὲ παρακαλέσει νὰ κατονομάσω ὅσο γίνεται συντομότερα τὴ βασικὴ αἰτία αὐτῆς τῆς ἐ­ξολοθρεπτι­κῆς ἐπαναστάσεως ποὺ κα­­­τα­βρόχθισε περίπου 60 ἑκατομμύρια ἀν­θρώπους, δὲν θὰ μποροῦσα νὰ ἐκ­φρα­στῶ ἀκρι­βέστε­ρα ἀπὸ τὸ νὰ ἐ­πα­ναλάβω: “Οἱ ἄν­θρωποι λησμόνησαν τὸν Θεό· ἀ­πὸ ἐκεῖ ἔρχονται ὅλα τὰ κακά”.
    Ἀλλὰ καὶ πέρ᾿ ἀπὸ αὐτό…

Πως βρήκα το Θεό


Τό νόημα τῆς ζωῆς............(Anthony Bloom -Metropolitan of Sourozh).



(Ὁ Τιμόθεος Οὐίλσον εἶχε συνέντευξη μὲ τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη τοῦ Σουρὸζ κ. Ἀντώνιο Μπλούμ, ἀπόσπασμα τῆς ὁποίας δημοσιεύουμε πιό κάτω)



Τ.Ο.:Πότε γίνατε Χριστιανός; Ὑπῆρξε στὴ ζωὴ σας καμιὰ συγκεκριμένη στιγμὴ μεταστροφῆς;

Α.Μπλούμ: Αὐτὸ ἔγινε σὲ διάφορα στάδια. Μέχρι τὰ μέσα τῆς ἐφηβικῆς μου ἡλικίας ἤμουνα ἕνας ἄπιστος καὶ ἐπιθετικὰ ἀντιεκκλησιαστικός. Δὲν γνώριζα τὸ Θεό, δὲν νοιαζόμουνα γι’ Αὐτὸν καὶ μισοῦσα καθετὶ σχετικὸ μὲ τὴν ἰδέα τοῦ Θεοῦ.

Τ.Ο.: Καὶ ὅλα αὐτά, παρὰ τὰ «πιστεύω» τοῦ πατέρα σας;

Α.Μπλούμ: Ναί, γιατί μέχρι τὰ δεκαπέντε μου χρόνια ἡ ζωὴ μας ἦταν...

Η μεταστροφή του Ντοστογιέφσκι


Πίνακας του Konstantin Vasiliev, Fyodor Dostoyevsky, 1976

«Αν όλος ο κόσμος βαδίσει προς μια κατεύθυνση, κι ο Χριστός προς την άλλη, 
εγώ θα πάω πίσω από τον Χριστό.» Φ. Ντοστογιέφσκι

Η μεταστροφή του Ντοστογιέφσκι ή αλλιώς η επιστροφή του Ασώτου
Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου

H καρδιά του ευαγγελίου είναι αυτή η ιστορία του Ασώτου. Η αγαπημένη μου ηθικοπλαστική ιστορία είναι αυτή του εξόριστου Ντοστογιέφσκι. Στον δρόμο για την εξορία, κάποια ευσεβής χριστιανή γιαγιά του χάρισε την Καινή Διαθήκη για παρηγοριά. Άθεος ο Ντοστογιέφσκι, έσκιζε τις σελίδες του βιβλίου για να καθαρίζει την πίπα του. Έσκισε τον Ματθαίο, τον Μάρκο και αρκετές σελίδες από τον Λουκά. Ώσπου κάποια στιγμή, από περιέργεια ή βαριεστημάρα θέλησε να μάθει τί λέει επιτέλους αυτό το βιβλίο των χριστιανών. Και να! Τα φέρνει ο Θεός έτσι και η πρώτη σελίδα στο μισκοσκισμένο βιβλίο ήταν...

ΒΑΦΗ ΑΥΓΩΝ ΜΕ ΦΥΤΑ


Σ

την βαφή των αυγών προτιμούσα πάντα τις φυτικές βαφές. 

Εδώ στην Κεφαλλονιά έχουμε ένα φυτό που το βγάζουμε από τη

 θάλασσα, είναι σαν κόκκινο φύκι και βρίσκεται προσκολλημένο

 στους βράχους μέσα στο νερό. Κάνει τα αυγά βαθυκόκκινα με

 απόχρωση βυσσινί-καφέ. Γίνονται θαυμάσια και μία χούφτα φύκι

 βάφει πάρα πολλά αυγά. Στον τόπο μας η βαφή με το φύκι αυτό

 είναι παράδοση. Όσο για τα υπόλοιπα χρώματα με φυτικές βαφές...


Ας δούμε πώς βγαίνουν με συνηθέστερα μέσα τα ποικίλλα φυτικά
 χρώματα:
Κόκκινο χρώμα: Η συνηθέστερη βαφή είναι το κρεμμύδι, το οποίο
 όμως δίνει πιο καφέ χρώμα, καθώς και το πατζάρι, όπως θα δείτε
 παρακάτω. Συχνά αναφέρεται και το ριζάρι για βαθύ σκούρο κόκκινο χρώμα, το οποίο βράζεται όπως όλες οι φυτικές βαφές, με ξύδι και νερό
 για 20' (και τα αυγά μέσα, εννοείται!).

Για τα υπόλοιπα χρώματα δεν ήξερα, αλλά βρήκα πληροφορίες στο διαδίκτυο οι οποίες ακολουθούν στην συνέχεια:

Α. Φυτικά υλικά για κόκκινο και διάφορα χρώματα:

  • Διαλέξτε φυσικά υλικά ανάλογα με το χρώμα!

Κόκκινο: μεγάλη ποσότητα από...

Tον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου !


Γέρ. Εφραίμ Φιλοθεϊτης ( Αριζόνας )


Tον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον
 και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ· 
λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα 
και σώσόν με», ψάλλει η Εκκλησία μας.
Η ψυχή του χριστιανού, η μετανοημένη ψυχή, αυτή που έχει συναίσθηση της αμαρτωλότητος και της ευθύνης, στρέφει τα μάτια της προς τον Νυμφίον της Εκκλησίας και γοερώς αναφωνεί: «Σωτήρα μου, Ευεργέτα μου, Συ που σταυρώθηκες γιά μένα την αμαρτωλή ψυχή· δεν έχω χιτώνα καθαρό, χιτώνα λελαμπρυσμένο από τα δάκρυα και την μετάνοια· ένδυμα δεν έχω αγνό.
Πώς θα παρουσιασθώ ενώπιόν Σου, Ουράνιε Νυμφίε κάθε μετανοημένης και καθαράς ψυχής! Ο νυμφώνας Σου είναι κεκοσμημένος, είναι θαυμάσια στολισμένος και όμορφος. Εγώ όμως δεν έχω ένδυμα, ίνα εισέλθω και κατοικήσω αιωνίως εν αυτώ.
Σε παρακαλώ, Σε ικετεύω, Ουράνιε Νυμφίε της ψυχής μου, λάμπρυνόν με· καθάρισε το ένδυμα της ψυχής μου, δώσε μου τα απαιτούμενα μέσα καθάρσεως για να λαμπρυνθή το ένδυμα αυτό και να αξιωθώ να γίνω μέτοχος, να γίνω άξιος να κατοικήσω μέσα σ’ αυτόν τον ουράνιο και αιώνιο νυμφώνά Σου».

Η Βασιλεία του Θεού, η Άνω Ιερουσαλήμ, ο ουράνιος κόσμος, ο αιώνιος και αναλλοίωτος είναι ο νυμφώνας του Θεού, εκεί που κατοικεί ο Θεός εν φωτί, εκεί που οι άγγελοι ψάλλουν ακαταπαύστως το: «Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών». Σ’ εκείνον τον ουράνιο κόσμο βρίσκεται η μακαριότητα του Θεού, η ευτυχία, το κάλλος και η ομορφιά.
Ψυχές κεκαθαρμένες και...

Mε θερμή προσευχή συνοδευόμενη από προσοχή, υπομονή και αυτοκριτική


Ο μακάριος Γέροντας ως άνθρωπος της αδιάλειπτης νοεράς προσευχής γνώριζε πολύ καλά την δύναμή της. Πόσο πολύ κατακαίει τον εχθρό και πόση χάρη δίνει στον άνθρωπο. Για ν’ αποβεί όμως η προσευχή ωφέλιμη και καρποφόρα σε κάθε αγωνιζόμενο χριστιανό, για να ενισχύει την πίστη και την ελπίδα του στον Θεό, για να φέρει την υπομονή και την ανδρεία στην ψυχή που δοκιμάζεται, πρέπει να γίνει από τον πιστό μία ανάλογη προετοιμασία, να τηρηθούν κάποιοι όροι για τους οποίους σε πολλά σημεία μας μιλά ο Όσιος Γέροντας.

proseyxh34

Αφετηρία και πρώτο δεδομένο στον αγώνα της προσευχής είναι η μεγάλη προσοχή με την οποία πρέπει να επιτελείται: «προσευχή χωρίς προσοχήν και νήψιν[52] είναι απώλεια χρόνου· κόπος χωρίς πληρωμην».[53] Ο προσευχόμενος πρέπει να προσέχει να μην περισπάται ο νους του στα μάταια του κόσμου, ούτε σε άχρηστες ενθυμήσεις ή βιοτικές μέριμνες αλλά να καταβάλλει όλο τον κόπο και την προσπάθειά του ώστε να συγκεντρώνεται ο νούς του στα λόγια της προσευχής.
Όπως πολύ ορθά παρατηρεί ο Γέροντας Ιωσήφ: «πολλάκις εσύ εύχεσαι και ο νους σου περισπάται…

Τα κάλαντα του Λαζάρου


Γέροντας Νίκων - Η κατάκριση 17-4-16