Η Αγία Παρθενομάρτυς Ιφιγένεια του Πόντου († 16 Νοεμβρίου)


Η ένδοξος και καλλίνικος μάρτυς του Χριστού Ιφιγένεια, κατήγετο εκ Τοκάτη Πόντου Μικράς Ασίας, εγεννήθη τω σωτήριον έτος 53 μ.Χ. εκ γονέων ειδωλολατρών οίτινες εκ μέσω του Αποστόλου Πρωτοκλήτου Ανδρέα εγνώρισαν την εις Χριστόν τον Ναζωραίον αληθινή πίστην βαπτισθέντες υπ’ αυτού οικογενειακώς. 
Επί του σκληρού διώκτου των Χριστιανών και ειδωλολάτρου βασιλέως Νέρωνος συλλαμβάνονται οι γονείς της Ιφιγένειας και κλείονται εις την φυλακήν.
Μετ’ ου πολύ, ο Διοικητής της περιοχής Τοκάτη Πόντου, αποστέλει στρατιώτας οίτινες συλλαμβάνουν την νεαρά και πανέμορφον κόρην και εράστριαν του Ναζωραίου Χριστού Ιφιγένεια και την οδηγούν ενώπιόν του δια να την ανακρίνει.
Η Ιφιγένεια παρ’ όλο το νεαρόν της ηλικίας της, μόλις 15 ετών, σθεναρώς ομολογεί ενώπιον του σκληρού ειδωλολάτρου και Διοικητού Μάρκου, την εις Χριστόν πίστη της και με μεγίστη δύναμην βροντοφωνεί ότι τυγχάνει φλογερή εράστρια του Νυμφίου Χριστού και ότι για το Άγιον όνομά Του είναι έτοιμη να δώσει ακόμη και αυτή την ζωήν της.
Οσάκις την προσεπάθησεν με λόγους κολακευτικούς και υποσχέσεις να μεταπείσει την Ιφιγένεια να αρνηθεί τον Χριστόν· ιδών δε το σθεναρόν του χαρακτήρος της, δίδει σκληράς εντολάς εις τους στρατιώτας του να βασανίσουν την πάγκαλον ταύτην κόρη.
Οι στρατιώται λαμβάνουν λεπτά σίδερα αιχμηρά και ...

ΚΩΝΝΟΣ ΓΑΝΩΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ


Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θαυματουργός ὁ Νεοκαισαρείας



Γεννήθηκε περίπου τὸ 210 μὲ 215 μ.Χ. Οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες καὶ εἶχαν μεγάλη κοινωνικὴ θέση στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Μετὰ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσή του, ὁ Γρηγόριος μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἀθηνόδωρο πῆγαν στὴ Βηρυτὸ γιὰ νὰ σπουδάσουν νομικά.


Ὁ Θεὸς ὅμως εἶχε ἄλλα σχέδια γιὰ τὸ Γρηγόριο. Ὅταν περνοῦσε ἀπὸ τὴν Καισαρεία, ἄκουσε τὸ δεινὸ ἑρμηνευτή τῶν Γραφῶν, Ὠριγένη. Ὁ Γρηγόριος τόσο πολὺ ἐνθουσιάστηκε μαζί του, ὥστε ἄφησε τὰ νομικὰ καὶ διετέλεσε ἐπὶ χρόνια μαθητής του.

Κατόπιν πῆγε στὴν Ἀλεξάνδρεια, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπέστρεψε στὴ Νεοκαισάρεια μὲ πλήρη θεολογικὴ μόρφωση καὶ ἅγιο ζῆλο. Τότε ὁ Μητροπολίτης Ἀμασείας Φαίδημος διέκρινε τὰ χαρίσματά του καὶ τὸν ἔκανε ἐπίσκοπο Νεοκαισαρείας.

Ἡ ἐπισκοπὴ αὐτὴ εἶχε μόνο 17 χριστιανούς! Ὁ Γρηγόριος, ὅμως, δὲν τὸ θεώρησε ὑποτιμητικό. Βασιζόταν πολὺ στὴν...

Ὑπό προστασία τό Ἰσλάμ Ὑπό καταδίωξη ἡ Ὀρθοδοξία

«Προσβολή» τά μπάρμπεκιου ἀλλά «σκοταδισμός» ὁ νόμος κατά τῆς βλασφημίας!
ΗΛΠΙΖΕ κανείς ὅτι ἡ δεκαετής κρίσις θά ἄλλαζε θεμελιωδῶς τήν χώρα. Θά τήν ἐξυγίαινε καί θά τήν ἀπήλλασσε ὄχι μόνον ἀπό τά ἄσχημα «δημοσιονομικά» της ἀλλά καί ἀπό τίς ἐθνικές ἁμαρτίες της. Μετά θλίψεως διαπιστώνουμε ὅτι κατά τήν μετάβαση ἀπό τήν μία ἐποχή στήν ἄλλη «παίρνουμε» μαζί μας, μεταφέρουμε τά χειρότερα ἐλαττώματά μας καί τά ἐπιδεινώνουμε κιόλας. Ἡ ἐχθρική στάσις ἀπέναντι στόν νόμο καί ἡ ἄρνησις τῆς ἐφαρμογῆς του, ἡ ἀνοχή στήν βία, ἡ ἀνάγνωσις τῆς Ἱστορίας χωρίς ἑστίαση στά πρόσωπα πού κίνησαν τήν Ἱστορία (θά ἐπιχειρηθεῖ μέ τίς ἐκδηλώσεις γιά τό 2021), ἡ προκατάληψις κατά τοῦ Χριστιανισμοῦ καί ἡ εὔνοια ὑπέρ ὁποιασδήποτε θρησκείας τόν πολεμᾶ, κυρίως τοῦ Ἰσλαμισμοῦ, ἡ ἄρνησις κάθε τι ἑλληνικοῦ καί ἡ ὑποταγή σέ κάθε τι ξένο, ἡ καταδίωξις τῆς πλειοψηφίας καί ἡ ἐπιβολή τῆς μειοψηφίας, εἶναι μερικά ἀπό τά συμπτώματα, παλαιά καί νέα, πού παρατηροῦνται καί στήν νέα ἐποχή.
Τά παραδείγματα δέν εἶναι ἕνα καί δυό. Εἶναι πολλά. Ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου δέν εἶναι ὅταν ἐκλεγμένοι βουλευτές τοῦ Κοινοβουλίου δέν πειθαρχοῦν σέ ἀποφάσεις προκαταρκτικῆς ἐπιτροπῆς πού λειτουργεῖ ὡς οἱονεί δικαστικό συμβούλιο καί ἐκδηλώνουν τάσεις ἀπειθείας; Ἀτιμωρησία καί ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ νόμου δέν εἶναι νά ἀπαλλάσσεται ἀπό τήν ἀγωνία τῆς αὐτεπάγγελτης ποινικῆς διώξεως ὁ τραπεζίτης πού «κουρεύει» ἐπιχειρηματικά θαλασσοδάνεια πού ἐδόθησαν ἀπό τό ὑστέρημα τῶν καταθετῶν; Ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου δέν εἶναι ὁ θόρυβος πού ξεσηκώθηκε γιά τούς ἀνηλίκους πού παρακολουθοῦσαν τήν χαρακτηρισμένη ἀπό τίς δημόσιες ἀρχές ὡς «ἀκατάλληλη» ταινία «Τζόκερ»; Ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου δέν εἶναι ὅτι φοιτητές παραβιάζουν ἀπόφαση νομίμως ἐκλεγμένης πρυτανικῆς ἀρχῆς, παραβιάζουν λουκέττα καί εἰσβάλλουν σέ κλειστό πανεπιστημιακό χῶρο; Ἐνδεικτικά τά παραδείγματα. Δυστυχῶς!
Ἀπό τήν κορυφή ἕως τήν βάση ἡ νομιμότης στήν Ἑλλάδα δέν εἶναι αὐτονόητος, ἀκόμη καί μετά τήν χρεοκοπία. Ἡ ἀντίστασις στόν νόμο καί ἡ ὑπονόμευσίς του εἶναι ὅμως. Ἡ Κίνα, τῆς ὁποίας τόν Πρόεδρο ὑποδεχθήκαμε στήν πατρίδα μας, διεκδικεῖ τήν ἡγεμονία τοῦ κόσμου, ἐπειδή συνδυάζει ἰδιωτική πρωτοβουλία καί πειθαρχία. Πειθαρχία στόν νόμο. Ὁ καπιταλισμός της ὀνομάζεται «πειθαρχημένος καπιταλισμός». Στήν πατρίδα μας ἀντιθέτως ἀπολαμβάνουμε «κρατισμό μέ ἀναρχία». Ἀναρχία ἐννοῶντας «χωρίς ἀρχές». Ἄν εἴχαμε ἀρχές, δέν θά μεροληπτούσαμε ἀπέναντι στήν βία. Ἡ φαλτσέτα τοῦ Ρουπακιᾶ στήν Νίκαια, τά ρόπαλα, τά τάγματα ἐφόδου καί οἱ ναζιστικές κραυγές καταγγέλλονται σωστά καί μέ σφοδρότητα κάθε μέρα στόν δημόσιο διάλογο. Ἡ Δημοκρατία κινδυνεύει. Ἀλλά ὅταν ἡ Ἀστυνομία δίδει στήν δημοσιότητα φωτογραφίες ἀπό βαρύ ὁπλισμό τρομοκρατικῶν ὁμάδων –καλασνίκωφ, τσεκούρια κ.λπ.– ἤ ὅταν ἡ Ἀστυνομία δίδει στήν δημοσιότητα καδρόνια, πέτρες, μπουκάλια γιά βόμβες μολότωφ, ἡ τάσις στόν δημόσιο διάλογο εἶναι νά μήν μείνουμε πολύ στό θέμα, ἡ τάσις δέν εἶναι νά σταθοῦμε, ἡ τάσις δέν εἶναι νά καταγγείλουμε αὐτά τά φασιστικά τάγματα ἐφόδου. Ὅταν ἀναλαμβάνει δράση ἡ τρομοκρατία, ἡ Δημοκρατία δέν κινδυνεύει! Πόσο μπορεῖ νά ἔχει σαπίσει ἕνα σύστημα πού παριστάνει τόν ἀμείλικτο τιμωρό τῆς ἀκροδεξιᾶς βίας, ἀλλά εἶναι ἐξαιρετικά ἐπιεικές –ἕως καί ἀθωωτικό στήν ἀκροαριστερή βία;
Ἡ ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καί ἡ ἀνοχή στήν βία εἶναι ἁμαρτίες πού μετακόμισαν ἀπό τήν μία ἐποχή στήν ἄλλη. Ὑπάρχουν ὅμως καί νέες. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ ὑποταγή τοῦ πολιτικοῦ συστήματος στά social media. Δοῦλος τους ἔχει καταστεῖ ὁ πολιτικός κόσμος. Λαμβάνει πιό σοβαρά τίς ἀπόψεις πού διατυπώνονται στόν σύγχρονο καφενέ τοῦ διαδικτύου ἀπό ἰσχυρές μειοψηφίες παρά τήν τεκμηριωμένη ἄποψη ἑνός εἰδικοῦ. Διαφωνεῖ τό «φιλελευθεράτο» μέ τήν ἀπόφαση νά δοθεῖ σέ σταθμό τοῦμετρό τό ὄνομα πολιτικοῦ θύματος τῆς τρομοκρατίας; Ἐπιτίθεται; Ἀνακαλεῖ ἡ Κυβέρνηση ἆρον-ἆρον. Χλευάζει ὁ καφενές τοῦ Twitter τήν διάταξη γιά τήν βλασφημία κατά τῶν θείων καί γίνεται, κατά τήν φράση τοῦ συρμοῦ, «πάρτυ στό Twitter»; Νέος πανικός στήν Κυβέρνηση. Νέα ἀνάκλησις. Ὑποτίθεται ὅτι οἱ ἡγεσίες βλέπουν πιό μακρυά καί δέν ἐπηρεάζονται ἀπό ἐφήμερες ἀντιδράσεις τῆς στιγμῆς.
Ἡ δεύτερη ἁμαρτία εἶναι ἡ καταδίωξις τῆς πλειοψηφίας. Ξεσηκώνεται ὁ λαός τοῦ Twitter γιά τό μπάρμπεκιου στά Διαβατά; Δεκαήμερη ἀφωνία σέ ἀπείθαρχους δεξιούς βουλευτές, δημοσία καταγγελία στό πῦρ τό ἐξώτερον ὅποιος τολμᾶ νά ἐκφράσει διαφορετική ἄποψη, διαγραφές. Τό ἀνθολόγιο τῶν ἐθνικῶν ἁμαρτιῶν, παλαιῶν καί νέων, ἐμπλουτίζεται καθημερινῶς. Ἡ Ἑλλάς (φαίνεται πώς) εἶναι μία τελειωμένη χώρα. Βαθειά διαβρωμένη. Καί ἄς πηγαίνουν καλά τά ὁμόλογα, τά ἐπιτόκια, τά spread. Καί ἄς μᾶς ἀναβαθμίζουν οἱ διεθνεῖς οἶκοι. Ἠθικῶς παραμένουμε σέ κατάσταση χρεοκοπίας.

Η μεταστροφή μέσω των ποιημάτων


Ἕνας πολύ σημαντικός ἄνθρωπος τῆς ἑλληνικῆς πνευματικῆς κοινωνίας μου μίλησε γιά τά νεανικά του χρόνια. Μοῦ εἶπε:
«Ὅταν ἤμουν 20 χρόνων ἀγαπητέ μου καθηγητή, ἤμουν ἀναρχικός. Εἶχα μακριά μαλλιά, εἶχα σκουλαρίκια, εἶχα τυραννήσει πνευματικούς ἀνθρώπους, τους δασκάλους μου. Μέ ἔστειλαν σ’ ἕνα χριστιανικό οἰκοτροφεῖο και τό ἔκανα ἄνω-κάτω!
Μία μέρα, μέ τήν προτροπή ἑνός θείου μου, ἀποφάσισα νά ἐπισκεφθῶ τόν πατέρα Πορφύριο. Νόμιζα ὅτι θά συναντοῦσα ἕνα ἀφελές γεροντάκι, ἀλλά γρήγορα διαψεύστηκα! Μόλις μέ εἶδε ὁ Γέροντάς μου εἶπε:
  • «Μωρέ ἐσύ θέλεις νά πιστέψεις, ἀλλά δέν σέ ἀφήνει τό πολύ σου, τό δυνατό σου μυαλό! Ἀλλά ποῦ θά πᾶς; Σέ ἀγαπάει, σέ περιμένει ὁ Χριστός καί θά σέ κερδίσει μία μέρα! Μωρέ, ἔλα αὔριο νά τά ποῦμε!» Πῆγα ἐγώ τήν ἄλλη μέρα νά τά ποῦμε…!
Ὁ Γέροντας, μόλις μέ εἶδε, μοῦ εἶπε:
  • «Μωρέ, σού ἀρέσουν τά ποιήματα; Γιατί, κι ἐγώ εἶμαι…ποιητής! Πᾶμε στό δάσος νά σού ἀπαγγείλω;»
Μέ πῆρε ἀπό τό χέρι κι ἄρχισε νά...

Διαχείριση της Αποτυχίας


Αρχιμ. Πορφυρίου Προδρομίτη
Σαν άνθρωποι, νομίζουμε ότι, οι αποτυχίες στα σχέδιά μας, μάς στερούν την προοπτική για ένα καλύτερο αύριο. Θέλουμε πάντα να κερδίζουμε, θέλουμε να πετυχαίνουμε, και με αυτόν τον τρόπο πορευόμαστε ευτυχισμένοι.
Στο παρακάτω ιστορικό, βλέπουμε ότι, όταν τα ανθρώπινα, τα δικά μας σχέδια, δεν πετυχαίνουν, ο Θεός εκτυλίσσει το δικό του σχέδιο.
Το λέει και ο Άγιος Απόστολος: «Του Θεού περί ημών κρείττον τι προβλεψαμένου» (Εβρ. 11, 40). Κάτι καλύτερο μάς ετοιμάζει ο Θεός.
Ένα παλαιό τραγούδι έλεγε: «Ποιός να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τί κρύβει ο Θεός για μάς».
Και φυσικά, τα δικά μας σχέδια οδηγούν σε μία πρόσκαιρη επιτυχία, αλλά τα σχέδια του Θεού είναι σωτήρια.
Και αυτό δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Η ελευθερία μας είναι αυτή που καθορίζει και το παρόν και το μέλλον μας. Απλά, ο Θεός βλέπει τα δικά μας σχέδια και κρυφοχαμογελάει.
Οι μέρες αυτές έχουν αρκετή θλίψη, κυρίως γιά τα νέα παιδιά, που διαγωνίστηκαν στις πανελλαδικές εξετάσεις, αλλά τα αποτελέσματα γιά πολλά από αυτά δεν ήταν χαρούμενα.
Πάντα συνέβαινε αυτό. Κάποιοι είναι κερδισμένοι και κάποιοι χάνουν στο παιχνίδι της ζωής. Τώρα δεν ψάχνουμε ευθύνες.
Κάπως έτσι έζησε και ο δεκαοκτάχρονος Βαγγέλης, σε ένα χωριό της Θήβας. Όποια πόρτα κι αν χτυπούσε ήταν κλειστή και δεν άνοιγε. Τρία χρόνια χτυπούσε στα χαμένα.
Και τότε ξεκίνησε γιά τον ιερό Άθωνα, το Περιβόλι της Κυρίας Θεοτόκου, της Παναγίας.
Αλλά ας δούμε την συνέχεια, όπως έχει καταγραφεί:
«Μέ ὅλα αὐτά τά πνευματικά καί μορφωτικά ἐφόδια ξεκίνησε ὁ Εὐάγγελος μετά τό Γυμνάσιο, νά φτιάξει τή ζωή του. Ἀλλά βρῆκε ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια.
Ἀρχικά ἔδωσε ἐξετάσεις γιά ταχυδρομικός. Φαίνεται χρειαζόταν μέσο πού δέν...

Ἡ σημασία τῆς ἐξαγόρευσης


Ἀπό τό Γεροντικό
Ἐπισκεφθήκαμε κάποτε ἕναν ἀπό τούς πατέρες καί τόν ρωτήσαμε:
- Ἄν κάποιος, πού πειράζεται ἀπό ἕναν λογισμό καί βλέπει ὅτι νικιέται, διαβάζει συχνά-πυκνά ὅσα εἶπαν οἱ πατέρες γιά τό λογισμό αὐτό καί προσπαθεῖ νά τά ἐφαρμόσει, χωρίς ὅμως νά τό κατορθώνει ἀπόλυτα, τί εἶναι προτιμότερο, νά φανερώσει σέ κάποιον ἀπό τούς πατέρες τό λογισμό του ἤ νά προσπαθήσει μόνος του νά ἐφαρμόσει ὅσα διάβασε καί νά περιοριστεῖ στήν πληροφορία τῆς δικῆς του συνειδήσεως;
- Ἔχει ὑποχρέωση, ἀπάντησε ὁ γέροντας, νά φανερώσει τό λογισμό του σέ ἄνθρωπο πού θά μπορέσει νά τόν ὠφελήσει, καί νά μή βασιστεῖ μόνο στόν ἑαυτό του. Γιατί δέν μπορεῖ κανείς νά βοηθήσει τόν ἑαυτό του, ὅταν μάλιστα ταλαιπωρεῖται ἀπό τά πάθη.
Νά τί συνέβη σέ μένα ὅταν ἤμουνα νέος:
Εἶχα ἕνα ψυχικό πάθος πού μέ νικοῦσε. Ἀκούγοντας, λοιπόν, ὅτι ὁ ἀββᾶς Ζήνων εἶχε θεραπεύσει πολλούς, πού ἦταν σέ παρόμοια κατάσταση, ἀποφάσισα νά πάω καί νά τοῦ μιλήσω. Ὁ σατανᾶς ὅμως μέ ἐμπόδιζε, βάζοντάς μου τή σκέψη: «Ἀφοῦ ξέρεις τί πρέπει νά κάνεις, ἐφάρμοσε ὅσα διαβάζεις, γιατί νά πᾶς καί νά ἐνοχλήσεις τό γέροντα;» Κάθε φορά πού ἀποφάσιζα, ὡστόσο, νά ἐπισκεφθῶ τό γέροντα καί νά τοῦ μιλήσω, ὁ πόλεμος τοῦ πάθους ὑποχωροῦσε, μέ τέχνασμα τοῦ πονηροῦ, γιά νά μήν πάω. Καί ὅταν ἔπαιρνα τήν ἀπόφαση νά μήν πάω, κυριευόμουνα πάλι ἀπό τό πάθος. Σ᾿ αὐτή τήν παγίδα μ᾿ ἔριχνε πολύ καιρό ὁ ἐχθρός, πού δέν ἤθελε νά φανερώσω τό πάθος στό γέροντα. Ἀλλά καί πολλές φορές, πού πῆγα ἀποφασισμένος νά τοῦ πῶ τό λογισμό μου, ὁ ἐχθρός δέν μέ ἄφηνε, γεννώντας μέσα στήν καρδιά μου ντροπή καί λέγοντάς μου μυστικά:
«Ἀφοῦ ξέρεις πῶς πρέπει νά θεραπευθεῖς, τί χρειάζεται νά μιλήσεις σέ κάποιον σχετικά; Ἄλλωστε ἐσύ δέν ἀδιαφορεῖς γιά τόν ἑαυτό σου. Ξέρεις τί εἶπαν οἱ Πατέρες». Αὐτά μοῦ ἔβαζε στό νοῦ ὁ ἀντίπαλος, γιά νά μή φανερώσω τό πάθος στό γιατρό καί θεραπευθῶ.
Ὁ γέροντας, ἀπό τήν ἄλλη μεριά, ἐνῷ καταλάβαινε ὅτι εἶχα λογισμούς, δέν μοῦ ἔκανε παρατήρηση, περιμένοντας νά τούς φανερώσω ὁ ἴδιος. Μέ δίδασκε μόνο γιά τόν σωστό τρόπο ζωῆς, καί μέ ἄφηνε νά φύγω.
Κάποτε ὅμως, γεμάτος θλίψη, εἶπα μέσα μου:
«Ὡς πότε, ταλαίπωρη ψυχή μου, δέν θά ...

Η Ουγγαρία δίνει σπίτι στις οικογένειες που θα κάνουν 3 παιδιά




Οι κυβερνήσεις στην χώρα μας μισούν την ελληνική οικογένεια. Μισούν τον Έλληνα και την Ελληνίδα και αδιαφορούν για το μέλλον αυτής της χώρας. Στην πραγματικότητα κάνουν ό,τι μπορούν για να αφανίσουν τον ελληνικό λαό. Έναν λαό ο οποίος έχει αφεθεί στην απάθεια, στην ηττοπάθεια και στην αυτοκτονική διάθεση. Αλλά δεν είναι όλοι σαν τα μούτρα τους (μας).

Προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα μείωσης του πληθυσμού, η ουγγρική κυβέρνηση, από τις αρχές του 2016 ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για τη χορήγηση ενός μεγάλου χρηματικού ποσού για αγορά μονοκατοικίας για όλα τα νεαρά ζευγάρια που θα συμφωνούσαν να κάνουν τουλάχιστον τρία παιδιά.
Το πρόγραμμα σχεδιασμένο για να ενισχύσει τις γεννήσεις των Ούγγρων, ανακοινώθηκε σε συνέντευξη Τύπου στο κτίριο του Κοινοβουλίου της Ουγγαρίας υπό την παρουσία του Υπουργού του Γραφείου του Πρωθυπουργού, János Lázár.

Το πρόγραμμα προβλέπει την χορήγηση από το κράτος ενός πακέτου βοήθειας ύψους 10 εκατομμυρίων φιορινιών Ουγγαρίας (HUF) σε όλα τα ζευγάρια που θα συμφωνήσουν να κάνουν τρία παιδιά μέσα σε δέκα χρόνια.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οδηγό Ακινήτων, η μέση τιμή για μία μονοκατοικία στην Ουγγαρία είναι 9,3 εκατομμύρια HUF.

Ο υπουργός Lázár ανέφερε ότι η επιχορήγηση αποτελεί μέρος της επέκτασης του προγράμματος της κυβέρνησης "οικογενειακό επίδομα πρώτης κατοικίας".

Εκτός από την μη επιστρεπτέα οικονομική ενίσχυση, οι οικογένειες που θα συμφωνήσουν να έχουν τρία παιδιά μπορούν επίσης να επιλεχθούν για ένα επιπλέον δάνειο ύψους 10 εκατομμυρίων HUF για μια περίοδο είκοσι πέντε ετών, με...

Γιατί Κοινωνάμε; Πώς ενεργεί η Θεία Κοινωνία στον άνθρωπο;


Γιατί Κοινωνάμε; Πώς ενεργεί η Θεία Κοινωνία στον άνθρωπο;
Κοινώνησε η «μισή» Ελλάδα τον Δεκαπενταύγουστο αλλά ο κόσμος θα παραμείνει ο ίδιος,
διότι ο Χριστός θέλει να ενεργήσει αλλά εμείς δεν τον αφήνουμε. Βλέπουμε κόσμο να κοινωνάει τον Χριστό στις μεγάλες εορτές αλλά 365 μέρες είναι απών από τη λατρεία και την πνευματική ζωή. Για να μην αναλύσουμε το άλλο τραγικό που πολλοί γονείς κοινωνούν τα παιδιά τους (προφανώς για να μην πάθουν κανένα κακό, έτσι πιστεύουν) και οι ίδιοι δεν μεταλαμβάνουν ποτέ. Προσεγγίζουμε τα Άγια όπως πάμε στη γιορτή του μελιού και του κρασιού. Πάμε στη Θεία Κοινωνία χωρίς πνευματική προετοιμασία, με αποτέλεσμα να βάζουμε τον Χριστό μέσα μας με αμετανόητη και ακάθαρτη καρδιά κάτι που δυστυχώς αποτελεί ύβρη. Κάθε Θεία μετάληψη χωρίς ευλογία πνευματικού σκοτίζει τον άνθρωπο όπως η βλασφημία.  Έχει δυστυχώς παγιωθεί η πεποίθηση ότι η προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία είναι αποκλειστικά το τι θα φάμε το προηγούμενο βράδυ κάτι που δείχνει πόσο σκοτάδι και αδιαφορία έχουμε για τα Θεία Πράγματα. Είναι τρομερό !
Θέλουμε να ευλογήσει την αμαρτία μας , και την αυτοδικαίωση στα λάθη της ζωής μας. Εκεί ο Χριστός δεν ενεργεί. Ο Κύριος ενεργεί μόνο όταν βρει στην καρδιά του ανθρώπου διαμάντια μετανοίας, τότε μόνο αρχίζουν οι αλλαγές και οι λεγόμενες καλές πνευματικές αλλοιώσεις.
Πώς ενεργεί η Θεία Κοινωνία στον άνθρωπο;
Πολύ απλά … Όταν ο άνθρωπος μεταλαμβάνει κατακλύζεται η ύπαρξή του από τον Χριστό. Μπαίνει ο Χριστός μέσα στον άνθρωπο για να φωτίζει , να ενδυναμώσει και να τροφοδοτήσει τις καλλιεργημένες αρετές αλλά και από την άλλη να κατευνάσει τη θηριωδία των παθών, όταν φυσικά ο άνθρωπος αγωνίζεται. Αυτό δημιουργεί στον άνθρωπο την καλή αλλοίωση και έτσι αρχίζει το λεγόμενο πρώτο στάδιο της καθάρσεως ώστε ο άνθρωπος με πολύ αγώνα να πάει στον φωτισμό και την κατά Χάριν Θέωση που είναι τα δύο επόμενα στάδια όπου ο άνθρωπος ολοκληρώνεται εν Χριστώ.
Για να ενεργήσει λοιπόν η Θεία Κοινωνία μέσα στον άνθρωπο , ο άνθρωπος οφείλει να έχει θέση και στάση υποδοχής της χάριτος. Να είναι βαπτισμένος Ορθόδοξος, να έχει Ορθόδοξη γνώση, Ορθόδοξη ομολογία, σωστές δογματικές θέσεις (να πιστεύει στο Σύμβολο της Πίστεως, στην Αγία Γραφή και την Ιερά Πατερική παράδοση) να κάνει αγώνα και άσκηση, να έχει πνευματικό ώστε ο αγώνας να έχει την καρποφορία της ευλογημένης υπακοής. Τότε ο άνθρωπος καλλιεργεί συνεχώς τη μετάνοια η οποία καλλιεργεί το «χωράφι» της καρδιάς του ανθρώπου και αρχίζουν σιγά σιγά να φυτρώνουν τα λουλούδια των αρετών και να ξεραίνονται τα αγκάθια των παθών. Η μάλλον για να ακριβολογούμε τα αγκάθια των παθών να μετατρέπονται σε τριαντάφυλλα αρετών διότι στην Ορθόδοξη θεραπευτική το πάθος (δηλαδή η εσωτερική ορμή και επιθυμία) δεν καταργείται αλλά μεταμορφώνεται και θεραπεύεται με τη σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Όπως λέμε απλά μεταξύ γιατρού και ασθενούς δηλαδή εξομολόγου και πνευματικού τέκνου .
Πάω να κοινωνήσω διότι το ένιωσα, διότι το θέλω, έτσι απλά συναισθηματικά δεν υπάρχει. Σαν να λέμε θα πάω στο Φαρμακείο διότι μου ήρθε να πάρω κορτζιζόνη. Η Θεία Κοινωνία είναι φάρμακο αθανασίας, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Σε αυτή την σχέση και θεραπευτική δεν χωρούν συναισθηματισμοί και ρομαντισμοί αλλά μια εσωτερική και έμπρακτη κίνηση μετανοίας...
Όταν μεταλαβάνουμε χωρίς την ευλογία του πνευματικού και διάθεση μετανοίας όχι μόνο δεν ενεργεί ο Χριστός αλλά  παίρνουμε κατάκριμμα. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί ο Χριστός είναι κακός αλλά διότι εμείς προσεγγίζουμε τα Άγια όχι σαν προσκεκλημένοι Άγιοι αλλά σαν εμμένοντες δαίμονες και αντί να έχει για εμάς ευεργετικά αποτελέσματα έχει τα αντίθετα. Όπως όταν κλείσει το παράθυρο στον ήλιο δεν θα μπορέσει να φωτοσυνθέσει ένα λουλούδι, αλλά θα μαραθεί, όχι γιατί φταίει ο ήλιος ή το λουλούδι, αλλά διότι ο άνθρωπος έκανε την ανοησία να κλείσει το παράθυρο ή να μην το ανοίξει ποτέ.
Μας λέει ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας : Γι᾿ αυτό και ο ιερέας δεν τους προσκαλεί όλους. Αλλά, αφού πάρει στα χέρια του τον ζωοποιό άρτο και τον υψώσει, προσκαλεί μόνο τους αξίους να κοινωνήσουν. Και το φωνάζει:
-Τα Άγια τοις Άγίοις.
Είναι σαν να λέγει: Να, αυτός είναι ο άρτος της ζωής. Ελάτε να μεταλάβετε. Όχι όμως όλοι: Αλλά μόνο όποιος είναι άγιος. Γιατί τα άγια επιτρέπονται μόνον στους αγίους. Αγίους εδώ δεν εννοεί τους τέλειους σε αρετή, αλλά και...

Σολζενίτσιν : «Η αθεΐα, το πρώτο βήμα για τα γκουλάγκ»


Από: Aleksandr Solzhenitsyn, “Godlessness: the First Step to the Gulag”. Templeton Prize Lecture, 10 Μαΐου 1983 (Λονδίνο).

Πριν από περισσότερο από μισό αιώνα, ενώ ήμουν ακόμα παιδί, θυμάμαι να ακούω ορισμένους ηλικιωμένους να δίνουν την ακόλουθη εξήγηση για τις μεγάλες καταστροφές που έπληξαν τη Ρωσία: Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό, γι' αυτό συνέβησαν όλα αυτά.

Από τότε έχουν περάσει σχεδόν πενήντα χρόνια και όλα αυτά τα χρόνια διάβασα εκατοντάδες βιβλία, συγκέντρωσα εκατοντάδες προσωπικές μαρτυρίες και έχω ήδη συγκεντρώσει οκτώ τόμους της δικής μου προσπάθειας να κατανοήσω τα ερείπια που άφησε η αναταραχή αυτή. Αλλά αν μου ζητηθεί σήμερα να διατυπώσω όσο το δυνατόν πιο σύντομα την κύρια αιτία της καταστροφικής επανάστασης που αφάνισε περίπου εξήντα εκατομμύρια από τον λαό μας, δεν θα μπορούσα να το θέσω με μεγαλύτερη ακρίβεια παρά να επαναλάβω: Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό. Γι’ αυτό συνέβησαν όλα αυτά.

Επιπλέον, τα γεγονότα της ρωσικής επανάστασης μπορούν να γίνουν αντιληπτά τώρα, στα τέλη του αιώνα, σε σχέση με τα γεγονότα που ...