Μπήκα πριν λίγα χρόνια στο νοσοκομείο Καβάλας για αφαίρεση χολής. Δίκλινος ο θάλαμος, δίπλα μου ο Παναγιώτης από τη Θάσο ένας άνδρας γύρω στα σαράντα σοβαρός και ολιγομίλητος στην αρχή. Το απόγευμα στην επίσκεψη των ιατρών παρατηρώ τα πόδια του γεμάτα λακούβες, εμφανώς παραμορφωμένα. Ακούω τον διάλογο: -Πως τα κατάφερες;
-Όχι εγώ ... ο Χριστός. Αργότερα αφού γνωριστήκαμε μου λέει: "Από μαθητής γυμνασίου μπήκα στις ουσίες. Στην δευτέρα λυκείου έπαιρνα ήδη ηρωϊνη. Δεν έβρισκα κανένα λόγο για να ζω. Έβριζα συνέχεια τον Θεό γιατί με έφερε σ' αυτόν τον κόσμο. Για είκοσι περίπου χρόνια η ζωή μου δεν...
Ετησίως 184 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως καταναλώνουν ναρκωτικά. Η χρήση αφορά στην πλειοψηφία τους άνδρες, ίσως λόγω της εμπλοκής πρότυπων ρόλων. Εξ αυτών, 13.2 εκατομμύρια είναι χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών. Η πλειονότητα πραγματοποιεί την πρώτη επαφή με τις ουσίες σε ηλικία 13 -15 χρόνων. Ως προς τις συνθήκες διαβίωσης, η πλειοψηφία των χρηστών διαμένει με τους γονείς της, ακόμα και μετά τα 30 τους έτη, γεγονός που οδηγεί σε παράταση της εφηβείας και κατ' επέκταση παράταση της εξάρτησης από τον γονέα.
Ευρήματα Συγκριτικής Ψυχολογίας
Πολλές είναι και οι περιπτώσεις ζώων που αναζητούν τις επιδράσεις των ναρκωτικών. Ο αφρικανικός ελέφαντας για παράδειγμα, ταξιδεύει χιλιόμετρα μόνο και μόνο για να μεθύσει με τον καρπό ενός συγκεκριμένου δέντρου που έχει υποστεί ζύμωση. Στο εργαστήριο οι πίθηκοι προτιμούν να πατήσουν τον μοχλό για την κοκαίνη παρά εκείνον του φαγητού. Τα δελφίνια δαγκώνουν το ψάρι του είδους Tetraodontidae το οποίο απελευθερώνει μία τοξίνη, η οποία σε μικρές δόσεις έχει την επίδραση των ναρκωτικών. Οι γάτες τρελαίνονται για το φυτό κάτνιπ. Με βάση λοιπόν των παραπάνω, φαίνεται να υπάρχει μερικές φορές γενετική προδιάθεση για την χρήση ορισμένων ουσιών.
Τι ωθεί τους νέους στα ναρκωτικά;
Γιατί όλο και περισσότεροι νέοι καταφεύγουν στα ναρκωτικά; Τι τους ωθεί σε αυτά; Ποιές είναι οι αοφρμές; Και λέω αφορμές γιατί οι ακόλουθοι λόγοι είναι λόγοι για μια απλή δοκιμή. Για την κατ' εξακολούθηση χρήση των ναρκωτικών ουσιών, υπάρχουν σοβαρότατες αιτίες που θα δούμε παρακάτω.
Τα αίτια, σαφώς είναι πολυπαραγοντικά. Οι οικονομικές δυσκολίες, η ανεργία, η μοναξιά, η κατάθλιψη, ο φόβος, η ανασφάλεια, το αδιέξοδο, τα εργασιακά, κοινωνικά, ερωτικά κ.α. θέματα, η απόγνωση, η απουσία νοήματος, η έλλειψη αξιών και...
Δεν είναι κάποιο καλά κρυμμένο μυστικό ότι το να καπνίζετε τσιγάρα είναι κακό για εσάς. Είναι γνωστό για δεκαετίες ότι μπορεί να προκαλέσει καρκίνο, Χ.Α.Π, πρόωρο γήρας, και μια ποικιλία άλλων προβλημάτων. Όμως υπάρχει ένα μυστικό που το φυλάνε όσο πιο καλά μπορούν:
Τις περισσότερες φορές, υπάρχουν πάνω από 600 συστατικά και 4000 χημικά που περιέχονται σε ένα τσιγάρο. Εκτός από την πίσσα και την νικοτίνη, τα τσιγάρα μπορούν να περιέχουν φορμαλδεΰδη, αμμωνία, DDT, αρσενικό, βουτάνιο, προπανόνη, ακόμα και κάδμιο.
Ο Γιώργος Καμπανός μιλάει για την μεγάλη περιπέτεια της ζωής του! Το θάρρος και η πίστη στον Θεό του έδωσαν δύναμη να σταθεί όρθιος... Έζησε για πολλά χρόνια στο περιθώριο, πόνεσε, είδε τον θάνατο κατάματα, πάλεψε με τον εαυτό του , αντιμετώπισε τους εφιάλτες του σε μια μάχη άνιση, όμως στο τέλος τα κατάφερε. Ο Γιώργος Καμπανός σε λίγες ημέρες μπαίνει στα 43 κι όποιος μερικά χρόνια πριν του έλεγε πως το 2020 θα είχε καταφέρει κόντρα στις αντιξοότητες να γίνει κάτοχος πτυχίουΙατρικήςαλλά και …συγγραφέας βιβλίων με θέμα την απεξάρτηση από τα ναρκωτικά μάλλον θα τον περνούσε για τρελό. Πριν από 20 χρόνια ο Γιώργος έμοιαζε ζωντανός νεκρός, «πνιγμένος» στα ναρκωτικά, σε μια ζωή δίχως κανένα μέλλον και προσδοκία. Όπως εξιστόρησε πρόσφατα και στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, η πίστη στο Θεό και η ανάγκη να ζήσει επιτέλους μια φυσιολογική ζωή ήταν αυτά που τον επανέφεραν από την «εικονική πραγματικότητα» των χημικών ουσιών.
«Εγώ, από τα 13, 14 πήρα έναν άσχημο δρόμο. Σταμάτησα το σχολείο στην β΄ Γυμνασίου και άρχισα τις μαγκιές. Κάπνισμα, μικροκλοπές, μαστούρωμα , φασαρίες και σιγά σιγά μπήκαν στην ζωή μου και τα ναρκωτικά. Χασίς, χάπια και μετά πρέζα», εξήγησε στο ethnos.gr ο Γιώργος.
«Στα 19 μου είχα ήδη περάσει πολλά. Μπλεξίματα με την αστυνομία και φουλ στην εξάρτηση. Ζούσα μια άνευ προηγουμένου ταλαιπωρία. Ένοιωθα κάθε μέρα άρρωστος. Κάποια στιγμή κατάλαβα πώς έφτασα πάτο και έτσι μπήκα σε κλειστό κέντρο απεξάρτησης. Ουσιαστικά δεν είχα πάρει την απόφαση να σταματήσω τα ναρκωτικά αλλά ήθελα να βάλω ένα φρένο στην κατηφόρα. Η φθορά ενός ανθρώπου που είναι 100% εξαρτημένος από αυτές τις ουσίες είναι απίστευτη, σωματικά , πνευματικά… Μετά από αρκετούς μήνες στο κέντρο απεξάρτησης βγήκα έξω κι άρχισα πάλι τα ίδια.
Για μια 5αετία περίπου ήμουν σε κακό χάλι. Πόνεσα πολύ, διαλύθηκα από όλες τις απόψεις. Είναι δύσκολα, δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, χάνεις φιλίες, βιώνεις καταστάσεις που δεν αξίζει να γνωρίσει κανείς. Μπήκα ξανά στην απεξάρτηση όμως αυτή την φορά είπα πως δεν θα ξαναγυρίσω στον κόσμο των ναρκωτικών με τίποτα. Τι με έκανε να το πω αυτό; Η κατάντια, δεν το ήθελα άλλο αυτό.
Έκατσα έναν χρόνο περίπου και σιγά σιγά άρχισα να επιστρέφω στη ζωή, να βλέπω πιο καθαρά, να έχω δύναμη , διάθεση και δίψα για την ζωή.
Άρχισαν να με απασχολούν κάποια θέματα υπαρξιακά, στράφηκα στην πίστη , στο Θεό κι αυτό με βοήθησε πολύ.
Μόλις βγήκα από την κοινότητα πήγα σε μια ιδιωτική θεολογική σχολή στο Πικέρμι. Στη συνέχεια εργάστηκα στο κέντρο απεξάρτησης προκειμένου να βοηθήσω νέα παιδιά στον τομέα της απεξάρτησης.
Κάπου στα 30 μού μπήκε η σκέψη να γίνω γιατρός».
Για να δώσει όμως εξετάσεις για την Ιατρική ο Γιώργος θα έπρεπε προηγουμένως να τελειώσει το Γυμνάσιο και το Λύκειο...
«Ανακάλυψα πως υπήρχε μια διάταξη, «κατ΄ οικον διδαχθείς» λέγεται, όπου δίνει το δικαίωμα σε πρώην χρήστες να διαβάζουν μόνοι τους τα μαθήματα Γυμνασίου- Λυκείου και στο τέλος της χρονιάς να δίνουν εξετάσεις. Έτσι και έκανα. Πέρασα το Γυμνάσιο και τις δυο πρώτες τάξεις Γενικού Λυκείου. Στην 3η Λυκείου πήγα σε νυχτερινό και στα 33 μου έδωσα για 1η φορά πανελλήνιες εξετάσεις με στόχο την Ιατρική ενώ παράλληλα εργαζόμουν και στην Κοινότητα.
Την πρώτη χρονιά πέρασα Βιολογικό. Παρόλα αυτά δεν τα έβαλα κάτω, έδωσα και 2η φορά, πάλι...
Κάποιοι μαθητές μου, ομολόγησαν ότι παράτησαν το πάθος του καπνίσματος... όταν πηγαίνοντας σε κάποιο Μοναστήρι, άκουσαν έναν δαιμονισμένο να φωνάζει: ''Δεν θέλω λιβάνι, θέλω καπνό από τσιγάρο..!'' Γέρ. Θεόφιλος Παραϊάν
Δεν θέλω να γίνω καλύτερος από κανέναν... Θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερος από τον χθεσινό εαυτό μου... Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης
Από τους δυο που μαλώνουν, φταίει εκείνος που είναι πιο έξυπνος. Γκαίτε ΕIΠΕ ΓEΡΩΝ. Ο άνθρωπος, ξέρω ότι δεν...
Ήταν απόγευμα, ένα από τα συνηθισμένα πολυτάραχα απογεύματα στο κέντρο της Αθήνας. Ο κόσμος ουρά στην στάση της Ομονοίας των ΤΑΞΙ.
- Κουκάκι, παρακαλώ!… – Ευχαρίστως, του απαντώ• και αυτός ήταν όλος ο διάλογος μέχρι τέλους της διαδρομής, διότι το ύφος και ο τρόπος δεν άφηνε κανένα περιθώριο συζητήσεως. Στο ύψος του Αγίου Ιωάννου (Γαργαρέτας) και επί της οδού Βεΐκου κατέβηκε, και λίγα μέτρα πιο κάτω ένα άλλο χέρι με το χαρακτηριστικό νεύμα με σταματάει.
Ήταν νεαρός ο καινούργιος μου επιβάτης 25-27 ετών περίπου, μετρίου αναστήματος και κρατούσε μια βαλίτσα. Τοποθετώντας εγώ ταπράγματα του στο «πόρτ-μπαγκάζ», ο νεαρός κάθησε στην θέση του συνοδηγού.
Και με μια ποιητική έκφραση, που σπάνια χρησιμοποιούσα κατά το παρελθόν: «Σαν Βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, ναύχεσαι ναναι μακρύς ο δρόμος σου, μεγάλο το ταξίδι», υπονοούσα: «για που πάμε;»
- Ναι, φίλε μου, για την Ιθάκη, όμως όχι για το νησί, όπως θα φαντάστηκες, άλλα για το αποτοξινωτικό κέντρο «Ιθάκη»…, ήταν η απάντησις που για λίγα δευτερόλεπτα με άφησε άναυδο.
- Στον σταθμό Λαρίσης στα τραίνα, παρακαλώ…, συμπληρώνει: Ήταν αναπάντεχη πράγματι η απάντησις του νεαρού επιβάτου μου, διότι τίποτε από...
Μίλησα χθες μ’ ένα φίλο που ΄ναι μοναχός και πριν απ’ αυτό ως λαϊκός ήταν χρήστης ναρκωτικών. Πήγε απεξάρτηση κι έπειτα έβαλε το σχήμα. Τις μεγάλες μέρες κοιτάω να τα λέμε γιατί όλο και κάτι φωτισμένο έχει να πει.
Εχθές βέβαια, ομολογώ, ότι τονε πήρα τηλέφωνο περισσότερο για να διαμαρτυρηθώ – σε σχέση με την αρνητική στάση που συνάντησα από πολλούς ανθρώπους όταν έβλεπαν τούτες τις ημέρες τον παπά με την αγιαστούρα- παρά για να τον ακούσω. Όπως και να ‘χει, με άκουγε με πολύ υπομονή χωρίς ν’ ακούω κάποια αντίδραση στο τηλέφωνο.
Τελειώνοντας το σχεδόν λογύδριο που θα μπορούσε να έχει τίτλο «πάμε απ’ το κακό στο χειρότερο» με τη δόση υπερβολής -που χαρακτηρίζει πάντοτε τους ανθρώπους της πόλης- εκείνος, σε αντίθεση μ’ εμένα -που ‘ναι άνθρωπος του βουνού και της ησυχίας- δεν άντεξε και με διέκοψε:
– Να σου πω πάτερ… Ταξιδεύεις καθόλου;
– Εννοείς αν φεύγω απ’ την Αθήνα;
– Σε ρώτησα αν ταξιδεύεις, αν την ώρα της Λειτουργίας και μετά, στο αμάξι προς το σπίτι, όταν φτάνεις σπίτι, όταν ξεκουράζεσαι, φεύγει το μυαλό σου σ’ εκείνα που τέλεσες πριν λίγο.. Αν σου μιλάει η Λειτουργία. Αν σου μιλάει ο Χριστός! Αν σου μιλάει, τότε πως λες ότι πάμε απ’ το κακό στο χειρότερο; Είσαι καλά;
-Ωραία πάτερ, η Λειτουργία -του λέω- αλλά εδώ έξω εκτός απ’ τον κόσμο που δε θέλει τον παπά ή τον αγιασμό, υπάρχει φτώχεια, υπάρχει πείνα…
-Τότε, καλέ μου παπα Ιάσονα, τι Θεοφάνεια γιορτάσαμε σήμερα; Όσο πιο σκοτεινά, τόσο φωτεινά μπορούνε να γίνουν. Όσο αδικία, τόση κι η Δικαιοσύνη! Φτιάξε την εικόνα στο μυαλό σου: ένα τσούρμο πόρνες, τελώνες στην ουρά να βαφτιστούν στον Ιορδάνη… Στην ουρά όμως ήτανε κι ο Θεός να βαφτιστεί λες κι ήτανε ο πιο σκάρτος της κοινωνίας. Στην ουρά με τ’ αποβράσματα! Πάνε το μυαλό εκεί, σ’ αυτά που...
~ Προχθές ήρθε μια κοπέλα, χρήστρια ναρκωτικών ουσιών, σκελετωμένη, με δακρυσμένα μάτια.
Πριν αρκετό καιρό είχε έρθει στο ναό με φωνές και απειλές. Με είχε βρίσει γιατί δεν τις έδωσα το χρηματικό ποσό που θα ήθελε. Έβρισε, χειρονόμησε κι έφυγε. Αυτό έγινε δυο τρεις φορές.
Προχθές όμως ήρθε αλλιώτικη. Χωρίς φωνές. Χωρίς θράσος. Με περίμενε ταπεινά. Περίμενε να ζητήσει συγχώρεση. «Θέλω να με συγχωρέσεις πάτερ για τότε…» μου είπε.
Την έτρωγε μέσα της τόσο καιρό αυτή η συμπεριφορά της (μια συμπεριφορά που ήταν απόρροια της εξάρτησης που έχει). Κι όμως τώρα βρήκε το κουράγιο να έρθει να το πει. Αυτό δείχνει άνθρωπο που δεν παραδόθηκε πνευματικά, που ακόμα μάχεται, παλεύει.
Μετά την συγχώρεση όμως ήρθε κι άλλη ομολογία. Η οδύνη των αισθητών ηδονών την λύγισαν, «Δεν μπορώ άλλο…» μου είπε «…δεν αντέχω». Τα χαρακτηριστικά του προσώπου της ήταν ανέκφραστα. Κατάλαβα ότι έκλαιγε από τα δάκρυα που δραπέτευαν από τα μάτια της.
Ζήτησε να εξομολογηθεί για πρώτη φορά. Ζήτησε να συμφιλιωθεί με τον Θεό μετά από τόσα χρόνια πολέμου. Ενός πολέμου που αντίπαλος τελικά δεν ήταν ο Θεός αλλά ο ίδιος της ο εαυτός.
Το σώμα της ήταν τόσο εύθραυστο, το πρόσωπό της γερασμένο από τις λάθος επιλογές. Κι όμως μέσα στα λίγα λεπτά που μιλήσαμε είδα μια ομορφιά ν’ ανατέλει. Μια ομορφιά που την έκρυβε για χρόνια. Την ομορφιά της μετάνοιας, την νιότη της ελπίδος. Δώσαμε ραντεβού για εξομολόγηση. Έφυγε έχοντας ανάμεσα στα λεπτά δαχτυλάκια της ένα μικρό κομποσχοίνι που της έδωσα. Λίγο ειρήνευσε.
Πόσες τέτοιες ανδρείες -πονεμένες- ψυχές υπάρχουν που επιλογές της νιότης τους, τους στοιχειώνουν μα δεν παραδίδονται σ’αυτές, «δεν το βάζουν κάτω». Πίσω από τέτοιους ανθρώπους κρύβονται σίγουρα πάθη και εγωισμοί όμως συγχρόνως κρύβονται και ψυχές που αναζητούσαν λίγη θαλπωρή, αγάπη, ενδιαφέρον… Και ακριβώς επειδή δεν τα βρήκαν, τα αναζήτησαν σε λάθος τόπους, με λάθος τρόπους, από λάθος ανθρώπους.
Γι’αυτό θα πρέπει πάντα να είμαστε έτοιμοι κι εμείς ν’αγκαλιάσουμε τέτοιους ανθρώπους, να τους ακούσουμε, να ενδιαφερθούμε γι’αυτούς, να μην τους κλείσουμε την πόρτα της καρδιάς μας, να μην τους απαξιώσουμε, να μην τους κοιτάξουμε με «μισό μάτι». Διότι και αυτοί απολωλότα πρόβατα είναι, όπως κι εμείς. Η δική τους ασωτία ίσως φαίνεται πιο πολύ, εξωτερικεύεται πιο έντονα, όμως αυτό δεν τους κάνει πιο αμαρτωλούς από εμάς που μπορεί να κρύβουμε μεγαλύτερα πάθη απ’αυτούς, μεγαλύτερες ανομίες κι αδικίες.
Αυτοί μπορεί να παίρνουν ναρκωτικά και αυτό να φαίνεται στο σώμα τους. Πόσοι όμως κι από εμάς τους «αμόλυντους» είμαστε εθισμένοι στα πνευματικά ναρκωτικά που όχι απλά μολύνουν το σώμα αλλά κυρίως οδηγούν στον πνευματικό μας θάνατο; Εθισμένοι στην φιλοχρηματία, στην γαστριμαργία, στη μόδα, στην σαρκικότητα, στην ανθρωπαρέσκεια, στην φιληδονία, στην κατάκριση, στην κακία, στην μνησικακία, στην ιεροκατηγορία, στην συκοφαντία, στο ψέμμα, στην αισχροκέρδια, στην υποκρισία, στην οργή, στην ακηδία, στην απιστία, στη φιλαυτία…
Πώς θα κατακρίνουμε λοιπόν αυτούς όταν εμείς ζούμε ακόμα εθισμένοι στη μεγάλη ιδέα για τον εαυτούλη μας;
Πώς είναι δυνατόν «ελαφρά τη καρδιά» να ξεγράφουμε αυτούς τους ανθρώπους από την κοινωνία μας όταν εμείς είμαστε χειρότεροι «πρεζάκηδες» παθών;
Είμαστε για λύπηση εάν νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι απ’αυτούς.
Αν είχαμε ταπείνωση τότε θα τους βλέπαμε με συγκατάβαση και κατανόηση, έτοιμοι να τους βοηθήσουμε και όχι έτοιμοι να τους φωνάξουμε, να τους κατακρίνουμε και να τους βάλουμε στο περιθώριο της κοινωνίας, θεωρώντας ότι δεν είναι «άξιοι» να ζούνε ανάμεσά μας…
Όντως πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δεν θέλουν την βοήθειά μας. Δική τους επιλογή (και είναι αλήθεια ότι δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά σ’αυτές τις περιπτώσεις).Όμως ας αναρωτηθούμε, εμείς προσφέρουμε βοήθεια σε όλους; κάνουμε αυτό που μπορούμε ως πρόσωπα και ως κοινωνία; έχουμε την διάκριση, την υπομονή, το ενδιαφέρον και την αγάπη που χρειάζεται ώστε να βοηθήσουμε αυτούς τους πάσχοντες συνανθρώπους μας; έχουμε την τόλμη να γίνουμε πλησίον τους; έχουμε την ταπείνωση να ασχοληθούμε μαζί τους;
Ο καθένας ας κάνει τον αυτοέλεγχό του. Πάντως εγώ, από...
Η εξάρτηση από το διαδίκτυο στην Κίνα βρίσκεται σε επικίνδυνες καθώς οι νέοι δαπανούν έως και 17 ώρες την ημέρα «σερφάροντας», ενώ φορούν ακόμη και πάνες ώστε να μην χάνουν χρόνο πηγαίνοντας τουαλέτα, στέλνονται σε στρατόπεδα αποτοξίνωσης για να απαλλαγούν από την εξάρτησή τους.
Ο εθισμός στο διαδίκτυο θεωρείται μια κλινική διαταραχή στην Κίνα, με μια μεγάλη αύξηση του αριθμού των νέων που επιλέγουν να αγνοούν τις σπουδές τους, την κοινωνική τους ζωή και...
Αγόρια, μοναχοπαίδια ή παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών, με βασική ενασχόληση το gaming, δηλαδή παιχνίδια στον ηλεκτρονικό υπολογιστή: αυτά είναι συνήθως τα «θύματα» του Διαδικτύου, τα παιδιά που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης από τη χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή και της πρόσβασης στο Ίντερνετ.
Σύμφωνα με τους ειδικούς της πανεπιστημιακής Μονάδας Εφηβικής Υγείας του Παίδων «Αγλαϊα Κυριακού», που μελέτησαν 500 εφήβους που απευθύνθηκαν στη Μονάδα για συμπεριφορά εξάρτησης, το 70% των παιδιών είχαν σημαντική βελτίωση και κατάφεραν να «απεξαρτηθούν».
«Το πρόβλημα του εθισμού στο διαδίκτυο μπορεί να ...
Πέντε επιπλέον ασθένειες και παθήσεις, οι οποίες μέχρι τώρα
δεν είχαν συνδεθεί με το κάπνισμα, πιστεύεται τώρα ότι προκαλούνται από
τη βλαβερή για την υγεία αυτή συνήθεια.
Η σχέση ανάμεσα στο κάπνισμα και την πνευμονοπάθεια, μερικούς
τύπους καρκίνου, τις καρδιαγγειακές ασθένειες, τις καρδιακές προσβολές
και το εγκεφαλικό είναι πολύ καλά τεκμηριωμένη από επιστημονικές
έρευνες.
Ωστόσο, μια ομάδα ερευνητών από τη Σχολή Ιατρικής του πανεπιστημίου
της Ουάσινγκτον υποστηρίζει ότι το κάπνισμα συνδέεται ακόμη και με
αυξημένο κίνδυνο μολύνσεων, νεφρικής νόσου, εντερικών παθήσεων που
προκαλούνται από ανεπαρκή ροή αίματος και καρδιακές και πνευμονικές
παθήσεις που προηγουμένως δεν αποδίδονταν στη χρήση τσιγάρου.
Οι επιστήμονες μελέτησαν τα δεδομένα υγείας σχεδόν 1 εκατομμυρίου ανθρώπων, τους οποίους παρακολούθησαν σχεδόν για 10 χρόνια.
Τα ευρήματά τους υποδηλώνουν, ότι ο αριθμός των ανθρώπων που
πεθαίνουν κάθε χρόνο από το τσιγάρο -σε παγκόσμιο επίπεδο- είναι
σημαντικά υποτιμημένος.
Αξιωματούχοι υγείας στις ΗΠΑ εκτιμούν, ότι το κάπνισμα σκοτώνει κάθε χρόνο περίπου 480.000 ανθρώπους.
Οι επιστημονικές έρευνες έχουν ήδη εντοπίσει 21 ασθένειες που
προκαλούνται από το κάπνισμα, συμπεριλαμβανομένων 12 τύπων καρκίνου, έξι
κατηγοριών καρδιαγγειακών παθήσεων, διαβήτη, χρόνιας αποφρακτικής
πνευμονοπάθειας και πνευμονίας.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) υπολογίζει ότι σε παγκόσμιο
επίπεδο τα νούμερα κυμαίνονται κοντά στα έξι εκατομμύρια, λαμβάνοντας
υπόψη και τα θύματα του παθητικού καπνίσματος.
Η ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον πιστεύει ότι...
Γνωρίζετε ότι ο πονοκέφαλος που έχετε
τελευταία μπορεί να είναι σύνδρομο στέρησης από την καφεΐνη; Έχετε
σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να είστε εθισμένοι με τη δουλειά σας, με το
ίντερνετ ή με την αγαπημένη σας εκπομπή; Ανακαλύψτε αν σας αφορά κάποια
μορφή εθισμού χωρίς να το γνωρίζετε…
1. Εθισμένοι στον καφέ
Αν κάθε πρωί ξυπνάτε πίνοντας το καφεδάκι σας ή όταν πηγαίνετε στο
γραφείο πριν ξεκινήστε τη δουλειά παραγγέλνετε τον καφέ σας, μάλλον
κάνετε ότι κάνουν και οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας. Αν όμως
πίνετε πολλούς καφέδες και...
«Περιπλανήθηκα Θεέ μου, πολύ μακριά από Εσένα, το στήριγμά μου, κι έγινα για τον εαυτό μου άγονη γη..»
(Αγ. Αυγουστίνος) «Ήμουν
ναρκομανής 18 χρόνια, τα 15 πρεζάκιας, εξαρτημένος στην ηρωίνη. Θα
προσπαθήσω να πω λίγα πράγματα για την εμπειρία μου αυτή την οδυνηρή που
με στιγμάτισε, σακατεύοντας το μυαλό μου και διαλύοντας την ψυχή και το
σώμα μου. Ας μου συγχωρεθεί κατά την εξιστόρηση η τυχόν αγοραία
περιγραφή η η ωμότητα των λέξεων, αλλά η ηρωίνη και όλα όσα την αφορούν,
δεν είναι κόσμος όμορφος αγγελικά πλασμένος. Εν περιλήψει λοιπόν (γιατί
το υλικό είναι τεράστιο):
Έκανα περιπετειώδη
και τυχοδιωχτική ζωή, βιώνοντας καταστάσεις μυθιστορηματικές, παράξενες
για την ορθή λογική. Κι’ αυτό το λέω από την άποψη των εμπειριών που...
Δείτε πως φτιάχνονται τα τσιγάρα.. και δεν νομίζω μετά απο αυτό θα ξαναπιάσετε τσιγάρο!!!!
