Γιατί ο Λάζαρος μετά την Ανάστασή του δεν ξαναγέλασε ποτε




Πρόσωπο της Καινής Διαθήκης, φίλος και μαθητής του Χριστού, ο Λάζαρος αναστήθηκε προαναγγέλλοντας την επερχόμενη Ανάσταση του Κυρίου.

Ο Λάζαρος ο επονομαζόμενος και  Δίκαιος ή Τετραήμερος, ήταν αδελφός της Μάρθας και της Μαρίας. Όταν αρρώστησε βαριά και πέθανε, ήταν μόλις 30 χρονών.
Κατά την Καινή Διαθήκη (Ιωάννου ια’ 1-44), μια μέρα ο Λάζαρος αρρώστησε βαριά και πέθανε. Οι αδελφές του ειδοποίησαν τον Ιησού ο οποίος βρισκόταν στη Γαλιλαία ότι ο φίλος του ασθενεί βαρέως, αλλά εκείνος καθυστέρησε -λέγεται ότι καθυστέρησε εσκεμμένα- να έλθει. Παρά το νέο, περίμενε δύο ημέρες και μετά αναχώρησε.
Στους μαθητές του είπε ότι ο φίλος του κοιμήθηκε και...

ΚΑΛΑΝΤΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΑ


Τι να απαντήσουμε όταν κάποιος μας λέει ότι δεν υπάρχει Θεός


Ένας συνάδελφός σου , σού επαναλαμβάνει συνεχώς: “Δεν υπάρχει Θεός !” Καί αισθάνεσαι σά νά σέ χτυπά μέ μαστίγιο. Κι εσύ αγωνιάς γιά τήν ψυχή του καί τή ζωή του. Καί καλά σκέφτεσαι.
Άν δέν υπάρχει ο Ζών κι ο Παντοδύναμος Θεός κι άν δέν είναι ισχυρότερος από τό θάνατο, τότε ο θάνατος είναι ο μοναδικός κυρίαρχος. Καί η κάθε ζωντανή ύπαρξη δέν είναι παρά ένα κλωτσοσκούφι τού θανάτου. Ένα ποντικάκι στό στόμα τής γάτας.
Μία φορά, αντικρούοντας τόν, τού είπες: “Ο Θεός υπάρχει. Γιά σένα δέν υπάρχει”. Καί δέν έσφαλες. Γιατί εκείνοι πού αποκόπτονται από τόν Αιώνιο καί Ζωοδότη Κύριο εδώ στήν γή, αποκόπτονται από τή ζωή τήν πραγματική. 
Καί έτσι ούτε εδώ, ούτε στήν άλλη ζωή θά γευθούν τό μεγαλείο του Θεού καί τής πλάσης Του. Καί καλύτερα νά μήν είχαμε γεννηθεί, παρά νά είμαστε αποκομμένοι από τόν Θεό.
Άν ήμουν στή θέση σου, θα του έλεγα τα εξής:

– Κάνεις λάθος, φίλε μου! Ορθότερο θα ήταν, αν έλεγες: «Εγώ δεν έχω Θεό». Διότι το βλέπεις, ότι υπάρχουν τόσοι άνθρωποι γύρω σου, που έχουν Θεό και γι’ αυτό διακηρύττουν ότι υπάρχει Θεός. Λοιπόν, μη λες: «Δεν υπάρχει Θεός»! Περιορίσου να λες: «Εγώ δεν έχω Θεό»!
– Κάνεις λάθος! Μιλάς σαν τον άρρωστο, που λέει ότι δεν υπάρχει πουθενά υγεία!
– Κάνεις λάθος! Μοιάζεις με τον τυφλό που λέει: «Δεν υπάρχει φως στον κόσμο». Όμως φως υπάρχει. Και είναι διάχυτο παντού. Αυτός ο δυστυχής δεν έχει το φως του.

Και θα μιλούσε σωστά αν έλεγε: 
«Εγώ δεν έχω μάτια και...

Το εκκλησάκι που «αρνούνταν» να κατεδαφιστεί,το συρματόσχοινα έσπαγαν,οι γερανοί χάλαγαν,οι εργάτες αρνούνταν τα χρήματα!

Το εκκλησάκι που «αρνούνταν» να κατεδαφιστεί,το συρματόσχοινα έσπαγαν,οι γερανοί χάλαγαν,οι εργάτες αρνούνταν τα χρήματα!
Ένα περίεργο φαινόμενο στην περιοχή του Διυλιστηρίου Το εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρας στον Ασπρόπυργο είναι αδύνατο να κατεδαφιστεί, σαν να το υπερασπίζεται μια υπερφυσική δύναμη .
Στην ανατολική πλευρά της περιοχής μέσα στην οποία γίνονται σήμερα τα έργα των κρατικών διυλιστηρίων πετρελαίου, στον Ασπρόπυργο, κτίσθηκε πριν από 50 περίπου χρόνια, πάνω σ’ ένα μικρό ύψωμα, το γραφικό εκκλησάκι «Αγία Σωτήρα».
Ο θρύλος λέει ότι κάποτε παρουσιάσθηκε εκεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας η Παναγία με μορφή νέας ζωντανής γυναίκας. Έκτοτε η «Αγία Σωτήρα» αποτελούσε για τους κατοίκους της περιοχής ένα ιερό τόπο -κάτι σαν την Παναγία της Τήνου- όπου κατέφευγαν οι χριστιανοί με «τάματα» για να ζητήσουν την βοήθεια της Θεομήτορος… …
Μια απίστευτη πληροφορία -αποτέλεσμα συζητήσεως μεταξύ εργατών των διυλιστηρίων που ακούσαμε τυχαία σε κάποιο λεωφορείο- μας έφερε χθες το μεσημέρι στο γραφικό εκκλησάκι του Ασπροπύργου.
Κόβονται χονδρά συρματόσχοινα, σταματούν οι μηχανές της μπουλντόζας, ενώ παίρνει φωτιά το μοτέρ του γερανού και τρελαίνεται ο οδηγός του, κανείς δεν αναλαμβάνει την κατεδάφιση!!! Όλες οι προσπάθειες που έκαναν οι αρμόδιοι για να γκρεμίσουν την «Αγία Σωτήρα» -έλεγαν οι εργάτες- χρησιμοποιώντας τα πιο σύγχρονα τεχνικά μέσα, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα !…
Το θρυλικό εκκλησάκι υπέμεινε καρτερικά τα ισχυρά κτυπήματα που...

Οἱ λογισμοὶ καθορίζουν τὴν ζωή μας


ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ, ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ
Ἂν σὲ κάθε οἰκογένεια ὑπῆρχε ἔστω καὶ ἕνα πρόσωπο ποὺ ὑπηρετοῦσε τὸν Θεὸ μὲ ζῆλο, τί ἁρμονία θὰ ὑπῆρχε στὸν κόσμο! Θυμᾶμαι συχνὰ τὴν ἱστορία κάποιας κοπέλας. Συνήθιζε νὰ ἔρχεται καὶ νὰ συζητᾶμε, τότε ποὺ ἤμουν ἀκόμα στὸ Μοναστήρι τοῦ Τουμᾶν.
Ἦρθε κάποια μέρα στὸ Μοναστήρι μαζὶ μὲ ἕνα ὀργανωμένο γκροὺπ προσκυνητῶν, καὶ μοῦ διαμαρτυρήθηκε λέγοντας: «Δὲν τὸ ἀντέχω πιά! Οἱ ἄνθρωποι εἶναι τόσο ἀγενεῖς μεταξύ τους!». Καὶ κατόπιν μου εἶπε ὅτι θὰ κοίταζε νὰ βρεῖ ἄλλη δουλειά. Τὴν ἀπέτρεψα, λέγοντας ὅτι ἦταν λίγες οἱ δουλειὲς ἐκεῖνο τὸν καιρὸ καὶ τὰ ἐπίπεδά της ἀνεργίας ὑψηλά.  Τῆς εἶπα νὰ πάψει νὰ πολεμᾶ τοὺς συναδέλφους της στὴ δουλειά. «Μὰ δὲν μάχομαι κανένα!», ἀπάντησε. Τῆς ἐξήγησα ὅτι μολονότι δὲν μάχεται κανένα σωματικά, ἐντούτοις μὲ τὸ νὰ εἶναι δυσαρεστημένη στὴ θέση της. διεξάγει πόλεμο ἐναντίον τῶν συναδέλφων της μὲ τοὺς λογισμούς της. Ἐκείνη ἀντέτεινε ὅτι.... κάθε ἄλλη ἀντίδραση θὰ ὑπερέβαινε τὰ ὅρια ἀντοχῆς τοῦ καθενός. «Μὰ ἀσφαλῶς καὶ τὰ ὑπερβαίνει», τῆς εἶπα, «ἀλλὰ δὲν μπορεῖς νὰ τὸ κάνεις μόνη σου. Χρειάζεσαι τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ.

Κανεὶς δὲν γνωρίζει ἂν προσεύχεσαι ἢ ὄχι τὴν ὥρα τῆς δουλειᾶς σου. Κατὰ συνέπεια, ὅταν ἀρχίζουν νὰ σὲ προσβάλλουν, μὴν τοὺς ἀντιγυρίζεις τὶς προσβολὲς οὔτε μὲ λόγια οὔτε μὲ ἀρνητικὲς σκέψεις. Προσπάθησε νὰ μὴν τοὺς προσβάλλεις οὔτε καν μὲ τοὺς λογισμούς σου’ προσευχήσου στὸν Θεὸ νὰ τοὺς στείλει ἕναν ἄγγελο εἰρήνης.
Ζήτησε Τοῦ ἐπίσης νὰ μὴν σὲ ξεχάσει καὶ σένα. Αὐτὸ δὲν θὰ ...

"Μην ζητάς να σ’ αγαπούν, αλλά προσπάθησε εσύ να αγαπάς τους άλλους και τότε όλοι θα σε αγαπούν"

Κάποτε μία υποψήφια μοναχή επισκέφθηκε τον άγιο Πορφύριο στο Ησυχαστήριό του.
Ο άγιος άρχισε να της περιγράφει προβλήματα υγείας που είχε και να της τα εξηγεί με ιατρικούς όρους.
Την ρωτούσε εάν συνέβαιναν όπως της τα έλεγε.
Η κοπέλα είχε προβλήματα με το στομάχι της.
Ο άγιος της λέει:
«Το πρόβλημά σου δεν είναι στο στομάχι, αλλά στο έντερο.
Όλα αυτά σου συμβαίνουν από την στενοχώρια.
Είσαι πολύ ευαίσθητη. Πιστεύεις ότι...

Ποιες είναι οι επτά σωματικές πράξεις της μετανοίας


Στην πρακτική των Πατέρων, που αναλύουμε αναφέρονται επτά σωματικές πράξεις στις οποίες στηρίζονται οι τρόποι και τα έργα της μετάνοιας.
Ως πρώτη πράξη στη μετάνοια οι Πατέρες τοποθετούν την η σ υ χ ί α. Είναι η απερίσπαστη διαγωγή. Η απομάκρυνση από τα αίτια, που δημιουργούν τις αφορμές της πτώσης και της ήττας, ειδικά σε όσους είναι ασθενείς χαρακτήρες, αλλά και από αυτόν τον «ως λέοντα περιπατούντα και ζητούντα να μας καταπιή» (“ Πέτρ. ε” 8).
Με την ησυχία απέχει ο αγωνιστής από τη μάταιη και άσκοπη μέριμνα και του επιτρέπεται αν θέλει να στρέψει τη σκέψη και ασχολία του προς το Θεό, απ΄όπου φωτιζόμενος από τη θεία Χάρη ανακαλύπτει τον εαυτό του, που είναι απαραίτητο καθήκον.
Δεύτερη πράξη θεωρείται η ν η σ τ ε ί α. Με αυτήν καταβάλλεται και δεσμεύεται ένας από τους γίγαντες της διαστροφής – η γαστριμαργία – ο ακαταγώνιστος σύμμαχος της φύσης και του διαβόλου. Με αυτήν αιχμαλωτίζει ο τελευταίος τα πλείστα των θυμάτων του. Το πόσο απαραίτητη είναι αυτή η πράξη το απέδειξε ο Κύριος μας, όταν ανέλαβε με την παρουσία του την ανάπλασή μας, μετά το θείο βάπτισμα στον Ιορδάνη. Ποιος τώρα μπορεί να αμφισβητήσει το βάθρο αυτό της μετανοίας, της ανάπλασης, της ανάστασης, της σωτηρίας;
Εάν ο αναμάρτητος και απαθής νηστεύει – και μάλιστα παρατεταμένα – ποιος θα προφασιστεί αδυναμία ή άρνηση; Αφήνω και την άσκηση της δίψας που οι έμπειροι της εγκρατείας προβάλλουν ως άριστο άθλημα κατά των παράλογων ορέξεων.
Την α γ ρ υ π ν ί α, ως τρίτη πράξη, συνιστούν οι Πατέρες. Είναι το αποτελεσματικότερο μέσο φωτισμού του νου και γεννήτρια της προσευχής. Ο κόρος της υπνηλίας υποβιβάζει άμεσα τη διαύγεια του νου. Μειώνεται η διανοητική ικανότητα της λογικής φύσης να συγκρίνει, διακρίνει, επιλέξει και εφαρμόσει όσα η νόμιμη άσκηση απαιτεί.
Η αγρυπνία, ως μέσο της φίλης των Πατέρων μας φιλοπονίας, πάντοτε προηγείτο στους ασκητικούς αγώνες. Και είναι γνωστή η υπερβολική άσκηση των Πατέρων στην αγρυπνία. Επέμεναν στα πολλαπλά οφέλη αυτής της αρετής, επειδή συντελούσε άριστα στη διανοητική εργασία από την οποία εξαρτώνται όλα εφ΄όσον «νοῡς ορᾶ καί νοῦς ακούει» και εκλέγει και εκτελεί.
Τέταρτη και πέμπτη πράξη τοποθετούν οι Πατέρες την...

"Παππούλη, πεθαίνω..Πες του Χριστούλη να με δεχτεί"


Προχθές γυρίζοντας από έναν Εσπερινό, πέρασα από την Ομόνοια. Πλήθος νέων ήταν μαζεμένοι γύρω από ένα παιδί.
Στο χέρι του κρατούσε την τελευταία σύριγγα του θανάτου.Τον πλησίασα και με δακρυσμένα μάτια φώναξε:
– Βοήθεια, βοήθεια πεθαίνω!…
Έτρεξα κοντά του, τον αγκάλιασα.
Με σπασμένη φωνή μου είπε:
– Παππούλη, πεθαίνω, διάβασέ μου μία ευχή…
Γονάτισα, του...

ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ -Μητρ. Λεμεσού Αθανάσιος-


Όταν ο εχθρός σας προσβάλλει. (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)


Ὅσες φορές σᾶς προσβάλλει ὁ ἐχθρὸς (διάβολος) εἴτε μὲ κάποιο πάθος εἴτε μὲ μελαγχολία, μὲ τὴν ἀμέλεια, τὴν ἀπελπισία, ἁρπάξτε ἀμέσως τὸ ὅπλο τῆς προσευχῆς, καὶ θὰ δεῖτε πόσο γρήγορα ἐξαφανίζεται καὶ δὲ μένει οὔτε ἴχνος τῆς παρουσίας του.
Ὅταν σᾶς πολεμάει ὁ ἐχθρὸς νὰ ζητᾶτε τὴ βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τοῦ φύλακα Ἄγγελου τῆς ψυχῆς σας καὶ ὅλων τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν Ἁγίων.
Μαζὶ μὲ τὴν προσευχή σας νὰ λέτε τὴ δυσκολία σας σὲ πνευματικὸ Ἱερέα, ἀλλὰ νὰ ζητᾶτε καὶ τὶς προσευχὲς καὶ συμβουλὲς τῶν ἄλλων ἀδελφῶν σας, διότι ἕνας ἀδελφὸς ποὺ βοηθιέται ἀπὸ ἄλλον ἀδελφό, γίνεται δυνατὸς σὰν τὴν ὀχυρωμένη πόλη. Γιὰ ὅλα αὐτὰ χρειάζεται νὰ ἀσκεῖται βὶα στὸν ἑαυτό σας, νὰ ἐνεργεῖτε γρήγορα καὶ μὲ γεναιότητα.
Νὰ μεταχειρισθεῖς τέσσερα ὅπλα, ἀκαταμάχητα, κατὰ τῶν πειρασμῶν
Ὁ σατανᾶς εἶναι ὁ μισόκαλος ἐχθρός, ὁ παμπόνηρος καὶ παγκάκιστος, ποὺ μέρα καὶ νύχτα, κάθε ὥρα καὶ στιγμή, μᾶς πολεμάει, μᾶς στεναχωρεῖ καί μᾶς πειράζει. Καὶ ἄλλοτε σὰν πνευματικός σου πατέρας σὲ εἶχα συμβουλέψει πὼς νὰ ἀποφεύγεις τὶς πολύπλοκες παγίδες του καὶ νὰ φυλάγεσαι ἀπὸ τὰ πυρωμένα βέλη του.
Τώρα σὲ συμβουλεύω νὰ μεταχειρισθεῖς τέσσερα ὅπλα ἀκαταμάχητα. Μὲ αὐτὰ τὰ ὅπλα, ἂν βέβαια τὰ χρησιμοποιήσεις μὲ μεγάλη προσοχή, δεξιοτεχνία, προθυμία καὶ ἀνδρεία, ὄχι μόνο θὰ μείνεις ἄτρωτος καὶ ἀβλαβὴς ἀπὸ τὰ βέλη καὶ τὶς παγίδες τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ καὶ θὰ τὸν νικήσεις καὶ θὰ τὸν ἀφανίσεις.
Πρῶτο ὅπλο κατὰ τοῦ ἐχθροῦ εἶναι ἡ αἴσθηση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ.«Τὸν Κύριο ἔβλεπα συνέχεια μπροστά μου, γιὰ νὰ μὴ μὲ σαλέψει ὁ πειρασμὸς» (Ψάλμ. 15, 8· Πράξ. 2, 25). Ἐκεῖνος ποὺ σκέφτεται καὶ στοχάζεται καλὰ πὼς ὁ Θεὸς εἶναι πανταχοῦ παρών, καὶ πάντοτε εἶναι μπροστά του, μέρα καὶ νύχτα σὲ κάθε περίσταση, δὲν μπορεῖ νὰ ἁμαρτήσει.
Διότι, ἀφοῦ φοβᾶται νὰ ἁμαρτήσει μπροστὰ σὲ ἕνα τιποτένιο ἄντρα ἢ γυναίκα, ἀκόμη καὶ μπροστὰ σὲ ἕνα μικρὸ παιδί, πὼς θὰ τολμήσει νὰ ἁμαρτήσει μπροστὰ στὸν Παντοδύναμο Θεό, ποὺ Τὸν τρέμουν τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, ὅλα τὰ κτίσματα ποὺ ἀναπνέουν, καὶ ποὺ μὲ ἕνα νεῦμα Τοῦ σαλεύει ὅλη ἡ γῆ;
Δεύτερο ὅπλο εἶναι νὰ συνηθίσεις νὰ λὲς ἀκατάπαυστα τὴν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον μέ». Αὐτὴ τὴν εὐχὴ νὰ ἀρχίζεις νὰ τὴ λές, μόλις σηκωθεῖς τὸ πρωὶ ἀπὸ τὸ κρεβάτι σου.
Νὰ τὴ λὲς καὶ ὅταν περπατᾶς στὸ δρόμο καὶ ὅταν μπαίνεις στὸ αὐτοκίνητο, στὸ τρένο, στὸ πλοῖο, στὸ ἀεροπλάνο· καὶ ἐνῶ ἐργάζεσαι, τρῶς, πίνεις, καὶ σὲ κάθε ὥρα καί περίσταση. Ἀλλὰ νὰ τὴ λὲς μὲ τὴν καρδιά σου, μὲ πίστη εὐλάβεια, ἀγάπη, πόθο καὶ βία. Ὄχι τὸ στόμα νὰ λέει: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδιὰ νὰ λένε ἄλλα, καὶ μάλιστα πονηρὰ καὶ ἀντίθετα.
Τρίτο ὅπλο κατὰ τοῦ διαβόλου εἶναι ἡ....