Για «μοντέρνους» δασκάλους!



Ένα δημοσίευμα για προβληματισμό παραθέτουμε στη συνέχεια:
Βλέποντας το πλήθος των ανθρώπων να τους ακολουθεί, ο Ιησούς ανέβηκε στο βουνό.
Μόλις κάθισε, οι μαθητές του κάθισαν κι αυτοί γύρω του. Σήκωσε τότε τα μάτια του προς τους ουρανούς και είπε:

- Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι διότι σ' αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών.
- Μακάριοι αυτοί που υποφέρουν γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν.
- Μακάριοι οι πραείς γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη...

Όταν τελείωσε ο Ιησούς, ο Πέτρος ρώτησε: - Πρέπει να τα γράψουμε όλα αυτά;
Ο Ανδρέας ρώτησε: - Πρέπει να τα μάθουμε όλα αυτά;
Ο Ιάκωβος: - Και πρέπει να τα μάθουμε απέξω;
Ο Φίλιππος πρόσθεσε: - Είναι πολύ δύσκολα.
Ο Ιωάννης είπε: - Δεν έφερα χαρτί.
Ο Θωμάς είπε: - Δεν έφερα στυλό.
Ανήσυχος, ο Βαρθολομαίος ρώτησε: - Την επόμενη φορά θα έχει και τεστ;
Ο Μάρκος ρώτησε χαμηλόφωνα το διπλανό του: - Με ποιο «ι» γράφεται η λέξη «πραείς»;
Ο Ματθαίος σηκώθηκε και έφυγε χωρίς να περιμένει τους άλλους, λέγοντας δυνατά: - Πάω στην τουαλέτα.
Ο Σίμων κοίταξε το ρολόι του και σχολίασε: - Όπου να ναι, χτυπάει.
Τέλος, ο Ιούδας ρώτησε το Δάσκαλο: - Κύριε, μπορείς να επαναλάβεις αυτό που είπες για τους φτωχούς;

Εκείνη τη στιγμή πλησιάζει τον Ιησού ένα "μέλος της Επιτροπής για την Εκπαιδευτική Πολιτική του κράτους" και τον ρωτά:
- Κύριε, αναρωτηθήκατε μεταγνωστικά για το σημερινό σας μάθημα;
- Ποιος ήταν ο σκοπός και οι επιμέρους στόχοι της σημερινής σας διδασκαλίας;
- Ποιες ήταν οι αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετώπισαν στη μάθησή τους οι μαθητές σας;
- Ποιες ικανότητες και δεξιότητες ανέπτυξαν και ποιες συμπεριφορές υιοθέτησαν οι μαθητές σας με το σημερινό μάθημα;
- Προβληματιστήκατε για την αποχώρηση του μαθητή σας;
- Γιατί δε μοιράσατε εποπτικό υλικό στο σημερινό σας μάθημα;
- Γιατί δε χρησιμοποιήσατε ομαδοσυνεργατική διδασκαλία;
- Γιατί δε χρησιμοποιήσατε τεχνικές εκπαίδευσης ενηλίκων: εργασία σε ομάδες, παιχνίδι ρόλων κλπ;
- Γιατί χρησιμοποιήσατε μετωπική διδασκαλία; Θεωρείτε ότι ήταν η καταλληλότερη;

Σ' αυτό το σημείο, ο Ιησούς γονάτισε σε ένα βράχο και έκλαψε.
Πηγή: http://taxalia.blogspot.com/2011/01/blog-post_5283.html

Η δύναμη της Αγάπης.Συγκλονιστική αφρικάνικη ιστορία...........



Πρωταγωνιστής σ’ αυτή την περιπέτεια πίστης  ανθρωπιάς ο αγιασμένος ιεραπόστολος του Ζαΐρ π. Κοσμάς Γρηγοριάτης.

Βρισκόμαστε σε κάποιο γραφικό χωριουδάκι του Ζαΐρ (σημερινό Κογκό).
Η τροπική βλάστηση γύρω βρίσκεται σε έξαρση. Οι μπανανιές πιο κει, κατάμεστες από καρπούς, γέρνουν τα κλαδιά τους κι ο φοίνικας δίπλα στην χορταρένια καλύβα καμαρώνει περήφανος για την λεβεντιά του!

Συλλογισμένος και πικραμένος ένας γέροντας Ζαϊρινός κάθετε έξω από το αρχοντικό του (καλύβα), μασουλώντας ζαχαροκάλαμο.

Μα γιατί δεν με θέλει εμένα ο Χριστός; ψελλίζει με παράπονο. Τι κι’ αν έχω δύο γυναίκες και είκοσι παιδιά μαζί τους; Εγώ θέλω να γίνω Χριστιανός! Να βαφτιστώ Ορθόδοξος! «Όχι!», είπε όμως...

“Πές τοῦ Χριστούλη νά μέ δεχθεί”-Καί ξεψύχησε.(Μιά συγκλονιστική πραγματική ἱστορία)



Σύριγγα θανάτου – μετάνοια ζωῆς
       Στό Εὐαγγέλιο διαβάζουμε ὅτι στόν Γολγοθά τήν ὥρα τῆς σταυρώσεως τοῦ Χριστοῦ ἕνας ἐκ τῶν ληστῶν, ποῦ σταυρώθηκε μαζί του, εἶπε στόν Χριστό: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθης ἐν τή βασιλεία σου» (Λούκ. κγ/ 42). Καί ὁ Χριστός τόν διαβεβαίωσε ὅτι ἐκείνη τήν ἡμέρα θά εἰσερχόταν στήν Βασιλεία Του.
       Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἑρμηνεύοντας αὐτό τό γεγονός ἀποκαλοῦν τόν ληστή θεολόγο, ποῦ θεολόγησε ἀπό τόν σταυρό, ἀναγνωρίζοντας ὅτι ὁ Χριστός, ποῦ καταδικάστηκε νά πεθάνη διά τοῦ Σταυροῦ εἶναι Θεός. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἔχει μιά τέτοια ὁμιλία.
       Τό γεγονός αὐτό ἐπαναλαμβάνεται ποικιλοτρόπως σέ κάθε ἐποχή. Πόσοι ἄνθρωποι δέν ὁμολογοῦν τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ καί δέν προσεύχονται σέ Αὐτόν, ἀκόμη καί τήν ὥρα ποῦ πεθαίνουν! Πόσοι δέν τελειώνουν τήν ζωή τους μέ μετάνοια καί συντριβή!
      Διάβασα σέ περιοδικό ὅτι ὁ μακαριστός Ἐπίσκοπος Πατάρων Εἰρηναῖος, ποῦ ἀνήκει στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, καί ὑπηρετοῦσε στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Θυατείρων καί Μεγάλης Βρετανίας, στόν Πρόλογο τοῦ βιβλίου του μέ τίτλο «Λουλούδια ἀπό...
τούς κήπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μᾶς» ἀναγράφει ἕνα συγκλονιστικό περιστατικό:
      «Προχθές, γυρίζοντας ἀπό ἕναν Ἑσπερινό πέρασα ἀπό τήν Ὁμόνοια. Πλῆθος νέων ἦταν μαζεμένοι γύρω ἀπό ἕνα παιδί. Στό χέρι τοῦ κρατοῦσε τήν τελευταία σύριγγα τοῦ θανάτου. Τόν πλησίασα καί μέ δακρυσμένα μάτια φώναξε: “ Βοήθεια, πεθαίνω…”. Ἔτρεξα κοντά τοῦ τόν ἀγκαλίασα. Μέ σπασμένη φωνή μου εἶπε:...

«Περί κενοδοξίας καί ἀνατροφῆς τῶν τέκνων» ( Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)


Στο πρῶτο τμῆμα τῆς πραγματείας του «Περί κενοδοξίας και ανατροφής των τέκνων», ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, δείχνει ὅτι ἡ ἀγωγὴ τῶν νέων ἐπηρεάζεται ἀποφασιστικὰ ἀπὸ τὴν ἐπικρατοῦσα πράξη ζωῆς, ἀπὸ τὸν τρόπο ζωῆς καὶ σκέψεως τῶν μελῶν τῆς ὁμάδος, μέσα στήν ὁποίαν ἀναπτύσσεται ὁ νέος. Στό κλῖμα τῆς ζωῆς αὐτῆς τῆς ὁμάδος ἀναπνέει καὶ ἀναπτύσσεται ὁ νέος, καὶ ἀναποτρέπτως ἡ ἠθικὴ του ποιότητα, ἡ πνευματικὴ του ὀντότητα, προσδιορίζονται ἀπ’ αὐτὸ τὸ κλῖμα. Τὴν νοσηρότητα τοῦ κλίματος αὐτοῦ ἐντοπίζει ὁ Χρυσόστομος στήν κενοδοξία, στή ματαιοδοξία δηλαδή, στήν ἐσφαλμένη ἀντιλήψη περὶ ἀξιοπρέπειας καὶ στή συνδεδεμένη μὲ αὐτὴ τάση γιά ἐπίδειξη πλούτου, ἐνδυμάτων, σπιτιῶν, ἐπιπλώσεων.
Ἀναφέρεται κατ’ ἀρχὴν στή συνήθεια πού εἶχε ἐπικρατήσει μεταξὺ τῶν πλουσίων νά κάμνουν ἐπίδειξη τῶν οἰκονομικῶν τους δυνατοτήτων, χρηματοδοτώντας ...