Άγιοι Ανάργυροι: Έκαναν την πρώτη μεταμόσχευση στον κόσμο!



Facebook
Ο κ. Βασίλειος Κέκης, καθηγητής της χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής χειρουργός του “Ιατρικού Κέντρου Αθηνών”, έζησε στη Βοστόνη Αμερικής το 1962, μια έντονη θρησκευτική εμπειρία, σε σχέση με θαυμαστές θεραπείες των Αγίων Αναργύρων, τις οποίες αναφέρουμε στη συνέχεια, όπως τις κατέγραψε ο ίδιος, προς δόξαν του Θεού και τιμή των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού.
Τον Μάιο του 1962 μετεφέρετο επειγόντως στο τμήμα ατυχημάτων του Γενικού Νοσοκομείου της Μασσαχουσέτης (Mass. General Hospital) στη Βοστόνη Αμερικής, ένα μικρό αγόρι ηλικίας δώδεκα ετών, στο οποίο είχε αποκοπεί το δεξί του χέρι κατόπιν τροχαίου ατυχήματος. Μετά από επιτυχή χειρουργική επέμβαση επιτεύχθει η ανασυγκόλληση του άκρου και μετά από λίγο καιρό ο μικρός μαθητής επανήλθε στην ομάδα μπέιζ-μπολ του σχολείου του!
Μετά την επιτυχία αυτή ο ημερήσιος και...

ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ "Τι θυμάμαι από την προσωπική μου επαφή με τον γέροντα Εφραίμ;;;"



Τι θυμάμαι από την προσωπική μου επαφή με τον γέροντα Εφραίμ;;;


Τότε ερχόταν πάρα πολύ συχνά στο Τορόντο του Καναδά από το Άγιο Ορος.Ηταν ακόμα ηγούμενος στη Μονή Φιλοθέου. 

Αγαπούσε και αγαπά πολύ την ομογένεια.Τον γνώρισα νομίζω,το 1988.Οταν τον πρωτοείδα....αυτό ήταν. Πήγα αμέσως για εξομολόγηση και από το πρωί.... μπήκα να τον δώ,το απόγευμα. 

Είχα αριθμό 352 στη σειρά για να περάσω. Νόμιζα ότι ήμουν μπροστά σε άγγελο!!!! Δεν είπαμε τόσα πολλά,πιο πολύ προσευχόταν με το κομποσχοίνι του ,παρά, μου μιλούσε,είτε με κοιτούσε. Μου είπε να μην φύγω από τον Καναδά,προφανώς επειδή του είπα,ότι βλέποντάς τον θέλησα να γίνω μοναχός.

 Ομως,πως να έμενα Καναδά;;; εκεί ,όχι μόνον δεν είχε μοναστήρια, αλλά ούτε τι είναι μονή ...δεν γνώριζαν!!! Εκείνος φυσικά γνώριζε ότι εκεί είχε μπόλικο έμψυχο υλικό,όπως μου ανέφερε,για να χτίσει τα 18-20 μοναστήρια που έκανε ,κυρίως στην Αμερική,αλλά δεν μου είχε πει τίποτε, για ίδρυση μονών!!!.Αν το ήξερα,...δεν θα έφευγα. Από τότε έγινα ...η σκιά του στις ομιλίες του.Στα κηρύγματά του στο ναό της Μεταμορφώσεως στο Pape Avenue-Τοronto που κήρυττε,δεν ήθελε κανένα φως.Συνήθως μιλούσε τα απογεύματα,που ήδη νύχτωνε ενωρίς, και ο ναός ήταν μόνον στο φως των καντηλιών.Ηταν όμως....αυτόφωτος!!! Εγώ έψαχνα να...

Ο Ελληνισμός «ακούγεται» στα βάθη της Ασίας: Απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου κέρδισαν νομική μάχη για την ταυτότητά του



Ο Ελληνισμός «ακούγεται» και πάλι στα βάθη της Ασίας καθώς οι πακιστανικές αρχές αναγνώρισαν την περιβόητη φυλή των Καλάς ως απογόνους των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Πακιστανικό δικαστήριο διέταξε τις αρχές να καταμετρήσουν ξεχωριστά, κατά τη διάρκεια της απογραφής του πληθυσμού, την κοινότητα που θεωρείται ότι είναι απόγονοι των πολεμιστών του ξακουστού Έλληνα, Μεγάλου Αλεξάνδρου, γράφει, σήμερα, το αλβανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων (ata.gov.al) και δημοσιεύει το αξιόπιστο Βαλκανικό Περισκόπιο Οι Καλάς (Kalash ή Kalasha) είναι μια κοινότητα 4.000 κατοίκων που ζουν στις ορεινές περιοχές κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, διατηρούν τα πολιτιστικά και θρησκευτικά ήθη και διαχωρίζονται από τους εντόπιους μουσουλμάνους.

Το Πακιστάν, το οποίο κατέχει την έκτη θέση στον κόσμο σε αριθμό πληθυσμού, διοργανώνεται και πάλι μετά από 20 χρόνια απογραφή η οποία έπρεπε να είχε γίνει το 2008, αλλά ματαιώθηκε λόγω βiαιων γεγονότων στη χώρα.

Κατά την απογραφή συλλέγονται τα δεδομένα: τα άτομα και τις οικογένειες που ανήκουν στην κύρια θρησκεία, την Ισλαμική, καθώς και σε δύο άλλες θρησκείες του Ινδουισμού και του Χριστιανισμού, ενώ παραλείπονται οι μικρές θρησκευτικές ομάδες όπως οι Καλάς, όπως λέει ο ακτιβιστής Λούκε Ρεχμάτ (Luke Rehmat), απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.




Ο Ρεχμάτ και άλλοι ακτιβιστές υπέβαλαν αίτηση στο δικαστήριο ότι η κοινότητά τους πρέπει να καταγραφεί ξεχωριστά.

«Το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ μας», δήλωσε ο Ρεχμάτ.

Οι Καλάς είναι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι παρέμειναν στις περιοχές αυτές, μετά από...

Η Παγκόσμιος Αρμονία του Βοσπόρου και το θαύμα της Υπεραγίας

Ο λιμνιός ναυτικός Ευάγγελος Πανταζής διηγήθηκε στους εφημέριους της πόλεως το εξής περιστατικό:
- «Ήταν 14 Δεκεμβρίου του 1960, ώρα 2.30', καί ταξιδεύαμε στα στενά του Βοσπόρου με το πλοίο «Παγκόσμιος Αρμονία» της εταιρείας Νιάρχου. Κοιμόμουν στην καμπίνα μου, όταν άκουσα μια υπερκόσμια γυναικεία φωνή να προστάζει:

-Πέσετε στη θάλασσα!

Πρέπει να σημειώσω ότι στην Παναγία μας τη Λιμνιά είχα ιδιαίτερη ευλάβεια, καί την παρακαλούσα πρωί-βράδυ να μας προστατεύει. Ξαφνικά νοιώθω ένα απότομο τίναγμα. Το πλοίο τραντάχτηκε ολόκληρο. Κοιτάζω από το φινιστρίνι καί βλέπω το καράβι μας μέσα στις φλόγες. Είχαμε συγκρουστεί μ' ένα γιουγκοσλάβικο πετρελαιοφόρο, πού μετέφερε μαζούτ καί βενζίνη αεροπλάνων. Από τη σφοδρή σύγκρουση η πλώρη μας κόπηκε στη μέση, ενώ το ξένο πλοίο έπαθε ρήγμα βάθους είκοσι μέτρων. Εγώ στο μεταξύ ετοιμάστηκα και...