Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική/σύγχρονη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική/σύγχρονη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ομολόγησε Χριστό σε ελληνική τηλεοπτική εκπομπή – Καταχειροκρότησε το νεαρό κοινό

Απλά Συγκλονιστικός!
Ομολόγησε Χριστό σε ελληνική τηλεοπτική εκπομπή – Καταχειροκρότησε το νεαρό κοινόΔείτε το βίντεο!
Ο νεαρός ράπερ, Γιώργος Καπετανάκης άφησες του κριτές του «Ελλάδα έχεις ταλέντο» άφωνους:
http://thesecretrealtruth.blogspot.com
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2018/10/blog-post_265.html#more
Labels:
Μουσική/σύγχρονη,
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
Τα μάτια της δακρύσαν (Πάλι)
Στίχοι: ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Μουσική: ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ
Προγραμματισμός-Synth: ΣΩΤΗΡΗΣ ΝΟΥΚΑΣ
Σκηνοθεσία: ΘΑΝΟΣ ΜΙΖΟΥΡΗΣ (Art Visual)
Περιέχει δείγματα από το τραγούδι "Τα Μάτια Της Δακρύσαν" του ΣΤΑΜΑΤΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ από το δίσκο "ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΗΑΣ" (Stam Studio, 1998). All Rights Reserved.
ΣΤΙΧΟΙ:
Ξεκίνησε μια νέα ημέρα (Κοίτα τον ήλιο)
Κάλυψε τον Ουρανό όπως το πικάπ το βινύλιο.
Άκου τη μουσική που παίζει η Ζωή
είμαστε άνθρωποι (μόνο) όταν είμαστε μαζί.
Απόλαυσε την ομορφιά της στιγμής (που)
είναι δώρο κι αγκάλιασε το χαμόγελό (σου)
Κουράστηκες απ' τη δουλειά, σου κλέβουνε τα παλιά (το χρόνο)
Γι' αυτό πιάσε τη ζωή απ' τα μαλλιά.
Κοίτα τη φύση· τι Σου έχει αφήσει
έχει τόσα να σου δώσει, θέλει να σε βοηθήσει.
Το μόνο που χρειάζεται η καρδιά για να χτυπήσει
είναι Αγάπη· αλλιώς θα σταματήσει.
Κάποιος να κλείσει, την τηλεόραση που είναι ανοιχτή
ν' ανοίξει τα βιβλία κι όχι τον υπολογιστή.
Η πιο σημαντική πληροφορία που πρέπει να ξέρεις
είναι πως θα τα καταφέρεις...
Ακούω λόγια, ρολόγια να λειτουργούν
Ανθρώπους που καταστρέφουν αντί να δημιουργούν.
Επικοινωνούν αλλά μονάχα στο διαδίκτυο
και βλέπουν τη ζωή μόνο μέσα από video.
Μάθαμε προσευχές, SOS σε πανελλαδικές,
αποστηθίσαμε αλλά δεν κατανοήσαμε.
Μιλάμε πριν σκεφτούμε κι ενώ ακούμε· πληγώνουμε
θυμώνουμε, χωρίζουμε αντί να ενώνουμε
Τα μάτια κλείνω, βλέπω και χωρίς αυτά,
μη δίνεις τόση σημασία σε υλικά αγαθά
Μια μέρα θα κλείσουν από μόνα τους, θα δεις
είσαι από χώμα κι Αγάπη, προέλευσης θεικής.
Ζήσαμε ή όχι, αναρωτιέμαι πόσοι,
είμαστε κάτοικοι της γης αλλά δεν έχουμε νιώσει.
Το γέλιο και το κλάμα ενός μωρού που σταματήσαν
κι έτσι απλά "Τα Μάτια Της Δακρύσαν"...
Σώπασε· μη μιλάς, άκου...
Τελείωσε μια ακόμη μέρα της ζωής σου
κι αν δεν έρθει η επόμενη εσύ προσευχήσου.
Θα πάνε όλα καλά, το πιστεύω ψυχή μου
κι αν όλοι είναι εναντίον μου (Εσύ είσαι μαζί μου).
Στα άσχημα, στα όμορφα (στα πάνω και στα κάτω)
είναι καιρός Ελλάδα μου να μην το βάλουμε κάτω.
Όρθιος δεν είσαι όταν το λέει ο καθρέφτης
αλλά αν σηκώνεσαι όταν πέφτεις...
http://trelogiannis.blogspot.gr/
Labels:
ΕΛΛΑΔΑ,
Μουσική/σύγχρονη,
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Τα θαύματα-Παντελής Θαλασσινός
Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός
Να 'ρχόσουνα στον ύπνο μου σεμνή και λυπημένη
αγία που μαρτύρησε απ' όλους ξεχασμένη
να γονατίσω ταπεινά και να σε προσκυνήσω
να πω συγνώμη τρεις φορές και να μετανοήσω
Όμως αυτά τα θαύματα γίνονταν σ' άλλα χρόνια
τότες που ζούσαν άνθρωποι με καθαρή ψυχή
που κοίταγαν πολύ ψηλά στου ουρανού τ' αλώνια
και ξέρανε ποιο σύννεφο θα φέρει τη βροχή
Να 'ρχόσουνα στον ύπνο μου σαν Παναγιά ντυμένη
να μου 'λεγες η εικόνα σου που βρίσκεται κρυμμένη
βαθιά να σκάψω να τη βρω με χιόνια και λιοπύρι
και να σου χτίσω εκκλησιά και μέγα μοναστήρι
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός
Να 'ρχόσουνα στον ύπνο μου σεμνή και λυπημένη
αγία που μαρτύρησε απ' όλους ξεχασμένη
να γονατίσω ταπεινά και να σε προσκυνήσω
να πω συγνώμη τρεις φορές και να μετανοήσω
Όμως αυτά τα θαύματα γίνονταν σ' άλλα χρόνια
τότες που ζούσαν άνθρωποι με καθαρή ψυχή
που κοίταγαν πολύ ψηλά στου ουρανού τ' αλώνια
και ξέρανε ποιο σύννεφο θα φέρει τη βροχή
Να 'ρχόσουνα στον ύπνο μου σαν Παναγιά ντυμένη
να μου 'λεγες η εικόνα σου που βρίσκεται κρυμμένη
βαθιά να σκάψω να τη βρω με χιόνια και λιοπύρι
και να σου χτίσω εκκλησιά και μέγα μοναστήρι
Labels:
Μουσική/σύγχρονη
"ΚΑΤΙ" ΠΟΥ ΜΕ ΓΕΜΙΣΕ ΕΛΠΙΔΑ
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΛΟ Κ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ.....ΕΝΑΣ ΝΕΑΡΟΣ ΨΑΧΝΕΙ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ Κ ΑΦΟΥ ΜΟΙΡΑΣΕ ΟΣΑ ΠΟΙΟ ΠΟΛΛΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΠΟΡΕΙ,ΚΑΘΕΤΑΙ Σ ΕΝΑ ΠΑΓΚΑΚΙ Κ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ...ΜΙΑ ΤΥΦΛΗ ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ!!!ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ ΘΑΡΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΘΩΟ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟ!!!ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΑΞΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ "ΚΑΤΙ" ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΟΠΛΙΣΕΙ ΜΕ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ!!
Labels:
Μουσική/σύγχρονη
Ζητώ συγνώμη-Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική, Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό
γι όσους πολέμησαν κι αντέχουνε ακόμη
θα πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πρώτα ταπεινά ζητώ συγνώμη
Σε ένα ιατρείο μικρό της γειτονιάς
πήγα να βγάλω κάτι ακτινογραφίες
κι είδα ανθρώπους μιας παλιότερης γενειάς
που περιμέναν του γιατρού τις οδηγίες
Είχε ησυχία λες και μπήκα σε ιερό
κι είχανε όλοι του πατέρα μου τα χρόνια
ο γέρος μου έχει πια πεθάνει από καιρό
μα είχε προλάβει να χαρεί τρία εγγόνια
Με τρόπο έριξα μια γρήγορη ματιά
τέτοιο κατάντημα δεν είχα δει ποτέ μου
κι όλα αυτά τα ξεχασμένα γηρατειά
θα είναι σκέφτηκα ανάπηροι πολέμου
Ο ένας είχε το ένα πόδι του λειψό
άλλος το χέρι του δεμένο και πονούσε
ο τρίτος φόραγε κολάρο στο λαιμό
κι ένας άλλος την κυρά του κουβαλούσε
Ο νους μου πήγε στον πατέρα μου ξανά
τότε που μου έλεγε τα βράδια ιστορίες
σαν να είναι τώρα τον θυμάμαι να πονά
και να μιλάει για νεκρούς και τραυματίες
Κι όλοι αυτοί για την δική μου λευτεριά
έζησαν χρόνια κατοχής και τυραννίας
ήταν κορίτσια και αμούστακα παιδιά
και πολεμούσαν στα βουνά της Αλβανίας
Μου είχαν χαρίσει μια ελεύθερη ζωή
κι ότι κι αν ήμουν σε εκείνους το χρωστούσα
κι ήτανε μες τα γηρατειά τους τόσο απλοί
ούτε παράσημα φορούσαν ούτε λούσα
Πρόσωπα τίμια χωρίς εγωισμό
κι αν μες το πόλεμο τα πάντα είχαν χάσει
με ένα χαμόγελο και λίγο σεβασμό
όλα όσα τράβηξαν θα τα είχανε ξεχάσει
Ένιωσα ξάφνου μια τεράστια ντροπή
έσκυψα κάτω και είχα χάσει την μιλιά μου
μου ήρθανε δάκρυα και κρατήθηκα πολύ
και ευτυχώς που είχα μαζί μου τα γυαλιά μου
Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό
γι όσους πολέμησαν και πολεμούν ακόμη
θα πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πάλι ταπεινά ζητώ συγνώμη
Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό
γι όσους πολέμησαν κι αντέχουνε ακόμη
θα πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πρώτα ταπεινά ζητώ συγνώμη
Σε ένα ιατρείο μικρό της γειτονιάς
πήγα να βγάλω κάτι ακτινογραφίες
κι είδα ανθρώπους μιας παλιότερης γενειάς
που περιμέναν του γιατρού τις οδηγίες
Είχε ησυχία λες και μπήκα σε ιερό
κι είχανε όλοι του πατέρα μου τα χρόνια
ο γέρος μου έχει πια πεθάνει από καιρό
μα είχε προλάβει να χαρεί τρία εγγόνια
Με τρόπο έριξα μια γρήγορη ματιά
τέτοιο κατάντημα δεν είχα δει ποτέ μου
κι όλα αυτά τα ξεχασμένα γηρατειά
θα είναι σκέφτηκα ανάπηροι πολέμου
Ο ένας είχε το ένα πόδι του λειψό
άλλος το χέρι του δεμένο και πονούσε
ο τρίτος φόραγε κολάρο στο λαιμό
κι ένας άλλος την κυρά του κουβαλούσε
Ο νους μου πήγε στον πατέρα μου ξανά
τότε που μου έλεγε τα βράδια ιστορίες
σαν να είναι τώρα τον θυμάμαι να πονά
και να μιλάει για νεκρούς και τραυματίες
Κι όλοι αυτοί για την δική μου λευτεριά
έζησαν χρόνια κατοχής και τυραννίας
ήταν κορίτσια και αμούστακα παιδιά
και πολεμούσαν στα βουνά της Αλβανίας
Μου είχαν χαρίσει μια ελεύθερη ζωή
κι ότι κι αν ήμουν σε εκείνους το χρωστούσα
κι ήτανε μες τα γηρατειά τους τόσο απλοί
ούτε παράσημα φορούσαν ούτε λούσα
Πρόσωπα τίμια χωρίς εγωισμό
κι αν μες το πόλεμο τα πάντα είχαν χάσει
με ένα χαμόγελο και λίγο σεβασμό
όλα όσα τράβηξαν θα τα είχανε ξεχάσει
Ένιωσα ξάφνου μια τεράστια ντροπή
έσκυψα κάτω και είχα χάσει την μιλιά μου
μου ήρθανε δάκρυα και κρατήθηκα πολύ
και ευτυχώς που είχα μαζί μου τα γυαλιά μου
Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό
γι όσους πολέμησαν και πολεμούν ακόμη
θα πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πάλι ταπεινά ζητώ συγνώμη
Labels:
Μουσική/σύγχρονη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)