Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος: Μη δικαιολογούμαστε, όταν λένε τα ελαττώματά μας

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στα κείμενά του, μαζί με τα βαθιά θεολογικά νοήματα φρόντιζε συχνά να περιλαμβάνει και αρκετά διδακτικά παραδείγματα από φανταστικά, υποτιθέμενα περιστατικά. Ένα τέτοιο παρουσιάζουμε στη συνέχεια και αξίζει σίγουρα να το διαβάσετε.
Αναφέρει, λοιπόν, ο Άγιος Γρηγόριος: Κάποιος χλεύαζε μια κουκουβάγια για μερικά από τα ιδιαίτερα γνωρίσματά της, που τη διαφοροποιούν από τα άλλα πουλιά. Απαριθμούσε ένα – ένα από αυτά. Η κουκουβάγια, αντί να τα παραδεχθεί, προσπαθούσε να τα δικαιολογήσει και να τα αντικρούσει με εύστοχο λόγο και λογικοφανή επιχειρήματα.
-Τι μεγάλο κεφάλι που έχεις! Είσαι κεφάλα!
-Του Δία το κεφάλι να δεις τι μεγάλο που είναι, απαντά η κουκουβάγια.
-Τι γαλαζωπά μάτια που έχεις!
-Αυτά τα μάτια μου είναι όπως της γαλαζομάτας Αθηνάς.
-Και η φωνή σου είναι λυπητερή, θλιβερή και στριγγιά, όχι ευχάριστη.
-Η φωνή όμως της καρακάξας είναι πιο άσχημη, ανταπαντά πάλι η κουκουβάγια.
-Πω πω και κάτι ψιλοπόδαρα που έχεις!
-Ναι, έτσι είναι τα δικά μου πόδια, αλλά του ψαρονιού πώς σου φαίνονται;
-Πρόσεξε, σοφή μου, της λέει στο τέλος ο συνομιλητής της, ότι από αυτά ένα μόνο ελάττωμα έχει το καθένα τους. Εσύ όμως τα έχεις όλα μαζί και σε μεγάλο βαθμό, κουκουβάγια μεγαλοκέφαλη, με τα γαλαζωπά σου μάτια και τη στριγγόφωνη, λυπητερή φωνή σου, κουκουβάγια μου ψιλοπόδαρη.
Σκόνταψε η ταλαίπωρη κουκουβάγια και δεν...

Το άγχος είναι ανύπαρκτο

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρέπει να αφεθούμε στον Θεό

«Πρέπει να αφεθούμε στον Θεό. Εκείνος τα έχει όλα στα χέρια του. Ο άνθρωπος, όσο κι αν προσέξει, όσο κι αν προσπαθήσει να προλάβει και να οικονομήσει τα πράγματα, πάντοτε θα βρίσκεται σ’ ένα αδιέξοδο».
π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)
Το άγχος είναι ανύπαρκτο. Οι άνθρωποι μόνοι τους δημιουργούν το άγχος, όπως και τόσα άλλα· και πρέπει να το προσέξουμε αυτό. Όλα τα δημιουργεί ο άνθρωπος με τη λαθεμένη στάση του απέναντι στον Θεό.
Το μεγάλο κακό στη ζωή δεν είναι το οποιοδήποτε κακό μας συμβεί. Το μεγάλο κακό είναι αν, το οποιοδήποτε πράγμα μας συμβεί, δεν το αντιμετωπίσουμε σωστά.
Αν το αντιμετωπίσουμε ως άνθρωποι του Θεού, κάτω από την πρόνοια του Θεού, ως κάτι το οποίο το ξέρει ο Θεός, το ελέγχει ο Θεός και το επιτρέπει για το καλό μας, αν το αντιμετωπίσουμε, με τις γνώσεις τις πνευματικές που έχουμε, ως κάτι το οποίο θα μας ωφελήσει, δεν μπορεί καθόλου να μας βλάψει, και δεν δημιουργείται τότε άγχος.
Το άγχος το έχουν οι μεγάλοι, καθώς αρχίζουν λίγο-λίγο να ...

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο εραστής της ησυχίας, ο ευαίσθητος ποιητής, ο υψιπέτης Θεολόγος, ο πολύτιμος και ιερός φίλος


Αποτέλεσμα εικόνας για Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος – Εορτάζει στις 25 Ιανουαρίου

Ένας ευαίσθητος ποιητής, ένας πληγωμένος αετός του πνεύματος, ένας υμνητικός ερωδιός της εσταυρωμένης Αγάπης, υψιπέτης και ουρανόφρων ησυχαστής που μόνο με ένα βλέμμα του σιωπηλό αναχαίτισε τους εχθρούς του… ο Γρηγόριος. Ποιος τον γνώρισε, έστω και λίγο και δε σαγηνεύτηκε, δε τον αγάπησε!
Η ευαισθησία χαρακτήριζε το είναι του και τον οδηγούσε σε αλλεπάλληλες απογοητεύσεις, σ’ ένα είδος συνεχούς φυγής από καταστάσεις… γιατί δεν μπορούσε ν’ αντέξει τις δολοπλοκίες, τις ίντριγκες. Ποιητής με ευγενική και βαθειά ψυχή. Εκ φύσεως έρρεπε προς τη σιωπή και την αποχώρηση, και πάντα ζητούσε την απομόνωση για να μπορέσει να αφιερωθεί στην προσευχή. Η μόνωση, έλεγε ο ιερός «αετός» της θεολογίας, αποτελεί «έρως του καλού της ησυχίας και της αναχωρήσεως». Σε άλλο έργο του σημειώνει ότι η απομόνωση από τον κόσμο είναι η συνεργός και η μητέρα της θείας και θεοποιού αναβάσεως. Μόνο έτσι η ψυχή θα μπορέσει να προσεγγίσει το Θεό. Η «απραξία», δηλαδή ο μοναχικό βίος που σκοπό έχει τη θεοπτία θεωρείται για το Γρηγόριο ως η μέγιστη πράξη της ζωής του.
Πίστευε ότι «μεγίστη πράξις εστιν η απραξία» (Επιστ. 49), ο θεωρητικός ή θεοπτικός βίος. Η αλλαγή του κόσμου αρχίζει από την εσωτερική μας αλλαγή: “Καθαρθήναι δεί πρώτον, είτα καθάραι∙ σοφισθήναι και ούτω σοφίσαι∙ γενέσθαι φως και φωτίσαι∙ εγγίσαι Θεώ και προσαγαγείν άλλους∙ αγιασθήναι και αγιάσαι, χειραγωγήσαι μετά χειρών, συμβουλεύσαι μετά συνέσεως”.(Λόγος 3. 71. PG 35. 480 B). Απέφευγε συστηματικά την δραστηριοποίηση του στο έργο της Εκκλησίας, αλλά τελικά και ποιμαντική φροντίδα ανέλαβε και τα μεγάλα θεολογικά προβλήματα αντιμετώπισε.
Γράφει ο ιερός νηπτικός: «Ποιος θα μού δώσει», λέει ο θείος Δαβίδ δυσκολευόμενος από τα κατ’ αυτόν, «φτερά σαν του περιστεριού, για να πετάξω και να ηρεμήσω;» (Ψαλμ. 54.7) Προκειμένου να απομακρυνθεί από τα παρόντα κακά, επιζητεί φτερά περιστεριού• είτε επειδή είναι ελαφρύτερα και ταχύτερα, γιατί τέτοιος είναι ο κάθε δίκαιος• είτε επειδή σκιαγραφούν το Άγιον Πνεύμα, με μόνη την βοήθεια του οποίου αποφεύγουμε τα δεινά. (PG 35.965 εξ.Τίς δώσει μοι πτέρυγας ωσεὶ περιστεράς;)
Διαβάζουμε στην αφηγηματικὴ βιογραφία του αγίου :
Η Νόννα ανησυχούσε για τον δρόμο που θα ακολουθούσε ο γιος της Γρηγόριος όταν ήδη είχε φτάσει είκοσι χρονών..
Τον είχε αφιερώσει στο Θεό. Και ’κείνος, μικρότερος όταν ήταν, συμφωνούσε. Τώρα…;
Ένα πρωί, που ο πατέρας βγήκε νωρίς παίρνοντας μαζί του τον Καισάριο, η Νόννα έκατσε κοντά στον Γρηγόριο …:
-Θυμάσαι Γρηγόριε, όταν ήσουν μικρός… σου ’λεγα πως γεννήθηκες… σ’ έστειλε ο Θεός… και του υποσχέθηκα, δηλαδή του είπα ότι αν αποκτήσω γιό, θα του τον αφιερώσω. Και μου ’δωσε ο Θεός τα ιερά σημάδια. Είδα τη μορφή σου, παιδί μου, πριν γεννηθείς…. και τ’ όνομά σου ακόμη!
-Ναι μητέρα, όλα τα θυμάμαι καλά. Ποτέ δεν φύγανε απ’το μυαλό μου.
-Γρηγόριέ μου, σε αφιέρωσα στο Θεό πριν γεννηθείς, καταλαβαίνεις τι σημαίνει….. Χωρίς να σε ρωτήσω, παιδί μου, βλέπεις, δε γινόταν. Έτσι ήρθανε τα πράγματα. Πάντως έχουμε μαζί την ευθύνη…..
-Ναι μητέρα, τη διέκοψε ο Γρηγόριος. Να μην ανησυχείς καθόλου. Ποτέ δεν άλλαξα γνώμη. Σκέφτομαι πάντα την αφιέρωσή μου στο Θεό και μάλιστα σαν άγαμος, ο μοναχισμός, οι μοναχοί…. συνεχώς αυτά σκέφτομαι.
Η Νόννα έσκυψε αυθόρμητα και του φίλησε τα δυό χέρια πάνω στο τραπέζι. Με σεβασμό φίλησε κι εκείνος τα δικά της.
Ο Θεός είχε δώσει και σ’ αυτόν σημάδια, για τα οποία δεν είχε μιλήσει. Τα κρατούσε, χρόνια τώρα, στην καρδιά και το νου του με δέος.
-Άκου και μένα, μητέρα, λέει ο Γρηγόριος. Δε σου τα είπα ποτέ…. Τότε που με πήγατε στη Διοκαισάρεια…. στο θείο μου τον Αμφιλόχιο. Τότε, λοιπόν, είδα όνειρο, που δεν το ξεχνώ. Από τότε βαθιά είναι χαραγμένο στην καρδιά μου.
-Έχει, παιδί μου, σχέση με την αφιέρωσή σου, με τον προορισμό σου; διέκοψε η Νόννα.
-Ασφαλώς κι έχει, γιατί από τότε άναψε μέσα μου έρωτας, αγάπη, για την παρθενία. Εμφανίστηκαν, στον ύπνο μου δύο πανέμορφες γλυκύτατες κοπέλλες. Δεν είχαν παράταιρα στη φύση στολίδια. Φορούσαν ασημένια μακριά φορέματα, χυτά στο σεμνό σώμα τους. Δεν είχαν βαμμένα βλέφαρα και μάτια. Τα μάτια τους γλυκά και καθαρά ήτανε σκυμμένα και καθρεφτίζανε την ωραιότητα της ψυχής τους. Ο λαιμός τους δεν είχε αλυσίδες και διαμάντια. Ωραίο πέπλο έπεφτε μέχρι τον αστράγαλο και ζώνη το έσφιγγε στη μέση. Δε μιλούσαν. Τα κλειστά χείλη τους ίδια με ροδοπέταλα σε δροσερούς κάλυκες.
Τις έβλεπα, μητέρα, σχεδόν αποσβολωμένος. Από ευχαρίστηση, αγαλλίαση. Δεν μπορώ να σου περιγράψω την ομορφιά τους και τη χαρά που μου έφεραν. Τόσο όμορφες κοπέλλες δεν ξαναείδα. Στέκονταν πλησίον και ήτανε σα να με φιλούσαν. Στην κατάστασή μου αυτή βρήκα το κουράγιο να τις ρωτήσω. Ποιες ήσαστε και από που ερχόσαστε; Και ήρθε ιερή απάντηση: η μια, είπε, είναι η αγνεία, η άλλη η σοφία. Μου είπαν ακόμα ότι στον ουρανό στέκονται δίπλα στο Χριστό και ότι εκεί απολαμβάνουν τη χαρά εκείνων που δεν είχαν παντρευτεί στη γη, που μόναζαν.
Η Νόννα πανευτυχής ακούει…. Κάποια στιγμή γονάτισε αθόρυβα να προσκυνήσει το Θεό που τόσο θαυμαστά καθοδηγούσε το βλαστάρι της.
-Κι ενώ, συνεχίζει ο Γρηγόριος, είχαν χαμηλωμένο το κεφάλι, το ανασήκωσαν λίγο, με κοίταξαν καλά και μου είπαν μαζί: «Έλα, λοιπόν παιδί μου, ένωσε το νου σου με το δικό μας και τη λαμπάδα σου με τη δική μας. Έτσι θα σε οδηγήσουμε ολόλαμπρο μεσ’ από τους αιθέρες και θα σε στήσουμε δίπλα στο φως της αθάνατης Τριάδας».
…και ήταν κυριολεκτικά συνεπαρμένος από τις μορφές των δύο κοριτσιών και από αυτό που του υποσχεθήκανε.
Η Νόννα ρουφούσε τη θεία επέμβαση και απολάμβανε τρίσβαθα την αλλοίωση του γιού της.
-Ενώ τις έβλεπα, υψώθηκαν στους αιθέρες. Τις παρακολούθησα με τα μάτια μέχρι που χάθηκαν. Έμεινε όμως βαθιά στην καρδιά μου η χαρά, που προξένησαν οι ωραίες και σεμνές μορφές.
Ήταν για μένα οι μορφές αυτές το φως της παρθενίας. Από τότε η σπίθα, που ήταν κάπου χωμένη, έγινε φως, που όλο και μεγάλωνε. Ακόμη και τώρα που μιλάμε, αγαπητή μου μητέρα μ’ έχει κυριεύσει. Δεν το βγάζω από την καρδιά και το νου μου.
Γι’ αυτό και φροντίζω να συναναστρέφομαι μοναχούς, άγαμους κληρικούς. Το ξέρεις, … συ μ’ έμαθες να τιμώ και να σέβομαι τους μοναχούς. Και πραγματικά αισθάνομαι, μόνο που το σκέπτομαι, βαρύ το ζυγό του γάμου, πολύ βαρύ. Δε θα μπορούσα να τον σηκώσω ποτέ.
-Την ευχή του Θεού παιδί μου. Την ευχή του Κυρίου μας να ’χεις και του γέρου πατέρα σου, ακριβέ μου Γρηγόριε… Η παρθενία μεγάλο αγαθό, αλλά με χίλια βάσανα.-Πρόσεχε, παιδί μου, ο κόσμος μέσα σου και γύρω σου θα σε προκαλεί. Θα θέλει να σε κερδίσει, να σε αφαιρέσει από το Θεό.
Τον συνέπαιρνε η ζωή της προσευχής, της ησυχίας, της αναχώρησης. Θαύμαζε τον προφήτη Ηλία πού έζησε στο Κάρμηλο και τρεφότανε από τον αετό, και σταματούσε ο νους του στον Ιωάννη τον Πρόδρομο.. Ο Γρηγόριος όλη του τη ζωή θα την περάσει επιδιώκοντας την ησυχία και αγωνιζόμενος θεολογικά στον κόσμο. Όταν βρισκόταν στον κόσμο νοσταλγούσε ακατανίκητα την ησυχία. Το 358 και το 359 ο μεγάλος φίλος του, ο Βασίλειος, ασκήτευε στ’ Άννησα, κοντά στη Νεοκαισάρεια του Πόντου. Από κεί έγραφε και παρακαλούσε το Γρηγόριο να πάει να μονάσουν μαζί, καθώς το είχε υποσχεθεί ο ένας στον άλλο, στην Αθήνα, του περιέγραφε δε την ωραιότητα του τοπίου με περισσή τέχνη. Τότε ο Γρηγόριος απάντησε ότι δεν τον συγκινούν τα τοπία όσο η πνευματική ζωή.
Το 360 ο Βασίλειος πίεζε περισσότερο το Γρηγόριο για να...

Εκδήλωση: «ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ» Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Θεσ/νίκης | 16/02/20, ώρα 5 μ.μ. (spot)

image12b07eb04a4774907b04319f4caa1866-V


¨ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ¨ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΒΕΛΛΙΔΕΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ | Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2020 και ώρα 5μ.μ. (Είσοδος ελεύθερη)

ΕΙΔΙΚΟΙ ΘΑ ...ΑΝΑΛΥΣΟΥΝ ΤΡΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΕΙΖΟΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ:
• ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ
• ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
• ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ
ΟΜΙΛΙΤΕΣ:
• Π. Μάξιμος Ιβηρίτης
• Μάζης Ιωάννης, καθηγητής γεωπολιτικής Ε.Κ.Π.Α.
• Ρωμανός Γεώργιος, συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής
• Θανάσουλας Δήμος, νομικός
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:
• 22 Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Θεσσαλονίκης
syntonistiko20gmail.com
Με την ευλογία της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης
Επεξεργασία οπτικοακουστικού υλικού(video spot): ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ • Official Channel

Άγγελος φανέρωσε την αγιότητα της μοναχής που οι άλλες μοναχές την σιχαίνονταν!



Σε ένα μοναστήρι έζησε μία καλόγρια, που παρίστανε την τρελλή και την δαιμονισμένη και τόσο πολύ την σιχάθηκαν οι άλλες καλόγριες, που ούτε έτρωγαν μαζί της στην κοινή τράπεζα, πράγμα, που η ίδια είχε προτιμήσει.
Περιφερόμενη λοιπόν στο μαγειρείο του μοναστηριού έκανε κάθε υπηρεσία ήταν, όπως έλεγαν, το σφουγγάρι του μοναστηριού, εφαρμόζοντας στην πράξη το ρητό της Αγ. Γραφής· «εάν κανείς μεταξύ σας νομίζει, ότι είναι σοφός σ’ αυτόν τον αιώνα, ας γίνει μωρός, για να φανεί σοφός ενώπιον του Θεού» (Α. Κορ. γ’ 18).

Αυτή αφού έδεσε ένα κουρέλι στο κεφάλι της – διότι όλες οι άλλες φορούσαν κουκούλια – υπηρετούσε έτσι στο μοναστήρι.
Αυτήν δεν την είδε καμία από τις τετρακόσιες να μασά σε όλη της την ζωή, δεν κάθισε ποτέ στο τραπέζι, δεν έφαγε ένα κομμάτι ψωμί, αλλά αφού σκούπιζε από τα τραπέζια τα ψίχουλα και ξέπλενε τις χύτρες, της αρκούσαν αυτά· δεν ακούστηκε να βρίσει ποτέ κανένα, δεν γόγγυσε, ποτέ της δεν μικρολόγησε, δεν είπε λόγια υπερήφανα, αν και την χαστούκιζαν, την έβριζαν, την καταριόντουσαν και την έφτυναν.

Εμφανίστηκε λοιπόν Άγγελος Κυρίου στον άγιο Πιτηρούμ, αναχωρητή, άνδρα δοκιμασμένης αρετής, που ασκήτευε στον Πορφυρίτη και του λέει:
– Γιατί έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτόν σου, ότι είσαι ευλαβής, και κάθεσαι σε τέτοιο φοβερό τόπο; Θέλεις να δεις μία γυναίκα, που είναι ευλαβέστερη από σένα; Πήγαινε στο γυναικείο μοναστήρι των Ταβεννησιωτών και εκεί θα συναντήσεις κάποια, που έχει στέμμα στο κεφάλι της· αυτή είναι πολύ καλύτερη από σένα.
Διότι ουδέποτε απομάκρυνε την καρδιά της από τον Θεό, αν και αγωνίζεται μέσα σε τόσο πλήθος που την κοροϊδεύει· συ όμως ενώ κάθεσαι εδώ περιπλανιέσαι, με τη σκέψη σου, στις πόλεις.

Και αυτός, που ποτέ δεν βγήκε από την σκήτη του, πήγε μέχρι εκείνο το μοναστήρι και παρακαλεί να του επιτρέψουν να μπει στο γυναικείο μοναστήρι. Του επέτρεψαν να μπει, επειδή ήταν ξακουστός και γέρων.

Αφού μπήκε ζήτησε να δει όλες τις μοναχές. Εκείνη όμως δεν εμφανιζόταν. Στο τέλος λέει προς αυτές:
– Να μου τις φέρετε όλες, διότι λείπει άλλη μία.

Του απαντούν:
– Έχουμε ακόμη μίαν σαλή, μέσα στο μαγειρείο – έτσι με την λέξη σαλή ονομάζουν αυτές, που πάσχουν από δαιμόνιο.

– Να μου την φέρετε και εκείνη· αφήστε να την δω.

Πήγαν να την φωνάξουν αυτή όμως δεν υπάκουσε, διότι ίσως να αντιλήφθηκε την υπόθεση ή και να το πληροφορήθηκε με αποκάλυψη Θεού. Την σύρουν (τότε) βιαίως και της λένε:
– Ο άγιος Πιτηρούμ θέλει να σε δει. Διότι ήταν ονομαστός ο Άγιος.

Μόλις λοιπόν ήλθε αυτή πρόσεξε ο άγιος Πιτηρούμ το κουρέλι, που είχε στο μέτωπό της, και αφού έπεσε στα πόδια της, της λέει:

– Ευλόγησέ με.

Και εκείνη ομοίως έπεσε στα πόδια του λέγοντας προς αυτόν:
– Συ να με ευλογήσεις, Κύριε.

Οι άλλες τα έχασαν και...

Κεφαλή ο ανήρ



Κάποτε επισκέφτηκε τον Γέροντα ένα ζευγάρι μνηστευμένων, πνευματικών του τέκνων, προκειμένου να τους επιλύσει μια διαφορά την οποία είχαν: ποιος θα υπακούει στον άλλο μετά το γάμο.

Ο νέος επέμενε ότι η γυναίκα πρέπει να υπακούει σε όλα στον άνδρα, η νέα όμως δεν συμφωνούσε με την άποψη αυτή.

Ο Γέροντας, αφού τους άκουσε προσεκτικά, απευθυνόμενος στη νέα της είπε:

– Άκουσε, παιδί μου. Είναι φυσικό σ΄ένα ζευγάρι να υπάρχουν για κάποια θέματα διαφορετικές απόψεις.

Αυτό είναι και ενδεχόμενο και λογικό. Και τον εαυτό μας, αν τον κόψουμε στη μέση, δεν ταιριάζει το ένα κομμάτι με το άλλο. Πολύ περισσότερο, αυτό συμβαίνει μεταξύ δυο ανθρώπων.

Όταν, λοιπόν, μέσα σ΄ένα ζευγάρι υπάρχει διαφορετική άποψη σε κάποιο θέμα και ο καθένας επιμένει να γίνει το δικό του, τότε, όπως καταλαβαίνεις, θα επέλθει διάσπαση.

Πρέπει να συνεπώς, κάποιος από τους δυο να υποχωρήσει. Άκουσε τώρα γιατί σε συμφέρει να υποχωρήσεις εσύ:

Εάν η άποψη του συζύγου σου είναι σωστή, τότε το αποτέλεσμα θα είναι καλό για όλη την οικογένεια.

Εάν πάλι η άποψη του συζύγου σου δεν είναι σωστή, τότε θ΄αναγκαστεί να πει: » Τι ήθελα και επέμενα και δεν...

Η κατανάλωση μηλόξυδου πριν πάτε για ύπνο, θα σας αλλάξει τη ζωή ριζικά!

Η κατανάλωση μηλόξυδου πριν πάτε για ύπνο, θα σας αλλάξει τη ζωή ριζικά!

Έχετε διαβάσει πιθανώς πολλά για τα ατελείωτα οφέλη που προσφέρει το μηλόξυδο. Ωστόσο, σίγουρα δεν τα ξέρετε όλα για αυτό. Εμείς, ψάξαμε και βρήκαμε για εσάς, τα οφέλη που έχει για εσάς μια γουλιά μηλόξυδου, πριν πάτε για ύπνο!!
1. Απώλεια βάρους
Μελέτες έχουν δείξει ότι η έλλειψη ύπνου συνδέεται στενά με την παχυσαρκία. Ένα παχύσαρκο άτομο είναι ένα άτομο, το οποίο συνήθως αντιμετωπίζει προβλήματα με τον ύπνο.
Το μηλόξυδο αποτρέπει τη συσσώρευση του λίπους. Επίσης, έχει βρεθεί οτι μειώνει την όρεξη. Αυτό το επιτυγχάνει χάρη σε ένα συστατικό που ονομάζεται πηκτίνη, το οποίο κάνει τον εγκέφαλό σας να αισθάνεται περισσότερο ικανοποιημένος. Έτσι, αν συνήθως την ώρα του κρεβατιού νιώθετε πεινασμένοι, αυτό μπορεί να είναι ένας πραγματικός σωτήρας!
Αν σηκωθείτε από το κρεβάτι, γιατί λαχταρήσατε μια σοκολάτα ή ένα σνακ, ανακατέψτε ένα κουταλάκι του γλυκού μηλόξυδο με ένα φλιτζάνι νερό και πιείτε αντ ‘αυτού. Το αίσθημα της πείνα σας θα εξαφανιστεί!
2. Διώχνει τον λόξυγκα!
Η πικρή γεύση του μηλόξυδου διεγείρει υπερβολικά τα νεύρα στο λαιμό που προκαλούν λόξυγγα. Έτσι, αυτό τα κάνει να »ξεχνούν΄»την ανάγκη για λόξυγκα. Οπότε την επόμενη φορά που θα έχετε λόξυγκα δεν έχετε παρά να πάρετε ένα κουταλάκι του γλυκού οργανικό μηλόξυδο και να το καταπιείτε.
3. Αντιμετωπίζει το πονόλαιμο
Τα βακτήρια που είναι υπεύθυνα για τον πονόλαιμο, δεν ...

Γιατί θέλεις να πετύχεις κάτι ξεχωριστό;



σχόλιο Γ.Θ : Συγκλονιστικό και τόσο μα τόσο αληθινό...


Πάντα μας κατατρώγει η εμμονή ότι είμαστε ξεχωριστοί, ότι διαφέρουμε από τους άλλους. Είμαστε πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι, πιο καλοί. Και συνάμα είμαστε οι πιο αδικημένοι, οι πιο παρεξηγημένοι.
Δεν μας δόθηκε όμως ποτέ η ευκαιρία να δείξουμε τα προσόντα μας, τα ταλέντα μας, την ευφυΐα μας.

Γιατί όμως θέλουμε να νιώθουμε ξεχωριστοί; Διότι μας αρέσει να μεγαλοπιανόμαστε.
Από μικροί μας καλλιεργείται αυτή η τάση. "Κάνε κάτι σπουδαίο για να ξεχωρίσεις", μας λέγανε.
Δεν μας καλλιεργείται το: κάνε κάτι σπουδαίο για να προσφέρεις στον κόσμο, στο σύνολο. Όχι. Κάνε κάτι σπουδαίο για να ξεχωρίσεις από το σύνολο. Π.χ. σχεδόν όλοι οι γονείς θέλουνε τα παιδιά τους να γίνουνε γιατροί. Όχι όμως για να προσφέρουν στον συνάνθρωπο, αλλά για να «ανέβουνε επίδπεδο»· κυρίως κοινωνικό και οικονομικό.

Όμως ας μην ρίχνουμε την ευθύνη στους άλλους.

Μας αρέσει η ιδέα να είμαστε ξεχωριστοί, σπουδαίοι, κάτι παραπάνω από τους άλλους. Μας αρέσει γιατί πάσχουμε από τον εγωισμό μας. Γι’αυτό και η κάθε μας ημέρα γίνεται μία πάλη με τους άλλους, με το σύνολο. Κάθε μας ημέρα –δυστυχώς- γίνεται μία άρρωστη αναζήτηση αυτού του “κάτι” που θα μας κάνει να ξεχωρίσουμε.

Δεν ψάχνουμε τρόπους για να προσφέρουμε στην ανθρωπότητα, στους άλλους.Ψάχνουμε τρόπους για να αφήσουμε την ανθρωπότητα πίσω μας. Να κατακτήσουμε τους άλλους, να αποδείξουμε ότι δεν ανήκουμε στην ανθρωπότητα αλλά σε κάτι ανώτερο, μεγαλύτερο.

Μας έχει γίνει ανάγκη λοιπόν το να ξεχωρίσουμε. Και γι’αυτό δεν έχουμε ειρήνη μέσα μας.
«Πρέπει να γίνεις ξεχωριστός», γι’αυτό κάνε εκείνο, το άλλο. Ντύσου με αυτά τα ρούχα, κάνε διαφορετικά το μαλλιά σου, πάνε εκεί διακοπές, σπούδασε αυτό, αγόρασε εκείνο κτλ.
Σε αυτά αναλωνόμαστε καθημερινά. Ασχολούμαστε και κάνουμε πράγματα όχι επειδή μας αρέσουν αλλά επειδή θα μας κάνουν να ξεχωρίζουμε.
Ακόμα και μέσα στην Εκκλησία το βλέπεις αυτό. Οι ιερείς θα κάνουν μία εξεζητημένη στολή. Γιατί; Προς δόξαν Θεού; Μακάρι. Πολλές φορές όμως γίνεται μόνο και μόνο για να ξεχωρίζουν.
Οι πιστοί θα βρούνε πνευματικό πατέρα κάποιον «μεγάλο γέροντα» από το Άγιον Όρος ή από κάποιο μοναστήρι όχι γιατί έτσι τα έφερε ο Θεός αλλά διότι οι ίδιοι το επεδίωξαν για να ξεχωρίζουν, για να λένε, «εγώ έχω τον τάδε γέροντα, πνευματικό πατέρα»!
Κάνουμε πολλά λοιπόν για να ξεχωρίζουμε από τους άλλους.
Εφευρίσκουμε τρόπους για να βγούμε από το σύνολο.
Εφευρίσκουμε τρόπους ώστε να βγούμε από την Εκκλησία.

Αναπαυόμαστε στο να ανήκουμε σε μία εκλεκτή κάστα ιερέων, πιστών, ανθρώπων που ξεχωρίζουν από τους "κοινούς θνητούς", από το σύνολο των πιστών.Αρεσκόμαστε στο να νιώθουμε ότι έχουμε άλλο “επίπεδο”: κοινωνικό, μορφωτικό, πνευματικό.

Τα παραλέω; ίσως.

Το σίγουρο είναι ότι το να προσπαθούμε πάση θυσία να ξεχωρίσουμε από τους άλλους φανερώνει το πόσο κομπλεξικοί είμαστε. Φανερώνει το πόσο μας κατατρώγει το σαράκι του "εγώ" μας.

Το να θέλεις να ξεχωρίσεις από τους άλλους αποδεικνύει τελικά ότι σε έχει καταβάλει ένα αίσθημα κατωτερότητας. Το να προσπαθείς λοιπόν να πετύχεις κάτι σπουδαίο για να ξεχωρίσεις και όχι για να βοηθήσεις τους άλλους δείχνει το πόσο μόνος σου είσαι, το πόσο μικρός είσαι.

Όταν θα πάψουμε να θεωρούμε ότι αξίζουμε το να είμαστε ξεχωριστοί, τότε ίσως καταλάβουμε το πόσο ξεχωριστοί είμαστε για τον κόσμο και για τον Θεό.

Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, ιδιαίτερος, διαφορετικός. Το θέμα όμως είναι ότι δεν μας αρέσει η διαφορετικότητά μας. Θέλουμε να είμαστε διαφορετικοί κατα έναν τρόπο όπου θα αναγνωριστούμε επίσημ! Θέλουμε να ξεχωρίζουμε από τους πολλούς ώστε να δοξαζόμαστε από τους πολλούς. Θέλουμε να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο ώστε το όνομά μας να ακουστεί στα πέρατα της γης.

Και όμως όλα αυτά πηγάζουν από την ματαιοδοξία μας. Τα κριτήριά μας είναι εμπαθή, διεστραμμένα και μικρόψυχα.

Γι’αυτό και νομίζω ότι τελικά, ξεχωρίζουν αυτοί που ζούνε ως ανύπαρκτοι· όχι από ανάγκη αλλά από επιλογή...


αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος
http://imverias.blogspot.gr
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2020/01/blog-post_108.html#more

ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.



Στη μνήμη του Ιερού Νικοδήμου, του μεγάλου αυτού Πατρός της Εκκλησίας, παραθέτουμε τα κυριότερα έργα του, μαζί με παραπομπές στο διαδίκτυο, όπου μπορείτε να τα "κατεβάσετε" στον υπολογιστή σας για ανάγνωση ή εκτύπωση...
Κυριότερες πηγές είναι η Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κρήτης "Ανέμη" και οι  "Δημόσιες Βιβλιοθήκες".

22 Ιανουαρίου: Άγιος Τιμόθεος - Ο Βίος


Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος : Η συνομιλία με Άγγελο Κυρίου για τους έσχατους καιρούς



Ενώ πορευόταν κάποτε στην έρημο ο Αββάς Μακάριος, τον ακολουθούσε Άγγελος Κυρίου και του λέγει: «Ευλόγησον πάτερ άγιε». Ο δε Γέροντας σκεφτόμενος ότι είναι μονάχος από την έρημο είπε προς αυτόν: «Ο Θεός να σε συγχωρήση, τέκνον ».
Αφού περπάτησαν λοιπόν μαζί λίγο διάστημα, πρόσεξε ο Αββάς την εμφάνιση και το όλο παρουσιαστικό του συνοδοιπόρου του και τον ερωτά. «Σε βλέπω τέκνον και απορώ, με τη θαυμαστή σου εμφάνιση και σκέφτομαι μήπως και δεν είσαι άνθρωπος και σε ορκίζω εις τον Θεόν να μου πεις την αλήθεια». Τότε ο Άγγελος έβαλε μετάνοια στον αββά Μακάριο και λέγει: «Ευλόγησε πάτερ. Εγώ καθώς βλέπεις δεν είμαι άνθρωπος, αλλά Άγγελος και ήρθα να σε διδάξω Μυστήρια, τα οποία δεν ξέρεις και επιθυμείς να μάθεις. Λοιπόν ρώτησε με εάν θέλεις κάτι και εγώ σου απαντώ». Τότε ο Γέρων, αφού έκανε μία μετάνοια στον Άγγελο, λέγει: «Σε ευχαριστώ, Κύριε, ότι μου έστειλες Οδηγό, για να μου διδάξει εκείνα πού δεν ξέρω και επιθυμώ να μάθω….
…Πάλι ρώτησε ο Όσιος: «πές μου κι αυτό, ως τώρα πλήθυναν οι άγιοι σε όλο τον κόσμο; Και ως το τέλος του κόσμου θα υπάρχουν άραγε άγιοι ;»
Και ο άγγελος του είπε: «ως την συντέλεια του κόσμου, τίμιε πάτερ, δεν θα εκλείψει δίκαιος και προφήτης, ούτε αυτός που θα υπηρετεί τον σατανά. Στους έσχατους χρόνους, όσοι αληθινά εργάζονται για τον Χριστό θα κρύβονται από τους ανθρώπους, και αν δεν κάμουν σημεία και τέρατα όπως τώρα, αλλά θα βαδίζουν την...

Οι προρρήσεις του Αγίου Αμφιλοχίου Μακρή γα τα αποκαλυπτικά χρόνια που ζούμε

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ν. Ζηλανδίας Αμφιλόχιος Τσούκος, πνευματικό τέκνο του Αγίου Αμφιλοχίου Μακρή, έχει καταθέσει από τον Οκτώβριο του 2014 συγκλονιστικές προρρήσεις του Γέροντα Αμφιλοχίου που συνάδουν με αυτά τα αποκαλυπτικά που ζούμε ήδη…

– «Ξέρεις γιατί φύγανε οι Έλληνες Χριστιανοί από την Μικρά Ασία»;

– «Επέτρεψε ο ΘΕΟΣ να φύγουνε, για να μην βρεθούνε εκεί την ημέρα ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ»!

«Πολύ τον έθλιβε όταν αντίκριζε τα βουνά της Μικράς Ασίας και ήξερε ότι οι επτά (7) Λυχνίες της Αποκαλύψεως ήτανε σβησμένες: η Έφεσος, η Σμύρνη, η Πέργαμος, τα Θυάτειρα, οι Σάρδεις, η Φιλαδέλφεια, η Λαοδίκεια και ότι η μόνη αναμμένη Λυχνία ήτανε η Λυχνία της Αποκαλύψεως (στην Πάτμο)».

Έλεγε: «Να σας αξιώσει ο ΘΕΟΣ να πάρετε το ΦΩΣ από την αναμμένη Λυχνία της Αποκαλύψεως (στην Πάτμο) να το μεταφέρετε για να ανάψετε τις σβησμένες Λυχνίες του ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ στη Μικρά Ασία».

– Έχουμε ένα ανεξόφλητο χρέος πρώτα προς τους κρυπτοχριστιανούς απέναντι, οι οποίοι περιμένουν μέχρι τώρα κάτι από εμάς, και δεύτερο στον τουρκικό λαό (ο οποίος στο σύνολο του ή μάλλον περίπου κατά το 50% είναι Έλληνες εξισλαμισθέντες).

– Μέσα στις φλέβες τους τρέχει αίμα Ελληνικό και Χριστιανικό.

– Ιεραποστολές να γίνουν από ...

Να Προσευχεστε Για Τους Απιστους Συγγενεις Γιατι Οι Ψυχες Επικοινωνουν Μυστικα



Πονάτε και προσεύχεστε για τους συγγενείς σας που βαδίζουν στο δρόμο της απώλειας


Η θλίψη σας και η προσευχή σας γι’ αυτούς είναι ευάρεστη στο Θεό.
Αν δεν έχει σβηστεί καθετί καλό από τις ψυχές τους, αν υπάρχει ακόμα μέσα τους κάτι, που να επιτρέπει και στην προσευχή σας να καρποφορήσει και στη χάρη του Θεού να ενεργήσει, τότε θα συνέλθουν, θα μετανοήσουν, θα δουν το φως του Κυρίου και...

300.000 φτάνουν ετησίως οι αμβλώσεις στην Ελλάδα

300.000 φτάνουν ετησίως οι αμβλώσεις στην Ελλάδα
300.000 φτάνουν ετησίως οι αμβλώσεις στην Ελλάδα
Ελλάδα SOS
Σοκ προκαλούν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αναφορικά με την μη αναστρέψιμη;; μείωση του πληθυσμού της Πατρίδας μας. Το 2018, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, καταγράφηκαν στην Χώρα μας 33.857 περισσότεροι θάνατοι από τον αριθμό των γεννήσεων. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα δημογραφικά στοιχεία που συγκέντρωσε η ΕΛΣΤΑΤ, οι γεννήσεις το 2018 ανήλθαν σε 86.440 (44.525 αγόρια και 41.915 κορίτσια) καταγράφοντας μείωση 2,4% σε σχέση με το 2017, που ήταν 88.553 (45.686 αγόρια και 42.867 κορίτσια). Οι θάνατοι, κατά το 2018, ανήλθαν σε 120.297 (61.387 άνδρες και 58.910 γυναίκες). Οι γάμοι ανήλθαν σε 47.428 παρουσιάζοντας μείωση 5,4% σε σχέση με το 2017, κατά το οποίο είχαν πραγματοποιηθεί 50.138. Παράλληλα, όπως επισημαίνει πρόσφατη έρευνα της Ελληνικής Γεροντολογικής και Γηριατρικής Εταιρείας με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Ηλικιωμένων (1 Οκτ.), για τα επόμενα 30 χρόνια προδιαγράφεται για την Χώρα μας ζοφερό μέλλον, καθώς τα παιδιά και οι έφηβοι δεν θα ξεπερνούν το 12% του πληθυσμού. Η μέση ηλικία θα αγγίζει τα 50 έτη και οι οικονομικά ενεργοί πολίτες θα είναι στην καλύτερη περίπτωση περί τα 3.7 εκατομμύρια. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ελληνικής Γεροντολογικής και Γηριατρικής Εταιρείας το 2050 ο πληθυσμός της χώρας μας δεν θα ξεπερνά –με τις αισιόδοξες προβλέψεις- τα 10 εκατομμύρια, ή –με βάση το κακό σενάριο- τα 8,3 εκατομμύρια. Ο πληθυσμός των παιδιών ηλικίας 3 έως 17 ετών θα μειωθεί από 1,6 εκατομμύριο που είναι σήμερα σε 1-1,4 εκατομμύριο, τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών θα αποτελούν το 1/3 του πληθυσμού, ενώ το 2020 1 στα 7 παιδιά που θα γεννώνται στην Ελλάδα θα έχουν ένα τουλάχιστον αλλοδαπό γονέα.
Δεύτερη πιο γερασμένη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα, καθώς για κάθε τρία άτομα σε παραγωγική ηλικία, το 2018 αντιστοιχούσε ένας ηλικιωμένος άνω των 65 ετών. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Ιταλία. Σε παγκόσμια κατάταξη γήρανσης η Ελλάδα βρίσκεται στην 7η θέση με το 20,4% των κατοίκων να είναι ηλικίας άνω των 65 ετών και να εμφανίζει αύξηση 189% σε σχέση με το 1960. Στους σημαίνοντες συναγερμό προστέθηκε πρόσφατα και το think tank διαΝΕΟσις, το οποίο παρουσίασε μία εξαιρετικά ανησυχητική μελέτη σχετικά με την εξέλιξη του δημογραφικού στη χώρα. Βάσει των σεναρίων που εξετάζει η ομάδα επιστημόνων από το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό...

Ο Άγιος Παΐσιος για την μάστιγα των εκτρώσεων


Πάντα επίκαιρος ο Άγιος Παΐσιος, περισσότερο όμως από ποτέ τούτες τις μέρες όπου η προσπάθεια απενοχοποίησης του ειδεχθέστερου εγκλήματος, η έκτρωση, έχει ενταθεί. Μας αφήνει, λοιπόν, ως παρακαταθήκη τα παρακάτω λόγια.
»Πολλές φορές ανδρόγυνα μού εκφράζουν την ανησυχία τους για το θέμα της τεκνοποιίας και ζητούν την γνώμη μου. Άλλα σκέφτονται να
κάνουν ένα-δυο παιδιά και άλλα θέλουν να αποκτήσουν πολλά παιδιά. Αυτό όμως που τους συμφέρει είναι να αφήνουν το θέμα της τεκνοποιίας στον Θεό. Να εμπιστεύονται την ζωή τους στην θεία Πρόνοια και να μη βάζουν δικά τους προγράμματα. Πρέπει να πιστεύουν ότι ό Θεός, που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο θα φροντίση για τα δικά τους παιδιά…
Μερικοί προσπαθούν πρώτα να τακτοποιήσουν όλα τα άλλα και ύστερα να σκεφθούν για παιδιά. Δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους καθόλου τον Θεό. Άλλοι πάλι λένε: «σήμερα είναι δύσκολη η ζωή· ένα παιδί φθάνει, γιατί και αυτό με δυσκολία το μεγαλώνεις», και δεν κάνουν άλλα παιδιά. Δεν καταλαβαίνουν πόσο αμαρτάνουν μ’ αυτήν την τοποθέτηση, γιατί δεν αφήνονται με εμπιστοσύνη στον Θεό. Ο Θεός έχει σπλάγχνα. Μόλις δη ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν, δεν του είναι δύσκολο να μην τους δώση άλλα παιδιά.
Ξεκινούν πολλοί να παντρευτούν, χωρίς να σκεφθούν ότι πρέπει να έχουν και ως σκοπό να κάνουν παιδιά και να τα αναθρέψουν χριστιανικά. Δεν θέλουν πολλά παιδιά, για να μην έχουν σκοτούρες, και έχουν στα διαμερίσματα σκυλιά, γατιά….
Για πολλούς που ζουν κοσμικά η οικογένεια σήμερα δεν έχει νόημα. Γι’ αυτό ή δεν παντρεύονται ή παντρεύονται και δεν κάνουν παιδιά ή σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις, και έτσι μόνοι τους εξαφανίζουν το σόι τους. Δηλαδή μόνοι τους καταστρέφονται· δεν τους καταστρέφει ο Θεός. Ενώ οι πιστοί, που τηρούν τις εντολές του Θεού, δέχονται την θεία Χάρη, γιατί ο Θεός είναι υποχρεωμένος κατά κάποιον τρόπο να τους βοηθάη στα δύσκολα χρόνια που ζούμε…
Οι εκτρώσεις είναι φοβερή αμαρτία
– Γέροντα, κάποια κυρία σαράντα χρόνων, που έχει μεγάλα παιδιά, είναι έγκυος τριών μηνών. Ο άνδρας της την απειλεί πως, αν δεν κάνη έκτρωση, θα την χωρίση.
–Αν κάμη έκτρωση, θα την πληρώσουν τα άλλα παιδιά τους με αρρώστιες και ατυχήματα. Σήμερα οι γονείς σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις και δεν έχουν την ευλογία του Θεού.
Παλιά, αν γεννιόταν ένα παιδάκι άρρωστο, το βάπτιζαν, πέθαινε αγγελούδι, και...

Συγκλονιστικό θαύμα σε βάπτιση πρώην παπικής



Υπάρχει μια συγκλονιστική μαρτυρία από έναν Αγιορείτη, τον πατέρα Συμεών, πού κατάγεται από το Περού.

Όταν ήταν μικρός, ή μητέρα του στο Περού του έλεγε:
-Εσύ, όταν θα μεγαλώσεις, θα φορέσεις μαύρα. Δεν ξέρω τι θα είναι αυτά τα μαύρα. Θα ζήσης σ' ένα μέρος, πού δεν θα είναι νησί, και μόνο με βάρκα θα πηγαίνεις εκεί.
Μεγάλωσε, σπούδασε και γύρισε όλον τον κόσμο. Πήγε και στο Παρίσι, εκεί γνώρισε έναν' Ορθόδοξο μοναχό, και ελκύστηκε στην Ορθοδοξία, γιατί ήταν παπικός.
Ταξίδεψε στο Άγιον Όρος κι εκεί ο Θεός έκαμε το θαύμα του! Βαπτίσθηκε, έγινε μοναχός με το όνομα Συμεών και αργότερα ιερεύς.
Ύστερα από αρκετά χρόνια, πήγε στην πατρίδα του, στο Πε­ρού, όπου κατήχησε και βάπτισε την μητέρα του σε μια λίμνη. Τρεις φορές την έπιασε, την βούτηξε μέσα στο νερό και την σή­κωσε. Μετά την τρίτη ανάδυση, σηκώθηκε ή μητέρα του ψηλά και φορούσε έναν ωραιότατο λευκό χιτώνα, έμεινε για μια στιγμή ακί­νητη... κι ύστερα έπεσε κάτω και λιποθύμησε.
Τα αδέλφια του, όρμισαν να τον λυντσάρουν γιατί νόμισαν ότι τη μάνα τους την έπνιξε ο αδελφός τους, ο καλόγερος. Μόλις όμως πλησίασαν κοντά, άρχισε να σηκώνεται ή γυναίκα και είπε τα εξής:
-Μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση, όταν σηκώθηκα, άστρα­ψε όλος ο τόπος και γέμισε όλος από φως, μια υπέρλαμπρη φωτο­χυσία. Αυτό το φως με έντυσε με ενδύματα ολόχαρα, ολοφώτεινα, ολόλαμπρα. Αυτό το φως μπήκε και μέσα μου, με πλημμύρισε ολό­κληρη, με ...

Οι πονεμένες παρακλήσεις μιας μάνας στην Μάνα Παναγία – Μητροπολίτης Μόρφου κ.κ Νεόφυτος


Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας +20 Ιανουαρίου



«Ο Όσιος Πατέρας μας και Μέγας Ευθύμιος ζούσε επί της βασιλείας του Γρατιανού, στη Μελιτηνή τη Μητρόπολη της Αρμενίας και γεννήθηκε από κάποιους ευγενείς ανθρώπους, τον Παύλο και τη Διονυσία, όπως και ο μέγας Ιωάννης Πρόδρομος, δηλαδή από στείρα και άκαρπη γαστέρα. Γι’ αυτό και πήρε την ονομασία του «Ευθύμιος» κατά την υπόσχεση του Θεού, όταν ακούστηκε φωνή από τον Ουρανό, που έλεγε να ευθυμούν οι γονείς του, οι
οποίοι παρακαλούσαν να δώσει ο Θεός να κάνουν παιδί. Αυτός, μετά τον θάνατο του πατέρα του, οδηγείται από τη μητέρα του στον Ευτρώιο, τον μεγάλο επίσκοπο της Μελιτηνής, και συγκαταλέγεται από αυτόν στην τάξη των κληρικών. Επειδή έδειξε μεγάλη πρόοδο στα ιερά γράμματα και ξεπέρασε όλους τους ομοίους του κατά την άσκηση και τις επιδόσεις στην αρετή, αναγκάζεται να λάβει τη χειροτονία του πρεσβυτέρου και να δεχτεί τη φροντίδα των ιερών ασκητηρίων και μοναστηρίων.

Κατά το εικοστό ένατο έτος της ηλικίας του, φτάνει στα Ιεροσόλυμα και πηγαίνει να ζήσει μαζί με τον όσιο Θεόκτιστο σε κάποιο από τα σπήλαια ενός όρους, όπου απάλλαξε πολλούς από βαριές αρρώστιες. Λέγεται μάλιστα ότι και αυτός, εν ονόματι του Κυρίου, από πολύ λίγους και μικρούς άρτους, έθρεψε τετρακόσιους ανθρώπους, οι οποίοι βρέθηκαν καθ’ οδόν προς τη μονή για να τον συναντήσουν. Όχι μόνο δε ο ίδιος γεννήθηκε με τη δύναμη του Θεού κι έλυσε τη στείρωση της μητέρας του, αλλά και άλλες άτεκνες γυναίκες, με την προσευχή του τις έκανε εύτεκνες και γόνιμες. Και όπως ο μέγας προφήτης Ηλίας, και αυτός άνοιξε τις θύρες του ουρανού και...

Το χάρισμα της ευχής-Άγ. Αμφιλόχιος


-Παιδιά μου..έλεγε ο γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής...
Θα παρακαλέσω τον Κύριο να σας δώσει το χάρισμα της ευχής.
Δεν έχω άλλο δώρο πιο πολύτιμο, να σας δώσω.
Ο Χριστός να κατοικήσει στις καρδιές σας.
Να γίνετε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής...

Δια της ευχής θα κερδίσετε το παν.
Καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται...

Θα προσευχηθώ να ζείτε και να αναπνέετε τον καθαρό αυτόν αέρα της
 προσευχής του Ιησού Χριστού.
Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια και να...

19 Ιανουαρίου: Εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού


2

1

0
Google +

0

Translate this page: EN FR DE ES RU AR
Στις 19 Ιανουαρίου εορτάζει η Εκκλησίας μας την ιερή μνήμη ενός από τους μεγαλύτερους ομολογητές της πίστεώς μας, του αγίου Μάρκου του Ευγενικού.
Μιας μεγάλης μορφής, την οποία η Θεία Πρόνοια πρόβαλλε στη συγκεκριμένη και κρίσιμη εκείνη εποχή, προκειμένου να υπερασπισθεί και να σώσει την Ορθοδοξία.
Γεννήθηκε το 1392 στην Κωνσταντινούπολη από ευγενείς και ευσεβείς γονείς, οι οποίοι τον μεγάλωσαν και τον ανάθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου.
Το βαφτιστικό του όνομα ήταν Εμμανουήλ. Φρόντισαν οι γονείς του να του δώσουν σπουδαία μόρφωση.
Η Ιδιωτική σχολή του πατέρα του υπήρξε καθοριστική για την πνευματική του πορεία.
Δυστυχώς έμεινε ορφανός με τον αδελφό του Ιωάννη, πατέρας τους πέθανε όταν ήταν ακόμη παιδί.
Η μητέρα του φρόντισε να μαθητεύσει κοντά σε φημισμένους δασκάλους της εποχής του, όπως τον περίφημο Ιωάννη Χορτασμένο, τον μετέπειτα μητροπολίτη Σηλυβρίας και τον γνωστό μαθηματικό και φιλόσοφο Γεώργιο Γεμιστό – Πλήθωνα, πριν παρεκκλίνει στον παγανισμό.
Στην αρχή ο νεαρός Εμμανουήλ ανέλαβε τη σχολή του πατέρα του και της έδωσε αίγλη, συγκεντρώνοντας σε αυτή σπουδαίους μαθητές, όπως τον Γεώργιο Σχολάριο, μετέπειτα πρώτον οικουμενικό πατριάρχη μετά την άλωση της Πόλης.
Αλλά ο θείος έρως για τη μοναχική ζωή οδήγησε τον Εμμανουήλ να εγκαταλείψει τη σχολή και τα εγκόσμια και να γίνει μοναχός, παίρνοντας το όνομα Μάρκος.
Αποσύρθηκε στη νήσο Αντιγόνη στα Πριγκιποννήσια, όπου ασκήθηκε εκεί για δύο χρόνια.
Κατόπιν εγκαταβίωσε στη Ιερά Μονή του αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων της Κωνσταντινούπολης, όπου...