ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ "Τι θυμάμαι από την προσωπική μου επαφή με τον γέροντα Εφραίμ;;;"

Τι θυμάμαι από την προσωπική μου επαφή με τον γέροντα Εφραίμ;;;
Τότε ερχόταν πάρα πολύ συχνά στο Τορόντο του Καναδά από το Άγιο Ορος.Ηταν ακόμα ηγούμενος στη Μονή Φιλοθέου.
Αγαπούσε και αγαπά πολύ την ομογένεια.Τον γνώρισα νομίζω,το 1988.Οταν τον πρωτοείδα....αυτό ήταν. Πήγα αμέσως για εξομολόγηση και από το πρωί.... μπήκα να τον δώ,το απόγευμα.
Είχα αριθμό 352 στη σειρά για να περάσω. Νόμιζα ότι ήμουν μπροστά σε άγγελο!!!! Δεν είπαμε τόσα πολλά,πιο πολύ προσευχόταν με το κομποσχοίνι του ,παρά, μου μιλούσε,είτε με κοιτούσε. Μου είπε να μην φύγω από τον Καναδά,προφανώς επειδή του είπα,ότι βλέποντάς τον θέλησα να γίνω μοναχός.
Ομως,πως να έμενα Καναδά;;; εκεί ,όχι μόνον δεν είχε μοναστήρια, αλλά ούτε τι είναι μονή ...δεν γνώριζαν!!! Εκείνος φυσικά γνώριζε ότι εκεί είχε μπόλικο έμψυχο υλικό,όπως μου ανέφερε,για να χτίσει τα 18-20 μοναστήρια που έκανε ,κυρίως στην Αμερική,αλλά δεν μου είχε πει τίποτε, για ίδρυση μονών!!!.Αν το ήξερα,...δεν θα έφευγα. Από τότε έγινα ...η σκιά του στις ομιλίες του.Στα κηρύγματά του στο ναό της Μεταμορφώσεως στο Pape Avenue-Τοronto που κήρυττε,δεν ήθελε κανένα φως.Συνήθως μιλούσε τα απογεύματα,που ήδη νύχτωνε ενωρίς, και ο ναός ήταν μόνον στο φως των καντηλιών.Ηταν όμως....αυτόφωτος!!! Εγώ έψαχνα να...
Labels:
π. Εφραιμ Αριζόνας
Ο Ελληνισμός «ακούγεται» στα βάθη της Ασίας: Απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου κέρδισαν νομική μάχη για την ταυτότητά του
Ο Ελληνισμός «ακούγεται» και πάλι στα βάθη της Ασίας καθώς οι πακιστανικές αρχές αναγνώρισαν την περιβόητη φυλή των Καλάς ως απογόνους των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Πακιστανικό δικαστήριο διέταξε τις αρχές να καταμετρήσουν ξεχωριστά, κατά τη διάρκεια της απογραφής του πληθυσμού, την κοινότητα που θεωρείται ότι είναι απόγονοι των πολεμιστών του ξακουστού Έλληνα, Μεγάλου Αλεξάνδρου, γράφει, σήμερα, το αλβανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων (ata.gov.al) και δημοσιεύει το αξιόπιστο Βαλκανικό Περισκόπιο Οι Καλάς (Kalash ή Kalasha) είναι μια κοινότητα 4.000 κατοίκων που ζουν στις ορεινές περιοχές κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, διατηρούν τα πολιτιστικά και θρησκευτικά ήθη και διαχωρίζονται από τους εντόπιους μουσουλμάνους.
Το Πακιστάν, το οποίο κατέχει την έκτη θέση στον κόσμο σε αριθμό πληθυσμού, διοργανώνεται και πάλι μετά από 20 χρόνια απογραφή η οποία έπρεπε να είχε γίνει το 2008, αλλά ματαιώθηκε λόγω βiαιων γεγονότων στη χώρα.
Κατά την απογραφή συλλέγονται τα δεδομένα: τα άτομα και τις οικογένειες που ανήκουν στην κύρια θρησκεία, την Ισλαμική, καθώς και σε δύο άλλες θρησκείες του Ινδουισμού και του Χριστιανισμού, ενώ παραλείπονται οι μικρές θρησκευτικές ομάδες όπως οι Καλάς, όπως λέει ο ακτιβιστής Λούκε Ρεχμάτ (Luke Rehmat), απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.


Ο Ρεχμάτ και άλλοι ακτιβιστές υπέβαλαν αίτηση στο δικαστήριο ότι η κοινότητά τους πρέπει να καταγραφεί ξεχωριστά.
«Το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ μας», δήλωσε ο Ρεχμάτ.
Οι Καλάς είναι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι παρέμειναν στις περιοχές αυτές, μετά από...
Η Παγκόσμιος Αρμονία του Βοσπόρου και το θαύμα της Υπεραγίας
Ο λιμνιός ναυτικός Ευάγγελος Πανταζής διηγήθηκε στους εφημέριους της πόλεως το εξής περιστατικό:
- «Ήταν 14 Δεκεμβρίου του 1960, ώρα 2.30', καί ταξιδεύαμε στα στενά του Βοσπόρου με το πλοίο «Παγκόσμιος Αρμονία» της εταιρείας Νιάρχου. Κοιμόμουν στην καμπίνα μου, όταν άκουσα μια υπερκόσμια γυναικεία φωνή να προστάζει:
-Πέσετε στη θάλασσα!
Πρέπει να σημειώσω ότι στην Παναγία μας τη Λιμνιά είχα ιδιαίτερη ευλάβεια, καί την παρακαλούσα πρωί-βράδυ να μας προστατεύει. Ξαφνικά νοιώθω ένα απότομο τίναγμα. Το πλοίο τραντάχτηκε ολόκληρο. Κοιτάζω από το φινιστρίνι καί βλέπω το καράβι μας μέσα στις φλόγες. Είχαμε συγκρουστεί μ' ένα γιουγκοσλάβικο πετρελαιοφόρο, πού μετέφερε μαζούτ καί βενζίνη αεροπλάνων. Από τη σφοδρή σύγκρουση η πλώρη μας κόπηκε στη μέση, ενώ το ξένο πλοίο έπαθε ρήγμα βάθους είκοσι μέτρων. Εγώ στο μεταξύ ετοιμάστηκα και...
- «Ήταν 14 Δεκεμβρίου του 1960, ώρα 2.30', καί ταξιδεύαμε στα στενά του Βοσπόρου με το πλοίο «Παγκόσμιος Αρμονία» της εταιρείας Νιάρχου. Κοιμόμουν στην καμπίνα μου, όταν άκουσα μια υπερκόσμια γυναικεία φωνή να προστάζει:
-Πέσετε στη θάλασσα!
Πρέπει να σημειώσω ότι στην Παναγία μας τη Λιμνιά είχα ιδιαίτερη ευλάβεια, καί την παρακαλούσα πρωί-βράδυ να μας προστατεύει. Ξαφνικά νοιώθω ένα απότομο τίναγμα. Το πλοίο τραντάχτηκε ολόκληρο. Κοιτάζω από το φινιστρίνι καί βλέπω το καράβι μας μέσα στις φλόγες. Είχαμε συγκρουστεί μ' ένα γιουγκοσλάβικο πετρελαιοφόρο, πού μετέφερε μαζούτ καί βενζίνη αεροπλάνων. Από τη σφοδρή σύγκρουση η πλώρη μας κόπηκε στη μέση, ενώ το ξένο πλοίο έπαθε ρήγμα βάθους είκοσι μέτρων. Εγώ στο μεταξύ ετοιμάστηκα και...
“Όποιος έχει καλούς λογισμούς, όλα καλά τα βλέπει”
από τους λόγους του αγίου Παϊσίου:
Μου είπαν μερικοί ότι σκανδαλίζονται, γιατί βλέπουν πολλά στραβά στην Εκκλησία,
καί έγώ τους είπα:
καί έγώ τους είπα:
Άν ρωτήσης μια μύγα: “Έχει λουλούδια εδώ στην περιοχή;” θά πη: “δέν ξέρω. εκεί κάτω στον λάκκο έχει κονσερβοκούτια, κοπριές, ακαθαρσίες”, και θά σου άραδιάση όλες τις βρωμιές στις όποιες πήγε.
Άν όμως ρωτήσης μιά μέλισσα: “είδες καμμιά ακαθαρσία εδώ στην περιοχή;” θά σου πη: “ακαθαρσία; οχι, δέν είδα πουθενά εδώ ο τόπος είναι γεμάτος από εύωδιαστά λουλούδια” καί θά σου άναφέρη ένα σωρό λουλούδιατου κήπου, του άγρου κ.λπ.
Βλέπεις, ή μύγα ξέρει μόνον που ...
Labels:
π. Παϊσιος
ΑΝ ΔΕΝ ΦΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΚΕΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΕΙΣ

«Όταν ήμουν στα νειάτα μου κατηχητής, είχα ένα κατηχητόπουλο που το έλεγαν Δημήτρη. Προερχόταν από χριστιανική οικογένεια και ήταν πολύ καλό παιδί και καλός χριστιανός. Τον αγαπούσα πολύ, αλλά είχε πολλές ανησυχίες πνευματικές.
»Τα χρόνια πέρασαν, τέλειωσα το Πανεπιστήμιο, παντρεύτηκα και έχασα τα ίχνη του. Κάποια μέρα γυρίζοντας από την δουλειά μου τον συνάντησα στο λεωφορείο. Χαρήκαμε και οι δύο πολύ. Τον ρώτησα με τι ασχολείται και μου είπε ότι σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο, στο 2ο ή 3ο έτος (δεν ενθυμούμαι καλά), και ότι ήταν οπαδός του γκουρού Μαχαράτσι και κάνει αυτοσυγκέντρωση και τα άλλα που κάνουν οπαδοί τέτοιων δοξασιών. Στενοχωρήθηκα πολύ και του πρότεινα να πάμε να συναντήσουμε τον γέροντα Πορφύριο (ήταν δεκαετία του ’80), αφού προηγουμένως του εξήγησα μερικά πράγματα γι’ αυτόν. Συμφώνησε, με τον όρο ότι κάποια στιγμή θα πήγαινα κι εγώ, έστω μια φορά, σε κάποια από τις συναντήσεις που έκαναν οι οπαδοί αυτού του γκουρού, κάπου στον Λυκαβηττό.
Labels:
π. Πορφύριος
ΘΑΥΜΑ: Δελφίνια έβγαλαν εικόνα της Παναγίας στην ακτή
ΘΑΥΜΑ: Δελφίνια έβγαλαν εικόνα της Παναγίας στην ακτή
Του Χρήστου Μιχαηλίδη | Romfea.gr
Ένα θαυματό και ασυνήθιστο γεγονός που μας θυμίζει Συναξάρια, συνέβη στο Σότσι της Ρωσίας.
Συγκεκριμένα ένα κοπάδι δελφινιών έβγαλε στην ακτή μία εικόνα της Παναγίας μπροστά στα έκπληκτα μάτια ανθρώπων που βρισκόντουσαν στην παραλία.
Το γεγονός έφερε στην δημοσιότητα ένας συνταγματάρχης του Ρωσικού Στρατού και η σύζυγός του, οι οποίοι έκπληκτοι είδαν τα δελφίνια να κολυμπάνε πολύ κοντά στην ακτή και να βγάζουν ένα αντικείμενο.
Όταν τα δελφίνια απομακρύνθηκαν προς το πέλαγος, το ζευγάρι πλησίασε το σημείο όπου είδαν το αντικείμενο καλυμμένο από λάσπη.
Τότε η σύζυγος του συνταγματάρχη καθαρίζοντας το αντικείμενο αντίκρυσε μια εικόνα της Παναγίας, δοξάζοντας τον Θεό για αυτό το θαυμαστό γεγονός.
Να αναφερθεί ότι κανείς δεν γνωρίζει πως...
Labels:
ΘΑΥΜΑΤΑ
Μια συγκινητική ιστορία μεταξύ ενός πατέρα και του υιού του που θα σας κάνει να δακρύσετε..!

Ένας πατέρας γυρίζει αργά ένα βράδυ στο σπίτι του από την δουλειά του – κουρασμένος και εκνευρισμένος – και βρίσκει το εξάχρονο αγοράκι του να τον περιμένει άγρυπνο στο σαλόνι. Μόλις τον βλέπει, τρέχει κοντά του, τον αγκαλιάζει και ακολουθεί ο εξής διάλογος:
-Μπαμπά, σε περίμενα. Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
-Ναι, βεβαίως αγόρι μου.
-Πόσα πληρώνεσαι για μια ώρα δουλειάς εκεί, στο γραφείο σου;
-Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά, απαντά εκνευρισμένος ο πατέρας.
-Σε παρακαλώ μπαμπάκα μου, θέλω να ξέρω, πες μου.
-Ε, αφού θέλεις να ξέρεις, να… παίρνω τριάντα ευρώ την ώρα.
-Ωχ! … Μπορείς σε παρακαλώ να μου δανείσεις 19 ευρώ;
-Άκουσε να σου πω. Αν ο μόνος λόγος που με περίμενες και με ρώτησες ήταν για να μου ζητήσεις χρήματα για ν’ αγοράσεις, σίγουρα, κάποιο χαζό καινούριο παιχνίδι, να πας κατευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Δεν σκοτώνομαι εγώ στην δουλειά για τέτοιες απαιτήσεις.
Το παιδάκι μαζεύτηκε, τον φίλησε βιαστικά και...
Labels:
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Αποφθέγματα.

Πρόσεχε να μήν κατακρίνεις. Διότι από αυτό παραχωρεί ο Θεός και φεύγει η Χάρη και σε αφήνει ο Κύριος να πέφτεις, να ταπεινώνεσαι, να βλέπεις τα δικά σου σφάλματα. Αλλ' όταν υποχωρεί η Χάρη για να δοκιμαστεί ο άνθρωπος, τότε γίνονται όλα σαρκικά και πέφτει η ψυχή. Συ όμως, τότε μή χάνεις την προθυμία σου, άλλα φώναζε διαρκώς την ευχή με βία, με το ζόρι, με πόνο πολύ. ''Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με''. Και πάλι και πολλές φορές, το ίδιο συνεχώς. Και σαν να ατενίζεις νοερά τον Χριστό να του λέγεις: ''...Δόξα σοι, δόξα σοι, ο Θεός μου''. Και υπομένοντας, πάλι θα έλθει η Χάρη, πάλι η χαρά. Όμως και πάλι ο πειρασμός και η λύπη, η ταραχή και τα νεύρα. Αλλά και πάλιν αγώνας, νίκη, ευχαριστία. Και αυτό γίνεται μέχρις ότου σιγά-σιγά καθαρίζεσαι από τα πάθη και γίνεσαι πνευματικός.
Φάρμακα εἷναι οἱ πειρασμοί καί βότανα ἰατρικά, ὅπου θεραπεύουν τά φανερά πάθη καί τές ἀόρατες πληγές μας. Ἔχε λοιπόν ὑπομονήν διά νά κερδίζῃς καθ' ἑκάστην καί νά ταμιεύῃς μσθόν καί ἀνάπαυσιν καί χαράν εἰς τήν οὐράνιον Βασιλείαν.
Διότι ἔρχεται νύξ, ἡ τοῦ θανάτου, καί οὐδείς πλέον δύναται ἐργάζεσθαι. Διά τοῦτο σπεύσον. Ὀλίγος ὁ καιρός.
Διότι ἔρχεται νύξ, ἡ τοῦ θανάτου, καί οὐδείς πλέον δύναται ἐργάζεσθαι. Διά τοῦτο σπεύσον. Ὀλίγος ὁ καιρός.
Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία. Μή ζητείς τελεία ανάπαυση. Ο Χριστός μας σήκωσε το Σταυρό, και μείς θα ...
Labels:
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
"Θα χάσω το μυαλό μου. Δεν είναι ανθρώπινες αμαρτίες αυτές"
Στο εξομολογητήριο κάποιου πνευματικού ήρθε ένας πολύ βαριά αμαρτωλός.
Άλλος με τόσα μεγάλα κρίματα δεν του είχε ξανατύχει. Καθώς λοιπόν τον άκουγε, κυριεύθηκε από φρίκη. Αναταράχθηκαν τα σωθικά του. «Θεέ μου! Πω πω φρικαλεότητες! Τι ακούω! Τι σατανάς είναι τούτος»!
Δεν πρόλαβε ο δυστυχής ν’ αποτελειώσει και ο πνευματικός γεμάτος ταραχή του είπε:
– Σταμάτησε! Έχω φρίξει. Θα χάσω το μυαλό μου. Δεν είναι ανθρώπινες αμαρτίες αυτές. Σατανικές είναι. Φύγε! Η συγχώρησης σου έλειψε. Φύγε! Δεν μπορώ άλλο να σε ακούω. Φύγε!
Βγήκε από το εξομολογητήριο απεγνωσμένος. Τι να κάνει τώρα; Το μόνο που του είχε απομείνει στον κόσμο ήταν το έλεος του Θεού. Αφού όμως και η πόρτα αυτή έκλεισε, δεν του απέμεινε τίποτε. Αντικρίζοντας κάτω την θάλασσα σκεπτόταν την μόνη λύση: Να ορμήσει να πνιγεί! Να θέσει τέρμα στις τραγωδίες του!
Ο Θεός όμως είναι μεγάλος! Στην κατάσταση αυτή τον είδε κάποιος αγιαννανίτης μοναχός, που έτυχε να είναι και γνώριμός του!
– Ε! Τι συμβαίνει; Πώς είσαι έτσι; Τι έχεις;
Εκείνος δεν μιλούσε.
– Ε! Τι έπαθες; Γιατί δε μιλάς;
Με τα πολλά κατόρθωσε να μάθει τα καθέκαστα. Στενοχωρήθηκε, πικράθηκε η ψυχή του. Πώς να τον βοηθήσει; Σκέφθηκε πως μια μόνο λύση απέμενε, να ...
Άλλος με τόσα μεγάλα κρίματα δεν του είχε ξανατύχει. Καθώς λοιπόν τον άκουγε, κυριεύθηκε από φρίκη. Αναταράχθηκαν τα σωθικά του. «Θεέ μου! Πω πω φρικαλεότητες! Τι ακούω! Τι σατανάς είναι τούτος»!
Δεν πρόλαβε ο δυστυχής ν’ αποτελειώσει και ο πνευματικός γεμάτος ταραχή του είπε:
– Σταμάτησε! Έχω φρίξει. Θα χάσω το μυαλό μου. Δεν είναι ανθρώπινες αμαρτίες αυτές. Σατανικές είναι. Φύγε! Η συγχώρησης σου έλειψε. Φύγε! Δεν μπορώ άλλο να σε ακούω. Φύγε!
Βγήκε από το εξομολογητήριο απεγνωσμένος. Τι να κάνει τώρα; Το μόνο που του είχε απομείνει στον κόσμο ήταν το έλεος του Θεού. Αφού όμως και η πόρτα αυτή έκλεισε, δεν του απέμεινε τίποτε. Αντικρίζοντας κάτω την θάλασσα σκεπτόταν την μόνη λύση: Να ορμήσει να πνιγεί! Να θέσει τέρμα στις τραγωδίες του!
Ο Θεός όμως είναι μεγάλος! Στην κατάσταση αυτή τον είδε κάποιος αγιαννανίτης μοναχός, που έτυχε να είναι και γνώριμός του!
– Ε! Τι συμβαίνει; Πώς είσαι έτσι; Τι έχεις;
Εκείνος δεν μιλούσε.
– Ε! Τι έπαθες; Γιατί δε μιλάς;
Με τα πολλά κατόρθωσε να μάθει τα καθέκαστα. Στενοχωρήθηκε, πικράθηκε η ψυχή του. Πώς να τον βοηθήσει; Σκέφθηκε πως μια μόνο λύση απέμενε, να ...
Labels:
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ,
ΜΕΤΑΝΟΙΑ-ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



