«Μητέρα, απόψε είδα ένα όνειρο καί δέν φεύγει από τό μυαλό μου. Ήμουν στό σπίτι καί μπήκε ένας νεαρός, 2-3 χρόνια μικρότερος μου, καί μου είπε: Είμαστε αδέλφια. Αλλ' εμένα η μητέρα μας δέν μέ άφησε νά είμαι μαζί σου σήμερα. Δέν μέ άφησε νά παίξω ποτέ μαζί σας, νά γελάσω καί νά κλάψω.
Τότε εγώ του απάντησα ότι δέν έχω αδελφό. Μόνο μιά αδελφή 2 χρόνια μεγαλύτερη. Αυτός όμως επέμενε καί μου είπε νά σέ ρωτήσω τί έκανες κάποιο πρωινό του Μαρτίου καί νά σου πω ότι, όπως μεγαλώσαμε εμείς, θά μεγάλωνε κι αυτός»...
Η μητέρα, όταν άκουσε αυτά, λιποθύμησε! Καί, όταν συνήλθε, ομολόγησε στά παιδιά της τί είχε κάνει εκείνο τό πρωινό...
