Γέροντος π. Πετρωνίου Τανάσε [†2011], Δικαίου Ρουμανικής Σκήτης, Τιμίου Προδρόμου Αγίου Όρους
Η
μητέρα αυτή δεν είναι Ελληνίδα, αλλά Ρουμάνα. Όμως πόσο δική μας είναι!
Πόσο πιο δική μας (συχωρέστε με, τον ανόητο, αδελφοί), από κάποιες
σημερινές μανάδες, που δε σκέφτονται ούτε επιθυμούν να βάλουν το Χριστό
στη ζωή τους και στη ζωή των παιδιών τους…
Δε
φταίνε αυτές – είναι θύματα της προπαγάνδας πανίσχυρων εξουσιαστών,
αλλά και θύματα της δικής μου αδιαφορίας & ολιγωρίας, που δεν
ακτινοβολώ, ούτε μεταδίδω το ευαγγέλιο. Της αδιαφορίας και ολιγωρίας,
που δεν αντιστέκεται στους ισχυρούς, αλλά αφήνει να διαβρώνεται η πίστη
η συνείδηση των αδελφών μου. Ντροπή μου! Αλλά κι αυτός ο πατέρας, που
περιγράφεται στο κείμενο, πόσο διαφέρει από μας κι από άλλους πατεράδες
που σίγουρα γνωρίζετε… Σ όλη την ζωή της ζούσε μια βαθειά πνευματική
ζωή. Στις εορτές συμμετείχε με πολλή ευλάβεια, ακόμη και στις
μικρότερες. Βέβαια δεν γνώριζε από βιβλία, είχε διάκρισι και διαίσθησι,
δεν εγνώριζε από εορταστικούς κύκλους και όμως συμμετείχε σ όλες τις
εορτές, στις νηστείες και στα ετήσια μνημόσυνα της Εκκλησίας μας
αλανθάστως. …….Η ελεημοσύνη της ήτο η βασική της φροντίδα σχεδόν σε
καθημερινή βάσι. Τους ξένους τους καλούσε από τον δρόμο, τους
φιλοξενούσε σπίτι μας και τους ανέπαυε. Ποτέ δεν ανεχώρησε έστω και ένας
πτωχός από το σπίτι μας με αδειανά τα χέρια.
…….Ο
πατέρας μου την ωνείδιζε ενίοτε, διότι είχε σε μεγάλο βαθμό ανοικτά τα
χέρια της. …….Στα μνημόσυνα των νεκρών συμμετείχε με πολλή ευλάβεια.
Κάθε Σάββατον πρωΐ έδινε ξεχωριστή ελεημοσύνη για τους κοιμηθέντες:
Μία λεκάνη γάλα η φαγητό και ...