Οσα αποκάλυψε στο δημοσίευμά του το Spiegel έρχονται να επιβεβαιώσουν με τον χειρότερο τρόπο όσα έχουμε καταγράψει ουκ ολίγες φορές και μιλούν για τον αργό... θάνατο στον οποίο μας έχουν καταδικάσει. Και αυτός δεν είναι άλλος από τις εξελίξεις στο δημογραφικό. Ηταν που ήταν στραβό το κλήμα, ήρθαν και τα χρόνια του Μνημονίου και το αποτελείωσαν, φέρνοντας τα προβλήματα της υπογεννητικότητας ακόμη πιο μπροστά.
Το περιοδικό, αναφερόμενο στα προγράμματα της τάχα μου δήθεν διάσωσης, επισημαίνει: «Παραδόξως παραβλέφθηκε το σημαντικότερο: Χρέη μπορεί να αποπληρώσει μόνο μια χώρα που αναπτύσσεται. Η Ελλάδα όμως συρρικνώνεται: 550.000 άνθρωποι έχουν μεταναστεύσει από την αρχή της κρίσης και περίπου 10.700.000 άνθρωποι ζουν στη χώρα». Και προσθέτει: «Πρέπει να σταματήσει η μετανάστευση των νέων, οι μετανάστες θα πρέπει να επιστρέψουν και οι συνθήκες ζωής να σταθεροποιηθούν ώστε οι οικογένειες να θέλουν πάλι να αποκτήσουν παιδιά. (...) Τίποτα απ' όλα αυτά δεν θα συμβεί χωρίς σταθερή οικονομική ανάπτυξη, αλλά κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται».
Με απλά λόγια τι μας λένε; ότι, εάν δεν μας χαλαρώσουν τη θηλιά στην οικονομία, τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να μας σώσει, γιατί κανείς δεν θέλει να φέρει παιδιά σε μια χώρα και σε έναν κόσμο όπου οι προοπτικές καθημερινά γίνονται χειρότερες. Αναφερόμαστε, βέβαια, στις χώρες κυρίως του δυτικού πολιτισμού. Διότι στις άλλες χώρες γεννάνε παιδιά που...
