Όπως η Κυριακή είναι η ημέρα της
αναστάσεως του Κυρίου, ένα εβδομαδιαίο Πάσχα, έτσι το Σάββατο είναι η ημέρα των
κεκοιμημένων, για να τους μνημονεύουμε και να έχουμε κοινωνία (επικοινωνία,
ενότητα) μαζί τους.
Σε κάθε προσευχή και ιδιαίτερα στις
προσευχές του Σαββάτου ο πιστός μνημονεύει τους οικείους, συγγενείς και
προσφιλείς, ακόμη και τους εχθρούς του που έφυγαν από τον κόσμο αυτό, αλλά ζητά
και τις προσευχές της Εκκλησίας γι’ αυτούς.
Στο δίπτυχο, που φέρνουμε μαζί με το
πρόσφορο για τη θεία Λειτουργία, γράφονται τα ονόματα των ζωντανών και των
νεκρών, τα οποία μνημονεύονται.
Σε ετήσια βάση η Εκκλησία έχει καθορίσει
δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της.
Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα· το ένα
πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν
από την Κυριακή της Πεντηκοστής.
Με το δεύτερο Ψυχοσάββατο διατρανώνεται
η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα
γενέθλια (στη γη) γιορτάζουμε την Πεντηκοστή. Μέσα στη μία Εκκλησία
περιλαμβάνεται η στρατευόμενη, εδώ στη γη, και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς.
Το Ψυχοσάββατο πριν από την...






