Όταν έχουμε το Χριστό στην καρδιά μας, είμαστε ευχαριστημένοι με το καθετί
Οι θλίψεις μας γίνονται γλυκιές, η φτώχεια δεν μας πειράζει, οι στενοχώριες μεταβάλλονται σε χαρά.
Όταν όμως ο Χριστός είναι έξω από την καρδιά μας, τίποτε δεν μας ικανοποιεί και σε τίποτε δεν μπορούμε να βρούμε ανάπαυση και παρηγοριά. Ούτε στην υγεία του σώματος, ούτε...
Το αποτύπωμα του "Λέανδρου " στο Ιερό Μετόχιο Αγίου Παντελεήμoνoς Κοκκιναρά - Πεντέλης
Ο " Λέανδρος κράτησε κλειστό σήμερα (19 / 01/ 2021) το Ιερό Μετόχιο του Αγίου Ενδόξου
Τα μέτρα του ιου και το εσώτατο υπαρξιακό άγχος
Τα μέτρα του ιού τα παίρνω προσωπικά, σαν να στρέφονται αποκλειστικά εναντίον μου, ενώ είναι εναντίον όλων. Εξηγούμαι.: Καθεμιά προσωπικότητα έχει τα χαρίσματά της. Το χαμόγελο όμως είναι χάρισμα του Θεού, σε όλους. Δεν υπάρχει κανείς να μην είναι πιο όμορφος όταν χαμογελάει Γιατί και οι άνθρωποι, ως ζώα, έχουμε κάτι από την μοχθηρία του ζώου. Αν δεν είχαμε το γέλιο και το χαμόγελο, δεν θα διαφέραμε σε τίποτε από τα ζώα. Το φίμωτρο σκοτώνει το γέλιο και το χαμόγελο. Είναι βέβαιο ότι η ιστορία θα το καταγράψει ως "χαμογελο-απαγόρευση", όπως έκανε με την απαγόρευση των ποτών στην Αμερική, η οποία έμεινε στην ιστορία ως "ποτο-απαγόρευση", ώσπου να εξαφανιστεί και να μην μείνει τίποτε από αυτό, πέραν της κακίας του. Με την απαγόρευση του χαμόγελου και όσο αυτή ισχύει, η ελευθερίαθα εκτιμάται με την αξία των εκατόν ογδόντα ευρώ του προστίμου. Επί τουρκοκρατίας, μπορούσες να διαλέξεις να γίνεις τούρκος ή να πληρώσεις και να μείνεις ελεύθερος. Εκτιμάται δηλαδή και στο καθεστώς αυτό η ελευθερία με την χρηματική αξία. Τί μπορούσαν να καταλάβουν οι κατακτητές από τα λόγια των αγωνιστών "καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνους σκλαβιά και φυλακή." Η μάσκα, ακριβέστερον ειπείν, το φίμωτρο, που σκεπάζει το πρόσωπο έχει πραγματικά προσωπικό χαρακτήρα, ιδίως σε...
οι Νεομάρτυρες και το αίμα τους είναι οι χορηγοί της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ μας 200 χρόνια μετά την απόφαση μας να επιλέξουμε ΧΡΙΣΤΟ και Ελλάδα. Τι είπε ο Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο εξ Ιωαννίνων;
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Ευτυχώς βρέθηκε ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης να μαζέψει τα άγια αίματα των Νεομαρτύρων του 21 στα συναξάρια του και να μας πει " με τούτα ποτίζεστε μέχρι σήμερα"
Με όλα τα νεοποχίτικα βεγγαλικά των εορτασμών για τα 200 χρόνια της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ μας προσπαθούν να μας κάνουν να αποστραφούμε (σιχαθούμε) τα ιερά και τα όσια , κάνοντας τα άνοστα κυρίως στις νέες γενιές που "πλάθονται" για να συμβιώσουν με το έκτρωμα του πολιτισμού της ισοπέδωσης όλων των πανανθρώπινων αξιών.
Η βιωματική ψυχογραφία της ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ του 1821 που την φοβούνται για το 2021 είναι η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ του ανθρώπου να νοηματοδωτήσει την πραγματική ευτυχία του στην αξία της ειρήνευσης του βίου και της προόδου.
Αλλά τα θηρία , πάντα θεριά και πάντα τα ίδια διαχρονικά.
Άλλοι κατέδιδαν τους Νεομάρτυρες της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ στους τούρκους και άλλοι (κυρίως τουρκαλβανοί) ελάμβαναν εντολή για να αποκτείνουν με χαντζάρες τα άγια σφάγεια.
Από παιδιόθεν στα ακούσματα μας στους περιώνυμους εκφωνηθέντες πανηγυρικούς λόγους ακούμε για αίματα που πότισαν το δέντρο της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ από όλο το φάσμα των εξουσιών , αλλά εκείνο που βλέπαμε και βλέπουμε και μακάρι να μην δούμε άλλο , είναι ότι "ποτιζόταν" με το άγιο αυτό αίμα οι τσέπες και οι θέσεις των αθλίων εκείνων που καπηλεύονται μέχρι και σήμερα τα ιερά και τα όσια μας προς ίδιον όφελος ανέλιξης.
Δεν τους έφτανε μόνο αυτό, αλλά αφού γλυκάθηκαν πήραν εντολές να σβήσουν ολάκερα κομμάτια ιστορίας ή να τα παραδώσουν μαζί με άγια ονόματα περιοχών στους διαχρονικούς δημίους μας.
Σήμερα όμως μήπως θέλουν να παραδώσουν και ολόκληρα εν δυνάμει κυριαρχικά δικαιώματα, όπως βαυκαλίζονται να τα ονομάζουν έτσι εν όψει της επετείου των 200 χρόνων της εξ-Ανάστασης του Έθνους μας;
Προσέξτε μια μοίρα θλιβερή να μην επαναληφθεί ...
Τα 100 χρόνια της επετείου αυτής δηλ. το 1921, ας πούμε ότι τα γιορτάσαμε με την ωρίμανση τότε της πλεκτάνης των δήθεν φίλων μας που προετοίμασε την ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ την επόμενη χρονιά το 22.
Μην φοράτε τα γιορτίνα σας, αρκούν οι μάσκες που σας έβαλαν, μας περιμένουν άλλα...πολλά άλλα θλιβερά και μετά πραγματικά εορταστικά δίχως μάσκες.
Βλέπουμε τι σκαρφίστηκαν για την πατρίδα τόσα χρόνια αυτοί που διαφημίζονται ως σώστες μας.
" θέλουν να τελειώνουν με την Ελλάδα; "
" θέλουν να την μειώσουν παντού , να καταπιούν το άγιο χώμα της με συμφωνίες , να μειώσουν τον Ελληνικό πληθυσμό , να τον εξανδραποδίσουν στην ξενιτειά ... θέλουν , θέλουν πολλά και μόλις άρχισαν να υλοποιούν τις ανομίες τους έπεσαν οι μάσκες. φυσικά όχι οι προστατευτικές για τον ξενόφερτο ιό της ανομίας και της πανδημίας; "
Πάμε τώρα σε αυτά που είναι απίστευτα, αλλά βιωματικά.
Βαρυχειμωνιά είχε πλακώσει τέτοιες ημέρες όχι πολλά χρόνια πριν στην Δυτική Μακεδονία. Ήταν οι χρονιές που "έψηναν" στα κάστανα την συμφωνία των Πρεσπών.
Η Εγνατία οδός φρακαρισμένη στο χιόνι και μετά δυσκολίας γινόταν η κυκλοφορία με αλυσίδες.
Κάποιος αδελφός είχε μια υποχρέωση στην όμορφη πόλη των Γρεβενών της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας μας ( για να μην ξεχνιόμαστε ) και επέστρεφε στην Θεσσαλονίκη.
Λίγο έξω από τα Γρεβενά εκεί στον κόμβο με το χωριό του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ που η παράδοση το θέλει γενέτειρα του Αγίου Νεομάρτυρος εξ Ιωαννίνων , σταμάτησε για να βάλει αλυσίδες.
Τα χέρια του είχαν παγώσει και δυσκολευόταν, αλλά μόλις σήκωσε τα μάτια μπροστά στο καπό, βλέπει ένα παλληκαράκι με λεπτό μουστακάκι να του χαμογελάει και να του προτείνει να τον βοηθήσει.
Πράγματι όλα τελείωσαν στο άψε - σβήσε.
Ευχαριστώντας το παλληκάρι αυτό, άκουσε να του λέει:
" αν πας Θεσσαλονίκη, μπορείς να με πάρεις και εμένα , θέλω να πάω στον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ για να τον προσκυνήσω."
Τάχασε ο οδηγός , το μυαλό του κατακλύστηκε από σκέψεις διάφορες
"τόσες ώρες με έναν άγνωστο και που ξέρεις τι είναι και τι μπορεί να σου κάνει στην διαδρομή;"
Βλέποντας όμως το καθαρό πρόσωπο του νέου δεν...
Παραδοσιακές χοιρινές τσιγαρίδες..." τα καλαμαράκια του βουνού "
