Οι τρεις θρασύτατοι πειρασμοί – Τα τρία «φ» που πρέπει να τ’ αποφεύγουμε




 Του Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Κατά τήν ἁγιοπατερική καί νηπτική διδασκαλία, τά ἑπτά θανάσιμα ἁμαρτήματα εἶναι: 1. γαστριμαργία, 2. πορνεία, 3. φιλαργυρία, 4. ἀκηδία, 5. ὀργή, 6. κενοδοξία, καί 7. φθόνος (βλπ. Παν. Τρεμπέλα «Δογματική”, τόμ. Β´ σελ. 300-13).

Εἰδικότερα, στήν κοινωνική καί καθημερινή ζωή, τρεῖς εἶναι οἱ θρασύτατοι πειρασμοί, πού σάν μολυσματικές ἐπιδημίες ὁδηγοῦν ἀσφαλέστερα στήν ἀμετανοησία καί τόν πνευματικό θάνατο: Ἡ φιληδονία, ἡ φιλοδοξία, καί ἡ φιλαργυρία. Ἡ ἀγάπη καί προσκόλληση σ᾽ ὅλες τίς σαρκικές ἡδονές (πλήν τοῦ νόμιμου Γάμου), ἡ σφοδρότατη γοητεία καί ἐπιθυμία τῆς δόξας, καί ἡ ἄκρα ἀγάπη τῶν ἀργυρίων (τῶν χρημάτων καί τοῦ πλούτου).

Ἡ ἀνθρώπινη ζωή εἶναι σπαρμένη ἀπό μύριους πειρασμούς. Κάθε βῆμα καί πειρασμός. Κάθε λεπτό καί παρανομία. Κάθε λογισμός καί τῆς ψυχῆς δυσωδία. Τ’ ἁμαρτήματα εἶναι τόσα πολλά, ὥστε οὔτε ἀριθμοῦνται οὔτε ταξινομοῦνται.

Τονίζεται μονάχα ἡ σοβαρότητα ἑπτά ἁμαρτημάτων, τά ὁποῖα χαρακτηρίζονται «θανάσιμα”, ὄχι πώς δέ συγχωροῦνται, ἀλλά γιατί, ἄν δέν προσέξει ὁ ἄνθρωπος, μποροῦν νά ὁδηγήσουν στή σκλήρυνση καί ἀμετανοησία, δηλαδή, τόν πνευματικό θάνατο.

1. Φιληδονία. Οἱ πάντες τό ἀκοῦν, τό βλέπουν καί τ᾽ ὁμολογοῦν: Γίναμε Σόδομα καί Γόμορρα. Ἡ ἐκπόρνευση τῆς ἀνθρωπότητας μέ τίς πιό ...

" Μοναστηριακές παραδόσεις " της Διακαινησίμου Εβδομάδος







 Την Διακαινήσιμο Εβδομάδα ( Κυριακή του Πάσχα - Κυριακή του Θωμά ),


τα περισσότερα Μοναστήρια της πατρίδας μας και του Αγίου Όρους συνηθίζεται,

να κάνουν λιτανείες εντός και εκτός των Ιερών Μονών.

Η λιτανεία αρχίζει από το Καθολικό και στην συνεχεία η πομπή με την Προστάτιδα εικόνα 

της  Ιεράς Μονής  προπορεύεται κάτω από κεντημένη ομπρέλα.

Το τυπικό περιλαμβάνει δεήσεις στα Ιερά Παρεκκλήσια εντός και...

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος μᾶς συμβουλεύει γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι ὁ καλύτερος, καὶ εὐκολότερος τρόπος ἁγιασμοῦ μας καὶ κατανικήσεως τῶν παθῶν μας.

 



Ὁ Θεὸς ἔχει βάλει μία δύναμη μέσα στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπ’ αὐτὸν ἐξαρτᾶται πῶς τὴ διοχετεύει, γιὰ τὸ καλὸ ἤ γιὰ τὸ κακό. Ἄν τὸ καλὸ τὸ παρομοιάσουμε μὲ ἀνθόκηπο γεμάτο λουλούδια, δέντρα καὶ φυτά, ἐνῷ τὸ κακὸ μὲ ἀγκάθια καὶ τὴ δύναμη μὲ νερό, τότε μπορεῖ νὰ συμβεῖ τὸ ἑξῆς : ὅταν τὸ νερὸ τὸ διοχετεύσομε πρὸς τὸν ἀνθόκηπο, τότε ὅλα τὰ φυτὰ ἀναπτύσσονται, πρασινίζουν, ἀνθίζουν, ζωογονοῦνται · τὴν ἴδια στιγμὴ τ’ ἀγκάθια, ἐπειδὴ δὲν ποτίζονται, μαραίνονται, χάνονται . Καὶ τὸ ἀντίθετο.

Δὲν χρειάζονται, λοιπόν, νὰ ἀσχολεῖσθε μὲ τ’ ἀγκάθια. Μὴν καταπιάνεσθε μὲ τὴν ἐκδίωξη τοῦ κακοῦ. Ἔτσι μᾶς θέλει ὁ Χριστός, νὰ μὴν ἀσχολούμαστε μὲ τὰ πάθη καὶ μὲ τὸν ἀντίθετο. Κατευθύνετε τὸ νερό, δηλαδὴ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς σας, πρὸς τὰ λουλούδια και...

Ένα κεράκι στο Ιερό Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου






 Όσοι περνούν, την Δευτέρα 3 Μαΐου 2021 από το Ιερό Παρεκκλήσι


του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, 

( Προστάτου του Πεζικού & του Ελληνικού Στρατού Ξηράς -  πλην του Πυροβολικού  )

στην Π. Εθνική Οδό Αθηνών Θηβών - πριν από το χωριό Οινόη Αττικής, στην κατεύθυνση προς Θήβα,

μπορούν να ...

Αφήγηση του Ευαγγελίου της Αναστάσεως Του Κυρίου.

Ο όσιος Παΐσιος ψάλλει το «Χριστός Ανέστη» (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Ο όσιος Παΐσιος ψάλλει το «Χριστός Ανέστη» (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Ο αναστάσιμος ύμνος «Χριστός ανέστη» από τον όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη. Πηγή ψηφιακός δίσκος με ...

Η Σταύρωση προηγείται πάντοτε της Αναστάσεως και φέρνει νίκη...




 Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


Όσοι πέρασαν πρώτα από την Σταύρωση και αναστήθηκαν πνευματικά, ζουν την πασχαλινή χαρά.
«Πάσχα, Κυρίου Πάσχα» !
Και μετά έρχεται η Πεντηκοστή!…
Και όταν φθάσουν πια στην Πεντηκοστή και δεχθούν την πύρινη γλώσσα, το Άγιο Πνεύμα, τότε όλα τελειώνουν …
Στην πνευματική ζωή συμβαίνει κάτι το παράδοξο:
Όταν ο άνθρωπος υπομένη για την αγάπη του Χριστού, ακόμη και μαρτύριο, πλημμυρίζει η καρδιά του από θεία ηδονή.
Το ίδιο, και όταν συμμετέχη στο Πάθος του Κυρίου.
Όσο δηλαδή σκέφτεται ότι ο Χριστός σταυρώθηκε για τις αμαρτίες μας και πονάει, τόσο ανταμείβεται με θεία αγαλλίαση.
Πονάει-αγάλλεται, πονάει-αγάλλεται.
Και όσο περισσότερο πονάει, τόσο μεγαλύτερη χαρά έχει.
Νιώθει σαν να τον χαϊδεύη ο Χριστός και να του λέη:
«Μη στενοχωριέσαι, παιδάκι μου, για μένα».
Η σταύρωση προηγείται πάντοτε της αναστάσεως και φέρνει νίκη. 
Ο σταυρός φέρνει δόξα.
Ο Χριστός, αφού ανέβηκε πρώτα στον Γολγοθά με τον Σταυρό και αφού σταυρώθηκε, μετά...

ΦΥΛΑΞΟΝ ΜΕ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗ ΣΟΥ (Αληθινή Ιστορία)




 Διηγείται ο Μητροπολίτης Λεμεσοῦ Αθανάσιος

‘’Ὅταν ἤμουν στή Μονή Μαχαιρᾶ ἡγούμενος, ἦρθε ἕνας ἄνθρωπος ἀπό μία παραλιακή πόλη τῆς Κύπρου. Αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἤθελε νά μέ συναντήσει γιά νά ἐξομολογηθεῖ. Ἤθελε νά ἔρθει εἰδικά σέ μένα, καί θά σᾶς πῶ τόν λόγο. Ἦρθε λοιπόν καί μοῦ διηγήθηκε ἕνα θαυμαστό γεγονός.

 Αὐτός ἦταν ἕνας πολύ ζωηρός ἄνθρωπος, νέος στήν ἡλικία 37-38 χρόνων, ὄχι ἄθεος ἀλλά ἀδιάφορος. Ἦταν καί λίγο εἴρωνας καί εἰρωνευόταν τούς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας. Εἶχε μία γειτόνισσα, ἡ ὁποία δέν ξέρω πῶς, ἄκουγε κάποιες ὁμιλίες μου καί τοῦ ἔλεγε συνέχεια «ὁ π. Ἀθανάσιος εἶπε ἔτσι κι ἔτσι» καί τήν κοροΐδευε. Ἀθανασία τήν ἔλεγε. «Ἐσεῖς οἱ Ἀθανασίες ὅλο ἀπ’ αὐτά λέτε», τῆς ἔλεγε. Ἀναφερόμενος σέ μένα βέβαια. 
 
 Μία φορά τοῦ πῆρε ἕνα ἀπ’ αὐτά τά μπρελόκ, πού βάζουμε τά κλειδιά πάνω. Γέλασε μόλις τό ἔπιασε, γιατί εἶχε τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας πάνω.
Τῆς λέει: «Ὁ Ἀθανάσιος σοῦ τό ἔδωσε αὐτό;» 
Τοῦ λέει: «πάρ’ το καί βάλε τά κλειδιά σου». 
Πράγματι, ἐκείνη τή μέρα εἶχε σπάσει τό δικό του καί τό πῆρε καί ἔβαλε τά κλειδιά του πάνω. Ἦταν ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας μπροστά καί πίσω ἔγραφε «φύλαξόν με ὑπό τήν σκέπη σου». Δέν ἔδωσε καμμιά σημασία, τό ἔβαλε στήν τσέπη τοῦ παντελονιοῦ του, ἀλλά τοῦ κόλλησε μέσ᾽ στόν νοῦ αὐτή ἡ φράση «φύλαξόν με ὑπό τήν σκέπη σου».

 Τό ἀπόγευμα πῆγε ψάρεμα μαζί μέ ἕνα φίλο του καί τό παιδί του. Ἀνοίχθηκαν στή θάλασσα κι ἐκεῖ ἄρχισε ἡ περιπέτεια. Ἦταν Μάρτιος μήνας, καλός καιρός, ἀλλά δυστυχῶς ἐνῶ βρίσκονταν ἀνοικτά στή θάλασσα, κατάλαβαν ὅτι ἡ βάρκα εἶχε μία ρωγμή καί ἔβαζε νερά. Κι ἀποφάσισαν νά...

Πήρα τον Χριστό, και εάν μιλώ πολύ Τον ξοδεύω!»

                     του Χαράλαμπου Πετρουλέα

Η γιαγιά, ο αββάς και η Παράδοση




 Τι είναι παράδοση; Είναι οι φορεσιές και οι σκοποί του τόπου μας ή κάτι παραπάνω; Είναι ένας τρόπος ζωής που χάθηκε και τον βάλαμε στις προθήκες του λαογραφικού μουσείου; Και εάν είναι έτσι γιατί μιλάμε για εκείνην σαν κάτι που συμβαίνει ακόμη; Εμείς οι… γραμματιζούμενοι έχουμε την «πολυτέλεια» πλέον να κάνουμε τέτοιους στοχασμούς. Να ψάχνουμε να βρούμε από πού κρατά η σκούφια μας και έπειτα περήφανα να την επιδεικνύουμε στις νέες εποχές που μάλλον δεν πολυσυμπαθούν τέτοιες ταυτότητες πολιτισμικές.
Μα η παράδοση, φαίνεται να μας ξεγελά σαν το άτακτο παιδί:
Εκεί που την θαυμάζεις και την περιφέρεις αγέρωχα καταντά να μοιάζει λείψανο…
Και εκεί που μοιάζεις να την ξεχνάς έρχεται στην ζωή την τωρινή με την ορμή της αναπόφευκτης αλήθειας που, ως αλήθεια, δεν γνωρίζει τόπο και χρόνο.
Από γονείς γονιών, σε παιδιά παιδιών…
«-Έλα γιαγιά», έλεγε τις Κυριακές η μητέρα μου στην γιαγιά της σε πόλη ακριτική της Μακεδονίας, «έλα να κάτσεις μαζί μας. Κάθε που κοινωνείς πάς και κλείνεσαι στο δωμάτιο…
-Να, έλεγε η γιαγιά, προτιμώ λίγο να ξαπλώσω, γιατί πήρα τον Χριστό, και εάν μιλώ πολύ Τον ξοδεύω..»

Σκεφτείτε πως βλέπετε τώρα μία ταινία. Πατήστε το κουμπί και πηγαίνετε πίσω. Πολύ πίσω. Και αλλού… Αίγυπτος, 4ος αιώνας μ.Χ.
«-Γιατί μας αποφεύγεις, Αββά, όταν...