ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ: ΛΟΓΟΣ ΨΥΧΩΦΕΛΗΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ

Πρέπει να ξέρουμε ότι ο άνθρωπος είναι διπλός, δηλαδή από σώμα και ψυχή, και έχει διπλές τις αισθήσεις και διπλές τις αρετές τους. Πέντε αισθήσεις έχει η ψυχή και πέντε το σώμα. Οι ψυχικές αισθήσεις είναι νους, διάνοια, γνώμη, φαντασία, αίσθηση. Οι σοφοί τις ονομάζουν και δυνάμεις. Οι σωματικές αισθήσεις είναι τούτες: Όραση, όσφρηση, ακοή, γεύση, αφή. Για αυτό και διπλές είναι οι αρετές, διπλές και οι κακίες.

Ώστε αναγκαίο είναι να γνωρίζει καθαρά ο κάθε άνθρωπος, πόσες είναι οι ψυχικές αρετές και πόσες οι σωματικές. Και ποια είναι τα ψυχικά πάθη και ποια τα σωματικά πάθη. Ψυχικές αρετές είναι πρώτα οι τέσσερις γενικότερες αρετές, οι οποίες είναι: Ανδρεία, φρόνηση, σωφροσύνη, και δικαιοσύνη. Από αυτές γεννιούνται οι ψυχικές αρετές, πίστη, ελπίδα, αγάπη, προσευχή, ταπείνωση, πραότητα, μακροθυμία, ανεξικακία, χρηστότητα, αοργησία, Θεία Γνώση, ευφροσύνη, απλότητα, αταραξία, ειλικρίνεια, η χωρίς έπαρση διάθεση, η αφιλαργυρία, η συμπάθεια, ελεημοσύνη, μεταδοτικότητα, αφοβία, αλυπία, κατάνυξη, σεμνότητα, ευλάβεια, επιθυμία των μελλοντικών αγαθών, πόθος της Βασιλείας του Θεού και επιθυμία της Θείας Υιοθεσίας.

Σωματικές αρετές ή μάλλον εργαλεία των αρετών, που όταν γίνονται με γνώση κατά το Θέλημα του Θεού και μακριά από κάθε υποκρισία και ανθρωπαρέσκεια, κάνουν τον άνθρωπο να προκόβει στην ταπείνωση και την απάθεια, είναι οι εξής: Εγκράτεια, νηστεία, πείνα, δίψα, αγρυπνία, ολονύκτια στάση στην προσευχή, συνεχής γονυκλισία, αλουσιά, χρήση ενός μόνου ενδύματος, ξηροφαγία, το να τρώει κανείς αραιά, να πίνει μόνο νερό, χαμαικοιτία, φτώχεια, ακτημοσύνη, αποφυγή περιποιήσεως (καλλωπισμού), αφιλαυτία, μόνωση, ησυχία, το να μην βγαίνει κανείς έξω, στέρηση, αυτάρκεια, σιωπή, το να κάνει κανείς εργόχειρο με τα χέρια του, και κάθε κακοπάθεια και σωματική άσκηση, και άλλα τέτοια, τα οποία όταν είναι το σώμα εύρωστο και ενοχλείται από τα σαρκικά πάθη είναι αναγκαιότατα και ωφελιμότατα. Όταν το σώμα είναι εξασθενημένο και έχει, με την Βοήθεια του Θεού, νικήσει τα πάθη, δεν είναι αναγκαία, γιατί η αγία ταπείνωση και η ευχαριστία τα αναπληρώνουν όλα.
Τώρα πρέπει να κάνουμε λόγο και....

Πώς τα παιδιά μπορούν να σε ταπεινώσουν;

 

του Αχιλλέα Ε.Π.

Όποιος καθημερινά συναναστρέφεται με παιδιά θα πρέπει να νιώθει φοβερά ευλογημένος, διότι τα παιδιά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

---

Η συναναστροφή με τα παιδιά έχει μόνο θετικό εκθέτη για την ατομική ταυτότητα του ενήλικα. Όποιος καθημερινά συναναστρέφεται με παιδιά θα πρέπει να νιώθει φοβερά ευλογημένος, διότι τα παιδιά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι. Μέσα από τον αυθορμητισμό, την ανεμελιά και την αρκετή δόση σαλότητας που διαθέτουν, τα παιδιά κρύβουν μία ψυχούλα τόσο αγνή, τόσο καθαρή την οποία εμείς οι μεγάλοι πρέπει να μιμηθούμε και να σταματήσουμε να τη μολύνουμε με κάθε μέσο.

Για να αντιληφθεί κάποιος την καθαρότητα της ψυχής των παιδιών θα πρέπει να έχει και την διάθεση να ταπεινωθεί. Θα πρέπει να σταθούμε στο ύψος των παιδιών, όχι στο σωματικό αλλά στο πνευματικό, και να ακούσουμε την καρδιά του παιδιού ώστε να νιώσουμε την αγγελική και πεντακάθαρη ψυχούλα τους.

Ακούμε συχνά ότι τα παιδιά είναι οι πιο αυστηροί κριτές. Η προαναφερθείσα πρόταση δεν αποτελεί λεκτική υπερβολή αν σκεφτούμε ότι τα παιδιά, ειδικά στην ηλικία 3-6, λένε τα πράγματα όπως τα βλέπουν. Είναι οι άνθρωποι που δεν κάνουν εκπτώσεις στα λόγια τους και ό,τι δούνε το ερμηνεύουν αντικειμενικά! Αυτό έχει ως συνέπεια κάποιες φορές να σε ρίχνουν στα πατώματα και άλλες φορές να σε κάνουν να πετάς στα ουράνια. Ωστόσο, βασική προϋπόθεση είναι να ταπεινωθεί ο ενήλικας. Αν κάποιος θεωρεί τον εαυτούλη του καλύτερο από τα παιδιά, δυστυχώς δεν μπορεί να απολαύσει τη γλυκύτητα και την ωφέλεια της ταπείνωσης!

Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τις καταστάσεις και να πράττουν αναλόγως. Θα βρούνε την κατάλληλη στιγμή για να σε μάθουν αλλά και να σε βοηθήσουν. Μπορούν να σου μάθουν πώς να τα μιμείσαι. Για να φτάσεις σε αυτό το σημείο όμως, θα πρέπει να τσαλακωθείς και να παλέψεις με το εγώ σου και την υπερηφάνειά σου. Η διαδρομή δεν είναι εύκολη. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι στην απέραντη θάλασσα του εγωισμού, το σωσίβιο διάσωσης είναι τα λευκά από την καθαρότητα, χέρια του μικρού παιδιού. Γαντζώσου πάνω τους! Δεν θα χάσεις από αυτή την αλληλεπίδραση με τα παιδιά. Μόνο κερδισμένος θα βγεις!

https://katanixi.gr/koinonia/pos-ta-paidia-mporoyn-na-se-tapeinosoyn/

Αγίου Πορφυρίου: «Οι αποκαλύψεις ενός Μασόνου…»

Συζητοῦσα μιὰ μέρα μὲ τὸν Γέροντα Πορφύριο γιὰ τὶς αἱρέσεις κι ἐκεῖνος μοῦ διηγήθηκε:

“Μιὰ φορὰ ἦλθε σὲ μένα μιὰ καλὴ κοπέλα, μορφωμένη, ἀπὸ καλὸ σπίτι καὶ Χριστιανή, πήγαινε μάλιστα καὶ σὲ κάποια Χριστιανικὴ ὀργάνωση. 
Μοῦ εἶπε ὅτι τῆς προξενεύουν ἕναν πολὺ καλὸ κύριο, σοβαρό, πλούσιο, μορφωμένο, μόνο ποὺ ἦταν Μασόνος... 
Μὲ ρώτησε, τί νὰ κάνει ; 

Τῆς εἶπα νὰ μὴν τὸν πάρει, ἀφοῦ ἦταν Μασόνος. Ἄρχισε νὰ μοῦ λέει ὅτι εἶναι πολὺ καλὸς χαρακτήρας καὶ γι’ αὐτὸ θὰ μπορέσει νὰ τὸν προσελκύσει στὸν Χριστό. Τῆς εἶπα ὅτι δὲν θὰ μπορέσει νὰ πετύχει τίποτε. Δὲν μὲ ἄκουσε καὶ τὸν παντρεύτηκε. Ἀπὸ τότε δὲν ξαναῆρθε γιὰ πολλὰ χρόνια. Ὥσπου μιὰ μέρα, ἔφθασε μὲ τὸν ἄνδρα της καὶ τὸ παιδί της. Μπῆκε μόνη της στὸ κελί μου... 

Τὴ ρώτησα, πῶς τὰ περνᾶς; Μοῦ εἶπε καλά. Κάθε πότε πηγαίνεις γιὰ Ἐξομολόγηση καὶ Θεία Κοινωνία; Περίπου κάθε χρόνο. 
Κάθε πότε πᾶς στὴν Ἐκκλησία; Κάπου κάπου, ἀραιά. Τὴ ρώτησα καὶ μερικὰ ἄλλα καὶ πῆρα ἀνάλογες ἀπαντήσεις. Τῆς λέω: Φώναξε τὸν ἄνδρα σου. 
Ἦρθε ὁ ἄνδρας της μὲ τὸ παιδί τους. Εἶπα στὸν ἄνδρα της: 
Ξέρεις, ἡ γυναίκα σου, πρὶν σὲ παντρευτεῖ, μὲ διαβεβαίωσε ὅτι θὰ σὲ κάνει χριστιανό, ἀλλὰ βλέπω, ὅτι ἐσὺ τὴν ἔκανες μασόνα...”. 

---Γέροντα, ρώτησα εγώ, μά πῶς πίστεψε αὐτὴ ἡ γυναίκα ὅτι θὰ κάνει τὸν μασόνο χριστιανό, ἀφοῦ...

π.Αρσένιος Βλιαγκόφτης- Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

 

Άγιος Πορφύριος, Υπάρχει ζωή σ’ άλλον πλανήτη;

 

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

 

Μια μέρα στον κύριο Π. Π. πήγαν κάποια μικρά παιδιά, κατηχητόπουλα και τον ρώτησαν αν είναι αλήθεια ότι υπάρχουν εξωγήινοι.

Εκείνες τις μέρες τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έλεγαν ότι κάπου είχε εμφανιστεί ένα UFO και ότι κάποιοι είχαν δει έναν εξωγήινο άνθρωπο.

Τα παιδιά, λοιπόν, προβληματισμένα απ’ όσα είχαν ακούσει, ρωτούσαν αν όλα αυτά είναι αληθινά κι αν υπάρχει σ’ άλλον πλανήτη ζωή.

Ο κύριος Π. δεν ήξερε τι να τους πει.

Έτυχε, λοιπόν, εκείνες τις μέρες να πάει στον Ωρωπό, για να δει τον γέροντα Πορφύριο [νυν άγιο Πορφύριο] σχετικά με...

Το μυστικό για να σε αγαπάνε... Άγιος Πορφύριος

 

 Κάποτε μία υποψήφια μοναχή επισκέφθηκε τον άγιο Πορφύριο στο Ησυχαστήριό του.

Ο άγιος άρχισε να της περιγράφει προβλήματα υγείας που είχε και να της τα εξηγεί με ιατρικούς όρους.

Την ρωτούσε εάν συνέβαιναν όπως της τα έλεγε.

Η κοπέλα είχε προβλήματα με το στομάχι της.

Ο άγιος της λέει:

«Το πρόβλημά σου δεν...

Ποια είναι η αιτία που τα πράγματα του κράτους πηγαίνουν άσχημα;

Oταν παραβαίνει ένας άνθρωπος μια εντολή του Ευαγγελίου, ευθύνεται μόνο αυτός. Ποια είναι η αιτία που τα πράγματα του κράτους πηγαίνουν άσχημα;

Ποια είναι η αιτία που τα πράγματα του κράτους πηγαίνουν άσχημα;

Ο Κύριος κατέβαλλε φόρο στον Καίσαρα, παρέχοντας μας τον νόμο, να είμαστε υπάκουοι στην εξουσία, όταν αυτό καθόλου δεν εμποδίζει την εντιμότητα. (Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης)

 

Προλέγω κακά για το κράτος και την πόλη εκείνη, όπου...

Κυριακή ΙΔ. Λουκά, Λόγος Γερμανού Β. Κωνσταντινουπόλεως, εις την θεραπείαν του τυφλού της Ιεριχούς.

 

Κυριακή ΙΔ. Λουκά, Λόγος Γερμανού Β. Κωνσταντινουπόλεως, εις την θεραπείαν του τυφλού της Ιεριχούς.

Ο Θεός είναι ο ήλιος της Δικαιοσύνης, όπως έχει γραφή, ο οποίος φωτίζει τα πάντα με τις ακτίνες της Αυτού αγαθότητος. Η δε ψυχή κάθε ανθρώπου, αναλόγως με την διάθεσί του, γίνεται ή κηρός, ως φιλόθεος, ή πηλός, ως φιλόϋλος. Όπως λοιπόν ο πηλός εκ φύσεως με τον ήλιο ξηραίνεται, έτσι και κάθε ψυχή φιλόϋλος και φιλόκοσμος, ενώ νουθετείται από τον Θεόν, σκληρύνεται, όπως ο πηλός, διότι αντιστρέφει τους λόγους του, και οδηγείται μόνη της προς την απώλειαν. Η φιλόθεος όμως ψυχή απαλύνεται ως κηρός και δεχόμενη μέσα της τους τύπους και τους χαρακτήρες των θείων εννοιών, γίνεται κατοικητήριον του Θεού εν Πνεύματι.

Ο αισθητός ήλιος θεωρείται, δεν θεωρεί. Ο νοητός ήλιος θεωρείται από τους αξίους, αλλά και βλέπει τους πάντας και ...

Βίος Αγίου Φιλουμένου (1913-1979), τιμάται 29 Νοεμβρίου

Ο Άγιος Φιλούμενος, κατά κόσμον Σοφοκλής Ορουντιώτης, ήταν γέννημα και θρέμμα της αγιοτόκου νήσου Κύπρου. Γεννήθηκε στις 15 του Οκτώβρη του έτους 1913 στην ενορία του Αγίου Σάββα στη Λευκωσία. Η καταγωγή του όμως ήταν από το χωριό της επισκοπής Μόρφου, Ορούντα. Γόνος ευλαβών γονέων –του Γεωργίου και της Μαγδαληνής Χασάπη- και «υποτακτικός» της ευλογημένης γιαγιάς του Αλεξάνδρας, ο Άγιος Φιλούμενος μυήθηκε από πολύ νωρίς σ’ ένα μοναχικό τυπικό ζωής. Παιδιόθεν έμαθε να προσεύχεται, να νηστεύει, να εκκλησιάζεται και να μελετά την Αγία Γραφή και τα συναξάρια με τους βίους των Αγίων. Ιδιαίτερα του άρεσε να διαβάζει το βίο του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου, του οποίου η βιοτή τόσο τον είχε θέλξει, ώστε άναψε μέσα του έντονη η επιθυμία να αναχωρήσει εκ του κόσμου για να ζήσει την κατά Θεό μοναχική ζωή. Έτσι, το Καλοκαίρι του 1927 εγκατέλειψε, μαζί με τον αδελφό του Αλέξανδρο (τον μετέπειτα ιερομόναχο Ελπίδιο), το πατρικό του σπίτι και πήγε στο Σταυροβούνι όπου παρέμεινε για 5 χρόνια υποτασσόμενος «εν παντί» στον τότε ηγούμενο, μοναχό Βαρνάβα. Το 1934 -Θεού τη νεύση- αναχώρησε, μαζί με τον αδελφό του, από τη Μονή  του Σταυροβουνιού και μετέβη στα Ιεροσόλυμα για να εγγραφεί στο Γυμνάσιο του εκεί Πατριαρχείου.Στον τρίτο χρόνο φοίτησής του στο Γυμνάσιο εκάρη μοναχός, από τον τότε Πατριάρχη Τιμόθεο Θέμελη και λίγους μήνες μετά χειροτονήθηκε διάκονος. Το 1943 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έξι χρόνια αργότερα έλαβε και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Αποφοιτώντας από τη Σχολή του Πατριαρχείου ο Άγιος Φιλούμενος, παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα όπου υπηρέτησε, ως μέλος της Αγιοταφικής αδελφότητας, για 45 συνεχή χρόνια. Σ’ αυτά τα χρόνια διορίστηκε ως ηγούμενος σε διάφορα προσκυνήματα –στην Τιβεριάδα, στην Ιόππη, στη Μονή του Αρχαγγέλου, στη Ραμάλλα, στον Αββά Θεοδόσιο, στον Προφήτη Ηλία, στο Φρέαρ του Ιακώβ- απ’ όπου διακόνησε με πολλή αγάπη και πόνο το εκάστοτε ποίμνιό του. Ο κόσμος, και κυρίως οι απλοί άνθρωποι με τους οποίους συναναστρεφόταν καθημερινά, στηρίζοντάς τους πνευματικά και υλικά, τον αγαπούσαν και τον σέβονταν. Πολλοί μάλιστα τον ευλαβούνταν από τον καιρό που ήταν εν ζωή, αφού από πολύ νωρίς απέκτησε τη φήμη ενός εξαιρετικού ιερομονάχου και πνευματικού. Η ζωή του ήταν απλή και ταπεινή – σύμφωνη, όσο ήταν δυνατόν, με το αυστηρό μοναχικό τυπικό που ως παρακαταθήκη παρέλαβε από ...

“Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”

 Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

“Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”

    Η παραπάνω φράση ειπώθηκε από τα χείλη του τότε (1893) Κυβερνήτη της χώρας Χαρίλαο Τρικούπη και αφορούσε σε οικονομικά μεγέθη. Σήμερα, περίπου 130 χρόνια μετά, και πάλι μπορούμε να αναφωνήσουμε εκ του ασφαλούς:  δυστυχώς και πάλιν επτωχεύσαμεν! Και αυτή τη φορά σε όλους τους τομείς της χώρας, της οικογένειας, της κοινωνίας.

Δυστυχώς επτωχεύσαμεν!

Και πτωχευομένου του έθνους, μας κύκλωσαν οι εκ της Εσπερίας γενικοί κουμανταδόροι, οπαδοί της αριθμοποίησης και κτηνοποίησης των ανθρώπων μέσω ενός ευφάνταστου παραμυθιού που τιτλοφορείται ως “Οι υπάκουοι εργάτες στην εποχή της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και της ΑΙ” με έναν τρόπο που σίγουρα προκαλεί την μήνιν των αγρυπνούντων Ορθοδόξων και Ελλήνων και θυμίζει τις συνέπειες της ρήσης του αψευδούς ψαλμωδού και προφητάνακτος Δαβίδ : “ποιμανείς αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως σκεύος κεραμέως συντρίψεις αυτούς”! (Ψαλμ. 2, 9).

Προκαλεί μεγάλη εντύπωση η ευκολία με την οποία οι “προύχοντες” της παγκόσμιας ελίτ μιλούν γιά τον άνθρωπο ή μάλλον γιά τον μετα- άνθρωπο που θέλουν να “κατασκευάσουν” παριστάνοντας τους “δημιουργούς”.

Μειράκια της παγκόσμιας ανθρωπότητας, απάτριδες, μισαλλόδοξοι, συγκεκαλυμμένοι υπό την προβιά της “δημοκρατίας”, της “ελευθερίας” και των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων” νεο-φασίστες, χριστιανοφοβικοί. Άνθρωποι με φρόνημα Ποντίου Πιλάτου και καρδιά Εφιάλτη που...