Κυριακή της Σαμαρείτιδος

(Ιωάννου Δ΄ 5-42)

            Μια από τις πλέον συγκινητικές και περισσότερο αποκαλυπτικές περικοπές του λόγου του Θεού, είναι και ο διάλογος του Κυρίου Ιησού με τη Σαμαρείτιδα, που θα ακούσουμε την Κυριακή στους Ιερούς μας Ναούς.

            Η γυναίκα αυτή, παρά την άστατη ζωή της, στο βάθος της καρδιάς της ζητούσε τον Θεό και διψούσε την αλήθεια.  Από τον διάλογο της με τον Ιησού, φαίνεται καθαρά πως περίμενε και αυτή τον Μεσσία, ο οποίος θα αποκάλυπτε την αλήθεια και θα έσωζε τον κόσμο.

            Τελικώς η Σαμαρείτιδα πείθεται ότι ο «άνθρωπος» που συνάντησε «παρά το φρέαρ του Ιακώβου», δεν ήταν ένας απλός άνθρωπος, όπως θα περίμενε κανείς, γι’ αυτό και τελικώς δίνει τα πάντα για την αγάπη και την δόξα του Χριστού.

            Από σκοτεινή ψυχή που ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή, ανακαινίζεται και καθίσταται μια από τις πλέον φωτεινές προσωπικότητες, που με τη ζωή της και την ιεραποστολική της δράση διδάσκει ότι ο αναμενόμενος Μεσσίας ήρθε, και δεν είναι άλλος από αυτόν τον Κύριο Ιησού Χριστό.

            Τελικώς, η Αγία Φωτεινή, διότι...

Για την απόγνωση και την αυτοκτονία(Αγ.Νεκταρίου)

Για το σοβαρό θέµα της απόγνωσης και της αυτοκτονίας εκφώνησε µια οµιλία ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως στη Λαµία στις 20 Νοεµβρίου 1893 σαν Ιεροκήρυκας. Και επειδή το κοινωνικό αυτό πρόβληµα έχει σήµερα ανησυχητικές διαστάσεις, ο φωτισµένος λόγος του Θεοφόρου πατρός της Εκκλησίας µας και συγχρόνου Αγίου είναι πολύ ωφέλιµος και επίκαιρος.Η απόγνωση είναι φοβερό κακό και αγιάτρευτο πάθος που φθείρει την ψυχή του ανθρώπου. Καταστρέφει κάθε τι υγιές µέσα του, τον παραδίδει στην καταστροφή και τον ωθεί στην να θέσει τέρµα στη ζωή του. Ο Απεγνωσµένος παρότι ζει είναι νεκρός, διότι έχασε το σύνδεσµο µε τον κόσµο και κάθε ευχαρίστηση...

"Άλλο το κόμπλεξ, άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία"

"Άλλο το κόμπλεξ, άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία"

 Μου έλεγε ο Γέροντας Πορφύριος μια μέρα: «Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητος για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος για την αμαρτωλότητά του. Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση∙ άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια...

Γ.Σεφέρης-Μια νύχτα στην Κορυτσά και ένα κτίριο.

Ο Γιώργος Σεφεριάδηςξεκίνησε από την Αθήνα για την Κορυτσά, με το τραίνοwagon-lit στις 15 Νοεμβρίου 1936, ώρα 8 μ.μ. Το ξημέρωμα τον βρίσκει στο Πλατύ. «Βροχή και λάσπη. Ενα κόκκινο τραίνο κόβει τον ορίζοντα και πέφτει ανάμεσα στον πέρα κάμπο και τα κάγγελα του αναψυκτηρίου. Γυρεύω ένα διπλό καφέ και κονιάκ... Κι όμως η αυγή είναι ωραία, ένα ρόδινο φως πάνω στο μολυβί χρώμα, όπως στη θάλασσα, όταν είναι συνεφιασμένη και στέκουνται τα νερά σαν υδράργυρος γύρω στις βάρκες...

Κορυτσά. Το σπίτι που στέγασε τον Γιώργο Σεφέρη

Πρόξενο της Ελλάδος στην Κορυτσά

Έπειτα Επισκοπή, Σκύδρα, Έδεσσα, Φλώρινα. Κι από κει οδικώς στην Κορυτσά. Το ελληνικό Προξενείο στεγάζεται στο μεγάλο κι επιβλητικό σπίτι του Τουρτούλη με...

ΣΟΚ: Τσιπάρονται όλοι οι Αμερικανοί πολίτες!

Το Νομοσχέδιο Υγειονομικής Φροντίδας προϋποθέτει το τσιπάρισμα όλων των αμερικανών

Το Νομοσχέδιο σχετικά με την Υγειονομική Φροντίδα στην Αμερική, ή εν συντομία το νομοσχέδιο H.R. 3200, μόλις εγκρίθηκε στο Κογκρέσο και ως εσωτερική του προϋπόθεση περιλαμβάνει το τσιπάρισμα όλων των Αμερικανών πολιτών!!!
Τα σχέδια και οι ζυμώσεις για την «νομοθετική» και νομικά επικυρωμένη εμφύτευση μικροτσίπ στους αμερικανούς πολίτες είχαν...

"Πότε θὰ κάνῃ ξαστεριά" γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο

Μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας, "Πότε θα κάνη ξαστεριά" για την Βόρειο Ήπειρο

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 1ῃ Μαΐου 2012

Ἀριθ.  Πρωτ. 28 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  156ῃ

ΘΕΜΑ: "Πότε θὰ κάνῃ ξαστεριά" γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο

          Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,  ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

          Στοὺς καιρούς μας ἐπικρατεῖ ἡ σύγχυση καὶ ἡ κοινωνικὴ ἀναστάτωση. Ὅλα ἔχουν γίνει ἄνω - κάτω. Ὅλα βρίσκονται σὲ μιὰ συνεχῆ δίνη, ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα, ὥστε πολλοὶ νὰ πιστεύουν -χωρὶς νὰ λαθεύουν - ὅτι πηγαίνουν ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο. Ἀφήνουμε τὸ Κυπριακό, τὴν Θράκη, τὸ Σκοπιανὸ καὶ τὸ Αἰγαῖο, κι' ἐρχόμαστε στὸ ζήτημα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Γιὰ παράδειγμα, στὴν Ἱστορία ποὺ διδάσκεται στὰ Λύκεια τῆς Ἀλβανίας, οἱ μαθητὲς διαβάζουν κι' ἀκοῦνε τὰ ἀνιστόρητα ἐκεῖνα, ὅτι τάχα τὰ Ἰωάννινα καὶ ὁλόκληρη ἡ ἐλεύθερη Ἤπειρος εἶναι ... ἀλβανικὲς περιοχές, ποὺ κάποτε θὰ ἑνωθοῦν μὲ τὴν σημερινὴ Ἀλβανία καὶ θ' ἀποτελέσουν τὴν ... "Μεγάλη Ἀλβανία", μαζὶ καὶ μὲ τὶς περιοχὲς τῆς Φλώρινας καὶ τῆς Καστοριᾶς.

          Ὅμως, τὸ ἐξοργιστικὸ δὲν εἶναι τὸ τὶ ὑποστηρίζουν οἱ Ἀλβανοί, ἀλλὰ τὸ τὶ κάνουν οἱ ἰθύνοντες στὴν Ἑλλάδα. Γιατί, ἐπὶ τέλους, οἱ γείτονες "γράφουν" τὴν Ἱστορία στὰ μέτρα τους κι' ὅπως τοὺς ἀρέσει. Τὸ ἐξοργιστικὸ εἶναι, ὅτι οἱ ἡμέτεροι, ὅταν τοὺς θέτουν τὸ ζήτημα αὐτό, ἀπαντοῦν ὅτι τὸ ... μελετᾶνε ! Θαυμάσια δικαιολογία, γιὰ νὰ καλύπτουν τὴν ἀδράνεια καὶ τὴν ἀδυναμία τους γιὰ μιὰ δυναμικὴ ἐθνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική. Θυμίζει τὴν στρουθοκάμηλο, ποὺ ὅταν τὴν σημαδεύουν οἱ κυνηγοί, κρύβει τὸ κεφάλι της στὴν ἄμμο, νομίζοντας ὅτι ἔτσι θὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὸν κίνδυνο ...

-Β-

          Ἀλλὰ στὴν Βόρειο Ἤπειρο δὲν εἶναι μόνο τὸ παραπάνω πρόβλημα. Εἶναι πολλά, Καὶ πρῶτα - πρῶτα, εἶναι ἡ διάσπαση τῆς Βορειοηπειρωτικῆς Ἡγεσίας. Ἐμεῖς τὴν ἔχουμε ἐπισημάνει ἀπὸ καιρό. Μάλιστα, στὴν περυσινὴ ἐκδήλωση στὸ Δελβινάκι, σὲ μιὰ δραματικὴ ἀποστροφὴ τῆς ὁμιλίας μας, κάνοντας λόγο γι' αὐτὸ τὸ θλιβερὸ γεγονὸς τῆς διασπάσεως, ἀναφέραμε - μεταξὺ τῶν ἄλλων - καὶ τοὺς στίχους ἀπὸ τὸν "Ὕμνον εἰς τὴν Ἐλευθερίαν" τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, ποὺ λένε ὅτι οἱ Ἕλληνες "ἐὰν μισοῦνται ἀνάμεσό τους δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά". Γιατί, πράγματι, τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων, ὅσες φορὲς στὴν μακραίωνη ἱστορία του διχάστηκε, τὸ βρῆκαν συμφορὲς καὶ δεινά, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν μπόρεσε νὰ τὰ ξεπεράσῃ. Δυστυχῶς ἡ Ἡγεσία, μέσα, ἔδειξε νὰ κωφεύῃ στὴν δραματικὴ μας ἔκκληση.  Καὶ τὸ κακὸ συνεχίζεται ἐπὶ μεγίστῃ ζημίᾳ τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ.

-Γ-

          Πέρα ἀπὸ αὐτό, ὑπάρχουν καὶ δύο ἄλλα, ἐξ ἴσου σημαντικά, προβλήματα. Τὸ ἕνα εἶναι ἡ πολυσυζητημένη "ἀπογραφή" τοῦ πληθυσμοῦ στὴν Ἀλβανία. Τὸ ἄλλο ἀφορᾷ στὰ Κοιμητήρια γιὰ τὰ ὀστᾶ τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν, ποὺ ἔπεσαν στὸν νικηφόρο πόλεμο τῆς Ἑλλάδος ἐναντίον τῆς Ἰταλίας τὸ 1940-1941.

          Γιὰ τὸ πρῶτο γράφτηκαν καὶ εἰπώθηκαν πολλά. Οἱ Ἀλβανοὶ εἶχαν βάλει σὲ ἐνέργεια πολλὲς μεθοδεύσεις, προκειμένου νὰ φανῇ ὅτι οἱ Βορειοηπειρῶτες δὲν ξεπερνοῦν τὸν ἀριθμὸ τῶν 58.000, ὅπως ὑποστήριζε ὁ ἀλήστου μνήμης  Ἐνβὲρ Χότζα. Βέβαια, τὸ καθεστὼς τοῦ κομμουνιστοῦ ἐκείνου δικτάτορα ἔπεσε ἐδῶ καὶ χρόνια, καὶ ὑποτίθεται ὅτι ἔχει ἤδη ἐγκαθιδρυθῆ δημοκρατικὸ πολίτευμα. Τὰ πράγματα, ὅμως, δείχνουν ὅτι καὶ τὰ δύο πολιτεύματα, στὴν Ἀλβανία τοῦ χθὲς καὶ τοῦ σήμερα, εἶναι δυὸ ὄψεις τοῦ ἴδιου νομίσματος. Πάντως, μέχρι στιγμῆς κανεὶς δὲν γνωρίζει ἄν καὶ τὶ ἀπέδωσε ἡ περιβόητη ἐκείνη "ἀπογραφή", τὴν ὁποία οἱ Βορειοηπειρῶτες  καταγγέλουν γιὰ νοθεία καὶ ἀπειλοῦν νὰ προσφύγουν σὲ διεθνῆ φόρα, ὥστε νὰ φανῇ ὁ ἀκριβὴς ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων τῆς πολύπαθης χώρας τῆς Βορείου Ἠπείρου.

          Γιὰ τὸ δεύτερο, ἔχουν γίνει ἀρκετὲς συζητήσεις, ἀλλὰ καὶ κάποιες ἐνέργειες, ὅπως ἡ δημιουργία κοιμητηρίου στὴν περιοχὴ τῆς Κλεισούρας, ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπή, μέσα. Ἐν τούτοις, ὅμως, τὸ θέμα χρονίζει. Οἱ Ἀλβανοὶ κωλυσιεργοῦν καὶ ἀρνοῦνται πότε νὰ μὴ γίνῃ ἡ συλλογὴ τῶν ὀστῶν τῶν πεσόντων, πότε νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἑλληνικὸ κοιμητήριο στὴν Κορυτσᾶ κ.ο.κ.  Ἔτσι, ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχει πράξει τὸ στοιχειῶδες χρέος πρὸς τοὺς νεκροὺς ἥρωές της, ὅπως τὸ ἔπραξαν πρὸ πολλοῦ οἱ Ἰταλοὶ γιὰ τοὺς σκοτωμένους ἀξιωματικοὺς καὶ στρατιῶτες τους. Κι' αὐτὸ - ἐπειδὴ τὸ θέμα ἀπαραδέκτως ἐκκρεμεῖ - δὲν τιμᾷ τὴν Πατρίδα μας.

-Δ-

          Βέβαια, τὸ Βορειοηπειρωτικὸ ἔχει κι' ἄλλες ἀρνητικὲς παραμέτρους, ποὺ μαζὶ μὲ τὰ προαναφερθέντα δὲν προοιωνίζονται αἴσια τὴν ἔκβαση τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος. Ὁ "Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγῶνος"  (ΠΑ.ΣΥ.Β.Α.) καὶ ἡ "Συντονιστικὴ Φοιτητικὴ Ἕνωση Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγῶνος (Σ.Φ.Ε.Β.Α.), καθὼς καὶ ἡ Μητρόπολή μας, ποὺ προσπαθεῖ νὰ βαδίζῃ στὸν δρόμο ποὺ χάραξε ὁ ἀοίδιμος ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, παρακολουθοῦν ἄγρυπνα τὴν πορεία τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ. Γι' αὐτό, κάθε χρόνο, τὸν Μάϊο, ἡ Μητρόπολη ὀργανώνει τὶς ἐκδηλώσεις μνήμης στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι. Ἔτσι κι' ἐφέτος, τὴν Κυριακή, 13 Μαΐου 2012, τὸ πρωΐ, θὰ τελεσθῇ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία, στὸν κεντρικὸ Ἱερὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Δελβινακίου. Στὴν συνέχεια θὰ ψαλῇ μνημόσυνο τῶν πρωτεργατῶν καὶ τῶν πεσόντων στὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα τοῦ 1914, καθὼς καὶ τρισάγιο στὸν τάφο τοῦ Δρυϊνουπόλεως ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ἡ εἰρηνικὴ πορεία μέχρι τὸ ἡρῶον τῆς κωμοπόλεως, ὅπου καὶ θὰ ἀναγνωσθῇ τὸ σχετικὸ Ψήφισμα. Ἡ ὅλη ἐκδήλωση θὰ κλείσῃ μὲ τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο.

          Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ φωνή μας φθάνει μακριὰ καί, μάλιστα, στὸν πολιτικὸ κόσμο, στοὺς πνευματικοὺς ἀνθρώπους, στὸν φοιτητόκοσμο, στοὺς ἐργαζόμενους καὶ στὸν ἀπόδημο Ἑλληνισμό. Γι' αὐτό, χρέος μας εἶναι ἡ ὁλόθυμη συμμετοχή μας στὴν ἐκδήλωση αὐτή, σύμφωνα μὲ τὸ παραπάνω πρόγραμμα. Νὰ εἴμαστε βέβαιοι, ὅτι ὁ Ἀναστὰς Κύριος, μὲ τὶς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου θὰ δώσῃ στὴν Βόρειο Ἤπειρο τὴν ἐθνική της ἀποκατάσταση. Θὰ γίνῃ κι' ἐκεῖ "ξαστεριά".

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης 

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Το κομποσχοίνι και οι συμβολισμοί του

 Το κομποσχοίνι που έχουν όλοι οι Ορθόδοξοι μοναχοί και το χρησιμοποιούν και πολλοί ορθόδοξοι λαϊκοί, είναι συνήθως μάλλινο και πλεγμένο σε διάφορα μεγέθη. Από πολύ μικρό, που φοριέται στο δάχτυλο, έως πολύ μεγάλο: 33άρι (με 33 κόμπους), 50άρι (με 50 κόμπους), 100άρι, 500άρι κ.λπ...

Σύμφωνα με την παράδοση, ο όσιος Παχώμιος το 320 μ.Χ., ίδρυσε με την βοήθεια του Αγίου Αντωνίου το πρώτο μοναστήρι στην Θηβαΐδα της Αιγύπτου. Άρχισε να αναζητεί τρόπο που θα βοηθούσε τους μοναχούς στην αυτοσυγκέντρωση της προσευχής και στην αρίθμηση των ευχών. Κατά την παράδοση πάντα, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε στον ύπνο του τον όσιο Παχώμιο και του έδειξε πώς θα φτιάξει το εργαλείο που θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες της προσευχής. Το εργαλείο αυτό ήταν το κομποσκοίνι. Στην προσευχή με κομποσκοίνι, που βοηθά πολύ στη συγκέντρωση του νου, ακολουθείται συγκεκριμένη τεχνική μέθοδος. Σε κάθε κόμπο που περνά ανάμεσα στα δάχτυλά του ο προσευχόμενος, λέει αλληλοδιαδόχως τις ευχές: Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με,ή Υπεραγία Θεοτόκε Σώσον ημάς, ή Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ υμών. Είναι δυνατόν να λέγεται και μόνη η ευχή Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με. Το κομποσκοίνι έχει σχεδιαστεί για προσευχή, και όχι για να παίζει ρόλο βραχιολιού στον καρπό του χεριού. Στο κομποσκοίνι, κάθε τμήμα του έχει κάποια συμβολική σημασία. - Είναι πλεγμένο κυρίως από μαλλί για να θυμίζει στα μέλη της Εκκλησίας ότι είναι τα λογικά πρόβατα του Ιησού Χριστού (Ιωάν. 10:11). - Έχει χρώμα μαύρο που συμβολίζει το πένθος των αμαρτιών αφού "ουδείς αναμάρτητος" (πρβλ. Γ' Βασ. 8:46, Ιώβ 4:17, Ρωμ. 3:9-12 κ.ά.). - Πάνω του το κομποσκοίνι έχει τον σταυρό για να φέρνει στη μνήμη "ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε" (Ρωμ. 5.) - Συνήθως το κομποσκοίνι καταλήγει σε μία φούντα που ο σκοπός της είναι το σκούπισμα των δακρύων ("τοίς δάκρυσιν έβρεξέ μου τους πόδας" Λουκ. 7:44). - Οι 33 κόμποι συμβολίζουν τα χρόνια του Ιησού Χριστού, οι 99 κόμποι είναι το 33 πολλαπλασιασμένο με τον αριθμό των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδας, και - ο κάθε κόμπος αποτελείται από 9 πλεγμένους σταυρούς, που συμβολίζουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων. Παρόλα αυτά, ενώ ο αριθμός σταυρών που αποτελούν τον κάθε κόμπο παραμένει πάντα σταθερός, ο αριθμός των κόμπων που αποτελούν το κομποσκοίνι εξαρτάται από τον αριθμό των προσευχών για τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί. Πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κομποσκοίνια φτιαγμένα και από άλλα υλικά εκτός του μαλλιού, π.χ. ακρυλικά, όπως και διαφόρων χρωμάτων. 

http://agioritikesmnimes..pblogs..gr/2010/07/657528.html

http://stratisandriotis.blogspot.com/2012/05/blog-post.html#more

Ο φύλακας-άγγελός σου έχει πάει στην εκκλησία(από τον βίο του στάρετς Ναζάριου)

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία στον βίο του στάρετς Ναζάριου. Ταξίδευε κάποτε ο στάρετς με τον μαθητή του και τη μικρή άμαξα που την έσερνε το άλογό τους και έφτασαν ένα Σάββατο σε κάποιο χωριό, όπου έπρεπε να καταλύσουν γιατί ήταν ήδη αργά. Ζήτησαν να φιλοξενηθούν από τον ιερέα του χωριού.
Ο ιερέας υποδέχτηκε τους ταξιδιώτες με χαρά και αφού συζήτησε με τον π. Ναζάριο τον εκτίμησε πάρα πολύ. Όταν έφτασε η ώρα που αρχίζει η ολονύκτια αγρυπνία της Κυριακής, ο π. Ναζάριος παρατήρησε ότι ο ιερέας δεν προετοιμαζόταν να κάνει την αγρυπνία και τον ρώτησε:
-Παππούλη,...

Τά ξύλα τοῦ παπᾶ (Μία συγκλονιστική πραγματική διήγηση με κρυπτοχριστιανούς)

Πέμπτη τοῦ Πάσχα κι ὁ πάπα – Λευτέρης πρωΐ-πρωΐ φόρτωνε τό ζῷο του κι ἑτοιμαζόταν νά κατεβεῖ στήν Τραπεζούντα.

Τήν ἴδια ὥρα ἀκούστηκαν οἱ πρῶτοι χτύποι τῆς καμπάνας. Ὁ συνεφημέριός του ὁ πάπα – Γαβριήλ φαίνεται πῶς εἶχε ἀϋπνίες. Χθές ἦταν ἡ σειρά του νά λειτουργήσει. Μετά πῆρε τά βουνά καί τά λαγκάδια νά μαζέψει ξύλα. Καί σήμερα νάτον ξημερώματα, ἕτοιμος νά κάνει τόν πραματευτή. Κανονικά ὄφειλε νά πάει στήν ἐκκλησιά. Τέτοια μέρα, ἀκόμη Πασχαλιά, ποῦ ξανακούστηκε νά λείπει ἀπ’ τή Λειτουργία! Ἄς ὄψονται, ὅμως, τά τόσα στόματα ποῦ περιμένουν στό σπίτι. Κάποιος ἔπρεπε νά νοιαστεῖ γιά τό καθημερινό τους…Ὀκτώ του ἔδωσε ὁ Θεός κι ἄλλα τρία ὁ Ἀνάστασης ὁ κουμπάρος του: Τή γυναῖκα του, τήν πεθερά του, τήν «κυρά – ντουλάπα», καί τόν κουνιάδο του, ποῦ δέν φτουρᾶ σέ δουλειά…

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: «ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΝΑ ΤΟΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΦΙΛΟ ΜΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ»

Τον Χριστό να Τον αισθανόμαστε σαν φίλο μας.

Είναι φίλος μας. Το βεβαιώνει ο ίδιος, όταν λέει: «Εσείς είστε φίλοι μου ...» (Ιω. 15,14).

 Σαν φίλο να τον ατενίζομε και να τον πλησιάζομε. Πέφτομε; Αμαρτάνομε;

 Με οικειότητα, με αγάπη κι εμπιστοσύνη να τρέχομε κοντά του. όχι με φόβο ότι θα μας τιμωρήσει αλλά με θάρρος, που θα μας το δίδει η αίσθηση του φίλου. Να του πούμε: «Κύριε, το έκανα, έπεσα, συγχώρεσέ με».

Αλλά συγχρόνως να αισθανόμαστε ότι...