Μην κουραστείς να προσεύχεσαι!

 Πνευματικό τέκνο του αγίου Πορφυρίου έγραψε: «Ο Γέροντας με συμβούλευε να αντιμετωπίζω όλα τα προβλήματά μου με την προσευχή, μέχρι τη λύση τους. Μου έλεγε: “Να προσεύχεσαι χωρίς αγωνία, ήρεμα, με εμπιστοσύνη στην αγάπη και στην Πρόνοια του Θεού. Μην κουραστείς να προσεύχεσαι”. Μου ζητούσε να προσεύχομαι και για να του χαρίζει ο Θεός υπομονή στις ασθένειές του, που τον έκαναν να υποφέρει πολύ» (Κ. Γιαννιτσιώτη, Κοντά στον Γέροντα Πορφύριο, Ι.Ησυχ. Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος).

Η προσευχή για τον μεγάλο άγιο Πορφύριο τον καυσοκαλυβίτη δεν ήταν ένα τυπικό καθήκον κάποιων στιγμών της ημέρας. Ήταν γι’ αυτόν κυριολεκτικά θέμα ζωής ή θανάτου – ζούσε με την προσευχή και από την προσευχή. Ό,τι σημείωνε ο μέγας Πατήρ της Εκκλησίας Γρηγόριος ο Θεολόγος: «μνημονευτέον του Θεού μάλλον ή αναπνευστέον», πρέπει να μνημονεύουμε τον Θεό περισσότερο και από όσο αναπνέουμε, αυτό συνιστούσε έντονο βίωμα για τον άγιο της εποχής μας, γεγονός που τον ανέβαζε στο επίπεδο της αιωνιότητας ήδη από τη ζωή αυτή. Και πώς θα μπορούσε να συνέβαινε αλλιώς, αφού ...

Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΠΑΝΕ ΜΑΖΙ (ομολογία μιας δαιμονισμένης)

 

Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΠΑΝΕ ΜΑΖΙ!!!

``````````````````````````````````````

Κάποτε βρέθηκα τυχαία σε μια εκκλησία που γινόταν ένας εξορκισμός σε 

μια βασανισμένη από δαιμόνια κοπέλα...

Μετά από τις προκαθορισμένες ευχές της εκκλησίας που διάβασε με πίστη

 ο ιερέας, βγήκαν πολλά δαιμόνια...

Κάποια στιγμή τα υπόλοιπα δαιμόνια πείσμωσαν και δεν έβγαιναν.

Τότε ρωτάει ο ιερέας:

- Ποιός είσαι εσύ;

Και απαντάει το δαιμόνιο:

- Εγώ; Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε; Είμαι ο εγωισμός... Νομίζεις ότι φεύγω εύκολα;

- Και είσαι μόνος σου;

- Οχι, είναι μαζί μου και αυτή η σκύλα, η ανυπακοή... Εγώ δεν την θέλω 

όμως όπου πάω την στέλνει ο αρχηγός μου κι αυτήν μαζί μου... Την σιχαίνομαι...

Τότε ο ιερέας μπαίνει μέσα στο ιερό και γονατίζει σε μια γωνιά που η δαιμονισμένη δεν τον έβλεπε. Εκεί προσευχόταν από μέσα του με δάκρυα... Εμείς δεν ξέραμε τι έλεγε. Απ' έξω όμως, η δαιμονισμένη άρχισε ξαφνικά

 να τρέμει... Και παρακλητικά άρχισε να φωνάζει:

- Σταμάτα ρε να κλαις και να μετανιώνεις μπροστά σε τόσο κόσμο... 

Σταμάτα να ταπεινώνεσαι... Με καις... Με διώχνεις... Ξέρεις που με

 στέλνεις;

Και τότε βγήκε κι αυτό το δαιμόνιο, εξαντλώντας την κοπέλα που 

κατείχε και αφήνοντάς την μισολιπόθυμη.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την εμπειρία... Κάθε φορά που με πιάνει κι 

εμένα σαν άνθρωπο ο εγωισμός, θυμάμαι αυτό το περιστατικό και μετανιώνω... Ο Θεός να μας βοηθήσει να απαλλαγούμε από αυτό το 

πάθος όλοι μας!

Η αγία Συγκλητική για την έμπρακτη ταπεινοφροσύνη

 

Από τον Ευεργετινό

Έλεγε η αγία Συγκλητική σε κάποιες που την επισκέφτηκαν:

Όπως το κερί λιώνει μπροστά στη φωτιά, έτσι και η ψυχή χαλαρώνει από τους επαίνους και χάνει τη δύναμή της. Αντίθετα, όπως το κρύο κάνει να πήξει και να γίνει στερεό το κερί που έλιωσε από τη θερμότητα, έτσι και η προσβολή και η καταφρόνηση σφίγγει την ψυχή και τη στερεοποιεί. Όπως λέει στη Γραφή: «Να αισθάνεστε χαρά και αγαλλίαση όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν» (Ματθ. 5:11), και σε άλλο σημείο: «Στη θλίψη με ανακούφισες» (Ψαλμ. 4:2).

Και όχι μόνο αυτό, αλλά και την πιο σπουδαία αρετή, την ταπεινοφροσύνη, η καταφρόνηση είναι κυρίως που τη γεννά στην ψυχή. Πραγματικά, δηλαδή, αυτά που κάνουν ισχυρή την ταπεινοφροσύνη είναι οι χλευασμοί, οι προσβολές, τα χτυπήματα, οι καταφρονήσεις, το να ...

Tα δημοφιλέστερα άγρια χόρτα της Μεσογείου και οι ευεργετικές τους ιδιότητες

 Ένα από τα πιο διαδεδομένα χόρτα, το οποίο βρίσκουμε στις περισσότερες περιοχές της χώρας μας, είναι τα ραδίκια. Τα ραδίκια ανήκουν στο γένος cichorium όπου περιλαμβάνονται πολλά είδη άγρια και καλλιεργούμενα με πολλές διαφορές στην γεύση (πικρά, γλυκά κα) και στο φαινότυπο.

Τα ραδίκια είναι πλούσια σε βιταμίνες Β1, Β2 και καροτενοειδή καθώς και σε… ανόργανα στοιχεία όπως Κ, Νa, P και Μg. Η πικρή τους γεύση οφείλεται στις ουσίες λακτουκίνη, λακτουκοπικρίνη και παράγωγα τους.

Τα χόρτα αυτά είναι γνωστά από τους αρχαίους χρόνους. Αναφέρεται ήδη σε ένα πάπυρο του 4000 π.Χ. ενώ ο Γαληνός το ονόμαζε «φίλο του συκωτιού».

Παλιότερα, οι λαϊκοί θεραπευτές χρησιμοποιούσαν τα ραδίκια για την θεραπεία ασθενειών του ήπατος και της χολής. Πλέον έχει φανεί από κλινικές έρευνες πως...

Ο Μέγας και Άγιος Κωνσταντίνος – Η ιστορία τον ανέδειξε Μέγα και η Εκκλησία Άγιο (21 Μαΐου)

Και μόνο το όνομα Κωνσταντίνος ν’ ακουσθεί, συγκινεί κάθε χριστιανική καρδιά, όχι μόνο σήμερα αλλά από πολλά χρόνια πριν, διότι συνδέεται με τους θρύλους της φυλής, ότι «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θάναι».

Συγκινεί, διότι ο πρώτος που έφερε το όνομα ο Κωνσταντίνος ο Α’ ο Μέγας, υπήρξε όχι μόνο ένας από τους μεγαλύτερους άνδρες της παγκόσμιας ιστορίας αλλά κάτι παραπάνω. Υπήρξε Άγιος.

Κι όταν ακούσουν την λέξη Άγιος, αρχίζουν να διαμαρτύρονται οι κράχτες της αθεΐας και της απιστίας. Είναι Άγιος; Στρατηγός, ναι είναι, Βασιλιάς και Αυτοκράτορας ναι. Μέγας ναι είναι, αλλά Άγιος; Όχι, δεν είναι Άγιος λένε. Γιατί δεν είναι Άγιος; Διότι, λένε, ότι ο Μ. Κωνσταντίνος έκανε εγκλήματα, ότι σκότωσε τον γιο του τον Κρίσπο, ότι σκότωσε την δεύτερη γυναίκα του την Φαύστα, και συνεπώς δεν πρέπει να ονομάζεται Άγιος [*].

Τί έχουμε ν’ απαντήσουμε σ’ αυτούς, που πολεμούν τον Μ. Κωνσταντίνο, μόνο και μόνο επειδή υπήρξε Χριστιανός; Αν δεν ήταν Χριστιανός, αλλ’ ήταν ειδωλολάτρης, όπως ο Ιουλιανός ο παραβάτης, που πρόδωσε την Εκκλησία, τότε θα τον δόξαζαν. Ενώ ο Κωνσταντίνος, που υποστήριξε την πίστη την Ορθόδοξη και έθεσε γερά θεμέλια, μισείται και συκοφαντείται από τους εχθρούς του Χριστού.

Απαντάμε: Λησμονούν ή αγνοούν αυτοί, ότι στην πίστη μας υπάρχει ένα μεγάλο πράγμα, που λέγεται: Μετάνοια. Ένα δάκρυ του αμαρτωλού ο,τιδήποτε κι αν έχει διαπράξει, ένα δάκρυ στο μυστήριο της Εξομολόγησης συγχωρεί όλα τα αμαρτήματα. Αν δεν υπήρχε η μετάνοια, άδειος θα...

Ἀλησμόνητος Πάτριος Ποντία Γῆ - Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου - The genocide of Pontians

 

AΠΙΣΤΕΥΤΟ... το έστειλε ένας κατηχητής.......διαβάστε το...

 Αγαπητοί μου φίλοι, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Στις 15 Μαΐου 2022 το μεσημέρι στις 2.00 ακριβώς εκοιμήθηκε εν Κυρίω ο μικρός μας Απόστολος. Τον Αποστόλη τον γνωρίσαμε στο κατηχητικό της ενορίας μας.
Ήταν 14 ετών.

Ενώ πρέπει να είχε αφόρητους πόνους, έφυγε αγόγγιστα, οσιακά και δοξολογώντας τον Θεό. Πρότειναν απ' το νοσοκομείο τις τελευταίες μέρες του να τον αναλάβει ένας ψυχολόγος κι εκείνος τους είπε πως...

Τα γνωρίσματα του πράου ανθρώπου

 Είναι πολλές οι αρετές που ταιριάζουν στους Χριστιανούς, απ’ όλες όμως η πιο σπουδαία είναι η πραότητα.

Αυτό είναι το κατεξοχήν γνώρισμα του ανθρώπου που έχει τιμηθεί με το λογικό, δηλαδή η ημερότητα, η επιείκεια, η πραότητα, η ταπείνωση, η ησυχία, το να μην έλκεται σαν δούλος και παρασύρεται ή από το θυμό ή από τα άλλα πάθη, αλλά με το λογικό και την ορθή σκέψη να κατανικάει τα εσωτερικά άτακτα σκιρτήματα και να διασώζει την ευγένεια που προσιδιάζει στον άνθρωπο, και να μην εκπίπτει και κατα­ντάει στη θηριωδία των άλογων ζώων με τη νωθρότητα και την αδράνειά του.

Κάθε επιεικής και πράος εύκολα οδηγείται στη φιλανθρωπία και δεν θα ανεχόταν να παραμελήσει αυτούς που βρίσκονται σε μεγάλη ανάγκη, γιατί τη φτώχεια των άλλων τη θεωρεί σαν δική του δυστυχία.

Ο φθόνος βέβαια είναι το πιο κακό από όλα τα πάθη ο ενάρετος όμως και πράος δεν δέχεται μέσα στην ψυχή του το φοβερό αυτό πάθος, αλλά, όταν βλέπει τους αδελφούς του να προκόβουν, χαίρεται και ευχαριστείται μαζί τους, γιατί θεωρεί σαν δική του την αρετή των άλλων, γιατί νομίζει, ότι όσα αγαθά έχουν οι φίλοι του είναι κοινά και γι’ αυτό χαίρεται μαζί τους στα ευχάριστα και λυπάται μαζί τους στα δυσάρεστα.

Αυτό κυρίως είναι το γνώρισμα του πράου, τις μεν αδικίες που γίνονται σ’ αυτόν να τις παραβλέπει, τους αδικούμενους όμως να τους υπερασπίζεται, όπως ακριβώς έκαμε και ο Χριστός. Γιατί, όταν ανέβηκε στο Σταυρό έλεγε: «Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». Αυτό προ πάντων είναι το γνώρισμα της πραότητας, το να καταλύει μεν κάθε κακία, να ελευθερώνει όσους είναι αιχμάλωτοι από αυτή, να εμποδίζει τους δαίμονες που καταστρώνουν δόλια σχέδια εναντίον μας, να...

Πρέπει να πάρεις μια σημαντική απόφαση; Προσευχήσου..

 *Τι πρέπει να κάνουμε, ευρισκόμενοι σ’ αυτό τον αιώνα, σ’ αυτή τη γη, για να μείνουμε με το Χριστό; Ιδού τι μας συμβουλεύει ο απόστολος Παύλος. Ένα όπλο πανίσχυρο, που πρέπει πάντοτε να έχουμε μαζί μας οι Χριστιανοί, είναι η προσευχή. Να μην είμαστε άοπλοι σ’ αυτή την σκληρά μάχη…

Πρέπει να πάρεις μια σημαντική απόφαση ;
Προσευχήσου.

Πρόκειται να συναντήσεις κάποιον σημαντικό άνθρωπο ;
Προσευχήσου.

Βρίσκεσαι στην αγωνία ενός μεγάλου διλλήματος ;
Προσευχήσου.

Πρέπει να υπερασπιστείς τον...

Η θεραπεία της κατακρίσεως – Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός

 Ηκατάκριση και η θεραπεία της. Όποιος φρόντισε να κρατήσει το νόμο της ευαγγελικής αγάπης σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου μας, απαλλάσσεται από την περιεκτική κακία. Δότε ούτε κρίνει, ούτε επιβουλεύεται, ούτε κακοποιεί. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια απαλλάσσεται από τον παλαιό άνθρωπο…

Η κατάκριση και η θεραπεία της

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός: «Πώς μπορεί να θεραπευτεί ο ασθενής χαρακτήρας που εύκολα πέφτει στην κατάκριση;»

Κάθε ανθρώπινος χαρακτήρας θεωρείται ασθενής, όταν απουσιάζει απ’ αυτόν η θεία Χάρη, που τελειοποιεί και συνέχει τα πάντα, αφού «τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί». Αυτό τονίζει και ο Κύριός μας, όταν λέει ότι «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιω. 15,5).

Εκτός όμως της παρουσίας της Χάριτος, απαραίτητα χρειάζεται και η ανθρώπινη πρόθεση και συνεργασία, σύμφωνα με τους ηθικούς κανόνες της λογικής και τις θείες εντολές, που θα προκαλέσουν τη θεία επέμβαση.

O άνθρωπος που εύκολα κατηγορεί, το κάνει γιατί συνήθισε λανθασμένα να ερευνά τις ξένες πράξεις και σκέψεις παρά τις δικές του. Λησμόνησε τα λόγια της Γραφής «μή κρίνετε, ίνα μή κριθήτε» (Ματ. 7,1) και το «εν ω κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε» (Ματ. 7,2).

H τόσο εύκολη συνήθεια της κρίσεως ξένων λόγων και ...