Τό θαῦμα τῶν κόκκινων αὐγῶν τῆς Ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς


Ἡ θαρραλέα Ἁγία δέν φοβήθηκε τίποτε, ἔχοντας ὅπλο τῆς τήν ἀλήθεια, τό δίκαιο καί τήν Πίστη καί πῆγε μαζί μέ τή Μαρία τοῦ Κλωπᾶ στή Ρώμη, στόν ἴδιο τόν Αὐτοκράτορα Τιβέριο γιά νά καταγγείλει τίς αὐθαιρεσίες τῶν Πιλάτου, Ἄννα καί Καϊάφα ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ! Καί πραγματικά καταφέρνει νά ἱστορήσει στόν Καίσαρα ὅλα τά θαυμαστά γεγονότα καί τήν ἄδικη καταδίκη του ἀθώου! Ὅταν δέ φτάνει στό σημεῖο πού ἀναφέρει τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, λέγεται πώς ὁ Τιβέριος ἀντέδρασε καί εἶπε:
«Ὅλα νά τά πιστεύσω γιά Αὐτόν τόν Ἰησοῦ. Ἀλλά γιά Ἀνάσταση πῶς νά πιστέψω»; Ἐκείνη τήν ὥρα περνοῦσε μία ὑπηρέτρια μέ ἕνα καλαθάκι γεμάτο αὐγά καί ὁ Καίσαρας βρῆκε τήν εὐκαιρία νά προσθέσει: «Νά! Ἐάν αὐτά τά αὐγά γίνουν κόκκινα, τότε καί ἐγώ θά πιστέψω πώς ὁ Χριστός Ἀναστήθηκε»!
Ἀμέσως τότε καί ἀδίστακτα ἡ Ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνή, πλησίασε τήν σκλάβα καί ἄγγιξε τά αὐγά, πού....

 ἀστραπιαῖα καί θαυματουργικά ἔγινα ὅλα κόκκινα! Πῆρε τότε ἕνα καί τό ἔδειξε στόν ἔκθαμβο Τιβέριο λέγοντας:
«Χριστός Ἀνέστη»!  Τότε συγκλονισμένος ὁ καλοπροαίρετος Τιβέριος ὁμολογεῖ "Ἀληθῶς Ἀνέστη" καί ...

῾Η Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου. Τί ἄλλες ἀποδείξεις ἔχομε γιά τήν 'Ανάστασι τοῦ Κυρίου; Μέ τί Σῶμα 'Αναστήθηκε καί 'Αναλήφθηκε ὁ Κύριός μας 'Ιησοῦς Χριστός;


 Ἐπισκόπου Ἀνδρέου Ἀράντ καί Χουνεντοάρας

Ποῖα εἶναι τό πέμπτο καί ἕκτο ἄρθρο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως;
Τά πέμπτο καί ἕκτο ἄρθρο εἶναι: «Καί ἀναστάντα (τόν 'Ιησοῦν) τήν τρίτη ἡμέραν κατά τάς Γραφάς· καί άνελθόντα εἰς τούς Οὐρανούς καί καθεζόμενον ἐκ διξιῶν τοῦ Πατρός».Σ' αὐτά τά ἄρθρα περιέχεται ἡ διδασκαλία γιά τήν 'Ανάστασι καί 'Ανάληψι τού Κυρίου μας στούς Οὐρανούς.
 Μέ τήν 'Ανάστασί του ἐκ τοῦ τάφου καί τήν ἀνύψωσί Του στούς Οὐρανούς, ὁ Κύριος ἐτελείωσε τό σωτηριῶδες ἔργο Του ἐπί τῆς γῆς, ὡς Βασιλεύς Κύριος παντοδύναμος Δεσπότης στόν Οὐανό καί στήν γῆ.
Τί μᾶς λέγει ἡ ῾Αγία Γραφή γιά τήν 'Ανάστασι τοῦ Χριστοῦ;
῾Η Καινή Διαθήκη μᾶς λέγει, ὅτι ὁ Κύριός μας 'Ιησοῦς Χριστός, πρίν ἀπό τό πάθος Του, τό προανήγγειλε πολλές φορές, ὅτι θά ....

Tα χαρμόσυνα αναστάσιμα βιώματα του μακαριστού γέροντα Πορφυρίου

Άγιος Πορφύριος: ''Το έμβρυο ακούει και αισθάνεται'' / Ορθοδοξία


Δρ. Γεωργίου Παπαζάχου
Αντί άλλης Πασχάλιας ευχής, θα σας μεταφέρω τα χαρμόσυνα αναστάσιμα βιώματα του μακαριστού γέροντα Πορφυρίου, όπως τα έζησα μία Τρίτη Διακαινησίμου στο κελλάκι του. Πήγα να τον δω σαν γιατρός. Μετά την καρδιολογική εξέταση και το συνηθισμένο καρδιογράφημα με παρεκάλεσε να μη φύγω. Κάθισα στο σκαμνάκι κοντά στο κρεβάτι του. Έλαμπε από χαρά το πρόσωπό του. Με ρώτησε:
  • Ξέρεις το τροπάριο που λέει «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν….»;
  • Ναι, γέροντα, το ξέρω.
  • Πες το.
Άρχισα γρήγορα-γρήγορα, «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου, απαρχήν και σκιρτώντες υμνούμεν τον αίτιον, τον μόνον ευλογητόν των πατέρων Θεόν και υπερένδοξον».
  • Το κατάλαβες;
  • Ασφαλώς το κατάλαβα. Νόμισα πως με ρωτάει για την ερμηνεία του. Έκανε μία απότομη κίνηση του χεριού του και μου είπε:
  • Τίποτε δεν κατάλαβες, βρε Γιωργάκη!
Εσύ το είπες σαν βιαστικός ψάλτης… Άκου τι φοβερά πράγματα λέει αυτό το τροπάριο: Ο Χριστός με την Ανάσταση Του δεν μας πέρασε απέναντι από ένα ποτάμι, από ένα ρήγμα γης, από μία διώρυγα, από μία λίμνη ή από την Ερυθρά θάλασσα. Μας πέρασε απέναντι από ένα χάος, από...

* Το αυγό του Τζέρεμι


Ο "καθυστερημένος" είχε καταλάβει πολύ περισσότερα πράγματα για τη ζωή και την Ανάσταση, απ’ όσα οι "κανονικοί" άνθρωποι…



Συνέβη στην Αμερική· και το 2000 έγινε ταινία με τίτλο «Jeremy’s egg» («Το αυγό του Τζέρεμι»). 
Tις χρονιές 2007, 2008 και 2009, ανέβηκε για ειδικό κοινό –κυρίως εκπαιδευτικών– από το Θέατρο Δίδελφυς, με βάση το κείμενο του αμερικανικού περιοδικού «Focus on the family»/Απρίλιος 1988.
Ίσως κι εμείς κάποτε να είχαμε στην τάξη κάποιον Τζέρεμι και να τον προσπεράσαμε ...

***
O Τζέρεμι Φόρεστερ, ήταν ένα παιδί από αυτά που αποκαλούνται «καθυστερημένα». Αν και ήταν 12 ετών πήγαινε ακόμα στη Β’ Δημοτικού. Αργούσε πολύ να γράψει, αργούσε πολύ να κατανοήσει. Έγραφε και κατανοούσε μ’έναν δικό του τρόπο. Η στάση του σώματος καθώς και ο τρόπος ομιλίας του επίσης παρέπεμπαν σε «καθυστερημένο» παιδί.

Αντί αυτό να προκαλέσει τη συμπάθεια και την αλληλεγγύη των συμμαθητών του, προκαλούσε αντίθετα τη χλεύη και την κοροϊδία. Το «σταύρωναν» το καημένο το παιδάκι· είτε πετώντας του τα πράγματα του· είτε μιμούμενοι ειρωνικά τις κινήσεις και τον τρόπο ομιλίας του.

Και σαν να μην έφθανε αυτό, η ίδια του η δασκάλα, η Ντόρις Μίλλερ, αγανακτούσε μαζί του χωρίς να δείχνει καμιά κατανόηση. Πίεζε μάλιστα τους γονείς του να το πάρουν από το σχολείο.

Οι δύστυχοι γονείς δεν ήξεραν τι να κάνουν. Το κοντινότερο ειδικό σχολείο ήταν σε άλλη πόλη, 50 μίλια μακριά. Τα οικονομικά τους δεν τους επέτρεπαν μια τέτοια μετακίνηση, αλλά το κυριότερο ήταν πως κάτι τέτοιο θα στενοχωρούσε πολύ τον Τζέρεμι, που αγαπούσε το σχολείο που πήγαινε.

Πλησίαζε Πάσχα…

Η δασκάλα κα Μίλλερ, μίλησε στα παιδιά για τη σημασία του. Αναφέρθηκε στα γεγονότα των παθών του Χριστού και την ανάσταση του, όπως καταγράφονται στη Βίβλο, και έφθασε να μιλήσει και για τονσυμβολισμό του πασχαλινού αυγού.
Ζήτησε μάλιστα από τα παιδιά, να φέρουν την άλλη μέρα από ένα πασχαλινό αυγό –από εκείνα τα ψεύτικα– μέσα στο οποίο να έχουν βάλει κάτι που να συμβολίζει τη ζωή και την Ανάσταση.

Την άλλη μέρα πράγματι, τα 19 παιδιά της τάξης, άφησαν πάνω στην έδρα τα 19 αυγά τους. Κι όταν τελείωσε το μάθημα και λίγο πριν σχολάσουν, η δασκάλα ξεκίνησε να ανοίγει ένα - ένα τα αυγά και να σχολιάζει το περιεχόμενο τους.

Στο πρώτο αυγό βρήκε ένα λουλουδάκι…
«Μπράβο, Σού-Έλεν! Το λουλουδάκι αυτό καθώς μας θυμίζει τον ερχομό της άνοιξης και την αναγέννηση της φύσης, συμβολίζει πράγματι τη ζωή και την Ανάσταση».

Στο δεύτερο αυγό βρήκε ένα άγουρο τσαμπί κάποιων ακαθόριστων καρπών… «Μπράβο Έμιλι! Το άγουρο αυτό τσαμπί, μας δείχνει πράγματι τη ζωή των νέων καρπών που πρόκειται ν’αναστηθούν».

Μέσ’από το τρίτο αυγό, ξεπετάχτηκε μιά μικρή λευκή πεταλούδα…
«Μπράβο Πάτρικ!». Η μικρή αυτή πεταλούδα, συμβολίζει τη ζωή και την Ανάσταση καθώς βλέποντας την σκεπτόμαστε πως από κάμπια έγινε πεταλούδα».

Μετά η δασκάλα άνοιξε το επόμενο αυγό, αλλά το βρήκε άδειο… Είδε ότι ήταν του Τζέρεμι. «Ο καθυστερημένος… δεν θα κατάλαβε τι τους είπα και έφερε το αυγό άδειο…» σκέφθηκε μέσα της. Παραμέρισε το αυγό χωρίς να δώσει συνέχεια, και πήρε στα χέρια της το επόμενο. Όμως ενώ ετοιμαζόταν να σχολιάσει το περιεχόμενο, ένα χεράκι είχε υψωθεί μέσα στην αίθουσα… ήταν του Τζέρεμι. Η δασκάλα το είδε, και…

Ο ΧΟΤΖΑΣ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΕ. Ο ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.



 Τό γιο Φς μφανίζεται μέ τήν πίκληση ρθοδόξου ρχιερέως (το Πατριάρχου εροσολύμων  το ναπληρωτο του). σάκιςπεχείρησαν νά τό ζητήσουν τερόδοξοι (αρετικοί), Καθολικοί καίρμένιοι πέτυχαν. Συγκεκριμένα τό τος 1101μ.Χ., ο Λατίνοι τότε πού ο γιοι Τόποι εχαν περιέλθει στούς Σταυροφόρους δέν μπόρεσαν νά λάβουν τό γιο Φς, παρά τίς προσευχές καί τίς τελεσθεσες λιτανεες πού καμαν πό τό Μεγάλο Σάββατο, μέχρι τό πρωΐ τς Κυριακς το Πάσχα. Τό γιο Φς « μφανίσθηκε»ταν πεχώρησαν ατοί, στούς ναπομείναντες λληνες, οποοι προσευχήθηκαν μέ πίστη καί γέμισαν λο τό Ναό. Τότε, μέ λλαλαγμούς τρεξαν ο Λατνοι καί το πραν πό τούςλληνες, ταπεινωμένοι. κτοτε,  τελετή το γίου Φωτός καίπί τν Σταυροφόρων κόμη, παρέμεινε ς καθαρά λληνική τελετή (Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου στορία τς κκλησίαςεροσολύμων, σελ. 426, 427). 
    πίσης, ργότερα, δέν μποροσαν νά λάβουν το γιο Φς καί ο ρμένιοι (Μονοφυστες). Τό τος 1579μ.Χ. ο ρμένιοιδωροδόκησαν τους Τούρκους πού κατεχαν τά εροσόλυμα καί τό Μεγάλο Σάββατο εσλθε στόν Πανάγιο Τάφο  δικός τους Πατριάρχης νά πάρει τό...

ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΡΩΣΟΥ ΑΣΚΗΤΟΥ.



ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Τι χωρίζει το φως από το σκοτάδι, τη χαρά από τη λύπη, τη ζωή από το θάνατο, το καλό από το κακό;
Φαίνονται αντίθετα και μακρινά το ένα από το άλλο, στην ουσία όμως τα χωρίζει μονάχα μια πολύ λεπτή κλωστή, μια λέξη, ένα άγγιγμα, μια στιγμή.
Μια τέτοια στιγμή στάθηκε μοιραία και για τη ζωή του Θωμά, του κεντρικού ήρωα αυτής της Ιστορίας, που αγγίζει τα όρια τον φανταστικού κι όμως είναι το σο αληθινή. βέβαια δεν ήταν καθόλου τυχαία αλλά ήταν μια στιγμή του Πάσχα, που θα πει πέρασμα, μετάβαση. Πάσχα είπανε και οι Εβραίοι όταν βγήκαν από τη δουλεία της Αιγύπτου πηγαίνοντας προς τη γη της Επαγγελίας, την ελευθερία, τη χαρά. Ένα τέτοιο πέρασμα έγινε και στην ψυχή αυτού του ανθρώπου που αφέθηκε ολοκληρωτικά στα χέρια του νοητού Μωϋσή της, του Ιησού Χριστού, να την οδηγήσει εκεί που μόνο Εκείνος ξέρει και μπορεί.
Καθαρισμένη από τα πολυτιμότερα μύρα, τα ειλικρινή δάκρυα της μετάνοιας, φωτισμένη από την αγνή της πρόθεση η ψυχή - ο σύνολος άνθρωπος - οδηγήθηκε στο δρόμο της επιστροφής, στη νοητή γη της Επαγγελίας και μάλιστα κάνοντας τέτοιους καρπούς άξιους μιας τέτοιας μετάνοιας ώστε να διακρίνεται «ως πόλη κειμένη επάνω όρους». Ο Θωμάς, αυτός ο πρώην κατάδικος, ο πρώην θηριώδης φονιάς, το φόβητρο μιας ολόκληρης κοινωνίας, σαν άλλος Σαύλος μεταμορφώνεται σε ζωντανό κήρυκα της αγάπης του Χριστού φτάνοντας να θεωρείται μέχρι σήμερα στην ιδιαίτερη του πατρίδα ως άγιος!
Ποιος το περίμενε, ποιος το ήλπιζε, ποιος θα μπορούσε ποτέ να το πιστέψει;
«Τα αδύνατα για τους ανθρώπους, είναι δυνατά για τον Θεό» που είπε: «Σας δίνω τη ζωή και το θάνατο· διαλέξτε τη ζωή»...Η ιστορία που ακολουθεί, καθώς εξελίσσεται ανάγλυφη μπροστά στα μάτια σου, σε συνεπαίρνει με την απλότητα, την αλήθεια και...

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ποιος μου βεβαιώνει εμένα ότι ο Χριστός αναστήθηκε;




 Μου το βεβαιώνει η συνείδηση μου πριν απ’ όλα. Κατόπιν ο νους μου και η βούληση μου.

Πρώτον, η συνείδηση μου λέει: τόσα πάθη που υπέστη ο Χριστός για το καλό και τη σωτηρία των ανθρώπων δεν θα μπορούσαν να επιβραβευτούν με τίποτε άλλο παρά με την ανάσταση και την υπερκόσμια δόξα. Τα ανείπωτα πάθη του Δικαίου στεφανώθηκαν με την ανείπωτη δόξα. Αυτό μου δίνει ικανοποίηση και ηρεμία.

Δεύτερον, ο νους μου λέει: χωρίς την λαμπρή αναστάσιμη νίκη όλο το έργο του Υιού του Θεού θα παρέμενε στον τάφο, ολόκληρη η αποστολή Του θα ήταν μάταιη.

Τρίτον, η βούληση μου λέει: η ανάσταση του Χριστού με έσωσε από τους ταλαντευόμενους δισταγμούς ανάμεσα στο...

Ο Νεύτωνας και η Ανάσταση των νεκρών..




   Κάποιος υπέβαλλε στον διάσημο Νεύτωνα, την εξής ερώτηση:

- Το ανθρώπινο σώμα μεταβάλλεται σε σκόνη. Εάν πραγματικά υπάρχει ανάσταση των νεκρών, ποιός θα την μαζέψει, για να δώσει στις ψυχές νέα σώματα;
Ο Νεύτωνας δεν απάντησε. Πήρε μια χούφτα ρινισμάτων σιδήρου, την ανακάτεψε με ψιλή άμμο και ρώτησε:
- Ποιός θα μαζέψει πάλι, αυτά τα ρινίσματα;
Και ενώ κανείς δεν μπορούσε να ...

Οι επιστημονικές μετρήσεις του Ρώσου φυσικού Αντρέι Βολκόβ το Μεγάλο Σάββατο του 2008




 Ο Αντρέι Βολκόβ


To Πάσχα του 2008, ο Αναπληρωτής Καθηγητής Φυσικής, Αντρέι Βολκόβ,1 τέθηκε επικεφαλής μιας ε­πι­­­­­­­στη­­­­μο­­νικής αποστολής που είχε σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός. Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον Καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι, για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία.

Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09:00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόφ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Το βασικό όργανο που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις του ήταν ένα ψηφιακό παλμοσκόπιο, συνδεδεμένο με ένα lap­top που ήταν εφοδιασμένο με το κατάλληλο λειτουργικό πρόγραμμα. Βρισκόταν σε απόσταση περίπου 15 μέτρων από τον Πανάγιο Τάφο και βασική προτεραιότητά του ήταν να καταγράψει το φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε συγκεκριμένες συ­χνότητες.
To Πάσχα του 2008, ο Αναπληρωτής Καθηγητής Φυσικής, Αντρέι Βολκόβ,178 τέθηκε επικεφαλής μιας ε­πι­­­­­­­στη­­­­μο­­νικής αποστολής που είχε σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός. Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον Καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι, για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία. Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09:00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόφ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Το βασικό όργανο που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις του ήταν ένα ψηφιακό παλμοσκόπιο – ίδιο με αυτό που εικονίζεται δεξιά – συνδεδεμένο με ένα lap­top που ήταν εφοδιασμένο με το κατάλληλο λειτουργικό πρόγραμμα. Βρισκόταν σε απόσταση περίπου 15 μέτρων από τον Πανάγιο Τάφο και βασική προτεραιότητά του ήταν να ...