«Δικαίω νόμος ού κείται» και, ο συκοφαντημένος επίσκοπος – Ιερά Μονή Παρακλήτου Αττικής.




 «Δικαίω νόμος ού κείται»

ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας, στο χωριό Μάρδαρδος, κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης, φημισμένος για την αρετή του. Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας:

– Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας, γιατί μας στενοχωρεί. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη.

Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως:

– Γιατί, γέροντα, κάνεις τέτοιο πράγμα; Δεν γνωρίζεις την...

Γέροντα, νιώθω αγωνία, φόβο, για ο,τι μας περιμένει

 



Τόσα σας λέω, τόσο σκληρά έχω μιλήσει! Εμένα κάτι να μου έλεγαν, θα προβληματιζόμουν, θα σκεφτόμουν γιατί μου το είπαν, τι ήθελαν. Για να μην πω βράδια, ένα βράδυ δεν θα κοιμόμουν.

Αν δεν έβλεπα τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, δεν θα ανησυχούσα τόσο. Αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι αργότερα θα δυσκολευθείτε πολύ. Δεν με καταλαβαίνετε. Τότε θα με καταλάβετε….

Είθε να μην επιτρέψει ο Θεός να έρθουν δύσκολες μέρες, αλλά αν έρθουν, με έναν μικρό σεισμό, με ένα τράνταγμα, θα σωριάσουν ολόκληρες αδελφότητες, ολόκληρα μοναστήρια, γιατί ο καθένας θα πάει να σώσει τον εαυτό του και θα τραβήξει την πορεία του.

Χρειάζεται πολλή προσοχή, για να μη μας εγκατάλειψη ο Θεός. Οι ψυχές να έχουν κάτι πνευματικό. Αυτό σας τιμάει. Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα.

– Αν βρεθεί, Γέροντα, μόνος του κανείς σε ...

Πάντοτε Πριν Την Αυγή… Είναι Το Πιο Πυκνό Σκοτάδι (Αληθινή Διήγηση)




 Ημερολόγιο του Ιβάν Στάρτσκωφ, υπολοχαγού Β’ τάγματος του Σοβιετικού στρατού

«…12 Δεκεμβρίου 1941… Βρίσκομαι στο Γενικό Νοσοκομείο κάποιας γερμανικής πόλεως… δεν ξέρω τ’ όνομα της, αφού με μετέφεραν εδώ από το πεδίο μάχης ενώ ήμουν σε κώμα… Η αλήθεια είναι πώς δε θέλω να μάθω τ’ όνομα της… τι μ’ ενδιαφέρει άλλωστε; Εκτός αυτού κανείς δεν έκανε τον κόπο να μου το πει.

Η κατάσταση μου είναι κυριολεκτικά τραγική. Προ τριών μηνών περίπου στη φοβερή μάχη του Λένινγκραντ ηττηθήκαμε από τους Γερμανούς Ναζί, με μεγάλες απώλειες και από τις δύο πλευρές. Εγώ πληγώθηκα θανάσιμα στα δύο πόδια από έκρηξη χειροβομβίδας και στο αριστερό χέρι από κάποια αδέσποτη σφαίρα.

Με βρήκαν πλημμυρισμένο στο αίμα, ανάμεσα σ’ ένα σωρό νεκρούς συναδέλφους δύο Γερμανοί στρατιώτες, πού μετά τη λήξη της μάχης έψαχναν ανάμεσα στα πτώματα για οτιδήποτε χρήσιμο ή πολύτιμο.

Με ένα αυτοκίνητο του Ερυθρού Σταυρού με μετέφεραν σε κάποιο σταθμό πρώτων βοηθειών οπού συνήλθα λίγο έπειτα με φόρτωσαν στο βαγόνι ενός τρένου, αφού μου κόλλησαν ένα νούμερο στο στήθος και στην πλάτη. Αυτό ήταν φυσικό, αφού για εκείνους δεν ήμουν τίποτε άλλο από ένα νούμερο…

προσευχομενος_praying _Молитва _dmitri-belyukin-old-new-churchΓεννήθηκα στο Σμολένσκ, μία κωμόπολη Ρωσική, περίπου εκατό χιλιόμετρα από τη Μόσχα, το 1912. Από μικρό παιδί ήμουν σχεδόν άθεος, μεγαλώνοντας ασπάσθηκα τον κομμουνισμό. Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός μπολσεβίκος και είχε λάβει μέρος στην κομμουνιστική επανάσταση το 1917, πού ανέτρεψε το καθεστώς του Τσάρου.

Η μητέρα μου η Άννα ήταν καλή χριστιανή, αλλά από το φόβο του πατέρα έκανε τα καθήκοντα της τα χριστιανικά κρυφά. Είχα και έναν… μικρότερο κατά τρία χρόνια αδελφό, τον Αλέξιο. Αυτήν την ώρα μόνο αυτόν θυμάμαι, αυτόν μπορώ και αυτόν θέλω να θυμάμαι…

Αργοπεθαίνω.

Οι γιατροί μου έκοψαν και τα δύο πόδια και το αριστερό χέρι γιατί κινδύνευα απ’ τη φοβερή γάγγραινα των άκρων. Από τότε είμαι κλεισμένος, ακίνητος, πάνω σ’ αυτό το κρεβάτι, στο σκοτεινό θάλαμο Νο Ο (μηδέν).

Με έχουν κάνει πειραματόζωο και φυσικά, αν δεν...

Η θεραπεία της κατακρίσεως – Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός




 Ηκατάκριση και η θεραπεία της. Όποιος φρόντισε να κρατήσει το νόμο της ευαγγελικής αγάπης σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου μας, απαλλάσσεται από την περιεκτική κακία. Δότε ούτε κρίνει, ούτε επιβουλεύεται, ούτε κακοποιεί. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια απαλλάσσεται από τον παλαιό άνθρωπο…

Η κατάκριση και η θεραπεία της

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός: «Πώς μπορεί να θεραπευτεί ο ασθενής χαρακτήρας που εύκολα πέφτει στην κατάκριση;»

Κάθε ανθρώπινος χαρακτήρας θεωρείται ασθενής, όταν απουσιάζει απ’ αυτόν η θεία Χάρη, που τελειοποιεί και συνέχει τα πάντα, αφού «τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί». Αυτό τονίζει και ο Κύριός μας, όταν λέει ότι «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιω. 15,5).

Εκτός όμως της παρουσίας της Χάριτος, απαραίτητα χρειάζεται και η ανθρώπινη πρόθεση και συνεργασία, σύμφωνα με τους ηθικούς κανόνες της λογικής και τις θείες εντολές, που θα προκαλέσουν τη θεία επέμβαση.

O άνθρωπος που εύκολα κατηγορεί, το κάνει γιατί συνήθισε λανθασμένα να ερευνά τις ξένες πράξεις και σκέψεις παρά τις δικές του. Λησμόνησε τα λόγια της Γραφής «μή κρίνετε, ίνα μή κριθήτε» (Ματ. 7,1) και το «εν ω κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε» (Ματ. 7,2).

H τόσο εύκολη συνήθεια της κρίσεως ξένων λόγων και ...

Μικρός λόγος για όσους προσμένουν το έλεος του Θεού



 «Έλεγεν πάλιν ο Αββάς Ησαΐας, ότι εάν θέλη ο Θεός ψυχήν ελεήσαι, αυτή δε αφηνιάζει και ουκ ανέχεται, αλλά το θέλημα αυτής ποιεί, συγχωρεί αυτήν παθείν άπερ ου θέλει, ίνα ούτως αυτόν επιζητήση».

Ο γέροντας ασκητής προσπαθεί ν’ απαντήσει με τη διακριτική σοφία του στις εσωτερικές ανησυχίες και τους προβληματισμούς μας:

Πόσο ανεξιχνίαστες είναι οι παρεμβάσεις του Θεού στην ανθρώπινη πορεία!

Πόσο παράξενοι, πόσο αλλιώτικοι είναι οι δρόμοι των...

15 Μαΐου: Εορτή Οσίου Αχιλλίου Επισκόπου Λαρίσης




 Ο Όσιος Αχίλλιος καταγόταν από την Καππαδοκία και έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου (306 – 337 μ.Χ.). Ο νεανικός του πόθος, τον έφερε στους άγιους Τόπους και κατόπιν στη Ρώμη. Εκεί επιδόθηκε στο Ιερό έργο του Ιεροκήρυκα, διδάσκοντας ακατάπαυστα το θείο λόγο σε πόλεις και χωριά, αψηφώντας ανάγκες, βρισιές, διωγμούς και ταλαιπωρίες. Οι μεγάλες και σπουδαίες υπηρεσίες του, τον ανέδειξαν επίσκοπο Λαρίσης.

Από τη νέα του θέση ο Αχίλλιος, υπήρξε ο πνευματικός αρχηγός και διδάσκαλος, αυτός που έλεγε και έπραττε. Κήρυττε κάθε μέρα, βοηθούσε τις χήρες, προστάτευε τα ορφανά, ανακούφιζε τους φτωχούς, υπεράσπιζε τους αδικημένους, ήταν ο άγρυπνος φύλακας και φρουρός της παρακαταθήκης της πίστεως και του ποιμνίου πού του εμπιστεύτηκαν.

Ο Όσιος Αχίλλιος διακρίθηκε και στην Α’ Οικουμενική σύνοδο που έγινε το 325 μ.Χ. στη Νίκαια, εναντίον του Αρείου. Και τότε ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τις αρετές του, του έδωσε μεγάλη χρηματική δωρεά την οποία, όταν ο Αχίλλιος επέστρεψε στη Λάρισα, διέθεσε για να...

Όσιος Παχώμιος ο Μέγας- 15 Μαΐου




 Ὁ Παχώμιος, λεπτύνων σαρκὸς πάχος,

Ψυχῇ συνῆγε πρὶν μεταστῆναι στέαρ
Πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ Παχώμιον ἔνθεν ἄειραν.

Η Αγία Γλυκερία και το σφράγισμα του Αντίχριστου († 13 Μαΐου)


Αγία Γλυκερία / Saint Glyceria

Αγία Γλυκερία – Εορτάζει στις 13 Μαΐου

Θηρὸς τὸ πικρὸν δῆγμα τῇ Γλυκερίᾳ
Ὑπὲρ γλυκάζον ὡς ἀληθῶς ἦν μέλι.
Ἐν τριτάτῃ δεκάτῃ δάκε καὶ κτάνε θὴρ Γλυκερίαν.
~ Κατά τα χρόνια του Aντωνίου του βασιλέως 141μ.X. ευρισκομένη η Αγία Γλυκερία στην Tραϊανούπολιν και βλέποντας ότι θυσίαζε ο ηγεμώνας στα είδωλα, τότε η Aγία έγραψε επάνω στο μέτωπόν της τον τίμιον Σταυρόν,(και όχι του αντιχρίστου 666, που κάποιοι ποθούνε σήμερα) και επήγεν εις τον ηγεμόνα, κηρύττουσα και ονομάζουσα τον εαυτόν της Xριστιανήν, και δούλην Xριστού.Γιαυτό και έπειτα από ανεκδιήγητα και απάνθρωπα μαρτύρια επαραδόθη διά να την φάγουν τα θηρία.
Ένα δε από αυτά την εδάγκασεν ολίγον και έτσι παρέδωκεν η μακαρία την ψυχήν της εις χείρας Θεού. Tο δε άγιον αυτής λείψανον ενταφιάσθη εις την Hράκλειαν.
Μάλιστα στην Hράκλειαν ,(βλ. σελ. 519 της Δωδεκαβίβλου,) ευρίσκετο πάνω στον τάφο της Αγίας Γλυκερίας μία χαλκίνη λεκάνη, διά να γίνεται εν αυτή ο αγιασμός, η οποία και εδέχετο τα θεόρρυτα μύρα, τα οποία ανέβρυζαν από του τάφου της Aγίας ταύτης Γλυκερίας, διά μέσου των οποίων εγίνοντο πολλά θαύματα.
O δε τότε Επίσκοπος Hρακλείας, κινούμενος από ζήλο και αγάπη προς την Αγία Γλυκερία ευρών εις Kωνσταντινούπολιν μίαν λεκάνην χρυσήν και θαυμαστήν, αγόρασε αυτήν, και εδιώρισε να γίνεται πλέον σε αυτή ο αγιασμός επάνω εις τον τάφον της Mάρτυρος αντί της χαλκίνης. Όμως από τότε έπαυσαν να τελούνται θαύματα; (Γιατί άραγε; Τόση ήταν η δύναμη της Αγίας;) Διά τα δάκρυα όμως και τας προσευχάς του Επισκόπου απεκαλύφθη ότι η χρυσή εκείνη λεκάνη ήτον...

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΆΝΝΑ Η ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟ ΣΑΛΗ.

   


 

14 Μαΐου - 37 χρόνια πριν Ευλογημένη Άννα Ντέιβεβσκαγια (Bobkova-Morozova) / 1896 - 05/14/1984 / αναχώρησε στον Κύριο.

 

Για πολλά χρόνια η Ευλογημένη Άννα Βασιλιέφνα περπατούσε από το ένα χωριό στο άλλο. Στα νεότερα της χρόνια, ήταν ξυπόλυτη, ακόμη και το χειμώνα, και τα τελευταία χρόνια, οι γαλότσες ήταν τα συνεχή παπούτσια της.

 

Όταν τα υπεραστικά λεωφορεία εμφανίστηκαν στη δεκαετία του 50, ο ευλογημένη ταξίδεψε «εδώ και εκεί». Οι οδηγοί γνώριζαν καλά τη μητέρα  Άννας και την έβαζαν δωρεάν στο λεωφορείο.

 

Καθόταν  συχνά στο σταθμό των λεωφορείων. Ο σταθμός λεωφορείων ήταν μικρός, ξύλινος, με πάγκο και ένα μικρό παράθυρο όπου αγοράσατε ένα εισιτήριο. Δεν υπήρχε αρκετός χώρος και η Άννα Βασιλιέβνα συχνά απομακρυνόταν με  αγένια και επιθετικά: εδώ, λένε, κάθονται άνθρωποι.

 

Είναι γνωστό ότι η Άννα ήταν σύζυγος του προέδρου του κρατικού αγροκτήματος, και όταν χήρεψε, ο υπάλληλος του Σάροφ, Πρεσβύτερος Ανατόλη, την ευλόγησε για το κατόρθωμα της ανοησίας για χάρη του Χριστού, λέγοντας: «Περιπλανηθείτε στο Diveyevo.». (Ορκίστηκε να μην συναντηθεί με τα μεγάλα παιδιά της εκείνη τη στιγμή).

 

Στο κελί όπου ζούσε η ευλογημένη Άννα υπήρχε μια εικόνα του ευλογημένου Αγίου Σεραφείμ πλησίαζε συχνά αυτήν την  εικόνα  και ρωτούσε: «Πού; - Τότε, κουνώντας το κεφάλι της, είπε: "Ω, καταλαβαίνω ..." - Και περπατούσε υπάκουα στο σημείο όπου οι άνθρωποι χρειάζονταν βοήθεια. Μερικές φορές εξαφανιζόταν  κάπου για μεγάλο χρονικό διάστημα, περιπλανήθηκε στην μοναξιά στα δάση και τους δρόμους.

 

Υπήρξαν περιπτώσεις όπου σε ένα όνειρο η ευλογημένη Άννα  εμφανίστηκε στους κατοίκους του Diveyevo και προειδοποίησε για τους κινδύνους και...

Η θαυμαστή υπέρβαση του Τσερνομπιλ

 

 


Από το βιβλίο '' ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΑΒΒΑΣ - Ο ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗΣ''Εκδόσεις Σταμούλη

 proskynitis.blogspot.com