Τελικά, «ου δεινόν τα δεινά»!


Ποιος πέρασε απ’ αυτή τη ζωή και δεν πέρασε δυσκολίες και στεναχώριες; Ποιος δεν ένιωσε πόνο κι απογοήτευση; Όμως κάποιες φορές οι δοκιμασίες ήταν τόσο δυνατές που πλήγωσαν την καρδιά και καθόρισαν την πορεία μας. Μας έκαναν να δούμε τη ζωή διαφορετικά.
Το καθετί που ακούμε, το κατανοούμε στο σημείο που βιώνεται ως προσωπικό γεγονός. Έτσι κι οι δοκιμασίες κατανοούνται και ερμηνεύονται ανάλογα με το πώς τις περάσαμε και τι μας άφησαν. Μπορεί να μας ωρίμασαν, να μας ταπείνωσαν, να μας μαλάκωσαν. Μπορεί και να μας έκαναν πιο σκληρούς απέναντι στους άλλους, να ενθάρρυναν την κρυμμένη απιστία μας, να πόρωσαν την καρδία.
Οι όποιες δοκιμασίες, απ’ όπου κι αν προέρχονται, έχουν για τον κάθε ένα ξεχωριστά ένα σκοπό. Άγνωστον, ίσως, σε μας, προς καιρόν. Γι’ αυτό και το «γιατί;» είναι βασανιστικό. Κάποια στιγμή, βέβαια, θα καταλάβουμε το λόγο και ενδεχομένως να ξεπηδήσει το «ευχαριστώ!» προς το Θεό που τις επέτρεψε.
Ο Γέροντας Βασίλειος Ιβηρίτης έγραψε: «τα ασήκωτα βάσανα και οι πειρασμοί που βρίσκουν συχνά τον πιστό είναι γεγονότα που τον συνθλίβουν· αλλά με την υπομονή, κατά το παράδειγμα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, μεταβάλλονται σε αφορμές χαράς που γεννούν το “δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν”. Έτσι, καταλήγεις να είσαι ευγνώμων γι’ αυτούς που θέλησαν να ...

H δύναμή σου λέγεται Προσευχή



Προσεύχεσαι; Ναι.
Πού όμως; Στον εαυτό σου, ή στο Θεό;
Μη βιαστείς να πεις "στο Θεό". Διότι, δεν είναι κάτι απλό.

Προσεύχομαι θα πει, αγγίζω το Θεό. Αυτόν που είναι: η ειρήνη, η αγάπη.

Απόδειξη αληθινής προσευχής: Η καλή αλλοίωσή σου. Η ευτυχία σου. Η λάμψη του προσώπου σου. Η μακαριότητά σου.

Εσύ λες ότι προσεύχεσαι, μα το παιδί σου, δεν βλέπει την αλλοίωση του Θεού στην ψυχή σου, παρόλο που λες ότι είσαι πνευματικός άνθρωπος που εκκλησιάζεται και προσεύχεται.

Ο Χριστός μας προσευχήθηκε στον Ιορδάνη και οι Ουρανοί άνοιξαν. Στο Θαβώρ, και έλαμψε. Στο όρος των Ελαιών, και οι Ρωμαίοι στρατιώτες έπεσαν κάτω. Τόση η δύναμή της.

Μας ταιριάζει προσευχή.
Μας παίρνει από την φασαρία, και μας ενώνει με ένα περιβάλλον ήσυχο και ήρεμο.

Σε προχωρημένο επίπεδο προσευχής ξεχνάς: μέρα, ώρα, τόπο, χρόνο, φαγητό, ανάγκες. Ζεις αλλού. Σαν τον άγιο Νεκτάριο, που "χανόταν" στη γαλήνη της προσευχής.

Ταξίδι σε ξωτικά μέρη, υπερατλαντικό ταξίδι, υπερωκεάνιο. Η προσευχή. Ως ανάγκη και γλύκα της ψυχής, και όχι ως καθήκον.

Προσεύχομαι για να γίνω εγώ σαν Αυτόν, κι όχι για να βάλω το Θεό στη δική μου παθογένεια και το άγχος.

Προσεύχομαι για να με αλλάξεις Εσύ, Χριστέ μου. Κι όχι για να "αλλάξω" εγώ Εσένα.
Αναγκαία προϋπόθεση: Ο νους μου, να δώσει άπλα στην καρδιά. Να σιγήσει ο νους, που...

Ακόμη δεν έφτασα στα μέτρα αυτής της γυναίκας!


Κάποτε ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, όταν ακόμη τα αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα, πήγαινε σε ένα Σερβικό προσκύνημα (πανήγυρη κάποιου αγίου) επάνω σε μία βοϊδάμαξα.
Στον δρόμο του συνάντησε μία ηλικιωμένη γυναίκα, που πήγαινε και αυτή στην ίδια πανήγυρη. Ο άγιος, με την μεγάλη φιλανθρωπία και ευαισθησία που τον διέκρινε, προσφέρθηκε να την πάρει μαζί του επάνω στην άμαξα.
Όμως η γυναίκα αρνήθηκε ευγενικά, λέγοντας:
  • Εγώ είμαι πτωχή και δεν έχω τίποτε άλλο να προσφέρω στον άγιο. Για αυτό πηγαίνω περπατώντας, ώστε να του προσφέρω τουλάχιστον τον κόπο μου.
Ο άγιος Ιουστίνος κτύπησε τότε το μέτωπό του και μονολόγησε:
  • Ιουστίνε, έγινες καθηγητής Θεολογίας, αλλά...

Η Αγία Παρθενομάρτυς Ιφιγένεια του Πόντου († 16 Νοεμβρίου)


Η ένδοξος και καλλίνικος μάρτυς του Χριστού Ιφιγένεια, κατήγετο εκ Τοκάτη Πόντου Μικράς Ασίας, εγεννήθη τω σωτήριον έτος 53 μ.Χ. εκ γονέων ειδωλολατρών οίτινες εκ μέσω του Αποστόλου Πρωτοκλήτου Ανδρέα εγνώρισαν την εις Χριστόν τον Ναζωραίον αληθινή πίστην βαπτισθέντες υπ’ αυτού οικογενειακώς. 
Επί του σκληρού διώκτου των Χριστιανών και ειδωλολάτρου βασιλέως Νέρωνος συλλαμβάνονται οι γονείς της Ιφιγένειας και κλείονται εις την φυλακήν.
Μετ’ ου πολύ, ο Διοικητής της περιοχής Τοκάτη Πόντου, αποστέλει στρατιώτας οίτινες συλλαμβάνουν την νεαρά και πανέμορφον κόρην και εράστριαν του Ναζωραίου Χριστού Ιφιγένεια και την οδηγούν ενώπιόν του δια να την ανακρίνει.
Η Ιφιγένεια παρ’ όλο το νεαρόν της ηλικίας της, μόλις 15 ετών, σθεναρώς ομολογεί ενώπιον του σκληρού ειδωλολάτρου και Διοικητού Μάρκου, την εις Χριστόν πίστη της και με μεγίστη δύναμην βροντοφωνεί ότι τυγχάνει φλογερή εράστρια του Νυμφίου Χριστού και ότι για το Άγιον όνομά Του είναι έτοιμη να δώσει ακόμη και αυτή την ζωήν της.
Οσάκις την προσεπάθησεν με λόγους κολακευτικούς και υποσχέσεις να μεταπείσει την Ιφιγένεια να αρνηθεί τον Χριστόν· ιδών δε το σθεναρόν του χαρακτήρος της, δίδει σκληράς εντολάς εις τους στρατιώτας του να βασανίσουν την πάγκαλον ταύτην κόρη.
Οι στρατιώται λαμβάνουν λεπτά σίδερα αιχμηρά και ...

ΚΩΝΝΟΣ ΓΑΝΩΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ


Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θαυματουργός ὁ Νεοκαισαρείας



Γεννήθηκε περίπου τὸ 210 μὲ 215 μ.Χ. Οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες καὶ εἶχαν μεγάλη κοινωνικὴ θέση στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Μετὰ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσή του, ὁ Γρηγόριος μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἀθηνόδωρο πῆγαν στὴ Βηρυτὸ γιὰ νὰ σπουδάσουν νομικά.


Ὁ Θεὸς ὅμως εἶχε ἄλλα σχέδια γιὰ τὸ Γρηγόριο. Ὅταν περνοῦσε ἀπὸ τὴν Καισαρεία, ἄκουσε τὸ δεινὸ ἑρμηνευτή τῶν Γραφῶν, Ὠριγένη. Ὁ Γρηγόριος τόσο πολὺ ἐνθουσιάστηκε μαζί του, ὥστε ἄφησε τὰ νομικὰ καὶ διετέλεσε ἐπὶ χρόνια μαθητής του.

Κατόπιν πῆγε στὴν Ἀλεξάνδρεια, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπέστρεψε στὴ Νεοκαισάρεια μὲ πλήρη θεολογικὴ μόρφωση καὶ ἅγιο ζῆλο. Τότε ὁ Μητροπολίτης Ἀμασείας Φαίδημος διέκρινε τὰ χαρίσματά του καὶ τὸν ἔκανε ἐπίσκοπο Νεοκαισαρείας.

Ἡ ἐπισκοπὴ αὐτὴ εἶχε μόνο 17 χριστιανούς! Ὁ Γρηγόριος, ὅμως, δὲν τὸ θεώρησε ὑποτιμητικό. Βασιζόταν πολὺ στὴν...

Ὑπό προστασία τό Ἰσλάμ Ὑπό καταδίωξη ἡ Ὀρθοδοξία

«Προσβολή» τά μπάρμπεκιου ἀλλά «σκοταδισμός» ὁ νόμος κατά τῆς βλασφημίας!
ΗΛΠΙΖΕ κανείς ὅτι ἡ δεκαετής κρίσις θά ἄλλαζε θεμελιωδῶς τήν χώρα. Θά τήν ἐξυγίαινε καί θά τήν ἀπήλλασσε ὄχι μόνον ἀπό τά ἄσχημα «δημοσιονομικά» της ἀλλά καί ἀπό τίς ἐθνικές ἁμαρτίες της. Μετά θλίψεως διαπιστώνουμε ὅτι κατά τήν μετάβαση ἀπό τήν μία ἐποχή στήν ἄλλη «παίρνουμε» μαζί μας, μεταφέρουμε τά χειρότερα ἐλαττώματά μας καί τά ἐπιδεινώνουμε κιόλας. Ἡ ἐχθρική στάσις ἀπέναντι στόν νόμο καί ἡ ἄρνησις τῆς ἐφαρμογῆς του, ἡ ἀνοχή στήν βία, ἡ ἀνάγνωσις τῆς Ἱστορίας χωρίς ἑστίαση στά πρόσωπα πού κίνησαν τήν Ἱστορία (θά ἐπιχειρηθεῖ μέ τίς ἐκδηλώσεις γιά τό 2021), ἡ προκατάληψις κατά τοῦ Χριστιανισμοῦ καί ἡ εὔνοια ὑπέρ ὁποιασδήποτε θρησκείας τόν πολεμᾶ, κυρίως τοῦ Ἰσλαμισμοῦ, ἡ ἄρνησις κάθε τι ἑλληνικοῦ καί ἡ ὑποταγή σέ κάθε τι ξένο, ἡ καταδίωξις τῆς πλειοψηφίας καί ἡ ἐπιβολή τῆς μειοψηφίας, εἶναι μερικά ἀπό τά συμπτώματα, παλαιά καί νέα, πού παρατηροῦνται καί στήν νέα ἐποχή.
Τά παραδείγματα δέν εἶναι ἕνα καί δυό. Εἶναι πολλά. Ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου δέν εἶναι ὅταν ἐκλεγμένοι βουλευτές τοῦ Κοινοβουλίου δέν πειθαρχοῦν σέ ἀποφάσεις προκαταρκτικῆς ἐπιτροπῆς πού λειτουργεῖ ὡς οἱονεί δικαστικό συμβούλιο καί ἐκδηλώνουν τάσεις ἀπειθείας; Ἀτιμωρησία καί ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ νόμου δέν εἶναι νά ἀπαλλάσσεται ἀπό τήν ἀγωνία τῆς αὐτεπάγγελτης ποινικῆς διώξεως ὁ τραπεζίτης πού «κουρεύει» ἐπιχειρηματικά θαλασσοδάνεια πού ἐδόθησαν ἀπό τό ὑστέρημα τῶν καταθετῶν; Ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου δέν εἶναι ὁ θόρυβος πού ξεσηκώθηκε γιά τούς ἀνηλίκους πού παρακολουθοῦσαν τήν χαρακτηρισμένη ἀπό τίς δημόσιες ἀρχές ὡς «ἀκατάλληλη» ταινία «Τζόκερ»; Ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου δέν εἶναι ὅτι φοιτητές παραβιάζουν ἀπόφαση νομίμως ἐκλεγμένης πρυτανικῆς ἀρχῆς, παραβιάζουν λουκέττα καί εἰσβάλλουν σέ κλειστό πανεπιστημιακό χῶρο; Ἐνδεικτικά τά παραδείγματα. Δυστυχῶς!
Ἀπό τήν κορυφή ἕως τήν βάση ἡ νομιμότης στήν Ἑλλάδα δέν εἶναι αὐτονόητος, ἀκόμη καί μετά τήν χρεοκοπία. Ἡ ἀντίστασις στόν νόμο καί ἡ ὑπονόμευσίς του εἶναι ὅμως. Ἡ Κίνα, τῆς ὁποίας τόν Πρόεδρο ὑποδεχθήκαμε στήν πατρίδα μας, διεκδικεῖ τήν ἡγεμονία τοῦ κόσμου, ἐπειδή συνδυάζει ἰδιωτική πρωτοβουλία καί πειθαρχία. Πειθαρχία στόν νόμο. Ὁ καπιταλισμός της ὀνομάζεται «πειθαρχημένος καπιταλισμός». Στήν πατρίδα μας ἀντιθέτως ἀπολαμβάνουμε «κρατισμό μέ ἀναρχία». Ἀναρχία ἐννοῶντας «χωρίς ἀρχές». Ἄν εἴχαμε ἀρχές, δέν θά μεροληπτούσαμε ἀπέναντι στήν βία. Ἡ φαλτσέτα τοῦ Ρουπακιᾶ στήν Νίκαια, τά ρόπαλα, τά τάγματα ἐφόδου καί οἱ ναζιστικές κραυγές καταγγέλλονται σωστά καί μέ σφοδρότητα κάθε μέρα στόν δημόσιο διάλογο. Ἡ Δημοκρατία κινδυνεύει. Ἀλλά ὅταν ἡ Ἀστυνομία δίδει στήν δημοσιότητα φωτογραφίες ἀπό βαρύ ὁπλισμό τρομοκρατικῶν ὁμάδων –καλασνίκωφ, τσεκούρια κ.λπ.– ἤ ὅταν ἡ Ἀστυνομία δίδει στήν δημοσιότητα καδρόνια, πέτρες, μπουκάλια γιά βόμβες μολότωφ, ἡ τάσις στόν δημόσιο διάλογο εἶναι νά μήν μείνουμε πολύ στό θέμα, ἡ τάσις δέν εἶναι νά σταθοῦμε, ἡ τάσις δέν εἶναι νά καταγγείλουμε αὐτά τά φασιστικά τάγματα ἐφόδου. Ὅταν ἀναλαμβάνει δράση ἡ τρομοκρατία, ἡ Δημοκρατία δέν κινδυνεύει! Πόσο μπορεῖ νά ἔχει σαπίσει ἕνα σύστημα πού παριστάνει τόν ἀμείλικτο τιμωρό τῆς ἀκροδεξιᾶς βίας, ἀλλά εἶναι ἐξαιρετικά ἐπιεικές –ἕως καί ἀθωωτικό στήν ἀκροαριστερή βία;
Ἡ ἄρνησις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καί ἡ ἀνοχή στήν βία εἶναι ἁμαρτίες πού μετακόμισαν ἀπό τήν μία ἐποχή στήν ἄλλη. Ὑπάρχουν ὅμως καί νέες. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ ὑποταγή τοῦ πολιτικοῦ συστήματος στά social media. Δοῦλος τους ἔχει καταστεῖ ὁ πολιτικός κόσμος. Λαμβάνει πιό σοβαρά τίς ἀπόψεις πού διατυπώνονται στόν σύγχρονο καφενέ τοῦ διαδικτύου ἀπό ἰσχυρές μειοψηφίες παρά τήν τεκμηριωμένη ἄποψη ἑνός εἰδικοῦ. Διαφωνεῖ τό «φιλελευθεράτο» μέ τήν ἀπόφαση νά δοθεῖ σέ σταθμό τοῦμετρό τό ὄνομα πολιτικοῦ θύματος τῆς τρομοκρατίας; Ἐπιτίθεται; Ἀνακαλεῖ ἡ Κυβέρνηση ἆρον-ἆρον. Χλευάζει ὁ καφενές τοῦ Twitter τήν διάταξη γιά τήν βλασφημία κατά τῶν θείων καί γίνεται, κατά τήν φράση τοῦ συρμοῦ, «πάρτυ στό Twitter»; Νέος πανικός στήν Κυβέρνηση. Νέα ἀνάκλησις. Ὑποτίθεται ὅτι οἱ ἡγεσίες βλέπουν πιό μακρυά καί δέν ἐπηρεάζονται ἀπό ἐφήμερες ἀντιδράσεις τῆς στιγμῆς.
Ἡ δεύτερη ἁμαρτία εἶναι ἡ καταδίωξις τῆς πλειοψηφίας. Ξεσηκώνεται ὁ λαός τοῦ Twitter γιά τό μπάρμπεκιου στά Διαβατά; Δεκαήμερη ἀφωνία σέ ἀπείθαρχους δεξιούς βουλευτές, δημοσία καταγγελία στό πῦρ τό ἐξώτερον ὅποιος τολμᾶ νά ἐκφράσει διαφορετική ἄποψη, διαγραφές. Τό ἀνθολόγιο τῶν ἐθνικῶν ἁμαρτιῶν, παλαιῶν καί νέων, ἐμπλουτίζεται καθημερινῶς. Ἡ Ἑλλάς (φαίνεται πώς) εἶναι μία τελειωμένη χώρα. Βαθειά διαβρωμένη. Καί ἄς πηγαίνουν καλά τά ὁμόλογα, τά ἐπιτόκια, τά spread. Καί ἄς μᾶς ἀναβαθμίζουν οἱ διεθνεῖς οἶκοι. Ἠθικῶς παραμένουμε σέ κατάσταση χρεοκοπίας.

Η μεταστροφή μέσω των ποιημάτων


Ἕνας πολύ σημαντικός ἄνθρωπος τῆς ἑλληνικῆς πνευματικῆς κοινωνίας μου μίλησε γιά τά νεανικά του χρόνια. Μοῦ εἶπε:
«Ὅταν ἤμουν 20 χρόνων ἀγαπητέ μου καθηγητή, ἤμουν ἀναρχικός. Εἶχα μακριά μαλλιά, εἶχα σκουλαρίκια, εἶχα τυραννήσει πνευματικούς ἀνθρώπους, τους δασκάλους μου. Μέ ἔστειλαν σ’ ἕνα χριστιανικό οἰκοτροφεῖο και τό ἔκανα ἄνω-κάτω!
Μία μέρα, μέ τήν προτροπή ἑνός θείου μου, ἀποφάσισα νά ἐπισκεφθῶ τόν πατέρα Πορφύριο. Νόμιζα ὅτι θά συναντοῦσα ἕνα ἀφελές γεροντάκι, ἀλλά γρήγορα διαψεύστηκα! Μόλις μέ εἶδε ὁ Γέροντάς μου εἶπε:
  • «Μωρέ ἐσύ θέλεις νά πιστέψεις, ἀλλά δέν σέ ἀφήνει τό πολύ σου, τό δυνατό σου μυαλό! Ἀλλά ποῦ θά πᾶς; Σέ ἀγαπάει, σέ περιμένει ὁ Χριστός καί θά σέ κερδίσει μία μέρα! Μωρέ, ἔλα αὔριο νά τά ποῦμε!» Πῆγα ἐγώ τήν ἄλλη μέρα νά τά ποῦμε…!
Ὁ Γέροντας, μόλις μέ εἶδε, μοῦ εἶπε:
  • «Μωρέ, σού ἀρέσουν τά ποιήματα; Γιατί, κι ἐγώ εἶμαι…ποιητής! Πᾶμε στό δάσος νά σού ἀπαγγείλω;»
Μέ πῆρε ἀπό τό χέρι κι ἄρχισε νά...

Διαχείριση της Αποτυχίας


Αρχιμ. Πορφυρίου Προδρομίτη
Σαν άνθρωποι, νομίζουμε ότι, οι αποτυχίες στα σχέδιά μας, μάς στερούν την προοπτική για ένα καλύτερο αύριο. Θέλουμε πάντα να κερδίζουμε, θέλουμε να πετυχαίνουμε, και με αυτόν τον τρόπο πορευόμαστε ευτυχισμένοι.
Στο παρακάτω ιστορικό, βλέπουμε ότι, όταν τα ανθρώπινα, τα δικά μας σχέδια, δεν πετυχαίνουν, ο Θεός εκτυλίσσει το δικό του σχέδιο.
Το λέει και ο Άγιος Απόστολος: «Του Θεού περί ημών κρείττον τι προβλεψαμένου» (Εβρ. 11, 40). Κάτι καλύτερο μάς ετοιμάζει ο Θεός.
Ένα παλαιό τραγούδι έλεγε: «Ποιός να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τί κρύβει ο Θεός για μάς».
Και φυσικά, τα δικά μας σχέδια οδηγούν σε μία πρόσκαιρη επιτυχία, αλλά τα σχέδια του Θεού είναι σωτήρια.
Και αυτό δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Η ελευθερία μας είναι αυτή που καθορίζει και το παρόν και το μέλλον μας. Απλά, ο Θεός βλέπει τα δικά μας σχέδια και κρυφοχαμογελάει.
Οι μέρες αυτές έχουν αρκετή θλίψη, κυρίως γιά τα νέα παιδιά, που διαγωνίστηκαν στις πανελλαδικές εξετάσεις, αλλά τα αποτελέσματα γιά πολλά από αυτά δεν ήταν χαρούμενα.
Πάντα συνέβαινε αυτό. Κάποιοι είναι κερδισμένοι και κάποιοι χάνουν στο παιχνίδι της ζωής. Τώρα δεν ψάχνουμε ευθύνες.
Κάπως έτσι έζησε και ο δεκαοκτάχρονος Βαγγέλης, σε ένα χωριό της Θήβας. Όποια πόρτα κι αν χτυπούσε ήταν κλειστή και δεν άνοιγε. Τρία χρόνια χτυπούσε στα χαμένα.
Και τότε ξεκίνησε γιά τον ιερό Άθωνα, το Περιβόλι της Κυρίας Θεοτόκου, της Παναγίας.
Αλλά ας δούμε την συνέχεια, όπως έχει καταγραφεί:
«Μέ ὅλα αὐτά τά πνευματικά καί μορφωτικά ἐφόδια ξεκίνησε ὁ Εὐάγγελος μετά τό Γυμνάσιο, νά φτιάξει τή ζωή του. Ἀλλά βρῆκε ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια.
Ἀρχικά ἔδωσε ἐξετάσεις γιά ταχυδρομικός. Φαίνεται χρειαζόταν μέσο πού δέν...