Να μη δικαιολογούμε τα πάθη μας




 Άγιος Παΐσιος

– Γέροντα, μερικοί νομίζουν ότι δεν έχουν προϋποθέσεις για να κάνουν πνευματική ζωή και λένε: «Ουκ αν λάβης παρά του μη έχοντος».

Αν λένε κιόλας ότι τους βαραίνουν πάθη κληρονομικά και δικαιολογούν τον εαυτό τους, αυτό είναι ακόμη χειρότερο.

– Και όταν, Γέροντα, κάποιον όντως τον βαραίνουν;

– Κοίταξε να σού πώ: Ο κάθε άνθρωπος έχει κληρονομικές καταβολές καλές και κακές.

Πρέπει να αγωνισθή να απαλλαγή από τα ελαττώματά του και να καλλιεργήση τα καλά που έχει, για να γίνη μια αληθινή, χαριτωμένη εικόνα του Θεού.

Οι κακές κληρονομικές καταβολές δεν ...

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος. Ο ταπεινός εργάτης του Χριστού. [27 Μαΐου]



 Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε από γονείς ενάρετους και ευλαβείς σε χωριό της λεγόμενης Μικράς Ρωσίας (σημερινή Ουκρανία) περί το 1690. Πολέμησε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και το 1711 συνελήφθη αιχμάλωτος για να καταλήξει δούλος σε Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο καταγόμενον από το χωριό  Προκόπιον της Μικράς Ασίας. Αρκετοί αιχμάλωτοι χριστιανοί για διάφορους λόγους ιδιοτελείς ασπάστηκαν τον Μουσουλμανισμό.


Ο Ιωάννης μεγάλωσε από τους ευσεβείς γονείς του με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Aγαπούσε πάρα πολύ τον Θεό. Ήταν από εκείνους τους νέους που τους κάνει σοφούς ο Θεός για τους οποίους ο σοφός Σολομών γράφει «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών. Η φρονιμάδα πιο νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να είναι γέροντες και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες πολύμαθοι».


Ο μακάριος Ιωάννης με την θεόσδοτη σοφία έκανε υπομονή στη δουλεία και στα πειράγματα των άλλων που τον αποκαλούσαν «άπιστο» γιατί πίστευε στον Άγιο Τριαδικό Θεό, ενώ αυτοί ήταν πιστοί σε ανύπαρκτο θεό  (Αλάχ).  Άπαγε της βλασφημίας… Δήλωνε με χριστιανική παρρησία ότι...

"Πρέπει να γίνει παγκόσμιος πόλεμος" - Αγιος Ιωάννης ο Ρώσος


Θαυμαστή διήγηση και κατά Θεόν ηρωική συμπεριφορά!

 



<<Ήτο μία κόρη ονομαζομένη Μαρία. Ο πατήρ της ήτο Χριστιανός και  εζήτει  να  την  υπανδρεύση. Εκείνη όμως δεν  ήθελε,  θέλουσα  να φυλάξη παρθενίαν. Τότε, την έβαλεν εις ένα Μοναστήριον γυναικείον και την παρέδωκε εις την Ηγουμένη να την έχη ως παιδί της.

Και αφού απέθανεν ο πατήρ της, έγινεν άλλος αφέντης εις την Χώραν εκείνην, όστις εβγήκε μίαν ημέραν και υπήγεν εις το Μοναστήριον, οπού ήτο η Μαρία. Και ευθύς οπού την είδεν ο αφέντης, ετρώθη η καρδιά του έρωτα σατανικόν, και γυρίζοντας εις το σπίτι του, έστειλε γράμματα εις την Ηγουμένην και της έλεγεν:

«Αμέσως να μου στείλης την Μαρίαν, διότι την είδον και με είδε, με ηγάπησε και την ηγάπησα».

Διαβάζει το γράμμα η Ηγουμένη, κράζει την Μαρίαν και της λέγει:

«Παιδί μου,  τί καλόν είδες εις τον πασάν και τον εκοίταξες με αγάπην; Κοίταξε τί μου γράφει εδώ…».

Λέγει τότε η Μαρία:

«Εγώ δεν ηξεύρω τίποτε. Τον εκοίταξα με άλλον σκοπόν και είπα: “Άρα, Θεέ μου, ταύτην την δόξαν οπού...

π.Αρσένιος Βλιαγκόφτης- Τα παιδιά μας αυτοκτονούν. Μας λείπει ο Χριστός.

 

Ένας «Άγιος» ανάμεσά μας... (Ανώνυμος εκπαιδευτικός)

  



Υπάρχει μια ιστορία, κατά την οποία ένας ερημίτης Γέροντας ασκήτευε σε μια σπηλιά στην άκρη ενός γκρεμού επάνω από τη θάλασσα.


Από το διπλανό μεγάλο μοναστήρι, ένας νεαρός μοναχός είχε αναλάβει το διακόνημα να του πηγαίνει φαγητό μία φορά τη μέρα. Εκείνο το φθινοπωρινό πρωινό όμως, ανέλαβε ο ίδιος ο Ηγούμενος να πάει ως τη σπηλιά, μιας και ζητούσε από τον ερημίτη Γέροντα μια συμβουλή σε αυτό που τον απασχολούσε.


Οι δύο άνδρες έκαναν αλληλοασπασμό. Έπειτα ο Ηγούμενος ευθύς πήρε τον λόγο:


-"Γέροντα, ήρθα μέχρι εδώ γιατί είμαι σε απόγνωση. Η Μονή περνάει δοκιμασία. Οι σχέσεις μεταξύ των μοναχών μόνο καλή δεν είναι. Υπάρχουν έριδες πολλές, μέχρι και ...

Όταν πάω να κοινωνήσω η γυναίκα μου νευριάζει...

  


Μπαλδιμτσής Νικόλαος, Ιατρός

«Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης»

Ένας άλλος λέει στον Γέροντα: Όταν πάω να κοινωνήσω η γυναίκα μου νευριάζει. Μου λέει: «Γιατί να κοινωνήσεις; Αφού κοινώνησες! Πάλι θα κοινωνήσεις;!». Άκουσα τον Γέροντα να του λέει:

-Παιδάκι μου, κοίταξε να δεις. Όσο και αν σου φανεί περίεργο αυτό που θα σου πω, η γυναίκα ζηλεύει. Ζηλεύει όταν πας να κοινωνήσεις. Θέλει να έχει την...

Τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Πρώτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Αρχ. Ἀχρίδος

 



Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴ μνήμη μίας πολὺ μικρῆς ὁμάδας μαθητῶν καὶ ὀπαδῶν Του. Σήμερα παρουσιάζει μπροστά σου μόνο τριακόσιους δεκαοκτὼ γλυκεῖς, εὐώδεις καὶ ἀμάραντους καρπούς. Μιὰ μικρὴ ἀλλά ἐκλεκτὴ ὁμάδα. Αὐτοὶ εἶναι οἱ τριακόσιοι δεκαοκτὼ ἅγιοι πατέρες τῆς Πρώτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ποὺ συνῆλθε στὴ Νίκαια τὸ 325 μ. Χ., τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, γιὰ τὴν ὑπεράσπιση, ἀποσαφήνιση καὶ βεβαίωση τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης.


Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη στὴν Ἐκκλησία εἶχαν ἐμφανιστεῖ «λύκοι βαρεῖς» (Πράξ. κ' 29), πού φοροῦσαν ροῦχα ὅμοια μὲ τῶν ποιμένων. Αὐτοὶ εἶχαν ἔκλυτη ζωὴ καὶ γι' αὐτὸ δὲν μποροῦσαν νὰ βροῦν μέσα τους τόπο γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι ἔπεσαν κι οἱ ἴδιοι, ἀλλά παρέσυραν καὶ τοὺς πιστοὺς σὲ πλάνες. Ἡ διδασκαλία τους ἦταν διαβρωτική, ὅπως κι ἡ ζωή τους. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα λοιπὸν σύναξε τοὺς ἁγίους αὐτοὺς τοῦ Θεοῦ σὲ μιὰ Σύνοδο, ὥστε νὰ φανοῦν οἱ ἀληθινοὶ διδάσκαλοι τοῦ Χριστοῦ, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς πλανεμένους· νὰ φανεῖ ἡ δύναμη ἐκείνων πού ἀγωνίζονται γιὰ ...

```Ἔρχεσαι στὸ ναὸ νὰ προσευχηθεῖς, καὶ στολίζεσαι μὲ χρυσαφικὰ καὶ χτενίζεσαι ἐπιτηδευμένα```;

  




«*Τί λές, γυναῖκα;*

  ```Ἔρχεσαι στὸ ναὸ νὰ προσευχηθεῖς, καὶ στολίζεσαι μὲ χρυσαφικὰ καὶ χτενίζεσαι ἐπιτηδευμένα```; 


 *Μήπως ἦρθες γιὰ νὰ χορέψεις;*


 ```Μήπως γιὰ νὰ λάβεις μέρος σὲ γαμήλια γιορτή; ```


 *Ἐκεῖ ἔχουν θέση τὰ χρυσαφικὰ καὶ οἱ πολυτέλειες· ἐδῶ δὲν χρειάζεται τίποτα ἀπ᾿ αὐτά.* 


 ```Ἦρθες νὰ ...