π. Ἰουστίνου Πόποβιτς ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (1965)



Κυριακή το γίου ωάννου τς Κλίμακος!
Γιατί  κκλησία τοποθετε ατόν τόν γιο στό μέσον τς νηστείας, σάν τήν πιό για εκόνα, στε νά τενίζουν λοι σέ Ατόν;
 γιος ωάννης τς Κλίμακος. Ποιός εναι ατός;
Ε
ναι  νθρωπος πού βίωσε καί γραψε τήν Κλίμακα το Παραδείσου, πού βίωσε τήν νάβασι το νθρώπου πό τήν κόλασι μέχρι τόν Ορανό, μέχρι τόν Παράδεισο. Ατός βίωσε τήν κλίμακα πό τήν γ μέχρι τόν Ορανό, τήν κλίμακα πού κτείνεται πό τόν πυθμένα τς κολάσεως το νθρώπου μέχρι τήν κορυφή το παραδείσου. βίωσε καί γραψε. νθρωπος πολύ μορφωμένος, πολύ σπουδαγμένος. νθρωπος πού δήγησε τήν ψυχή του ες τάς δούς το Χριστο, πού τήν δήγησε λόκληρη πό τήν κόλασι στόν παράδεισο, πό τόν διάβολο στόν Θεό, πό τήν μαρτία στήν ναμαρτησία, καί πού θεόσοφα μς περιέγραψε λη ατή τήν πορεία, τί δηλαδή βιώνει  νθρωπος πολεμώντας μέ τόν κάθε διάβολο πού βρίσκεται πίσω πό τήν μαρτία.
Μέ τήν μαρτία μς πολεμάει  διάβολος, καί μένα καί σένα, δελφέ μου καί δελφή μου. Σέ πολεμάει μέ κάθε μαρτία. Μήν πατσαι, μή νομίζς πώς κάποια μικρή καί σθενής δύναμις σο πιτίθεται. χι! Ατός σο πιτίθεται! κόμη κι’ ν εναι νας ρυπαρός λογισμός, μόνο λογισμός, γνώριζε τι ατός ρμ κατεπάνω σου. Λογισμός περηφανείας, κακς πιθυμίας, φιλαργυρίας,... να ναρίθμητο πλθος λογισμν ρχεται κατεπάνω σου πό λες τίς πλευρές. Καί σύ, τί εσαι σύ;
, Κλίμακα το Παραδείσου! Πς, πάτερ ωάννη, μπόρεσες νά στήσς ατή τήν κλίμακα το Παραδείσου νάμεσα στήν γ καί στόν Ορανό; Δέν τήν σχισαν ο δαίμονες, δέν τήν κοψαν, δέν τήν σπασαν; χι!...  νηστεία του ταν μιά φλόγα, μιά φωτιά, μιά πυρκαϊά. Ποιός διάβολος θά τήν ντεχε; λοι φυγαν πανικοβλημένοι, λοι ο δαίμονες φυγαν κινηγημένοι πό τήν νδοξη καί θεία του προσευχή, λοι ο δαίμονες φυγαν τρομοκρατημένοι πό τήν νηστεία του, λοι ο δαίμονες ξαφανίσθηκαν πό τήν πύρινη, τήν φλογερή, προσευχή του.
 Κλίμακα το Παραδείσου!
Τί εναι ατή; Εναι ο γιες ρετές, ο γιες εαγγελικές ρετές:  ταπείνωσις,  πίστις,  νηστεία,  πραότης,  πομονή,  γαθότης,  καλωσύνη,  εσπλαχνία,  φιλαλήθεια,  γάπη στόν Χριστό,  μολογία το Χριστο, τά παθήματα χάριν το Χριστο. Ατές καί λλες πολλές γιες καινοδιαθηκικές ρετές. Κάθε ντολή το Χριστοδελφοί μου· ατό εναι ρετή. Τήν τηρες; Τήν φαρμόζεις; Π.χ. τήν ντολή του περί νηστείας τήν τηρες, τήν φαρμόζεις;  νηστεία εναι γία ρετή, εναι σκαλοπάτι τς κλίμακος πό τήν γ στόν Ορανό.  νηστεία,  ελογημένη νηστεία, πως καί λη  κλίμακα πό τήν γ στόν Ορανό.
Κάθε ρετή εναι νας μικρός παράδεισος. Κάθε ρετή τρέφει τήν ψυχή σου, τήν κάνει μακαρία, κατεβάζει στήν ψυχή σου θεία, οράνια νάπαυσι. Κάθε ρετή εναι να χρυσό καί....

Έλεγε για τον «διαφωτισμό» των Γάλλων, ο Καποδίστριας: «είναι άνθρωποι χωρίς θρησκεία, χωρίς τιμή, χωρίς πατρίδα




 Ιωάννης Καποδίστριας, Βιέννη 17/29 Μαρτίου 1815( την περίοδο που δημιούργησε εκεί την μυστική Φιλελληνική Εταιρεία) σε επιστολή προς τον πατέρα του:

 

Για τον «διαφωτισμό» των Γάλλων: «είναι άνθρωποι χωρίς θρησκεία, χωρίς τιμή, χωρίς πατρίδα, χωρίς αρχές που πρέπει να τιμωρηθούν και να διορθωθούν …είναι σαν πανώλη» .

  Αυτά έλεγε ο πρωτεργάτης της εθνικής μας παλιγγενεσίας για τον αθεϊστικό ψευτοδιαφωτισμό της Γαλλίας που...

Κυριακή Δ΄Νηστειών: Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)




 Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ Τεσσαρακοστὴ εἶναι μιὰ περίοδος μετάνοιας, μιὰ περίοδος ὅπου ἡ πέτρινη καρδιά μας μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ, πρέπει ἀπὸ πέτρινη νὰ γίνει ἀνθρώπινη, ἀπὸ ἀναίσθητη ν΄ ἀρχίσει νὰ συναισθάνεται, ἀπὸ ψυχρή καὶ σκληρή νὰ γίνει ζεστή καὶ ἀνοιχτή στοὺς ἄλλους, καὶ στὸν ἴδιο τὸν Θεό.

Ἡ Σαρακοστή εἶναι μιὰ περίοδος ἀνανέωσης, ὅπου ὅλα γίνονται ξανὰ καινούργια, ὅπως στὴν ἄνοιξη· ὅπου ἡ ζωή μας ἀπὸ τὸ ἁμυδρὸ φῶς ποὺ βρισκόταν, ζωντανεύει μ’ ὅλη τὴν ἔνταση ποὺ ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ κοινωνήσει σ’ ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους, κάνοντάς μας μέτοχους τοῦ Ἁγίου Του Πνεύματος, καὶ μέσα ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια καὶ τοῦ δώρου τοῦ Θεοῦ σ’ ἐμᾶς, τῆς Θεϊκῆς Του φύσης.

Εἶναι καιρὸς συμφιλίωσης, καὶ συμφιλίωση εἶναι χαρά: εἶναι ἡ χαρὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ δική μας· εἶναι ἕνα νέο ξεκίνημα.

Σήμερα εἶναι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τῆς Κλίμακος, καὶ θέλω νὰ σᾶς διαβάσω μερικὲς δικές του φράσεις ποὺ εἶναι σχετικές μὲ τὴν ἰδιαίτερη χρονική περίοδο ποὺ ζοῦμε:

«Μετάνοια ποὺ σημαίνει ἐπιστροφή στὸν Θεό εἶναι ἡ ἀνανέωση τοῦ βαπτίσματός μας· εἶναι ἡ προσπάθεια μας ν’ ἀνανεώσουμε τὸ συμβόλαιο μας μὲ τὸν Θεό, ἠ ὑπόσχεση μας ν΄ ἀλλάξουμε ζωή. Εἶναι καιρὸς ὅπου μποροῦμε ν’ ἀποκτήσουμε ταπείνωση, ποὺ...

ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΣΤΑ ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ...





https://www.facebook.com/FlagOfHellas/photos

Λόγος εις την Δʼ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)




 (Ευαγγέλιο: Μαρκ. θ’ 17-32)


Από την αρχή τής δημιουργίας τού κόσμου και του χρόνου, όλοι οι λαοί τής γης πιστεύουν πως ο πνευματικός κόσμος υπάρχει και πως τα αό­ρατα πνεύματα είναι αληθινά. Πολλοί άνθρωποι όμως έχουν πλανηθεί σ’ αυτό το σημείο. Υποστηρίζουν πως τα πονηρά πνεύματα έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τα αγαθά. Με την πάροδο του χρόνου μάλιστα προχώρη­σαν στη θεοποίηση των πονηρών πνευμάτων, τους έφτια­ξαν ναούς, πρόσφεραν θυσίες και προσευχές και πρόστρεχαν σ’ αυτά για όλα τα θέματα. Όσο περνούσε ο και­ρός πολλοί ήταν εκείνοι που εγκατέλειψαν τελείως την πίστη στα αγαθά πνεύματα και κράτησαν την πίστη τους μόνο στα πονηρά, ή στους κακούς «θεούς», όπως τους αποκαλούσαν. Έτσι αυτός ο κόσμος άρχισε να μοιάζει μ’ ένα στίβο, όπου άνθρωποι και ...

Σαράντης Καργάκος 'Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 1821'


Σίγουρη ωφέλεια



 Εάν θέλει ο Θεός να πάσχουμε, άρα έχει κάποιον σωτήριο σκοπό, τον οποίον εμείς οι γήινοι δεν μπορούμε να τον προβλέψουμε, ενώ η ...

Από το Γεροντικό · περί Μετανοίας





Είπε ο αββάς Ποιμήν ότι ο μακάριος αββάς Αντώνιος έλεγε:
«Η μεγάλη δύναμη του ανθρώπου είναι το να αναλαμβάνει την ευθύνη των σφαλμάτων του ενώπιον του Κυρίου και να αναμένει πειρασμό μέχρι τελευταίας του αναπνοής».

Κάποιος άλλος ρώτησε πάλι τον αββά Ποιμένα:
– Αν ένας άνθρωπος αμαρτήσει και μετανοήσει, τον συγχωρεί ο Θεός; Και ο γέροντας του αποκρίθηκε:
– Ο Θεός έδωσε εντολή στους ανθρώπους αυτό να κάνουν. Δεν θα το κάνει λοιπόν, πολύ περισσότερο ο Ίδιος; Γιατί πρόσταξε τον Πέτρο να συγχωρεί «έως έβδομηκοντάκις επτά» (Ματθ. 18:22) όσους αμάρτησαν και μετανόησαν.

Ένας αδελφός, που βασανιζόταν από τη λύπη, ρώτησε κάποιον γέροντα:
– Τι να κάνω, που έρχονται οι λογισμοί και μου λένε πως άδικα άφησα τον κόσμο, και πως δεν πρόκειται να σωθώ; Και ο γέροντας απάντησε:
– Κι αν ακόμα δεν μπορέσουμε να μπούμε στη γη της επαγγελίας, είναι προτιμότερο να πέσουν τα κορμιά μας στην έρημο, παρά να ...

Φοβερό βίντεο: Ρωμιοί ξυπνήστε… σήκω Κολοκοτρώνη!


Του εικοσιένα οι καπετάνιοι αναστημένοι…
Η νοσταλγική του μελωδία και ο γεμάτος αγάπη στίχος για την Πατρίδα ανασταίνει συνειδήσεις.
Ένα όμορφο τραγούδι εμπνευσμένο από ποίημα του Λορέντζο Μαβίλη με προσθήκη στίχων και μουσική του Πανταζῆ Δέδε.

yiorgosthalassis.blogspot.com
πηγή

ΗΡΩΕΣ του 1821 ΕΙΠΑΝ:

  
ΗΡΩΕΣ του 1821 ΕΙΠΑΝ«Είναι θέλημα Θεού. Είναι κοντά μας και βοηθάει, γιατί πολεμάμε για την πίστι μας, για την πατρίδα μας, για τους γέρους γονιούς, για τα αδύνατα παιδιά μας, για την ζωή μας, την λευτεριά μας… Και όταν ο δίκαιος Θεός μας βοηθάει ποιος εχθρός ημπορεί να μας κάνει καλά…;». 
(Θεόδωρος Κολοκοτρώνης)…..