«Πώς γίνεται να είσαι Φυσικός/Χημικός/Βιολόγος και να πιστεύεις στον Θεό;;;»
«Πώς γίνεται να είσαι Φυσικός/Χημικός/Βιολόγος και να πιστεύεις στον Θεό;;;»
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
«Η θρησκευτική εμπειρία του κόσμου είναι η αιτία των πιο επίμονων και ευγενών επιστημονικών ερευνών». ~Αλβέρτος Αϊνστάιν~
Διάβασα σε μια σελίδα που υποτίθεται ότι είναι επιστημονική και απευθύνεται δίνοντας τροφή για σκέψη σε «σκεπτόμενους ανθρώπους» το παραπάνω ερώτημα, συνοδευόμενο από ένα κείμενο που θα ήταν πραγματικά αστείο, αν δεν αποτύπωνε μια τόσο θεμελιώδη σύγχυση.
Η λογική του είναι περίπου αυτή,
«Αν σπούδασες Φυσική, Χημεία ή Βιολογία και ...
ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΔΑΓΜΑ
Ιστορία που έλεγε ο πατριάρχης Παυλος
Μετάφραση: π. Νικόλαος Γκάτσεβιτς
Ήταν κάποτε μια κοπέλα που μισούσε τον εαυτό της, επειδή ήταν τυφλή.
Είχε κλειστεί στην πίκρα της και είχε απομακρυνθεί από όλους. Από όλους, εκτός από έναν άνθρωπο: τον αγαπημένο της, που δεν έφευγε ποτέ από το πλευρό της.
Εκείνος ήταν πάντα εκεί. Στις δύσκολες ώρες, στις απογοητεύσεις, στις στιγμές που όλα γύρω της έμοιαζαν σκοτεινά.
Κάποτε του είπε:
«Αν μπορούσα έστω και μία φορά να δω τον κόσμο, θα σε παντρευόμουν!»
Και μια μέρα συνέβη κάτι που έμοιαζε με θαύμα. Κάποιος δώρισε τα μάτια του για εκείνη.
Η επέμβαση έγινε και, όταν ήρθε η στιγμή να αφαιρεθούν οι επίδεσμοι, η κοπέλα άνοιξε τα μάτια της και είδε για πρώτη φορά τον κόσμο γύρω της.
Είδε το φως. Είδε τα χρώματα. Είδε τα πρόσωπα των ανθρώπων. Και είδε και τον αγαπημένο της.
Εκείνος στάθηκε μπροστά της και τη ρώτησε:
«Τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;»
Η κοπέλα τον κοίταξε και ξαφνιάστηκε.
Ήταν τυφλός.
Δεν το περίμενε. Η εικόνα των κλειστών ματιών του τη συγκλόνισε. Και μόνο η σκέψη πως θα περνούσε ολόκληρη τη ζωή της δίπλα σε έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να δει την έκανε να αρνηθεί την πρότασή του.
Εκείνος δεν είπε τίποτε.
Έφυγε με δάκρυα στα μάτια.
Λίγες ημέρες αργότερα, της έστειλε ένα γράμμα. Μέσα σ’ αυτό υπήρχαν μονάχα λίγες λέξεις:
«Να προσέχεις τα μάτια σου, αγάπη μου… Γιατί, πριν γίνουν δικά σου, αυτά τα μάτια ήταν δικά μου».
Έτσι είναι πολλές φορές ο άνθρωπος.
Ξεχνά εύκολα τι ήταν χθες.
Ξεχνά από πού ξεκίνησε.
Ξεχνά ποιος στάθηκε δίπλα του όταν όλα ήταν δύσκολα.
Ξεχνά τα χέρια που τον στήριξαν όταν ο ίδιος δεν είχε τη δύναμη να σταθεί όρθιος.
Γι’ αυτό…
Πριν πεις μια σκληρή κουβέντα, θυμήσου εκείνους που δεν μπορούν να μιλήσουν.
Πριν παραπονεθείς για το φαγητό σου, θυμήσου εκείνους που δεν έχουν τίποτε να βάλουν στο τραπέζι τους.
Πριν παραπονεθείς για τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου, θυμήσου εκείνους που προσεύχονται στον Θεό να τους χαρίσει έναν άνθρωπο για να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.
Πριν παραπονεθείς για τη ζωή σου, θυμήσου εκείνους που έφυγαν από αυτήν πολύ νωρίς.
Πριν παραπονεθείς για τα παιδιά σου, θυμήσου εκείνους που λαχταρούν ένα παιδί, αλλά δεν μπορούν να το αποκτήσουν.
Πριν θυμώσεις επειδή κάποιος δεν καθάρισε το σπίτι, θυμήσου εκείνους που δεν έχουν καν ένα σπίτι για να επιστρέψουν.
Πριν κατακρίνεις κάποιον για τα λάθη του, θυμήσου πως κανείς μας δεν είναι αναμάρτητος.
Και όταν έρθουν οι δύσκολες σκέψεις και προσπαθήσουν να σε βυθίσουν στη θλίψη και στην απελπισία, χαμογέλασε και πες μέσα σου:
«Είμαι ακόμη ζωντανός. Είμαι ακόμη εδώ. Έχω ακόμη μία ημέρα μπροστά μου».
Και τότε, αντί να μετρήσεις όσα σου λείπουν, θυμήσου όσα σου έχουν δοθεί.
Και ευχαρίστησε τον Θεό για όλα.
https://leimwnas.blogspot.com/2026/08/blog-post_16.html
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Ακόμη βαρύ σου φαίνεται;
«Άκουσε, παιδί μου, να σου ειπώ.
Η τελεία αγάπη είναι να πουλήσης όλα σου τα πράματα, να τα δώσης ελεημοσύνη και να πηγαίνης και εσύ να εύρης κανένα αυθέντη να πουληθής σκλάβος. Και όσα πάρης, να τα δώσης όλα. Να μη κράτησης ένα άσπρο. Ή μπορείς να το κάμης αυτό να γένης τέλειος; Βαρύ σου φαίνεται…
Δεν ημπορείς να το κάμης αυτό; Κάμε άλλο: Μη πουληθής εσύ σκλάβος. Μόνο πούλησε τα...
O Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς για τις προφητείες του Αγίου Πατροκοσμά
«Θα δείτε να πετάνε άνθρωποι στον ουρανό σαν μαυροπούλια και να ρίχνουν φωτιά στον κόσμο. Όσοι θα ζουν τότε θα τρέξουν στα μνήματα και θα φωνάξουν: Εβγάτε σεις οι πεθαμένοι να μπούμε εμείς οι ζωντανοί».
Ο Αλή πασάς κτίζει τo μοναστήρι του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού
Ο Αλή πασάς, όταν πολέμησε το 1810 με τον Ιμπραήμ πασά, γυιό του Κουρτ πασά, και κυρίευσε όλη την επικράτειά του, μπήκε στο Μπεράτι και ρώτησε να μάθη, πού είναι ο τάφος του Αγίου Κοσμά. Όλες οι προρρήσεις του Κοσμά πραγματοποιήθηκαν μέσα σε τριάντα χρόνια και ο Αλής δεν ξέχασε τον ευεργέτη του. «Κάλεσε τον Μητροπολίτη Βελιγράδων Ιωάσαφ και τον πρόσταξε να κάνη ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου, δίπλα στην καταρρέουσα εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου, και να κτιστή μοναστήρι επ’ ονόματι του Αγίου», «επειδή τον εγνώρισεν ως αληθινόν άνθρωπον του Θεού δια την προφητείαν και δι’ άλλα». Έκανε δε έρανο σ’ όλη την Ήπειρο και την Αιτωλοακαρνανία και φρόντισε να βρη τον καλύτερο αρχιμάστορα, για να κτίση περίλαμπρο το Ναό.
Ο ίδιος ο Αλή πασάς έδωσε χρήματα για ...
Πώς ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γλύτωσε τους Έλληνες από τον “φόρο μητρικού γάλακτος”
Με αφορμή την εορτή του αγίου Κοσμά του Αιτωλού (24 Αυγούστου), παραθέτουμε ένα από τα άγνωστα, αλλά ιδιαίτερα σημαντικά έργα του- χάρη στην ευαισθησία του γλύτωσαν οι Έλληνες από αυτό τον σκληρό και απάνθρωπο “φόρο”που τους είχε επιβληθεί από τον τούρκο δυνάστη.
Οι Τούρκοι είχαν υποχρεώσει Ελληνίδες μωρομάνες να υπηρετούν στα χαρέμια τους και να θηλάζουν τα τουρκάκια– γιατί είχαν παρατηρήσει ότι τα Ελληνόπουλα, που θήλαζαν από τις μητέρες τους για μακρό χρονικό διάστημα, ήταν πολύ πιο γερά και ρωμαλέα από τα δικά τους παιδιά. Πίστευαν πως το γάλα των Ελληνίδων, που ζούσαν στην ύπαιθρο και όχι κλεισμένες στα χαρέμια, ήταν πολύ θρεπτικό και μεγάλωνε γερά παιδιά.
Τότε, λοιπόν, οι τούρκοι είχαν ορίσει τον «φόρο μητρικού γάλακτος», γιατί γνώριζαν την αξία του!
Παραθέτουμε στην συνέχεια δύο σχετικά αποσπάσματα: πώς – χάρη στον άγιο Κοσμά- γλύτωσαν οι Έλληνες από τον “φόρο” που είχε επιβληθεί.
Και τι δεν έπραξε υπέρ του Γένους ο κοινωφελέστατος ούτος άνθρωπος!
Πρώτον αγαθόν έργον: Εις τα παλάτια των μπέηδων και των πασάδων υπηρέτουν νεαραί χριστιανές (βάγιες), οι οποίες γαλουχούσαν τα τέκνα των τυράννων και κινδύνευαν να παρασυρθούν στην διαφθορά και την ακολασία και τελείως ν΄ απολεσθούν. Ο άγιος Κοσμάς κατόρθωσε να πείσει πολλούς Τούρκους να εκδιώξουν από τις υπηρεσίες τους αυτές τις γυναίκες , λέγοντας σε αυτούς ότι λόγω της ακολασίας τους και του μολυσμού τους με γυναίκες ξένης θρησκείας θα επισύρουν την οργή του Ουρανού και η φυλή τους θα εξαλειφτεί από προσώπου γης.
«Πού είναι- τους έλεγε -η παλιά σας δόξα; Δεν είστε εσείς οι οποίοι επί Σουλεϊμάνη είχατε φτάσει μέχρι Βιέννης; Σας εταπείνωσε και κατέστρεψε η ακολασία σας. Μετανοείστε, εκδιώξτε τις Χριστιανές γυναίκες».
Στους Χριστιανούς πάλι έλεγε ότι δεν πρέπει οι γυναίκες τους να γαλουχούν τουρκόπουλα, για να μην πάθουν ό,τι έπαθε η όρνιθα εκείνη στον μύθο του Αισώπου,η οποία θέρμαινε κάτω από τις φτερούγες της αυγά φιδιού.
Κατά τον ιστορικό Ζώτον- Μολοττόν , συγγραφέα του λεξικού των Αγίων Πάντων, κατόπιν δραστηρίων ενεργειών του Αγίου, 1.500 γαλουχοί (παραμάνες) οι οποίες υπηρετούσαν στα παλάτια των πασάδων και μπέηδων, απελευθερώθηκαν και ευλογούσαν τον Άγιο για την σωτηρία τους.
(από το βιβλίο: Ένας μύλος τραγουδούσε και ο Παπουλάκης τριγυρνούσε, της μοναχής Ευθυμίας, εκδ. Ι. Μονής αγ. Κοσμά του Αιτωλού Μεγαδένδρου Θέρμου- αποσπάσματα- ένα όμορφο κείμενο και για παιδιά)
Μια φορά μαζεύτηκαν στο Αργυρόκαστρο όλοι οι τούρκοι αγάδες και κάνανε συμβούλιο:
– Τι θα κάνουμε, αγάδες; είπε ένας. Οι χανούμισσες μέσα στα χαρέμια μας γεννούν αδύνατα και άρρωστα παιδιά.
Σκέφτηκαν πολλές λύσεις ώσπου ένας γέροντας, σοφός αγάς, πρότεινε την καλύτερη:
– Για παρατηρείστε πόσο γερά, εύρωστα και όμορφα είναι τα...
Κυριακή ΙΒ’ Ματθαίου: Περί πλούτου και πλουσίων (Αγ. Λουκάς Κριμαίας)
Ακούσατε σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα περί του πλούσιου νεανίσκου, ο οποίος δεν ήθελε να μοιράσει την περιουσία του για να γίνει κληρονόμος της Βασιλείας των Ουρανών. Τότε ο Κύριος είπε στους μαθητές του ότι είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα παρά να μπει πλούσιος στην Βασιλεία των Ουρανών.






