Κυριακή Δ’ Λουκά: Παραβολή του σπορέως… αν την εφαρμόσουμε, μπορεί να είναι το ξεκίνημα μιας νέας ζωής



 Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom

~ Πόσο οἰκεία, καὶ πόσο ἁπλή μᾶς φαίνεται ἡ σημερινὴ Παραβολὴ τοῦ σπόρου καὶ τοῦ σπορέως· καὶ ὅμως πόσο σχετικὴ εἶναι μέ μᾶς, πόσο περισσότερο θὰ πρέπει νὰ τὴν σκεφτοῦμε.

Λησμονοῦμε τὴν εἰκόνα τοῦ σπορέα καὶ τοῦ σπόρου, ὅπως φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν παραβολή, δὲν βλέπουμε τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ νὰ περπατάει στοὺς δρόμους καὶ τὰ μονοπάτια τῆς Γαλιλαίας καὶ τῆς Ἰουδαίας· καὶ παντοῦ ὅπου πῆγε, οἱ ἄνθρωποι ἔρχονταν στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου, ἐπειδὴ εἶχαν ἀκούσει, ὅπως εἶχε ἀκούσει ὁ Τυφλός, γιὰ τὸν ὁποῖο μιλάει ὁ Ἀπόστολος Μάρκος, ὅτι ἦταν Δάσκαλος, ὅτι τὰ λόγια του ἦταν ἀληθινά, ὅτι ἔφεραν τὴν δύναμη τῆς ζωῆς.

Καὶ οἱ ἄνθρωποι ἦρθαν καὶ γέμισαν τοὺς δρόμους καὶ ἄκουσαν. Κάποιοι ἦταν ἕτοιμοι γιὰ τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας· κάποιοι ἀγωνιοῦσαν, καὶ ἔκαναν στὸν ἑαυτὸ τους ἐρωτήσεις ποὺ μέχρι τότε κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ ἀπαντήσει. Ἀλλὰ ἦλθαν ἄλλοι ἄνθρωποι, ὅπως τόσοι πολλοὶ ἔρχονται τώρα σ’ ἕναν ἱερέα, σ’ ἕναν εὐαγγελιστή, σ’ ἕναν ἡγέτη ὁποιασδήποτε παράταξης, ἦλθαν νὰ δοῦν ἕνα ἄνθρωπο ποὺ κάποιος τοὺς μίλησε γι’ αὐτόν, ν’ ἀκούσουν τί εἶχε νὰ πεῖ. Δὲν ἀπαντοῦσε σὲ καμία ἀπὸ τὶς ἐρωτήσεις τους, δὲν ἱκανοποιοῦσε καμία ἀπὸ τὶς ἀνάγκες τους, ἐκτὸς ἴσως ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ δοῦν κάποιον ποὺ ἦταν ξεχωριστός, κάποιον μοναδικὸ γιὰ τὴν ἐποχή του. Ἄκουσαν τὸν λόγο Του, ἀλλὰ δὲν τὸν κράτησαν μέσα τους, τὸν βρῆκαν ὄμορφο, ἀληθινὸ – ἀλλὰ δὲν...

Πασίγνωστος ηθοποιός αποκαλύπτει για την παραμονή του στο Άγιο Όρος






«Πήρα το δισάκι μου στον ώμο και πήγα στο Άγιο Όρος. Δεν είχα ξαναπάει και ξεκίνησα… όπου με έβγαζε ο δρόμος. Μέσα στο σάκο μου είχα δυο αλλαξιές, δυο κούτες τσιγάρα, γιατί τότε κάπνιζα, και δυο μπουκάλια ουίσκι, γιατί έπινα. Πήγα εκεί πιστεύοντας ότι κάνω διακοπές», εξομολογείται ο Μάρκος Λεζές.

Ο δημοφιλής ηθοποιός Μάρκος Λεζές είχε εκμυστηρευθεί σε συνέντευξή του, την πραγματοποίηση της επιθυμίας του να πάει σε μοναστήρι, εκεί όπου έκοψε το τσιγάρο, όπως και το ποτό, καθώς, σύμφωνα με τα όσα είπε, όδευε προς τον αλκοολισμό.

Διαβάστε όσα συγκλονιστικά είχε πει ο αγαπημένος ηθοποιός:

Εσύ ήθελες να πας σε μοναστήρι στην πραγματικότητα έτσι δεν είναι; Πήγα σε μοναστήρι κι έμεινα ένα μήνα. Εκεί κάθισα, βρήκα τον εαυτό μου και γύρισα. Πήγα να μονάσω παλαιότερα. Βέβαια, ήμουν παντρεμένος, είχα κάνει και τα παιδιά μου.

Πώς αντέδρασε η σύζυγος και τα παιδιά σου όταν τους ανακοίνωσες την απόφαση σου; Αντέδρασαν με… πλερέζες. Πήρα το δισάκι μου στον ώμο και πήγα στο Άγιο Όρος. Δεν είχα ξαναπάει και ξεκίνησα… όπου με έβγαζε ο δρόμος. Μέσα στο σάκο μου είχα δυο αλλαξιές, δυο κούτες τσιγάρα, γιατί τότε κάπνιζα, και δυο μπουκάλια ουίσκι, γιατί έπινα. Πήγα εκεί πιστεύοντας ότι κάνω διακοπές.

μάρκος

Ένας γέροντας φωτισμένος, με τον οποίο καθίσαμε μαζί πολύ καιρό, ακόμα και μέσα στη σπηλιά κάναμε προσευχή και νηστεία. Εκεί έκοψα και το τσιγάρο. Έπειτα βρήκα τον εαυτό μου και γύρισα.

Έκοψες εκεί το ποτό και το τσιγάρο; Ναι στο Άγιο Όρος έκοψα το ποτό και το τσιγάρο. Το ποτό το έκοψα μέσα σε 2 μέρες, γιατί ήπια τα δυο μπουκάλια ουίσκι που είχα μαζί μου, κι εκεί δεν είχαν ουίσκι.

Είχες σχέση εξάρτησης με το ποτό; Μου άρεσε το ποτό, πήγαινα προς τον αλκοολισμό. Το τσιγάρο το έκοψα ένα πρωί που με κατάβρεξε με...

Οι Άγιοι Ανδρόνικος και Αθανασία εορτάζουν στις 9 Οκτωβρίου




 Το ευλογημένο χριστιανικό ζεύγος Ανδρόνικος και Αθανασία έζησε περί τα τέλη του 6ου μ.Χ. αιώνος στην Αντιόχεια.




Ανδρόνικος, αργυροπράτης, δηλ. αργυραμοιβός το επάγγελμα., ήτανε εύπορος με αρκετή περιουσία πού έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν σ' αυτήν προστέθηκε και η προίκα της γυναίκας του Αθανασίας. Η σύζυγος του, ενάρετη χριστιανή νέα, ήταν κληρονόμος μεγάλης περιουσίας των γονέων της. Ο πιο πολύτιμος πλούτος, όμως, ήτανε οι χριστιανικές αρετές της, η βαθειά χριστιανική της πίστη. Ανάλογο ψυχικό πλούτο αρετών και πίστεως είχε και ο Ανδρόνικος. Έτσι ο γάμος τους ήτανε ταιριαστός. Ήταν ευλογία, Θεού.

Επιδόθηκαν σε έργα αγάπης
Η συνένωση του πλούτου του Ανδρόνικου με τον πλούτο της γυναίκας του Αθανασίας, δεν αύξησε την αγάπη στα υλικά πράγματα, αλλά οι δυο τους βάλανε σ' ενέργεια τρόπους να ευεργετηθούν συνάνθρωποι. Μετά από συζήτηση και σκέψη κάμανε μια θεάρεστη, ευλογημένη και φιλάνθρωπο συμφωνία. Η συμφωνία τους ήτανε να μοιράζουν τα κέρδη, πού αποκομίζανε από την περιουσία και την εργασία τους, σε τρία μέρη.
Το πρώτο μέρος να το διαθέτουν για τους φτωχούς. Να διανέμεται σε ελεημοσύνη στους αρρώστους, στους γέροντες, στους αναπήρους, στα ορφανά, στους αδυνάτους πού για διαφόρους λόγους εστερούντο και πεινούσαν.

Το Δεύτερο μέρος των εσόδων τους αποφασίσανε να διαθέτουν για κοινωνικούς σκοπούς. Για δάνεια χωρίς τόκους προκείμενου να μπορέσουν να βοηθηθούν οικογένειες, οικονομικά αδύνατες να στεριώσουν τη ζωή τους.
Το Τρίτο μέρος των εισπράξεων το προγραμμάτισαν να το διαχειρίζονται για τις ανάγκες κινήσεως και λειτουργίας του αργυροπρατηρίου, για τις ανάγκες του προσωπικού και την συντήρησή τους.
Και όταν το σχέδιο τους το θεάρεστο μπήκε σ' εφαρμογή, νοιώθανε καθημερινά χαρούμενος ευτυχισμένοι. Την ευτυχία τους κορύφωσε η τεκνογονία. Αποκτήσανε δυο παιδιά, μια θυγατέρα και ένα αγόρι. Έγιναν ευτυχισμένοι, εκτός από σύζυγοι, και ως γονείς. Και δοξάζανε το Θεό για τις πλούσιες δωρεές Του.

Τα δυο παιδιά τους πεθαίνουν
Την ειρηνική Χριστιανική ζωή τους συντάραξε ξαφνικά ο αιφνίδιος θάνατος των δύο αγαπημένων παιδιών τους. Δραματικό το γεγονός για την...

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: Η δύναμη της ευχής, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με

 





Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: Η δύναμη της ευχής, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με. Γιατί την παντοδυναμία της ευχής την παίρνει απ’ τον παντοδύναμο Θεό, διότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι και σωτήρας του κόσμου, αλλά είναι και Θεός αληθινός, εκ Θεού αληθινού. Δε θέλεις να τη δεις;

Διάλογος ενός υποτακτικού με τον γέροντά του, τον πατέρα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη:

 

– Πάτερ Εφραίμ, γέροντά μου, λέω την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.

– Δεν καταλαβαίνεις εσύ που τη λες την ευχή, αλλά καταλαβαίνει ο διάβολος, και καίγεται, και φεύγει…

– Ε, καλά παιδί μου, θέλεις να δεις θαύμα, από την ευχή, απ’ την προσευχή;

– Και βεβαίως θέλω!

– Καλά, του λέει, θα προσευχηθώ στο Θεό να σου δείξει ένα θαύμα να καταλάβεις πόση δύναμη έχει η ευχή. Αυτό το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» που στην οποίαν ευχή αναφέρονται όλα τα πατερικά μας βιβλία. Και ειδικότερα βέβαια η φιλοκαλία.

Διαβάστε Επίσης

Έκανε προσευχή ο γέροντας, έκανε νηστεία, τριήμερο νηστεία, μόνο με λίγο νερό.

– Έλα δω παιδί μου τώρα, του λέει, ύστερα από τις τρεις ημέρες, του έδωσε ένα καλάθι – ξέρετε τι ήταν τα καλάθια; Πήγαινε να το γεμίσεις νερό.

– Γέροντα, λέει, με συγχωρείς. Τα μυαλά τα έχω. Το λογικό το έχω, πώς θα γεμίσει αυτό νερό; Γεμίζει το καλάθι νερό; Βρέχεται, ναι, αλλά να γεμίσει νερό;

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: Η δύναμη της ευχής, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με

– Καλά παιδί μου, του λέει, δεν ήθελες να δεις ένα θαύμα;

Λέει:

– Μάλιστα.

– Ε, και να δεις τι δύναμη έχει η ευχή; Το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» τι δύναμη έχει; Γιατί την παντοδυναμία της ευχής την παίρνει απ’ τον παντοδύναμο Θεό, διότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι και σωτήρας του κόσμου, αλλά είναι και Θεός αληθινός, εκ Θεού αληθινού. Δε θέλεις να τη δεις;

– Πώς, πώς, πώς!

– Ε, κάνε αυτό που λέω, αλλά θα λες την ευχή, όλο την ευχή. Θα πας και θάρθεις χωρίς να την διακόψεις καθόλου. Θα λες συνέχεια «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».

– Να ‘ναι ευλογημένο.

Πάει λοιπόν στο δρόμο, περπατάει να πάει μέχρι την, εκεί που ήταν το νερό,

– «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».

Και βάζει το καλάθι στη βρύση από κάτω.

Το νερό γεμίζει το καλάθι! Και το καλάθι δεν τρέχει!

Δεν βγάζει ούτε από τα πλάγια, ούτε από κάτω σταγόνα νερό. Συνέχεια όμως, δεν διακόπτει την ευχή και τη λέει.

– «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».

Εννοείται βέβαια ότι ο γέροντας, ο Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, στο κελάκι του προσηύχετο για να δείξει ο Θεός θαύμα στον παραγιό του. Το γέμισε το καλάθι. Μόλις το είδε, τρέχει λοιπόν, να το δείξει στον γέροντά του. Να του πει δηλαδή ότι «Γέροντα, το καλάθι γέμισε νερό, και δεν τρέχει».

Στον δρόμο λοιπόν πηγαίνοντας αυτά τα πενήντα μέτρα, φανερώνεται ο διάβολος, αλλά με ανθρώπινη μορφή. Σαν καλόγεροι, σαν καλόγερος. Του λέει:

– Καλόγερε, του λέει, πού πάς;

– Πάω στο,,,

Θαυμαστή διήγηση από τις περιοδείες του Απόστολου Θωμά στις Ινδίες




 Ο Απόστολος Θωμάς πωλήθηκε κατά παραχώρηση Κυρίου στον έμπορο Αμβάνη ως δούλος και πολύ ικανός και έμπειρος οικοδόμος. Ο Αμβάνης έφερε τον δούλο στις Ινδίες και τον παρουσίασε στον Βασιλέα ως μέγα αρχιτέκτονα και οικοδόμο... Εκείνος τον δέχθηκε και του πρόσφερε πολλά χρήματα για να του οικοδομήσει καινούργια παλάτια.


Ο Απόστολος του Χριστού μόλις πήρε τα χρήματα τα μοίρασε στους πτωχούς και στους έχοντας ανάγκη.

Μετά από λίγο χρόνο έστειλε ο Βασιλεύς τους αυλικούς του για να δουν πως πηγαίνουν οι νέες οικοδομές. Όταν είδαν κατάπληκτοι ότι ούτε τα θεμέλια δεν έχει τοποθετήσει ο οικοδόμος και μαθαίνοντας ότι τα χρήματα τα μοίρασε στους πτωχούς, έτρεξαν στον βασιλέα και του ανήγγειλαν το γεγονός. Εκείνος διέταξε να δέσουν τον Απόστολο οπισθάγκωνα και να τον φέρουν μπροστά του. Αφού ήλθε, του είπε με οργή:

-Μου έκτισες το παλάτι;

-Ναι, απάντησε με ηρεμία ο Απόστολος και μάλιστα είναι πολύ ωραίο.

-Εμπρός λοιπόν, είπε ο βασιλιάς, πάμε να το δω και εγώ.

-Δεν είναι δυνατόν, βασιλιά να δεις αυτό το ανάκτορο σ' αυτή την ζωή. Μετά την αναχώρηση σου απο τον κόσμο αυτό θα το απολαύσεις και θα αγαλλιασθεί η ψυχή σου.

Τα λόγια αυτά του αληθινού δούλου του Θεού, θεώρησε ο βασιλιάς Γουνδαφόρος, διότι αυτό ήταν το όνομά του, ως εμπαιγμό και χλεύη. Και επειδή έμαθε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι πτωχός και δεν έχει τις οικονομικές δυνατότητες να του επιστρέψει τα σπαταληθέντα χρήματα, σκέφθηκε ότι μόνο ο θάνατος του θα ικανοποιήσει κάπως τον θυμό του. Γι' αυτό διέταξε να τον γδάρουν ζωντανό και ύστερα να τον ρίξουν στην φωτιά να καεί.

Τι κάνει όμως ο Παντοδύναμος Θεός; ο αδελφός του βασιλιά οργίστηκε περισσότερο κατά του Αποστόλου και βίαζε τον βασιλιά να τον τιμωρήσει. Ξαφνικά όμως πέθανε και ο θάνατος του αγίου Θωμά ματαιώθηκε. Έτσι όλοι πλέον ασχολούνταν με την εκφορά του νεκρού.

Ο Θεός όμως που δεν επιθυμεί τον θάνατο του αμαρτωλού, επιτέλεσε εδώ καταπληκτικό θαύμα. Μόλις πέθανε ο Γάδ, αυτό ήταν το όνομά του, παρέλαβαν την ψυχή του άγγελοι και της έδειχναν τις αιώνιες κατοικίες των ανθρώπων που σώθηκαν από την αμαρτία ή μετανόησαν.

Η ψυχή του Γάδ κυριεύθηκε από θαυμασμό για το έξοχο κάλλος εκείνης της ουράνιας έπαυλης που ξεχώριζε από τις άλλες και παρακαλούσε τους συνοδούς αγγέλους της να την αφήσουν να κατοικήσει σ' ένα απ' αυτά τα μικρά δωμάτια που έβλεπε. Οι άγγελοι όμως δεν δέχονταν την παράκληση του λέγοντας ότι αυτό το παλάτι ανήκει στον αδελφό του Γουνδαφόρο και το έκτισε ένας ξενόφερτος άνθρωπος ονόματι Θωμάς.

Μόλις πληροφορήθηκε αυτό ο Γάδ παρακαλούσε επίμονα τους αγγέλους να του επιτρέψουν να γυρίσει στον κόσμο για ν' αγοράσει αυτό το λαμπρό παλάτι από τον αδελφό του.

Με το θέλημα λοιπόν του Θεού επανήλθε η ψυχή του Γάδ στο σώμα της για να λυτρωθεί έτσι ο Απόστολος από τον θάνατο και πολλοί άνθρωπο να σωθούν από το θαύμα της αναστάσεως του Γάδ.

Ενώ οι συγγενείς του, ετοίμαζαν το νεκρό σώμα του Γάδ για τον ενταφιασμό, ξαφνικά άρχισε να αναπνέει. Όλοι εξεπλάγησαν και φώναξαν τον βασιλιά στον οποίο είπε ο αναστημένος αδελφός του:

-Αν με αγαπάς, αδελφέ μου, έχω την αξίωση να μου πουλήσεις αυτό το ωραίο παλάτι που σου έκτισε στον ουρανό ο χριστιανό Θωμάς.

Ακούγοντας τα λόγια αυτά ο βασιλιάς φωτίστηκε εκ Πνεύματος Αγίου ότι ο Θωμάς είναι αληθινός Απόστολος του Θεού και...

ΑΠΛΩΣ ΔΙΑΒΑΖΩ...........Ο C. S. LEWIS ΤΟ ΕΓΡΑΨΕ ΤΟ 1941 [επίκαιρο]




 .Ένας νεαρός προς τον διάβολο: - Πώς κατάφερες να στείλεις στην κόλαση τόσες ψυχές;

Ο διάβολος:

– Μέσω του φόβου!

Ο νεαρός:

– Μπράβο! Και τι φοβόντουσαν; Πολεμούς; Πείνα;


Ο διάβολος:

– Όχι… Μια αρρώστια!

Ο νεαρός:

– Δεν αρρώστησαν; Δεν πέθαιναν; Δεν υπήρχε γιατρειά;

Ο διάβολος:

-….. αρρώστησαν. Πέθαναν. Υπήρχε γιατρειά…

Ο νεαρός:

– Δεν καταλαβαίνω…

Ο διάβολος:


– Πίστεψαν, καταλάθος, ότι το μοναδικό πράγμα που...

O λοιμός στον Θουκυδίδη, ο «επιζών» του Κανέττι, η «αυτοσυντήρηση» του Κονδύλη και το άλμα στην αιωνιότητα




 Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Υπ. Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου


Μεσούντος του ενσκήψαντος κορωνοϊού διεθνώς αλλά και στην Πατρίδα μας και με το περιρρέον κλίμα φόβου, πανικού και υπαρξιακής αγωνίας είναι λογικό και επόμενο ο νους μας να ανατρέξει σε ιστορικές περιόδους με ανάλογες συνθήκες, προκειμένου να κάνουμε τους απαραίτητους συσχετισμούς και συγκρίσεις.

Άλλωστε, οι οριακές στιγμές του κοινωνικού βίου αποτελούσαν ανέκαθεν το γονιμότερο έδαφος για την καλλιέργεια ουσιωδών προβληματισμών ζωής που δυσκολότερα και σπανιότερα εκδηλώνονται σε αρυτίδωτες εποχές νηνεμίας και κανονικότητας.

Το χαρακτηριστικότερο κείμενο ίσως και σύνολης της ελληνικής γραμματείας, αρχαίας και νεότερης, είναι η περιγραφή μιας λοιμώδους ασθένειας στην Αττική, όπως αποδίδεται στον Β’ βιβλίο της Ιστορίας του Πελοποννησιακού Πολέμου του Θουκυδίδη («Ιστορίαι» 2, 47-54). 

Οι αντιστοιχίσεις με την σημερινή κατάσταση είναι αξιοσημείωτες: «διότι ούτε οι γιατροί ήσαν σε θέση να κάνουν κάτι, αφού αγνοούσαν την φύση της αρρώστιας που για πρώτη φορά αντιμετώπιζαν» [«οὔτε γὰρ ἰατροὶ ἤρκουν τὸ πρῶτον θεραπεύοντες ἀγνοίᾳ»], «φάρμακο, για το οποίο θα μπορούσε κανείς να πει ότι δίνοντάς το στον άρρωστο θα τον βοηθούσε, δεν βρέθηκε ούτε ένα· το ίδιο γιατρικό, που έκανε καλό στον ένα, τον άλλο τον έβλαπτε» [«ἕν τε οὐδὲ ἓν κατέστη ἴαμα ὡς εἰπεῖν ὅ τι χρῆν προσφέροντας ὠφελεῖν· τὸ γάρ τῳ ξυνενεγκὸν ἄλλον τοῦτο ἔβλαπτεν»], «το φοβερότερο όμως απ’ όλα σε τούτο το κακό ήταν η κατάθλιψη, όταν καταλάβαινε κανείς ότι αρρώστησε γιατί τους έπιανε αμέσως απελπισία, παραδίνονταν και δεν αντιστέκονταν)» [«δεινότατον δὲ παντὸς ἦν τοῦ κακοῦ ἥ τε ἀθυμία ὁπότε τις αἴσθοιτο κάμνων (πρὸς γὰρ τὸ ἀνέλπιστον εὐθὺς τραπόμενοι τῇ γνώμῃ πολλῷ μᾶλλον προΐεντο σφᾶς αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀντεῖχον)»], «επειδή φοβούνταν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλο» [«εἴτε γὰρ μὴ ᾽θέλοιεν δεδιότες ἀλλήλοις προσιέναι»], «διότι με τις διαστάσεις που είχε πάρει το κακό, οι άνθρωποι, στην απόγνωσή τους, αδιαφορούσαν για τα ιερά και τα όσια» [«ὑπερβιαζομένου γὰρ τοῦ κακοῦ οἱ ἄνθρωποι, οὐκ ἔχοντες ὅ τι γένωνται, ἐς ἀλιγωρίαν ἐτράποντο καὶ ἱερῶν καὶ ὁσίων ὁμοίως»], «και από πολλές απόψεις ο λοιμός έγινε αφρομή για μεγαλύτερη ανομία στην πόλη» [«πρῶτόν τε ἦρξε καὶ ἐς τἆλλα τῇ πόλει ἐπὶ πλέον ἀνομίας τὸ νόσημα»], «κανένας φόβος των θεών ή νόμος των ανθρώπων δεν τους συγκρατούσε» [«θεῶν δὲ φόβος ἢ ἀνθρώπων νόμος οὐδεὶς ἀπεῖργε»].

Ο σπουδαίος Έλληνας Ιστορικός, ο οποίος νόσησε και ο ίδιος από την λοιμώδη ασθένεια, περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το κλίμα που επικρατούσε τότε: η ιατρική επιστήμη της εποχής «είχε σηκώσει τα χέρια ψηλά» μη δυνάμενη να κατανοήσει την φύση του θανατηφόρου για ανθρώπους και ζώα ιού με συνέπεια την μη εύρεση αξιόπιστης φαρμακευτικής αγωγής. 

Περισσότερο όμως έμφαση δίνεται στην περιγραφή της κατάστασης φόβου, πανικού, απελπισίας και κατάθλιψης στους πολίτες της πόλεως των Αθηνών που δεν τους επέτρεπε να πλησιάζει ο ένας τον άλλο (κοινωνική αποστασιοποίηση), αλλά τους έκανε να χάσουν κάθε ενδιαφέρον για τα ιερά και τα όσιά τους με αποτέλεσμα να χαθεί ο σεβασμός σε κάθε θεϊκό και ανθρώπινο νόμο με δυσμενέστατες επιπτώσεις για την κοινωνική ειρήνη και συνοχή. 

Οι αναλογίες με την παρούσα κατάσταση ελέω κορωνοϊού είναι αξιομνημόνευτες: εδώ και αρκετούς μήνες η παγκόσμια ιατρική κοινότητα παρά την συστράτευση των σπουδαιότερων ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημίων αδυνατεί να...

Πως να σηκώνουμε την συκοφαντία

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος 
 



Σας συκοφάντησαν. Δεν είστε ένοχος. Οφείλετε, ωστόσο, να υπομείνετε τη συκοφαντία μεγαλόψυχα. Και η υπομονή σας αυτή θα είναι ο κανόνας, το θεραπευτικό επιτίμιο, για παράπτωμα που διαπράξατε και για το οποίο είστε ένοχος. Μέσα στη συκοφαντία, επομένως, είναι κρυμμένο το έλεος του Θεού… Μολονότι δεν είναι εύκολο, πρέπει οπωσδήποτε να συμφιλιωθείτε με τους συκοφάντες σας. Με μίσος στην καρδιά, δεν μπορεί να σωθεί κανείς. Γι΄αυτό οφείλουμε να αντιδρούμε με αυταπάρνηση στα εμπαθή αισθήματά μας. Έτσι εξαφανίζονται και οι θλίψεις. Η εμπάθεια, βλέπετε, είναι που γεννάει τη θλίψη. Γνωρίζω πόσο δύσκολα υποφέρεται η συκοφαντία. Είναι λάσπη μα λάσπη ιαματική. Υπομονή! Αργά ή γρήγορα θα λήξει η δοκιμασία. Ο Γιατρός των ψυχών θα αφαιρέσει το τσουχτερό κατάπλασμα. Συκοφαντούσαν και τον Κύριο: «Ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμαρτωλών» (Ματθ. 11:19). «Δαιμόνιον έχει και μαίνεται» (Ιω. 10:20). Τι μεγάλη δόξα, να μετέχουμε στα παθήματα του Χριστού! Σηκώστε ταπεινά κι αγόγγυστα το σταυρό σας. Μη λιποψυχείτε. Αν η συνείδησή σας δεν ...

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΚΑΨΑΛΑ «ΟΥΤΕ Ο ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΣ! ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΝΑΩΝ! ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ!»

 

Διάβαζε το Ψαλτήρι κάθε μέρα…

 

Bάλσου να το διαβάσεις το ψαλτήρι ολόκληρο. Πιστεύω, πώς ο Θεός θα σε αναπαύσει.





Διάβαζε το ψαλτήρι κάθε μέρα. Έστω και από λίγο. Και ο Κύριος δεν θα σε αφήσει. Θα έλθει με το έλεος Του. Και θα σε βοηθεί. Και θα σε παρηγορεί. Για πάντα…

«Μου γράφει ένας διανοούμενος καταταραγμένος:

 

«Είμαι πολύ άσχημα. Εξωτερικά όλα πάνε καλά. Η οικογένειά μου είναι ενωμένη και αγαπημένη. Η γυναίκα μου είναι καλή. Το κακό είναι, ότι δεν έχω κανένα που να...

Τελικά ο εγωισμός είναι σκέτη κουταμάρα! Άγιος Πορφύριος





 Ο ταπεινός έχει συνείδηση της εσωτερικής του καταστάσεως και, όσο κι αν είναι άσχημη, δεν χάνει την προσωπικότητά του. Δεν χάνει την ισορροπία του.

Το αντίθετο συμβαίνει με τον εγωιστή, τον έχοντα αισθήματα κατωτερότητος. Στην αρχή μοιάζει με τον ταπεινό. Λίγο, όμως, αν τον πειράξει κανείς, αμέσως χάνει την ειρήνη του, εκνευρίζεται, ταράζεται.

Ο κενόδοξος την ψυχή του την αποξενώνει απ` την αιώνια ζωή. Τελικά ο εγωισμός είναι σκέτη κουταμάρα! Η κενοδοξία μας κάνει κούφιους. Όταν κάνομε κάτι για να επιδειχθούμε, καταντούμε άδειοι ψυχικά.

Ό,τι κάνομε, να το κάνομε για να ευχαριστήσομε τον Θεό· ανιδιοτελώς, χωρίς κενοδοξία, χωρίς υπηρηφάνεια, χωρίς εγωισμό, χωρίς, χωρίς… Όταν ο άνθρωπος ζει χωρίς Θεό, χωρίς γαλήνη, χωρίς εμπιστοσύνη, αλλά με...

Ἡ ἀπροσδόκητη καταιγίδα – ὀργὴ καὶ θυμὸς ( Λόγος Μέγα Βασιλείου )



 Ἡ ΩΦΕΛΕΙΑ ἀπὸ τὶς ἰατρικὲς συμβουλὲς φαίνεται μετὰ τὴν ἐφαρμογή τους. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὶς πνευματικὲς διδασκαλίες. Ἡ σοφία καὶ ἡ ὠφέλειά τους γιὰ τὴ διόρθωση τῆς ζωῆς καὶ τὴν τελειοποίηση τῶν πιστῶν ἀκροατῶν φαίνεται μετὰ τὴν ἔμπρακτη ἐφαρμογή τους.


Ἔτσι κι ἐμεῖς. Ἀφοῦ ἀκούσαμε τὸν κατηγορηματικὸ στίχο τῶν Παροιμιῶν, «Ἡ ὀργὴ καταστρέφει καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς φρονίμους» (Παροιμ. 15:1)· ἀφοῦ ἀκούσαμε τὴν ἀποστολικὴ προτροπή, «Διῶξτε μακριά σας κάθε δυσαρέσκεια, θυμό, ὀργή, κραυγή, κατηγόρια, καθὼς καὶ κάθε ἄλλη κακότητα» (Ἐφ. 4:31)· ἀφοῦ ἀκούσαμε ἀκόμα τὸν Κύριο νὰ λέει, «Ὅποιος ὀργίζεται ἐναντίον τοῦ ἀδελφοῦ του χωρὶς λόγο, πρέπει νὰ δικαστεῖ» (Ματθ. 5:22)· κι ἀφοῦ ἀποκτήσαμε πείρα αὐτοῦ τοῦ πάθους, ποὺ δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴ θέλησή μας, ἀλλὰ σὰν ἀπροσδόκητη καταιγίδα μᾶς προσβάλλει ἀπ’ ἔξω, μποροῦμε καλύτερα νὰ γνωρίσουμε τὸ μεγαλεῖο τῶν θείων ἐντολῶν.

«Ὁ θυμώδης ἄνθρωπος ἔχει ἀποκρουστικὴ συμπεριφορὰ καὶ ἐμφάνιση» (Παροιμ. 11:25). Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ πάθος αὐτὸ θὰ διώξει τὴ λογικὴ καὶ θὰ κυριέψει μιὰ ψυχή, ἀποθηριώνει ὁλοκληρωτικὰ τὸν ἄνθρωπο. Τὸν κάνει ἀπάνθρωπο, γιατί δὲν τὸν κατευθύνει πιὰ ἡ λογική.

Ὅπως τὸ δηλητήριο στὰ φαρμακερὰ φίδια, ἔτσι εἶναι ὁ θυμὸς στοὺς ὀργισμένους. Λυσσοῦν σὰν τὰ σκυλιά, ὁρμοῦν σὰν τοὺς σκορπιούς, δαγκώνουν σὰν τὰ φίδια. Ὁ θυμὸς κάνει τὶς γλῶσσες ἀχαλίνωτες καὶ τὰ στόματα ἀπύλωτα. Ἀσυγκράτητα χέρια, βρισιές, κοροϊδίες, κακολογίες, πληγὲς καὶ ἄλλα ἀναρίθμητα κακὰ προέρχονται ἀπὸ τὴν ὀργὴ καὶ τὸ θυμό.

Ἐξαιτίας τοῦ θυμοῦ, ξίφη ἀκονίζονται, δολοφονίες τολμῶνται, ἀδέλφια χωρίζουν καὶ συγγενεῖς ξεχνοῦν τὸν συγγενικὸ δεσμό τους. Οἱ ὀργισμένοι ἀγνοοῦν πρῶτα τοὺς ἑαυτοὺς τοὺς κι ἔπειτα ὅλους τοὺς οἰκείους. Ὅπως οἱ χείμαρροι παρασύρουν κατεβαίνοντας τὸ καθετί, ἔτσι καὶ ἡ βίαιη κι ἀσυγκράτητη ὁρμὴ τῶν ὀργισμένων δὲν ὑπολογίζει τίποτα. Οἱ θυμωμένοι δὲν σέβονται τοὺς γέροντες, τὴν ἐνάρετη ζωή, τὴ συγγένεια, τὶς προηγούμενες εὐεργεσίες, οὔτε τίποτ’ ἄλλο σεβαστὸ καὶ ἔντιμο. Ὁ θυμὸς εἶναι μιὰ πρόσκαιρη τρέλα.

Ποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ περιγράψει αὐτὸ τὸ κακό; Πῶς μερικοὶ εἶναι τόσο εὐέξαπτοι, πού μὲ τὴν παραμικρὴ ἀφορμὴ θυμώνουν; Φωνάζουν καὶ ...

Γράφει ο Daniel Horowitz, Δικηγόρος Νέας Υόρκης Πώς μας έχουν πει ψέματα τόσο τραγικά σχετικά με τις μάσκες!

 Αν ψάχνετε για μια επιστημονική λογική πίσω από την μασκοφορία παγκοσμίως σίγουρα δεν μπορείτε να τη βρείτε τώρα που το ζήτημα έχει γίνει τόσο πολιτικό όσο η οπλοφορία, οι εκτρώσεις και η φορολογία. Βρισκόμαστε στο σημείο που ο επικεφαλής δημόσιας υγείας του Καναδά ζήτησε από τους πολίτες να φορούν μάσκες κατά τη διάρκεια σεξουαλικών επαφών και βρέφη ηλικίας 19 μηνών αναγκάζονται να φορούν μάσκα στο αεροπλάνο. Δεν υπάρχει καμμία λογική σκέψη σε μια πολιτική τάση. Αλλά τι έλεγε η κυβερνητική και η επιστημονική βιβλιογραφία σχετικά με το ζήτημα πριν αυτό να γίνει πολιτικό;

Στις 3 Απριλίου, ήδη μερικές εβδομάδες μετά την έναρξη του πρωτόγνωρου lockdown λόγω του κορωνοϊού, αλλά πριν τη μεγάλη προώθηση της παγκόσμιας μασκοφορίας από τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, η Διοίκηση Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία εξέδωσε οδηγίες για την προστασία του αναπνευστικού συστήματος των εργαζομένων που εκτίθενται σε άτομα που έχουν τον ιό. Δήλωσε ξεκάθαρα τι είχαν πει οι κυβερνήσεις εξ αρχής σχετικά με άλλες μορφές αερόβιας μόλυνσης, όπως την εισπνοή καπνού : «Χειρουργικές μάσκες και προστατευτικά ματιών (π.χ. ασπίδες προσώπου, γυαλιά) παρέχονται ως προσωρινό μέτρο για την προστασία από πιτσιλιές και μεγάλα σταγονίδια (σημείωση : οι χειρουργικές μάσκες δεν είναι αναπνευστικές συσκευές και δεν παρέχουν προστασία έναντι διαδικασιών παραγωγής αερολυμάτων).»

Με άλλα λόγια, ήξεραν ότι επειδή τα βιριόνια (σωματίδια του ιού) του κορωνοϊού έχουν μέγεθος περίπου 100 νανομέτρων, 1 / 100.000 του πλάτους μιας τρίχας και 1/30 του μεγέθους των φίλτρων χειρουργικής μάσκας (περίπου 3,0 μ ή 3.000 νανόμετρα), οι χειρουργικές μάσκες (για να μην αναφερθούμε στις υφασμάτινες) δεν βοηθούν. Αυτό θα εξηγούσε γιατί η εμπειρία έχει δείξει ότι όλα τα μέρη που έκαναν γενικές παραγγελίες μασκών που ισχύουν για μήνες, όπως η Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ, το Ισραήλ, η Γαλλία, το Περού, οι Φιλιππίνες, η Χαβάη, η Καλιφόρνια και το Μαϊάμι, απέτυχαν να αποτρέψουν την εξάπλωση της μόλυνσης. Οι χειρουργικές μάσκες θα μπορούσαν ενδεχομένως να σταματήσουν τα μεγάλα σταγονίδια από αυτούς που βήχουν με πολύ εμφανή συμπτώματα, αλλά δεν θα σταματούσαν τη ροή των αερολυμένων σωματιδίων που μεταδίδονται με τον αέρα, σίγουρα όχι από ασυμπτωματικά άτομα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το CDC, στα τέλη Μαΐου επικαλείτο τις 10 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές οι οποίες δεν έδειξαν “καμία σημαντική μείωση της μετάδοσης της γρίπης με τη χρήση μάσκας προσώπου”. Το Κέντρο Ιατρικής με βάση τα Αποδεικτικά Στοιχεία (Evidence based) στην Οξφόρδη συνόψισε επίσης έξι διεθνείς μελέτες που «έδειξαν ότι οι μάσκες από μόνες τους δεν έχουν σημαντική επίδραση στη διακοπή της εξάπλωσης της ILI (ομάδα ασθενειών με συμπτώματα γρίπης) ή της γρίπης στο γενικό πληθυσμό, ούτε στους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.»

Όταν ο Δρ. Fauci μίλησε τόσο κατηγορηματικά κατά της καθολικής επιβολής της μάσκας από την αρχή της επιδημίας, βασίστηκε σαφώς σε αυτήν τη γνώση. «Δεν υπάρχει λόγος να περπατάς φορώντας μάσκα», δήλωσε ο εμπειρογνώμονας για τις μολυσματικές ασθένειες, Δρ. Anthony Fauci, στο «60 Minutes» στις 8 Μαρτίου. Εξήγησε ότι οι μάσκες μπορούν να μπλοκάρουν μόνο μεγάλα σταγονίδια, δίνουν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας, και ...

Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: Δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο




 Εσύ που είσαι στο Μοναστήρι, όταν πλησιάσεις τον αδελφό σου, εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάσεις τον ή την σύζυγό σου, εσύ που είσαι πατέρας, μητέρα, όταν πλησιάσεις το παιδί σου… ό,τι θα του πεις, ό,τι σκέφτεσαι να του πεις, πες το, αφού πρώτα του πεις δυο κουβέντες που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, μια ανάσα. Να τον κάνεις να πεί, ανακουφίσθηκα, χάρηκα! Να κάνετε τους άλλους να σας καμαρώνουν, να σας αγαπούν , να χοροπηδούν από τη χαρά τους, όταν σας συναντούν. Διότι όλοι οι άνθρωποι στην ζωή τους, στο σπίτι τους, στο σώμα τους και στην ψυχή τους έχουν πόνο, αρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, και ...