5 Σεπτεμβριου - Προφήτης Ζαχαρίας


Ο Θεός μακροθυμεί και αναμένει τη μετάνοιά μας – Κυριακή ΙΓ’ Ματθαίου

 Θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμο»

Σήμερα στις εκκλησίες ανεγνώσθη η παραβολή των κακών γεωργών (Ματθ. 21.33-42). Θα σταθούμε σε ένα από τα αρκετά σημεία της περικοπής:

Αφού ο γεωκτήμων δημιούργησε το αμπέλι, το εμπιστεύθηκε στους γεωργούς «και απεδήμησεν». Ο ευαγγελιστής Λουκάς, που όμοια παραθέτει την παραβολή, προσθέτει ένα ακόμη δεδομένο. «Αποδήμησε χρόνους ικανούς», γράφει (20.9).

Τούτο, το ότι αποτραβήχθηκε, και μάλιστα για σειρά ετών, και δεν έδωσε σημεία ζωής, καθώς θα λέγαμε, υπονοεί τη μακροθυμία του Θεού.

Η μακροθυμία αποτελεί θυγατρική αρετή της αγάπης. Διαλαλεί ο Παύλος (Α’ Κορ. 13.4) ότι «η αγάπη μακροθυμεί» – τούτο επί ανθρώπων, τούτο και επί Θεού. Στη δεύτερη περίπτωση η μακροθυμία συνιστά κρίκο της ουράνιας αλυσίδας, που λέγεται αγάπη του Θεού, και που μας κρατάει πιο ψηλά από τον Άδη. Χωρίς αυτή θα είχαμε καταβαραθρωθεί στα έγκατά του.

Μακροθυμώ σημαίνει μακρύνω, εκτείνω και αναβάλλω τον θυμό. Αυτή ιδίως ήταν η πρώτη, αρχαία έννοια της λέξεως. Στη χριστιανική όμως ορολογία προσαπέκτησε και μιαν ακόμη έννοια, την κυρίως έννοια: Ο άνθρωπος αναβάλλει το ξέσπασμα του θυμού, και με τις συνεχείς υπερθέσεις και την αυτοσυγκράτηση τον πραΰνει, ώστε καταλήγει στην ανεξικακία.

Λοιπόν «οικτίρμων και...

Πως οι Άγιοι ακούνε τις προσευχές μας


 Ίσως έχεις ακούσει κάποιους να ρωτάνε: “Πώς ακούνε οι άγιοι τις προσευχές μας;”.Ίσως κι εσύ να έχεις αναρωτηθεί για το ίδιο πράγμα. Απαντήσεις και απαντήσεις έχουν δοθεί, μα το ερώτημα παραμένει ακόμη αναπάντητο.

Κατά τη γνώμη μου, αν δεχθούμε την ύπαρξη ενός στοιχείου, όπως ο αιθέρας, τότε δεν είναι δυνατό να μην ακούνε οι άγιοι τις προσευχές μας.Ξέρεις πως λειτουργεί ο ηλεκτρικός τηλέγραφος; Στην Πετρούπολη, για παράδειγμα, ενεργοποιούν έναν ειδικό μηχανισμό. Την ίδια στιγμή η ενέργεια αυτή αντανακλάται σ’ έναν όμοιο μηχανισμό, που βρίσκεται, ας πούμε, στη Μόσχα. Τότε και ο δεύτερος μηχανισμός ενεργοποιείται όπως ο πρώτος. Γιατί; Επειδή οι δύο μηχανισμοί, πρώτον, είναι του ίδιου τύπου και, δεύτερον, συνδέονται με σύρμα.

Η επικοινωνία μας με τους αγίους γίνεται με όμοιο τρόπο. Εμείς και οι άγιοι είμαστε σαν τις τηλεγραφικές συσκευές, σαν δύο μηχανισμοί του ιδίου τύπου, και ο αιθέρας, το στοιχείο δηλαδή μέσα στο οποίο κινούνται οι άγιοι και το οποίο συνάμα περιβάλλει την ψυχή μας, είναι  το σύρμα!

Όταν μέσα στην ψυχή μας ενεργεί προσευχή αληθινή, προσευχή ειλικρινής και καθαρή, η προσευχή αυτή, διαμέσου του στοιχείου που περιβάλλει την ψυχή, πετάει σαν ακτίνα φωτός προς τους αγίους και τους μεταφέρει τα αιτήματά μας. Δεν μεσολαβεί κανένα χρονικό διάστημα ανάμεσα στη στιγμή που κάνουμε στην προσευχή μας και στη στιγμή που αυτή ακούγεται από τους αγίους. Αμέσως μας ακούνε οι άγιοι, φτάνει μόνο να...

Εάν ποθείς δόξα, να ποθείς την πραγματική

 


 Πως θα μπορέσουμε να νικήσουμε το πάθος της κενοδοξίας; 


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


Αν στην μια δόξα αντιτάξουμε άλλη δόξα. Πολλές φορές καταφρονούμε τον υλικό πλούτο, όταν ατενίσουμε προς κάποιον άλλο πλούτο. Επίσης περιφρονούμε και την ίδια μας την ζωή, όταν αντιληφθούμε πως υπάρχει κάποια άλλη πολύ ανώτερη. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με την δόξα. Μπορούμε να περιφρονήσουμε εντελώς την δόξα τούτου τού κόσμου, όταν αντιληφθούμε πως υπάρχει κάποια άλλη πολύ πιο σπουδαία, η πραγματική δόξα.

Η δόξα τούτου τού κόσμου είναι άδεια και άχρηστη και διατηρεί το όνομα χωρίς περιεχόμενο. Η άλλη όμως δόξα είναι η αληθινή. Προέρχεται από τον ουρανό και έχει ως εγκωμιαστάς όχι ανθρώπους, αλλά αγγέλους και αρχαγγέλους και τον Δε­σπότη των αρχαγγέλων.

Εάν λοιπόν στραφής προς εκείνη την ομήγυρι, εάν καταλάβης τι στεφάνια υπάρχουν εκεί, εάν κοιτάξης προς τα χειρο­κροτήματα που υπάρχουν εκεί, ποτέ δεν...

3 Σεπτεμβρίου - Άγιος Άνθιμος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Νικομήδειας


Ο παιδομάρτυς άγιος Μάμας († 3 Σεπτεμβρίου): Ο θαυμαστός βίος του


Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος μαμας θαυματα
Ο άγιος Μάμας είναι ένας από τους παιδομάρτυρες- τα παιδιά δηλαδή που αγάπησαν πολύ το Χριστό και έδωσαν και τη ζωή τους για Αυτόν!
Οἱ γονεῖς τοῦ Θεοδοτὸς καὶ Ρουφίνα ζοῦσαν στὴ Γάγγρα τῆς Παφλαγονίας καὶ ἤσαν χριστιανοὶ μὲ μεγάλη κοινωνικὴ θέση. Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ὁ αὐτοκράτορας Αὐρηλιανὸς κίνησε σκληρὸ διωγμὸ ἐνάντια στοὺς χριστιανοὺς (270-275 μ.Χ.). Μεταξὺ τῶν πρώτων συνελήφθη ὁ Θεοδοτὸς κι ἀφοῦ ἀνακρίθηκε κι ὁμολόγησε τὸν Χριστό, ρίχτηκε στὶς φυλακὲς τῆς Καισαρείας.
Ἡ σύζυγός του, ἡ ἐνάρετη Ρουφίνα, σὰν ἔμαθε τὴ φυλάκιση τοῦ συντρόφου της, ἂν καὶ ἦταν ἑτοιμόγεννη, ἔτρεξε νὰ τὸν συναντήσει. Ἐκεῖ μὲ παρρησία ὁμολόγησε καὶ αὐτὴ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ φλόγιζε τὴν καρδία της, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κλεισθεῖ στὴ φυλακή. Δύο ἀδελφὲς ψυχές, εὐγενικὲς κι ἀγαπημένες, ἑνωμένες στὴ χαρὰ καὶ στὸν πόνο. Μία νύχτα ἡ Ρουφίνα ἐκεῖ στὴ σκοτεινὴ κι ὑγρὴ φυλακή, ἔφερε στὸν κόσμο τὸ παιδάκι της. Ἡ καρδιὰ τῆς σκίρτησε ἀπὸ χαρά. Ὅταν πῆρε τὸ παιδάκι της νὰ τὸ δείξει στὸν σύζυγό της, τὸν καλὸ Θεοδοτό, τὸν βρῆκε νεκρό. Τὰ μαρτύρια τὰ πολλὰ ποὺ δοκίμασε γιὰ τὴν πίστη καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τὸν ὁδήγησαν πρόωρα στὸν θάνατο. Ἡ πονεμένη μάνα μὲ συντριβὴ ψυχῆς ἔβαλε τὸ παιδὶ στὴν ἀγκαλιά του, γονάτισε δίπλα του κι ἔκαμε μὲ δάκρυα τὴν προσευχή της. Ὕστερα ἔγειρε δίπλα του γιὰ νὰ μὴ σηκωθεῖ ποτές. Τὴν ἴδια νύχτα παρέδωσε κι αὐτὴ τὸ πνεῦμα. Ἡ ψυχὴ τῆς πέταξε κοντὰ στὸν Χριστό, ποὺ ἀγάπησε μὲ τὴν καρδιά της. Τὰ βάσανα καὶ οἱ ταλαιπωρίες τῆς φυλακῆς τὴν ὁδήγησαν τόσο γρήγορα στὸν οὐρανό, κοντὰ στὸν μάρτυρα σύζυγό της. Καὶ τὸ παιδί της; Ὀρφανό, πεντάρφανο μένει τώρα! Τί ἄραγε θὰ γίνει;
Μία εὐσεβὴς γυναίκα, ἡ Ἀμμία Ματρώνα ὁδηγημένη ἀπὸ ἕνα ἄγγελο πηγαίνει στὴ φυλακή. Παίρνει τὰ λείψανα τῶν μαρτύρων γονιῶν καὶ τὰ ἐνταφιάζει μὲ σεβασμό. Ὕστερα παίρνει στὸ σπίτι καὶ τὸ παιδὶ κι ἀναλαμβάνει μὲ προθυμία καὶ στοργὴ τὴν ἀνατροφή του. Ἀπὸ τὰ πρῶτα ψελλίσματά του «μάμα-μάμα» τοῦ ἔδωκε τὸ ὄνομα Μάμας. Κοντὰ στὴν καινούργια μανούλα τοῦ τὸ παιδὶ μεγάλωσε μὲ τῆς πίστης τ’ ἅγιο «κι ἄφθαρτο μάννα». Καὶ τὸ τίμησε. Ὄχι μόνο ὁ ἴδιος ἀπὸ παιδὶ ἀγωνιζόταν νὰ ζεῖ τὴ χριστιανικὴ ζωή, ἀλλὰ καὶ φρόντιζε τὰ ὅσα μάνθανε, νὰ…τὰ διδάσκει καὶ στὰ παιδιὰ τῆς ἡλικίας του. Ὑπεράξιο παιδὶ ἀξίων γονιῶν, μὰ κι ὑπέροχης θετῆς μητέρας του.
Ἡ διαγωγὴ αὐτὴ καὶ ὁ ζῆλος τοῦ μικροῦ ἱεραποστόλου δὲν ἄργησαν νὰ γίνουν γνωστά. Κάποια μέρα μερικοὶ ἐχθροί της πίστεως τὸν ἐπίασαν καὶ τὸν ὁδήγησαν μπροστὰ στὸν σκληρὸ ἡγεμόνα Δημοκριτο. Ἐκεῖνος, σὰν εἶδε τὸ παιδί, προσπάθησε μὲ κολακεῖες στὴν ἀρχὴ κι ἀπειλὲς ἀργότερα νὰ τὸν μεταπείσει ἀπὸ τὶς ἀρχὲς καὶ τὴν πίστη του. Μὰ δὲν μπόρεσε. Ὅλες του οἱ προσπάθειες πῆγαν χαμένες. Τότες ἄρχισαν τὰ βασανιστήρια. Τὸ ξύλο, τὸ πλήγωμα τοῦ κορμιοῦ μὲ σιδερένια νύχια, τὸ κάψιμο τῶν πληγῶν μὲ ἀναμμένες λαμπάδες καὶ τέλος τὸ ρίξιμο στὴ θάλασσα μὲ μία σιδερένια σφαίρα δεμένη στὸν λαιμό.
Οἱ βάρβαρες πράξεις τοῦ χριστομάχου πῆγαν ἄδικα. Ἡ σφαίρα κόπηκε καὶ τὸ παιδὶ μὲ τὴ βοήθεια ἑνὸς Ἀγγέλου βγῆκε στὴ στεριὰ κι ἀνέβηκε σ’ ἕνα βουνὰ τῆς Καισαρείας. «Ἄλλαι μὲν βουλαὶ ἀνθρώπων, ἄλλα δὲ Θεὸς κελεύει». Στὸ μέρος αὐτὸ ὁ πιστὸς κι ἡρωικὸς Μάμας ἔζησε μέχρι τὰ δεκαπέντε του χρόνια μὲ συντροφιὰ τὰ λιοντάρια καὶ τ’ ἄλλα ἄγρια ζῶα. Τὰ ἐξημέρωσε καὶ τὰ ἐβοσκοῦσε καὶ τ’ ἄρμεγε γιὰ νὰ τρέφεται, μὰ καὶ νὰ φιλοξενεῖ κι ἐκείνους ποὺ τὸν ἐπισκέπτονταν, γιὰ ν’ ἀκούσουν τὰ λόγια του καὶ νὰ διδαχθοῦν. Λένε ότι οι ελαφίνες έτρεχαν να του δώσουν το γάλα τους!
Δὲν πέρασε ὅμως πολὺς καιρὸς κι ἡ παρουσία τοῦ φλογεροῦ κι ἀληθινὰ πιστοῦ ἐφήβου ἔγινε καὶ ...

Φωτεινά Μονοπάτια «Γέροντας Παΐσιος: Ο ασυρματιστής του Θεού» | 18/12/2016 | ΕΡΤ

 

1η Σεπτεμβρίου: Η αρχή της Ινδίκτου (Η αρχή του Εκκλησιαστικού Έτους)


Η αρχή της Ινδίκτου και αρχή μετανοίας | Πεμπτουσία

 *Καλό και ευλογημένο να είναι το νέο Εκκλησιαστικό έτος για όλους και καλή μετάνοια να έχουμε.

Αν ξεφυλλίσουμε τον ημεροδείκτη μας και φθάσουμε στην 1η Σεπτεμβρίου, θα δούμε να σημειώνεται: «Aρχή Ινδίκτου». Πολλοί ίσως, διαβάζοντας τη φράση αυτή, να διερωτώνται: Tι σημαίνουν τα λόγια αυτά και τι είναι η Ίνδικτος;

Η λέξη Ίνδικτος είναι λατινική ελληνοποιημένη και σημαίνει ορισμός, διάγγελμα, πού εκδιδόταν από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες, με σκοπό να καθορίζουν το ύψος των φόρων επί της παραγωγής της γης, που θα έπρεπε να πληρώσουν οι υπήκοοι της Ρώμης για τη συντήρηση του στρατού. Το διάγγελμα αυτό ίσχυε για δεκαπέντε χρόνια και τούτο, γιατί κάθε δεκαπέντε χρόνια απολύονταν οι παλαιοί στρατιώτες και κατατάσσονταν οι νέοι. Να σημειωθεί ότι το ύψος των σχετικών φόρων καθοριζόταν από τη νέα δύναμη του στρατού για την επόμενη δεκαπενταετία.

Με την πάροδο του χρόνου η λέξη Ίνδικτος έπαψε να σημαίνει μόνο διάγγελμα, αλλά σήμαινε και το διάστημα των δεκαπέντε ετών. Έτσι άρχισαν να μετρούν το χρόνο σε Iνδίκτους (πρώτη Ίνδικτος, δεύτερη Ίνδικτος κ.ο.κ.).

Πρώτος ο Μέγας Κωνσταντίνος όρισε ως επίσημη μέτρηση του χρόνου (το 312 ή 313 μ.Χ.) την Ίνδικτο, πού άρχιζε την 1η Σεπτεμβρίου, εποχή που είχε τελειώσει η συγκομιδή των καρπών της γης. Η μέτρηση αυτή του χρόνου ονομάστηκε, από το όνομα του Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνειος Iνδικτιών και Ελληνική.

Η Εκκλησία υιοθέτησε αυτό το σύστημα μέτρησης του χρόνου και...

ΔΕΝ ΜΟΛΥΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ! Η ΜΑΣΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΗ ΣΤΟΝ Ι. ΝΑΟ ! - π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος


 Ἐπιτέλους, τέλος στὰ κρατικὰ καὶ παρακρατικὰ  fake news.


ΔΕΝ ΜΟΛΥΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ !
Η ΜΑΣΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΗ  ΣΤΟΝ  Ι. ΝΑΟ !

Πρωτοπρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος
                                               
Α.  Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης Εἰρηναῖος, ἐπίσκοπος ἐγνωσμένου ἤθους καὶ κύρους, ποὺ ἀπολαμβάνει μεγάλου σεβασμοῦ καὶ τιμῆς στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, σὲ ὁμιλία του στὸν πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἀποστ. Τίτου Ἡρακλείου στὶς 25.8.20 προέτρεψε τοὺς πιστοὺς νὰ μὴ χρησιμοποιοῦν τὴ μάσκα μέσα στοὺς Ἱ. Ναοὺς διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θ. Λειτουργίας νὰ ὑπάρξει διασπορὰ τοῦ ἰοῦ, διότι δὲν εἶναι οἱ Ναοὶ μας ἑστίες μολύνσεως καὶ μεταδόσεως τοῦ κορωνοϊοῦ. Μάλιστα σὲ δήλωσή του σὲ τοπικὸ τηλεοπτικὸ σταθμὸ μετὰ τὴ Θ. Λ. ἐπέμεινε στὴν προτροπὴ του δηλώνοντας: «εἴμαστε ἐλεύθεροι στὴν Ἐκκλησία, δὲν εἴμαστε σκλαβωμένοι. Τουλάχιστον μέσα στὸ ναὸ νὰ μὴ φοροῦμε. Ἔξω ἀπὸ τὸ ναό, ἐντάξει»[1].
Ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, τά κρατικά καὶ παρακρατικά στελέχη καὶ ἡ μισθωμένη ἀργυρώνητη δημοσιογραφία ὅρμησαν ἐναντίον του[2], διότι τόλμησε νὰ διαφοροποιηθεῖ καὶ νὰ χαρακτηρίσει οὐσιαστικὰ ὡς fake news τὸν ἰσχυρισμὸ ὅτι μολυνόμαστε μέσα στὴν Ἐκκλησία κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ἱ. Ἀκολουθιῶν. 

Ἄς προσπαθήσουμε λοιπὸν νὰ συμβάλουμε καὶ ἐμεῖς στὸ δημόσιο προβληματισμό, ἂν πράγματι ὑπάρχει κίνδυνος μολύνσεως τῶν πιστῶν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θ. Λειτουργίας, ὁπότε ἡ χρήση μάσκας εἶναι ἀπαραίτητη ἢ ἂν ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς εἶναι ἐπιστημονικὰ ἀναπόδεικτος καὶ ὡς ἐκ τούτου ψευδὴς.
Ὅπως εἶναι γνωστὸ, ἡ βάση κάθε ἐπιστημονικῆς ἔρευνας καὶ ἐργασίας συνίσταται στὸ τρίπτυχο παρατήρηση - ὑπόθεση - πείραμα. Στὴν προκειμένη περίπτωση: i) παρατηρήθηκε καὶ καταγράφηκε ὅτι ἡ ὕπαρξις τῆς νόσου τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ τῆς διασπορᾶς της στὴν κοινότητα εἶναι γεγονὸς,  ii) γιὰ νὰ κατανοηθεῖ δε ὁ μηχανισμὸς τῆς διασπορᾶς καὶ οἱ ἑστίες μεταδόσεως διατυπώνεται μία θεωρία (ὑπόθεση) ἡ ὁποία βασίζεται στὰ μέχρι τώρα δεδομένα καὶ τέλος, iii) γιὰ νὰ ἐπιβεβαιωθεῖ ἡ θεωρία ὡς πρὸς τὶς ἑστίες μετάδοσης διεξάγεται ἀνάλογο πείραμα. Ἂν ἡ διατυπωθεῖσα ὑπόθεση εὐσταθεῖ θὰ τὴν ἐπιβεβαιώσουν τὰ ἀποτελέσματα τοῦ πειραματικοῦ ἐλέγχου. Ἂν τὸ πείραμα δὲν ἐπιβεβαιώσει τὴ θεωρία, ἡ θεωρία αὐτομάτως καταπίπτει καὶ –ἂν εἴμαστε σοβαροὶ– δὲν δικαιολογούμαστε πλέον νὰ τὴν ὑποστηρίζουμε. Ὀφείλουμε, τότε, νὰ ἀναζητήσουμε ποιὲς παράμετροι δὲν ἀξιολογήθηκαν σωστὰ ἢ δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴ διατύπωση τῆς ὑποθέσεως-θεωρίας.

Β. Στὸ καθοριστικὸ γιὰ τὴν Ἐκκλησία, τὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα καὶ τὴν κοινωνία ἐρώτημα ἂν οἱ Ναοὶ εἶναι ἑστίες μολύνσεως καὶ διασπορᾶς τοῦ ἰοῦ καὶ ἂν ὑπάρχει περίπτωση νὰ μολυνθεῖ ἀπὸ τὸν κορωνοϊὸ ἕνας πιστός, ὁ ὁποῖος συμμετέχει σὲ Θ. Λειτουργία στὴ χώρα μας δίνονται δύο, κυρίως, ἀπαντήσεις:
1. Ἡ πρώτη ἀπάντηση εἶναι ἡ ἐπίσημη, ἡ “κρατικὴ” (τὴν ὁποία ὑποστηρίζουν πολλοὶ ἐκ τῶν εἰδικῶν, σχεδὸν ὁμόφωνα οἱ δημοσιογράφοι καὶ ὁρισμένοι κληρικοί): «Ναί, μπορεῖ νὰ μολυνθεῖ ὁ πιστός! Διότι στὴ Θ. Λειτουργία ὑπάρχει συνωστισμὸς λαοῦ καὶ ἀφοῦ στὸ συνωστισμὸ προκαλεῖται διασπορά, ὁ λαὸς ποὺ παρίσταται μολύνεται. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο καλῶς ἀπαγορεύτηκαν οἱ Θ. Λειτουργίες καὶ καλῶς ἔκλεισαν οἱ Ναοί, γιὰ νὰ προστατευτεῖ ἡ δημόσια ὑγεία. Ἐὰν δὲν λαμβάνονταν αὐτὰ τὰ μέτρα θὰ θρηνούσαμε χιλιάδες νεκροὺς ὅπως στὴν Ἰταλία! Καὶ τώρα καλῶς ἐπιβάλλεται ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση μάσκας μέσα στὸ Ναό!  Εἶναι ἄκρως ἀπαραίτητη!».
2. Τὴ δεύτερη ἄποψη διατυπώνουν πολλοὶ ἐκ τῶν πιστῶν Χριστιανῶν καὶ σημαντικῶν κληρικῶν καὶ θεολόγων: «Ὄχι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μολυνθεῖ ὁ πιστὸς μέσα στὸ Ναὸ κατὰ τὴ συμμετοχή του στὴ Θ. Λειτουργία καὶ συνεπῶς κακῶς ἀπαγορεύτηκε ἡ Θ. Λειτουργία καὶ κακῶς ἔκλεισαν οἱ Ναοὶ καὶ ἀσφαλῶς εἶναι ἐντελῶς περιττὴ ἐντός τοῦ Ναοῦ ἡ χρήση μάσκας».
Οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν πρώτη ἄποψη κρατικοὶ ὑπάλληλοι καὶ τὰ δημοσιογραφικὰ φερέφωνά τους –γιὰ νὰ ἑρμηνεύουμε ὀρθά τα δεδομένα, ποτὲ δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε ὅταν ἀναφερόμαστε στὴν ἑλληνικὴ δημοσιογραφία ἐν καιρῷ κορωνοϊοῦ ὅτι εἰσέπραξε ἀπὸ τὸν κρατικὸ κορβανὰ παρὰ τὴ δυσμενῆ δημοσιονομικὴ κατάσταση τὸ ἀστρονομικὸ ποσὸ τῶν 20.000.000 εὐρὼ γιὰ νὰ πλασάρει στὸ λαὸ τὴν κρατικὴ προπαγάνδα– χαρακτηρίζουν τὴ δεύτερη ἄποψη ὡς «ἀντιεπιστημονικὴ» καὶ fake news, εἰρωνεύονται καὶ ἀπαξιώνουν τοὺς ἐκφραστές της ὡς … «ψεκασμένους», «συνομωσιολόγους», «φανατικούς», «ἠλιθίους» κ.ο.κ.
Οἱ ἐκφραστὲς τῆς δεύτερης ἄποψης ἀντλοῦντες στοιχεῖα ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ Θεολογία, τὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων καὶ κυρίως ἀπὸ τὴ δισχιλιόχρονη πορεία καὶ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας ὑποστηρίζουν ὅτι ὁ Ναὸς ὡς χῶρος ἅγιος καὶ ἁγιασμοῦ πάροχος ἰδιαιτέρως δὲ κατὰ τὴν ὥρα ποὺ τελεῖται ἡ Θ. Λειτουργία, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἑστία μολύνσεως καὶ διασπορᾶς τοῦ θανάτου, σὲ ἀνθρώπους ποὺ προσέρχονται μὲ πίστη, εὐλάβεια καὶ μὲ τὶς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις ποὺ ἐπιτρέπουν στὴ Θ. Χάρη νὰ ἐνεργήσει σωστικὰ[3].
Τὸ ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι: ποιὰ ἀπὸ τὶς δύο ἀπόψεις εἶναι σωστή; Μπορεῖ νὰ μολυνθεῖ ὁ πιστὸς ἀπὸ κορωνοϊὸ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θ. Λειτουργίας, ναὶ  ἢ  ὄχι;  Ἀσφαλῶς, τὸ γεγονὸς ὅτι τὴ μία ἄποψη τὴ διατυπώνουν ὁρισμένοι ἐκ τῶν εἰδικῶν δὲν τὴν καθιστᾶ ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνου τοῦ λόγου ἀληθινή, οὔτε ὅτι ἐπειδὴ τὴν ἄλλη ἄποψη τὴν διατυπώνουν κάποιοι πιστοί, γι’ αὐτὸ καὶ μόνο τό λόγο εἶναι ψευδής.
Νομίζω, λοιπόν, πὼς εἶναι ἀπαραίτητο χωρὶς προκαταλήψεις καὶ ἰδεοληψίες νὰ θέσουμε ὑπὸ τὴ βάσανο τῆς ἐπιστημονικῆς μεθοδολογίας καὶ τὶς δύο ἀπόψεις. Καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ μεθοδολογία ἀπαιτεῖ οἱ ἀπόψεις αὐτὲς νὰ ἐπαληθευθοῦν πειραματικά!
Καί, δόξα τῷ Θεῷ! Ὑπάρχει αὐτὴ ἡ δυνατότητα, ἢ ἀκριβέστερα ἔχουν τεθεῖ καὶ ἔχουν ἐξεταστεῖ πειραματικὰ οἱ ἀνωτέρω ἀπόψεις σὲ δεκάδες, ἑκατοντάδες, χιλιάδες καὶ ἴσως σὲ ἑκατομμύρια περιπτώσεις! Καί, μάλιστα, σὲ πραγματικὲς συνθῆκες καὶ ὄχι in vitro!
Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὸ τελευταῖο ἑξάμηνο ποὺ ἔχει ἐνσκήψει ὁ κορωνοϊὸς στὴ χώρα μας οἱ ἀνθρωποπαρουσίες συμμετοχῆς στὴ Θ. Λειτουργία συνολικὰ ὑπερβαίνουν κατὰ πολύ τό ἑκατομμύριο. Σὲ πολλὰ ἑκατομμύρια ἀνέρχονται οἱ ἀσπασμοὶ τῶν ἱερῶν εἰκόνων καὶ βέβαια ἡ Θ. Κοινωνία σὲ πιστούς! Ἀκόμα, καὶ στὸ δίμηνο τῆς πρωτοφανοῦς κρατικῆς ἀπαγόρευσης χιλιάδες πιστοὶ ἐκκλησιάζονταν συστηματικὰ ἀλλὰ κρυφὰ ὡς ἐν κατακόμβαις. Γνωρίζω μετὰ βεβαιότητος ὅτι τὸ δίμηνο Μαρτίου-Μαΐου 2020 ποὺ ἀπαγορευόταν ἡ συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ στὴ Θ. Λατρεία σὲ κεντρικὸ Ναὸ τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν λειτουργήθηκαν συνολικὰ περισσότεροι ἀπὸ 1.200 πιστοὶ οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων κοινωνοῦσαν τακτικότατα! Ἐπίσης, περίχαρης πληρωφορήθηκα ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπό μου ὅτι σὲ ἄλλους Ναοὺς τῆς Μητροπόλεως συντελέστηκε «πολὺ σοβαρότερο καί σπουδαιότερο ἔργο» κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἀπαγόρευσης τῆς Θ. Λατρείας! Δόξα τῷ Θεῷ! Νὰ σημειωθεῖ, ἐπίσης, ὅτι λόγῳ τῶν ἐκτάκτων συνθηκῶν στὶς σύγχρονες “κατακόμβες” δὲν μποροῦσαν νὰ τηρηθοῦν ἀποστάσεις, ἀριθμὸς ἀτόμων κ.λ.π. καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ὑπῆρξε τὸ παραμικρὸ πρόβλημα.

Μὲ ἄλλα λόγια: Οἱ πιστοί μας κατὰ δεκάδες, ἑκατοντάδες, χιλιάδες σὲ ὅλη τὴ χώρα ἐκκλησιάστηκαν χωρὶς μάσκες κατὰ...

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος -Δεν υπάρχει τίποτε δυνατότερο ούτε ίσο με την προσευχή…


 Αυτός, λέγει ο Προφήτης Δαυίδ, με ασφάλισε, διότι τίποτε δεν είναι ίσο με αυτό το καταφύγιο, τόσο εύκολο και τόσο ασφαλές. Επειδή τα άλλα καταφύγια είναι δυνατόν να τα επιβουλευτούν και δεν μπορεί κανείς να τα βρει γρήγορα και έτοιμα, αλλά εμποδίζονται και από τον τόπο, και από τον χρόνο και από χιλιάδες άλλους παράγοντες, ενώ αυτήν πάντα την βρίσκεις κοντά σου, εάν μόνον την επιζητήσεις με σωστό τρόπο. Διότι «τότε θα φωνάξεις και ο Θεός θα σε ακούσει, και ενώ εσύ ακόμα μιλάς θα σου πει, να εγώ είμαι κοντά σου» (Ήσ. 58, 9). Και «εγώ ο Θεός που είμαι κοντά σου και όχι Θεός απόμακρος» (Ιερ. 23, 23)· δεν χρειάζεται λοιπόν να διανύσουμε απόσταση, ούτε να πάμε σε άλλους τόπους, αλλά μπορούμε αυτό το καταφύγιο να το βρούμε και στο σπίτι μας.

Η προσευχή είναι το τείχος των πιστών, το όπλο μας το ακατανίκητο, η προσευχή είναι μέσον της καθάρσεως της ψυχής μας, η προσευχή είναι η απολύτρωση των αμαρτημάτων μας, η προσευχή είναι η προϋπόθεση κάθε καλού. Διότι η προσευχή δεν είναι τίποτε άλλο παρά διάλογος με το Θεό και συνομιλία με το Θεό. Ποιός λοιπόν θα μπορούσε να είναι πιο ευτυχισμένος από αυτόν που αξιώθηκε να ομιλεί συνεχώς στον Δεσπότη;

Είναι μεγάλο όπλο η προσευχή, εάν γίνεται με κατάλληλη διάθεση. Είναι μεγάλο όπλο η προσευχή, μεγάλη ασφάλεια, μεγάλος θησαυρός, μεγάλο λιμάνι, περιοχή απαραβίαστη. Μεγάλο αγαθό η προσευχή. Διότι εάν κάποιος συζητώντας με κάποιον ενάρετο άνθρωπο, παίρνει όχι μικρή ωφέλεια απ’ αυτόν, εκείνος που αξιώθηκε να κάνει διάλογο με το Θεό, πόσα αγαθά δεν θα απολαύσει; Επειδή η προσευχή είναι διάλογος με το Θεό.

Δεν υπάρχει τίποτε δυνατότερο ούτε ίσο με την προσευχή … Καμία σχέση δεν έχει με αυτή τη ζωή κατά την διάρκεια της προσευχής αυτός που προσεύχεται σωστά· ακόμη και αν βράζει μέσα του ο θυμός, εύκολα υποχωρεί, και αν ανάβει η επιθυμία, σβήνει, και αν τον λιώνει ο φθόνος, διώχνεται με πολλή ευκολία …

Όπως ακριβώς όταν φανούν οι ακτίνες του ηλίου, φεύγουν όλα τα θηρία και κρύβονται στις φωλιές τους, έτσι και όταν η προσευχή βγει σαν ακτίνα από το στόμα και την γλώσσα μας, φωτίζεται ο νους, και όλα τα άλογα και άγρια πάθη φεύγουν δραπετεύοντας και κρύβονται στις φωλιές τους, μόνο όμως όταν προσευχόμαστε σωστά, με ψυχή άγρυπνη και νου προσεκτικό.

Αυτός που μπορεί να προσεύχεται με αφοσίωση, έστω και αν είναι πολύ πτωχός, είναι όμως ο πλουσιότερος από όλους· όπως ακριβώς πάλι αυτός που έχει στερηθεί την προσευχή, έστω και αν κάθεται στον βασιλικό θρόνο, είναι πτωχότερος από όλους.

Βασιλέας δεν ήταν ο Αχαάβ και  είχε άφθονα πλούτη; Επειδή όμως στερείτο την προσευχή, έψαχνε να βρει τον Προφήτη Ηλία για να τον βοηθήσει, έναν άνθρωπο που δεν είχε σπίτι, ούτε ρούχα, παρά μόνο μια προβιά. Πώς γίνεται συ, με τόσες αποθήκες γεμάτες από αγαθά, να ζητείς αυτόν που δεν έχει τίποτε; Τί να τις κάνω τις αποθήκες, λέγει, αφού αυτός με την προσευχή του έκλεισε τον ουρανό και όλα όσα έχω μου τα αχρήστευσε; Βλέπεις ότι ο Ηλίας ήταν πλουσιότερος από τον βασιλέα;

Και όσο αυτός σιωπούσε και δεν...

Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος: Είμαστε ελεύθεροι στην εκκλησία δεν είμαστε σκλαβωμένοι. Στο ναό να μη φορούμε τις μάσκες…

Το πρωί της Τρίτης ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος κατά το κήρυγμά του στη σημερινή θεία λειτουργία για τον εορτασμό του Αγίου Τίτου στο Ηράκλειο, χαρακτήρισε επικίνδυνες τις μάσκες και κάλεσε τους πιστούς να μην τις φορούν. Ερωτηθείς, στη συνέχεια, από το creta24.gr , αν προέβη στη συγκεκριμένη τοποθέτηση και γιατί, απάντησε: «Είμαστε ελεύθεροι στην εκκλησία δεν είμαστε σκλαβωμένοι. Τουλάχιστον μέσα στο ναό να...

Άγιος Παΐσιος ♦ Η αρρώστια(πανδημία), ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των ανθρώπων και το σφράγισμα - 666

«Να το κηρύττεις και στους άλλους ότι κάνουν θαύματα οι Εικόνες»

 Μία ημέρα λοιπόν δύο χωριάτες ήλθαν στα παζάρια και ο ένας αγόρασε την φοράδα του άλλου. Εκείνος που την αγόρασε, επήγε εις την εκκλησία και επροσκύνησε. Άφησε δε εμπρός εις την εικόνα του Τιμίου Προδρόμου και μερικά χρήματα και μου είπε να ανάψω ένα κερί.

(Διήγηση του γέρο-Βησσαριώνος Διονυσιάτη)

Εγώ άναψα το κερί, είδα τα χρήματα, ήσαν αρκετά, δεν τα πήρα χρήματα, τ’ άφησα εμπρός στην εικόνα. Κατά το βράδυ, επήγα να ανάψω τα καντήλια και βλέπω να λείπουν τα χρήματα. Μα δεν ξέρεις πόση στενοχώρια μου ήλθε. Ο πειρασμός με εσκλήρυνε και εμένα και, όπως κουβεντιάζουμεν μαζί, επήγα εμπρός στην εικόνα του Αγίου και του λέγω:

Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος.

– Άγιε Πρόδρομε, δεν είσαι εδώ; Γιατί αφήνεις και σου παίρνουν τα χρήματα εμπρός από την Εικόνα σου; Ααα, δεν σου ανάβω το καντήλι.

Έτσι, γέρο-Λάζαρε, άναψα μόνο της Παναγίας το καντήλι και έφυγα. Ναι, αλλά μέσα μου όμως η καρδιά μου κτυπούσε λιγάκι. Επήγα στον μύλο, ανέβηκα επάνω στο σπίτι, έφαγα λίγο ψωμί, αλλά συγχυσμένος. Θυμόμουνα ότι το καντήλι του Αγίου το είχα σβηστό, αλλά ο κοτσονούρης [ο διάβολος] δεν με άφηνε, πολύ με εσκλήρυνε. Έλεγα μέσα μου:
– Άι να δούμε τι θα γίνη. Δεν το ανάβω το καντήλι απόψε.

Εκοιμήθηκα λοιπόν, αδελφέ μου, με την σύγχυσιν όπου είχα, όμως επέμενα στην γνώμη μου. Έτυχε να είναι πανσέληνος, το φεγγάρι σαν ήλιος και από το παράθυρο του κελλιού μου έμπαινε μέσα το φως.

Καθώς λοιπόν εκοιμόμουν μόνος μου -διότι άλλον συνοδεία τότε δεν είχα [βρισκόταν στο μετόχι της Μονής Διονυσίου στα Μαριανά Χαλκιδικής]- κατά τα μεσάνυκτα αισθάνομαι μία ...

Τα παιδιά στο στόχαστρο της «Νέας Τάξης»

 


Ομιλεί ο  π. Αρσένιος  Βλιαγκόφτης

Άγιοι Αλέξανδρος, Ιωάννης και Παύλος ο νέος, Πατριάρχες Κωνσταντινούπολης (30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ)

Άγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

 Εορτάζει στις 30 Αυγούστου εκάστου έτους.

Eις τον Aλέξανδρον.

Σχοίνους διαδρὰς Ἀλέξανδρε σαρκίου,
Σχοίνισμα κλήρου χρηματίζεις Κυρίου.

Eις τον Iωάννην.
Σκυθρωπὰ τὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας,
Στέρησιν οὐ φέροντα τὴν Ἰωάννου.

Eις τον Παύλον.
Δρόμους ὁ Παῦλος ἐκλιπὼν τοὺς τοῦ βίου,
Εὕρηκε παῦλαν τῶν πόνον τῶν τοῦ βίου.

Τριττὺς τῇ Τριάδι τριακοστῇ νῦν πάρα ἔστη.

Βιογραφία

Άγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Ήταν, όπως λέγουν, «ἀποστολικοῖς χαρίσμασι λαμπρυνόμενος». Σαν πρεσβύτερος ακόμα, διακρινόταν για τη μεγάλη του ευσέβεια, την αρετή και την αγαθότητα του. Στην Α’ Οικουμενική σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας, ο τότε Πατριάρχης τον εξέλεξε αντιπρόσωπο του. Και όταν στη Σύνοδο αυτή καταδικάστηκε ο Άρειος, ο Αλέξανδρος, αν και γέροντας 70 χρονών, δέχθηκε να περιοδεύσει στη Θράκη, Μακεδονία, Θεσσαλία και στην υπόλοιπη Ελλάδα, για να διδάξει και να γνωστοποιήσει τα ορθά δόγματα των αποφάσεων της Συνόδου της Νικαίας. Αλλά ενώ βρισκόταν στην περιοδεία αυτή, ο πατριάρχης Μητροφάνης απεβίωσε. Όρισε όμως διάδοχο του τον Αλέξανδρο, διότι, παρά το γήρας του, είχε τα κατάλληλα εφόδια για τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της πρωτεύουσας. Πράγματι, σαν Πατριάρχης ο Αλέξανδρος ανταποκρίθηκε σωστά στις δύσκολες περιστάσεις των καιρών. Τότε ο Άρειος είχε εξαπατήσει το βασιλιά Κωνσταντίνο ότι δήθεν πιστεύει ορθά. Και ο βασιλιάς διέταξε τον Αλέξανδρο να αφήσει τον Άρειο να μετέχει της Θείας Κοινωνίας. Ο Αλέξανδρος, λυπημένος, προσευχήθηκε στο Θεό και ζήτησε τη βοήθεια Του. Η δέηση του Ιεράρχη εισακούσθηκε. Και το πρωί που ο Άρειος με πομπή θα πήγαινε στην εκκλησία, βρέθηκε το σώμα του σχισμένο και σκωληκόβρωτο! Ο Άγιος Αλέξανδρος απεβίωσε ειρηνικά το 337 μ.Χ.

Άγιος Ιωάννης Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Πρόκειται μάλλον για τον Ιωάννη τον ονομαζόμενο Ξιφιλίνο, που διαδέχτηκε τον Πατριάρχη Κωνσταντίνο τον Γ’. Γεννήθηκε το 1006 μ.Χ. στην Τραπεζούντα και διακρίθηκε για τη μεγάλη του παιδεία και τα μεγάλα πολιτικά αξιώματα που είχε καταλάβει. Κατόπιν όμως αποσύρθηκε σε κάποια μονή της Βιθυνίας, όπου μόνασε 10 χρόνια. Από κει προσκλήθηκε για να καταλάβει τον πατριαρχικό θρόνο. Χειροτονήθηκε ιερέας, και μετά μια εβδομάδα – την 1η Ιανουαρίου 1064 μ.Χ. – επίσκοπος. Ο Ιωάννης λειτουργούσε και κήρυττε κάθε μέρα στους ναούς της πρωτεύουσας, επισκεύασε τις εικόνες της Αγίας Σοφίας, και μοίραζε δωρεάν ψωμί και σιτάρι στους φτωχούς. Πέθανε το 1075 μ.Χ., και να πως τον περιγράφει ένας από τους συγχρόνους του: «ἀνεφάνη ἀνὴρ πρώτον μὲν καθαρώτατος καὶ ἁγνότατος καὶ πρὸ παντὸς ρύπου σωματικοῦ καθάπαξ ἀπεχόμενος. Ἔπειτα δὲ τὰ εἰς καταφρόνησιν χρημάτων καὶ ἀκτημοσύνην τελείαν καὶ τὴν πρὸς τοὺς πένητας φιλανθρωπίαν καὶ μετάδοσιν κατ᾿ οὐδὲν ἐλάττων τοῦ περιβόητου ἐκείνου Ἐλεήμονος, καὶ ταῖς ἄλλοις δὲ ἀρεταῖς πάσαις συλλήβδην εἰπεῖν ἀφθόνως κοσμούμενος, ἀλλὰ καὶ τῷ λόγῳ πολύς, καὶ παιδεύσεως πάσης μετειληχῶς καὶ νομομαθείς ἐξαίρετος».

Άγιος Παύλος ο νέος, Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Για τον Πατριάρχη Παύλο δεν έχουμε σαφείς και συγκεκριμένες πληροφορίες. Μερικοί νομίζουν ότι πρόκειται για τον Παύλο τον Γ’. Αυτός πατριάρχευσε το 687 – 693 μ.Χ. Προήδρευσε της Πανθέκτης λεγομένης Συνόδου. Άλλοι νομίζουν, ότι πρόκειται για τον Πατριάρχη Παύλο τον Δ’. Αυτός καταγόταν από...

Διδαχή τη IB’ Κυριακή του Ματθαίου για τη σωτηρία (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)


 «Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον;» (Ματθ. 19, 16)

«ΑΓΑΘΕ Διδάσκαλε», ρώτησε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό κάποιος νεαρός, «τι καλό να κάνω για ν’ αποκτήσω την αιώνια ζωή;». Δηλαδή: “Τι να κάνω για να σωθώ;”. Ερώτημα πολύ σοβαρό. Ερώτημα για ένα ζήτημα που πρέπει ν’ απασχολεί κάθε άνθρωπο σ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού της επίγειας ζωής του. Όπως ο ταξιδιώτης που διαπλέει μια μεγάλη και φουρτουνιασμένη θάλασσα, δεν συλλογίζεται παρά ένα ήσυχο λιμάνι, έτσι κι εμείς, που ταλαιπωρούμαστε μέσα στα κύματα της θάλασσας του βίου, πρέπει ακατάπαυστα να έχουμε μπροστά στα μάτια του νου μας την αιωνιότητα και, όσο βρισκόμαστε στην πρόσκαιρη τούτη ζωή, να φροντίζουμε για τη μεταθανάτια κατάσταση της ψυχής μας. Τι είναι αυτό που μπορούμε να το αποκτήσουμε στη γη και να το διατηρήσουμε παντοτινά ως αναφαίρετο κτήμα μας; Μόνο η σωτηρία μας!

Όποιος χρησιμοποιεί την επίγεια ζωή για να συγκεντρώσει πλούτη, αυτός θ’ αφήσει εδώ τα πλούτη κατά το πέρασμά του στην αιωνιότητα. Όποιος χρησιμοποιεί την επίγεια ζωή για ν’ αποκτήσει τιμές και δόξα, αυτός θα χάσει και τις τιμές και τη δόξα από τον πικρό θάνατο. Όποιος, όμως, χρησιμοποιεί την επίγεια ζωή για ν’ αποκτήσει τη σωτηρία, αυτός θα πάρει τη σωτηρία μαζί του στην αιωνιότητα και θα ευφραίνεται παντοτινά στον ουρανό με το υπέρτατο αγαθό που κέρδισε στη γη.

Αγαπητοί αδελφοί! Τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε; Την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, την πιο ικανοποιητική απάντηση, τη βρίσκουμε στο Ευαγγέλιο. Ο Κύριος δήλωσε ότι για να σωθούν όσοι δεν πιστεύουν στον Χριστό, πρέπει οπωσδήποτε να πιστέψουν σ’ Αυτόν· και για να σωθούν όσοι πιστεύουν στον Χριστό, πρέπει οπωσδήποτε να ζουν σύμφωνα με τις εντολές Του. Αιώνια θα χαθεί όποιος δεν πιστεύει στον Χριστό. Αιώνια θα χαθεί και όποιος λέει με...