Οι επτά κοιμώμενοι Παίδες

7_EFESOS_mesa1
Οι άγιοι αυτοί ήταν επτά νέοι χριστιανοί που ζούσαν στην Έφεσο γύρω στο 250 μ.Χ., στα χρόνια των διωγμών. Για να μην παραδοθούν στον αυτοκράτορα Δέκιο, μοίρασαν όλα τα υπάρχοντά τους στους φτωχούς και κρύφτηκαν σε μια σπηλιά, όπου παρεκάλεσαν τον Θεό να πάρει τις ψυχές τους. Πράγματι, έτσι και έγινε. Όταν ο βασιλιάς έφτασε στην Έφεσο και τους ζήτησε να έρθουν να θυσιάσουν στα είδωλα, έμαθε ότι είχαν πεθάνει. Έστειλε τότε στρατιώτες τους οποίους διέταξε και σφράγισαν την είσοδο της σπηλιάς.
Η ιστορία τους όμως δεν τελειώνει εδώ· μάλλον τώρα αρχίζει. Πέρασαν 200 περίπου χρόνια από τότε, είχε επικρατήσει στο μεταξύ ο χριστιανισμός και στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μικρού παρουσιάστηκε μια αίρεση που έλεγε ότι δεν υπάρχει ανάσταση των νεκρών. Η Εκκλησία ήταν πολύ ταραγμένη, πολλοί είχαν πλανηθεί, ακόμα και επίσκοποι, και ο βασιλιάς δεν ήξερε τι να κάνει. Παρακαλούσε και με δάκρυα προσευχόταν στο Θεό να του φανερώσει τη λύση του προβλήματος. Και ο Θεός δεν παρέβλεψε τα δάκρυά του και απάντησε στις προσευχές του με τον εξής τρόπο.
Το αφεντικό του τόπου, εκεί στο βουνό που ήταν η σπηλιά των Επτά Παίδων, θέλησε να κάνει κάποιες εργασίες εκεί, οπότε μετακινήθηκαν οι πέτρες, άνοιξε η είσοδος της σπηλιάς και με προσταγή του Θεού αναστήθηκαν οι επτά νέοι! Άρχισαν να μιλούν μεταξύ τους σαν να είχαν κοιμηθεί την προηγούμενη νύχτα χωρίς να έχουν πάθει τίποτα ή να έχουν φθαρεί καθόλου τα ρούχα που φορούσαν. Θυμήθηκαν ότι τους αναζητούσε ο Δέκιος κι άρχισαν να δίνουν κουράγιο ο ένας στον άλλον, για να μείνουν σταθεροί στην πίστη τους, αν χρειαζόταν και να μαρτυρήσουν. Τότε ένας απ΄ αυτούς, ο Μαξιμιλιανός, λέει: «Εσύ, αδελφέ Ιάμβλιχε, πήγαινε ν’ αγοράσεις  μερικά ψωμιά. Σήμερα όμως πάρε περισσότερα, γιατί χθες το βράδυ έφερες λίγα κι έτσι κοιμηθήκαμε πεινασμένοι. Στο μεταξύ φρόντισε να μάθεις και τι σκέφτεται για μας ο Δέκιος».
Κατεβαίνοντας ο Ιάμβλιχος στην πόλη βλέπει το σημείο του σταυρού στην πύλη της πόλης και ...

Δεν έχω Κύριε...



 Ο νους μου έχει σκοτισθεί από τα βιωτικά και δεν μπορεί να ατενίσει προς Εσένα 

..ότι ούκ έχω μετάνοιαν,ούκ έχω κατάνυξιν,ούκ έχω δάκρυον παρακλητικόν,τά επανάγοντα τά τέκνα πρός τήν ιδίαν κληρονομίαν.
Εσκότισμαι τόν νούν έν τοίς βιωτικοίς πάθεσικαί ούκ ισχύω ατενίσαι πρός σέ έν οδύνη,
ού δύναμαι θερμανθήναι τοίς δάκρυσι τής πρός σε αγάπης.
Αλλά, Δέσποτα Κύριε, Ιησού Χριστέ, ο θησαυρός των αγαθών,δώρησαί μοι μετάνοιαν ολόκληρον
καί καρδίαν επίπονον είς αναζήτησίν σου,χάρισαί μοι τήν χάριν σου καί ανακαίνισον εν εμοί τάς μορφάς τής σής εικόνος.
Κατέλιπόν σε, μή με εγκαταλίπης,έξελθε είς...

Αλίμονο σε αυτούς που δεν έχουν θλίψεις



Είπε Γέρων :Ξέρω οτι οι καιροί είναι δύσκολοι.
χάθηκε το χαμόγελό,
χάθηκε η ανθρωπιά,
χάθηκε η αξιοπρέπεια,
χάθηκε η αγνότητα.
Ξέρω όμως οτι κάνουμε ακόμη όνειρα.
Ας μη σταματήσουμε...
Χαμόγελο και προχωράμε..

Το να διδάσκεις τους άλλους είναι τόσο εύκολο, όσο το να ρίχνεις πέτρες από ένα καμπαναριό...!!
Το να εφαρμόζεις όμως ...

Κύριε γνώρισέ μου αυτόν τον άγνωστο εαυτό μου

Ξέρω το όνομά μου, την ηλικία μου, το βάρος μου, το χρώμα των μαλλιών μου, όμως τον εαυτό μου δεν τον γνωρίζω. Αυτός σε μένα τον ίδιο, παραμένει κρυμμένος και άγνωστος.
Μοναχός Ιωσήφ Γρηγοριάτης:
Εσύ όμως Χριστέ μου, που «εξετάζεις νεφρούς και καρδιές» τον γνωρίζεις.
Εσύ γνωρίζεις κάθε άνθρωπο ερχόμενο εις τον κόσμο, «εκ κοιλίας μητρός αυτού».
Εσύ κρατάς στα πλαστουργικά σου χέρια την φωτογραφία του μυστικού και αγνώστου εαυτού μου, σε όλες τις λεπτομέρειες.
Τι δεν θα έδινα να αποκτήσω αυτή την φωτογραφία Κύριέ μου!
Να την κρατήσω μπροστά στα μάτια μου.
Να δω επιτέλους ποιός είμαι.
Μια μυστική φωνή μου λέει πως δεν θα άντεχα να δω τη φωτογραφία μου αυτή.
Και αν την έβλεπα, πως δεν θα μπορούσα να αναγνωρίσω τον εαυτό μου.
Γι’αυτό Κύριε είμαι ευχαριστημένος που Εσύ, γεμάτος αγάπη για μένα, κρατάς αποκλειστικά δική σου την φωτογραφία του πραγματικού εαυτού μου.
Γιατί ξέρω πως Εσύ θα δουλέψεις μέσα μου για να αποκαταστήσεις την πραγματική εικόνα του εαυτού μου και να την παρουσιάσεις μη έχουσα σπίλο ή ρυτίδα αλλά ίνα αγία και άμωμος.
Κύριε θέλω να σου δώσω την δυνατότητα να επεξεργασθείς μέσα μου τον εαυτό μου.[ …;]
Εαυτέ μου
Σκάβε βαθειά το πηγάδι της αυτογνωσίας, της αυτομελέτης.
Ερεύνα το θέλημα του Θεού για τη ζωή σου.
Γίνου αναζητητής για βρεις μαργαριτάρια και ψηγμάτων χρυσού από το χρυσορυχείο του λόγου του Θεού (Ματθαίος ικ΄ 44-46)
Σκάβε και άνοιξε το χώρο της υπάρξεώς σου, για να...

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε.


Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Είναι μεγάλο αγαθό να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού. Τότε στην ψυχή είναι Μόνος ο Κύριος και δεν έρχεται καμιά ξένη σκέψη, η ψυχή προσεύχεται με καθαρό νου και αισθάνεται την αγάπη του Θεού, έστω και αν υποφέρει σωματικά.
Όταν η ψυχή παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, τότε ο Ίδιος ο Κύριος αρχίζει να την καθοδηγεί, και η ψυχή διδάσκεται απευθείας από τον Θεό, ενώ προηγουμένως την οδηγούσαν οι άνθρωποι και η Γραφή. Αλλά το να είναι Δάσκαλος της ψυχής ο Ίδιος ο Κύριος με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος είναι σπάνιο και λίγοι γνωρίζουν αυτό το μυστήριο, εκείνοι μόνο που ζουν κατά το θέλημα του Θεού.
Ο υπερήφανος δεν αναζητεί το θέλημα του Θεού, αλλά προτιμά να κατευθύνει ο ίδιος τη ζωή του. Και δεν καταλαβαίνει πώς, χωρίς τον Θεό, δεν επαρκεί το λογικό του ανθρώπου για να τον καθοδηγεί.
Για όποιον παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού η ζωή γίνεται πολύ ευκολότερη, γιατί στις αρρώστιες, στη φτώχεια και στο διωγμό σκέφτεται: «Έτσι ευδόκησε ο Θεός και πρέπει να υπομείνω για τις αμαρτίες μου».
Να, εδώ και πολλά χρόνια πάσχω από πονοκέφαλο και δύσκολα τον υποφέρω, αλλά με ωφελεί, γιατί με την ασθένεια ταπεινώνεται η ψυχή. Η ψυχή μου επιθυμεί διακαώς να προσεύχεται και να αγρυπνεί αλλά η ασθένεια με εμποδίζει, διότι το άρρωστο σώμα απαιτεί ανάπαυση. Και παρακάλεσα πολύ τον Κύριο να με θεραπεύσει, αλλά δεν με άκουσε. Κι αυτό σημαίνει πώς αυτό δεν θα ήταν προς όφελός μου.
Όταν η χάρη είναι μαζί μας, είμαστε δυνατοί στο πνεύμα. Όταν όμως την χάσομε, βλέπομε την αδυναμία μας, βλέπομε πως χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε ούτε να σκεφτούμε το καλό. Πώς μπορείς να ξέρεις αν ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού; Να η ένδειξη: Αν στενοχωριέσαι για κάτι, αυτό σημαίνει πως δεν παραδόθηκες τελείως στο θέλημα του Θεού, έστω κι αν σου φαίνεται πως ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Όποιος ζει κατά το θέλημα του Θεού, αυτός δεν μεριμνά για τίποτε. Κι αν κάτι του χρειάζεται, παραδίνει τον εαυτό του και την ανάγκη του στον Θεό. Κι αν πάρει ότι θέλει, μένει ήρεμος, σαν να το είχε.
Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν...

Τρεις ευλογίες του Αγίου Όρους σύμμαχος των άτεκνων ζευγαριών


*Η πίστη μας είναι ζωντανή και γεμάτη θαύματα που γίνονται καθημερινά σε χιλιάδες ανθρώπους. Στο Άγιον Όρος τα θαύματα είναι σε καθημερινή βάση και ζευγάρια από όλο τον κόσμο βλέπουν τα όνειρα τους για την απόκτηση παιδιών να γίνονται πραγματικότητα!
Υπάρχουν τρεις αγιορείτικες ευλογίες, οι οποίες δίνονται στα ζευγάρια που επιθυμούν να κάνουν ένα παιδί και δεν τα καταφέρνουν. Η πρώτη μεταξύ αυτών είναι η κορδέλα της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Η κορδέλα της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι μια κορδέλα, η οποία καθαγιάστηκε πάνω στην λειψανοθήκη της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Φυλάσσεται στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους και δίνεται σε όσους το επιθυμούν, επειδή βοηθά στη στειρότητα των γυναικών, όταν με πίστη επικαλούνται τη βοήθεια της Παναγίας.
Κατά την ιερά παράδοση και ιστορία της Εκκλησίας μας η Υπεραγία Θεοτόκος τρείς ημέρες μετά την κοίμησή της ανέστη και ανελήφθη εν σώματι στους ουρανούς. Κατά την διάρκεια της αναλήψεως της, έδωσε στον Απόστολο Θωμά την Τιμία της Ζώνη. Και ο Θωμάς μαζί με τους άλλους αποστόλους, αφού άνοιξαν τον τάφο «ουχ εύρον το σώμα» της Θεοτόκου. Έτσι η Τιμία Ζώνη αποτελεί τεκμήριο για την Εκκλησία μας της αναστάσεως και αναλήψεως της Θεοτόκου με το σώμα στους ουρανούς και με μια λέξη της μεταστάσεώς της. Η Τιμία Ζώνη κατασκευάστηκε σύμφωνα με την παράδοση από την ίδια την παναγία με τρίχες καμήλας.
Η κορδέλα της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου έχει καλυφθεί στην ανάρτηση της λειψανοθήκης 309 .
Η δεύτερη ευλογία με προέλευση από το Άγιο Όρος είναι η κορδέλα ή ζώνη της Αγίας Άννας.
Η κορδέλα (ζώνη) της Αγίας Άννας είναι μια ...

Αγίου Πορφυρίου: «Οι αποκαλύψεις ενός Μασόνου…»


Συζητοῦσα μιὰ μέρα μὲ τὸν Γέροντα Πορφύριο γιὰ τὶς αἱρέσεις κι ἐκεῖνος μοῦ διηγήθηκε:

“Μιὰ φορὰ ἦλθε σὲ μένα μιὰ καλὴ κοπέλα, μορφωμένη, ἀπὸ καλὸ σπίτι καὶ Χριστιανή, πήγαινε μάλιστα καὶ σὲ κάποια Χριστιανικὴ ὀργάνωση. 
Μοῦ εἶπε ὅτι τῆς προξενεύουν ἕναν πολὺ καλὸ κύριο, σοβαρό, πλούσιο, μορφωμένο, μόνο ποὺ ἦταν Μασόνος... 
Μὲ ρώτησε, τί νὰ κάνει ; 

Τῆς εἶπα νὰ μὴν τὸν πάρει, ἀφοῦ ἦταν Μασόνος. Ἄρχισε νὰ μοῦ λέει ὅτι εἶναι πολὺ καλὸς χαρακτήρας καὶ γι’ αὐτὸ θὰ μπορέσει νὰ τὸν προσελκύσει στὸν Χριστό. Τῆς εἶπα ὅτι δὲν θὰ μπορέσει νὰ πετύχει τίποτε. Δὲν μὲ ἄκουσε καὶ τὸν παντρεύτηκε. Ἀπὸ τότε δὲν ξαναῆρθε γιὰ πολλὰ χρόνια. Ὥσπου μιὰ μέρα, ἔφθασε μὲ τὸν ἄνδρα της καὶ τὸ παιδί της. Μπῆκε μόνη της στὸ κελί μου... 

Τὴ ρώτησα, πῶς τὰ περνᾶς; Μοῦ εἶπε καλά. Κάθε πότε πηγαίνεις γιὰ Ἐξομολόγηση καὶ Θεία Κοινωνία; Περίπου κάθε χρόνο. 
Κάθε πότε πᾶς στὴν Ἐκκλησία; Κάπου κάπου, ἀραιά. Τὴ ρώτησα καὶ μερικὰ ἄλλα καὶ πῆρα ἀνάλογες ἀπαντήσεις. Τῆς λέω: Φώναξε τὸν ἄνδρα σου. 
Ἦρθε ὁ ἄνδρας της μὲ τὸ παιδί τους. Εἶπα στὸν ἄνδρα της: 
Ξέρεις, ἡ γυναίκα σου, πρὶν σὲ παντρευτεῖ, μὲ διαβεβαίωσε ὅτι θὰ σὲ κάνει χριστιανό, ἀλλὰ βλέπω, ὅτι ἐσὺ τὴν ἔκανες μασόνα...”. 

---Γέροντα, ρώτησα εγώ, μά πῶς πίστεψε αὐτὴ ἡ γυναίκα ὅτι θὰ κάνει τὸν μασόνο χριστιανό, ἀφοῦ...

Η αμερικανίδα σκηνοθέτης μιλά για την ταινία με θέμα τη ζωή του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως που θα γυριστεί στην Ελλάδα με διεθνές καστ ηθοποιών


Η σκηνοθέτης της ταινίας “ Man Of God” εξηγεί γιατί αποφάσισε να κάνει τη ζωή του Αγίου Νεκταρίου κινηματογραφικό έργο, με συμμετοχή Ελλήνων και Ξένων ηθοποιών, ενώ αναφέρεται σε όλες τις στιγμές που έζησε κατά την διαδρομή της μέχρι αυτή την απόφαση.
Τα ταξίδια της στην Ελλάδα και κυρίως στην Αίγινα, οι επαφές της με Μοναχούς σε Ελλάδα και Αμερική την βοήθησαν όπως λέει η ίδια να φτάσει στην απόφαση να τολμήσει να γράψει το σενάριο για τη ζωή του Αγίου Νεκταρίου.
Η αμερικανοσερβίδα σκηνοθέτης διάλεξε την Ελλάδα για τα γυρίσματα και σκέφτηκε πολύ πριν την επιλογή των ηθοποιών όπως λέει στο Διεθνές Πρακτορείο Ειδήσεων Ορθοδοξία (www.ope.gr)
Είχατε σχέση με την εκκλησία από μικρή; Οι καταβολές σας βοήθησαν στην εξέλιξή σας;
Γεννήθηκα στο Βελιγράδι από Σέρβους γονείς. Δεν συνηθίζαμε να πηγαίνουμε στην εκκλησία όσο θυμάμαι τον εαυτό μου .
Όταν έπρεπε να παλέψω για μια καλύτερη ζωή, ζήτησα από τον Θεό να με προστατεύσει και να με καθοδηγήσει σωστά στη διαδρομή μου.
Παρόλο που πίστευα στον Θεό, δεν ήξερα ούτε ποιος ήταν ο Ιησούς Χριστός, ποια ήταν η Παναγία, ουσιαστικά δεν ήξερα τίποτα για την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη.
Ήμουν 17 ετών όταν πήγα στην Αμερική και μετά τη γέννηση του πρώτου μου γιου στην ηλικία των 25 ετών στο Λος Άντζελες, ανακάλυψα την Ορθόδοξη Πίστη και η Εκκλησία έγινε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου.
Πως αρχίσατε να σκέφτεστε την συγγραφή σεναρίου που αφορούσε τη ζωή ενός Αγίου ;
Καθώς ήμουν νέα στην Εκκλησία άρχισα να διαβάζω πολλά βιβλία για τους Αγίους και να ψάχνω, να μελετώ και αυτό μου έδωσε δύναμη, θάρρος και πίστη να ζήσω και να πολεμήσω.
Παρόλο που μου άρεσε να διαβάζω γι ‘αυτούς, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα έκανα μια μέρα ταινία για έναν Άγιο.
Έγραψα σενάρια και ήθελα να κάνω ταινίες για να μοιραστώ το φως, να δώσω ελπίδα στους ανθρώπους, μέσα από τον βίο των Αγίων μέσω του κινηματογράφου, να βοηθήσω εκείνους που υποφέρουν, αλλά δεν είχα ποτέ μια ιστορία για έναν Άγιο στο μυαλό μου, ώστε να φτιάξω μια ταινία.
Το καλοκαίρι όμως του 2012 διάβασα για τον Άγιο Νεκτάριο. Αυτόν τον μεγάλο Άγιο που πραγματικά έχει επηρεάσει με το βίο του πολύ κόσμο, τον θαυματουργό αυτόν άγιο που επηρέασε και τη δική μου ζωή.
Τι σας έλκυσε στον βίο του Αγίου Νεκταρίου;
Όπως και κάθε άλλη ιστορία για τον βίο ενός αγίου, ήταν μια όμορφη και δυνατή ιστορία, αλλά υπήρχε κάτι για την ιστορία αυτού του Αγίου που αντήχησε μέσα μου, υπήρχε κάτι που με επηρέασε σε πολύ προσωπικό επίπεδο και έπρεπε να το μοιραστώ και σκέφτηκα ότι τον βίο του θα μπορούσαμε να τον κάνουμε μια καλή, δυνατή ταινία, που θα μπορούσε να βοηθήσει τον κόσμο ειδικά στις εποχές που ζούμε.
Το καλοκαίρι του 2013 επισκέφτηκα την Ελλάδα και το Μοναστήρι του στην Αίγινα με μια σύνοψη της ιστορίας και προσευχήθηκα στον άγιο και του ζήτησα να την ευλογήσει.
Επιστρέφω στην Αίγινα ξανά το 2014 με χειρόγραφο το σενάριο και έκανα ακριβώς το ίδιο.
Το 2015 είπα στον Γέροντα Παϊσιο και στον Γέροντα Εφραίμ της Μονής του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα ότι ήθελα να κάνω μια ταινία για τον Άγιο Νεκτάριο.
Με την ευλογία τους ήρθα στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 2016 και...

0:32 / 5:40 Πώς πάει ο ζήλος σου; ( Συγκλονιστικό γεγονός )


«Εσύ, δεν είσαι από εμάς, γι’ αυτό και δεν μπορείς να μπεις εδώ μέσα. Δεν είσαι δική μας!»


«Γερμανέ, θα ήθελα να προσκυνήσω το άγιο και ζωοποιό μνήμα του Κυρίου Ιησού Χριστού, αλλά μόνη μου αυτήν τη φορά. Όλοι με ξέρουνε, γνωρίζουν την υψηλή θέση που έχεις στην αγία Πόλη, ο υπεύθυνος ιερέας δεν θα έχει αντίρρηση να μου ανοίξει το βράδυ και να με αφήσει. Άλλωστε ό,τι σου έχουν ζητήσει μέχρι τώρα οι εκκλησιαστικοί και περνούσε από το χέρι σου το έκανες. Λοιπόν, τι λες;»
Το αίτημα της Κοσμιανής στον πατρίκιο σύζυγό της δεν ήταν καθόλου παράδοξο.
Ήξερε ο Γερμανός, ο πατρίκιος, ο ανώτατος άρχοντας, πόσο καλή και ευσεβής χριστιανή ήταν η γυναίκα του. Κι αυτός, όπως και η γυναίκα του, θεωρούσαν ότι η χριστιανική πίστη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με ελαφριά καρδιά. Το αντίθετο: είναι η πίστη που για να δεις τη δύναμή της, πρέπει να τη θέσεις σε εφαρμογή. «Χωρίς των έργων η πίστις νεκρά εστι», συνήθιζαν να υπενθυμίζουν στον εαυτό τους, γι’ αυτό και όπου υπήρχε συζήτηση στα της πίστεως, εκεί βρίσκονταν και αυτοί. Και μάλιστα τον τελευταίο καιρό είχαν προσκληθεί να μετάσχουν σε συζητήσεις και προβληματισμούς πάνω στα θέματα τα χριστολογικά, καθώς έλεγαν. «Τι είναι ο Χριστός; Είναι Θεός και άνθρωπος; Είναι μόνο Θεός; Είναι μόνο άνθρωπος; Ασφαλώς ανώτερος από όλους τους άλλους, ο πιο σφραγισμένος από το Πνεύμα του Θεού, μα κυρίως άνθρωπος; Και δεν φαίνεται πιο λογικό να είναι μόνο Θεός;»
Όταν πρωτάκουσαν τους προβληματισμούς αυτούς σαν να τους φάνηκαν έξω από τα νερά τους. Δεν ήταν αυτό που άκουγαν και ζούσαν στην κανονική Εκκλησία τους. Την ορθόδοξη Εκκλησία τους: αυτή ζούσε και κήρυσσε τον Χριστό ως Θεό και άνθρωπο. Μα, αυτοί που έλεγαν και έθεταν τους προβληματισμούς δεν φαίνονταν τυχαίοι άνθρωποι. Ήταν κληρικοί, με μόρφωση και με καλή ζωή. Έτσι τουλάχιστον έδειχναν. Και ό,τι έλεγαν το στήριζαν και στην Αγία Γραφή. Πώς κανείς να αμφισβητήσει τα λεγόμενά τους; Ήξεραν βέβαια και την αντίδραση των ορθοδόξων, μα μήπως τελικά οι άλλοι, είχαν περισσότερο δίκιο; Και δεν φαινόταν πιο λογικό πράγματι, πιο κοντά σ’ αυτό που πίστευαν για τον Κύριο Ιησού Χριστό, ότι είναι μόνο Θεός; Είναι ο Θεός μας, που έγινε μεν άνθρωπος, αλλά η ανθρώπινη φύση Του απορροφήθηκε από τη θεϊκή φύση Του. Τι πιο λογικό; Τι πιο ταιριαστό στη θεϊκή παντοδυναμία!
Οι αμφιβολίες γι’ αυτά που πίστευαν υπεισέρχονταν αδιόρατα και...