Κυριακή Γ’ Ματθαίου: Φως τού σώματος είναι ο οφθαλμός († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

 



Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Συναντᾶμε τὸν κόσμο, τὸν γνωρίζουμε μέσα ἀπὸ τὶς αἰσθήσεις μας· καὶ μὲ τὶς αἰσθήσεις δὲν ἔχουμε μόνο ἐπίγνωση τοῦ κόσμου, ἀλλά ὑπάρχουμε κιόλας σ’ αὐτόν. Ὅλες οἱ αἰσθήσεις μᾶς φέρνουν σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν κόσμο τῶν πραγμάτων γύρω μας, ἀλλὰ ἐπίσης μᾶς δημιουργοῦν ἄμεσα συναισθήματα καὶ ἐντυπώσεις ποὺ κάποιες φορὲς μᾶς ἀλλοιώνουν πολὺ βαθειά.

Ἡ ὅραση μας, γιὰ τὴν ὁποία μιλᾶ ὁ Κύριος στὸ Εὐαγγέλιο Του, εἶναι ὁ μόνος δρόμος ἀπὸ τὸν ὁποῖο μποροῦμε νὰ ἔχουμε ἐπίγνωση τοῦ κόσμου μὲ ἠρεμία, μὲ πλήρη κατάπαυση ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ἐπίσης ὑπὸ τὴν προϋπόθεση, ὅπως ὁ Κύριος τὸ θέτει, ὁ ὀφθαλμὸς μας νὰ εἶναι ἁπλός, νὰ εἶναι φῶς, ποὺ θὰ ἐπιτρέπει νὰ εἰσέρχεται στὴν συνείδηση μας μόνο τὸ φῶςἝνας ἀπὸ τοὺς σύγχρονους Ἄγγλους συγγραφεῖς μᾶς δίνει δύο εἰκόνες ποὺ πιστεύω θὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ κατανοήσουμε κάτι ἀπὸ αὐτὸ τὸ κείμενο τοῦ Εὐαγγελίου· στὸ μυθιστόρημα του “All Hallows’ Eves”, ὁ Τσάρλς Οΐλιαμς μᾶς παρουσιάζει μιὰ νέα γυναῖκα ποὺ πεθαίνει σ’ ἕνα ἀτύχημα, καί τῆς ὁποίας ἡ ψυχὴ σταδιακὰ βρίσκει τὸν δρόμο πρὸς ἕναν νέο κόσμο.

Βρίσκει τὸν ἑαυτὸ της νὰ στέκεται στίς ὄχθες τοῦ Τάμεση· κοιτᾶ τὰ νερά, καὶ ξαφνικὰ βλέπει τὰ νερὰ, ὅπως δὲν τὰ εἶχε δεῖ ποτὲ στὸ παρελθόν, ὅταν ἡ ψυχή της ἦταν ἕνα μὲ τὸ σῶμα· τότε ἔνοιωθε μιὰν ἀποστροφὴ γιὰ αὺτὰ τὰ μαῦρα, βρώμικα, γλοιώδη νερά, γιατὶ στὴν φαντασία της συνδέονταν ἄμεσα μὲ...

Σε όποιο αφεντικό δουλεύεις, από αυτό θα πληρωθείς!




 Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Οι απομακρυσμένοι άνθρωποι από το Θεό πάντα απαρηγόρητοι βρίσκονται και διπλά βασανίζονται.

Όποιος δεν πιστεύει στο Θεό και στη μέλλουσα ζωή, εκτός που μένει απαρηγόρητος, καταδικάζει και τη ψυχή του αιώνια.

Σε όποιο αφεντικό δουλεύεις, από αυτό θα πληρωθείς. Αν δουλεύεις στο μαύρο αφεντικό, σου κάνει τη ζωή μαύρη από εδώ.

Αν δουλεύεις στην αμαρτία, θα πληρωθείς από το διάβολο. Αν εργάζεσαι την αρετή, θα πληρωθείς από το Χριστό.

Και όσο εργάζεσαι στο Χριστό, τόσο θα...

Ὁ Γέροντας Παΐσιος καί ὁ ἀναρχικός


Ἤμασταν ἔξι περίπου πατέρες καί καθόμασταν μαζί μέ τόν Γέροντα ἔξω ἀπό τό κελί του, ἀπό τή μπροστινή πλευρά, κάτω στό γρασίδι καί μᾶς ἔλεγε διάφορα. Ἐκείνη λοιπόν τήν ὥρα ἔφτασε ἐκεῖ ἕνας νεαρός ἀναρχικός μέ μαλλιά μακριά, μέ φουλάρι στό λαιμό καί μ' ἕναν τρόπος κάπως ἀναιδῆ ρωτᾶ:
-Ποῦ εἶναι αὐτός ὁ Παΐσιος;
Τότε ὁ γέροντας σηκώθηκε καί πλησιάζοντας τόν τοῦ λέει:
-Τί τόν θέλεις, ρέ παιδί;
-Τόν θέλω τοῦ πάντα ἐκεῖνος.
Ὁ Νεαρός στήν ἀριστερή τσέπη στό πουκάμισό του εἶχε ἕνα πακέτο τσιγάρα. Τό πιάνει ὁ Γέροντας καί τοῦ λέει:
-Τί ἔχεις ἐδῶ μέσα, τό Τετραβάγγελο;
-Ὄχι τσιγάρα τοῦ ἅπαντα΄καί βγάζοντας τό τοῦ προσφέρει καί τοῦ λέει: Θέλεις κανένα;
Τότε τοῦ λέει ὁ Γέροντας:
-Ὄχι
Ἐπειδή ὅλοι κοιτούσαμε τόν Γέροντα καί γελούσαμε κατάλαβε ὁ νεαρός ὅτι αὐτός ἦταν ὁ Γέροντας καί ἀφοῦ μᾶς ρώτησε καί τό ἐπιβεβαίωσε γυρνᾶ καί τόν ρωτᾶ:
-Θέλω νά μοῦ πεῖς πώς μέ λένε.
Καί ὁ Γέροντας ξύνοντας δῆθεν ἀπό ἀμηχανία τό κεφάλι τοῦ λέει:
-Πῶς σέ  λένε... πῶς σέ λένε... σέ λένε... πῶς τά λένε αὐτά μωρέ πού ἔχουν ἐκεῖ στήν Ἀθήνα καί σταματᾶνε κι...

 ἀφήνουν τά αὐτοκίνητα νά περνᾶνε... (Ἐννοοῦσε τούς σηματοδότες) Πεταγόμαστε τότε ἐμεῖς καί τοῦ λέμε:
-Τό "Σταμάτη" καί τό "Γρηγόρη" λέτε Γέροντα (λαϊκή ἔκφραση καί ὁρολογία τῶν σηματοδοτῶν)
- Α ναί ἀπ' αὐτό σέ λένε.
Αὐτόν τόν ἔλεγαν Γρηγόρη καί ὅταν τ' ἄκουσε τά 'χασε καί ἀμέσως ζήτησε ἀπό τό γέροντα νά τόν δεῖ ἰδιαιτέρως. Ἔτσι ἀπομακρύνθηκαν λίγο τά εἶπαν κι ἔφυγε ὁ νεαρός.
Μετά ἀπό ἔξι μῆνες ἦρθε ξανά στό Ἅγιον Ὅρος καί τόν συνάντησα ἔξω ἀπό τήν Ἱερά Μονή Κουτλουμουσίου. Δέν θύμιζε, ὅμως, τίποτα ἀπό τόν παλιό ἐκεῖνο ἀναρχικό. Εἶχε μία ὁλοφάνερη ἀλλοίωση πού μέ ἔφερε σέ δίλημμα κι ἀποροῦσα ἄν ἦταν αὐτός. Τότε τόν ρώτησα:
-Συγγνώμη μήπως πρινέξι μῆνες εἴχατε καναέρθει κι εἴχατε πάει στόν Γέροντα; Γιατί μου θυμίζετε κάποιον.
Μοῦ λέει:
-Αὐτός πάτερ ποῦ σᾶς θυμίζω μήπως ἦταν ἕνας ποῦ μιλοῦσε ἔτσι μέ ἀναίδεια στό Γέροντα;
-Ἐ ναί κάπως ἔτσι τοῦ λέω.
-Ἐ ἐγώ τό ζῶον ἤμουν πάτερ!
Νά εὔχεσθε ὅμως νά συμμορφωθῶ δί' εὐχῶν τοῦ Γέροντα.
Ἀπό τό βιβλίο "Ὁ γέρων Παΐσιος" τοῦ Ἱερομονάχου Χριστοδούλου Ἁγιορείτου

Άγιος Παΐσιος: Πώς να καταστρέψεις το παιδί σου…


 Άγιος Παΐσιος: Πώς να καταστρέψεις το παιδί σου… – Η αδιάκριτη αγάπη αχρηστεύει τα παιδιά

Έχω προσέξει ότι τα σημερινά παιδιά, ιδίως αυτά που σπουδάζουν, παθαίνουν ζημιά από τα σπίτια τους. Ενώ είναι καλά παιδιά, αχρηστεύονται. Δεν σκέφτονται, έχουν μία αναισθησία. Τα χαραμίζουν, τα χαλούν οι γονείς.

 

Πώς να καταστρέψεις το παιδί σου…

Επειδή οι γονείς πέρασαν δύσκολα χρόνια, θέλουν τα παιδιά τους να μη στερηθούν εκείνο, να μη στερηθούν το άλλο. Δεν καλλιεργούν το φιλότιμο στα παιδιά, ώστε να χαίρονται όταν στερούνται. Φυσικά με καλό λογισμό το κάνουν.

Το να τα στερήσουν από κάτι, χωρίς τα παιδιά να το καταλαβαίνουν, είναι βάρβαρο. Αλλά να τα βοηθήσουν να αποκτήσουν μοναχική συνείδηση και μόνα τους να χαίρονται που στερούνται κάτι, αυτό είναι πολύ καλό. Τώρα με την καλοσύνη τους, με την αδιάκριτη καλοσύνη τους, τα αποβλακώνουν. Τα συνηθίζουν να τους τα πηγαίνουν όλα στο χέρι, ακόμη και το νερό, για να διαβάσουν και να μη χασομερήσουν, και τα αχρηστεύουν, και τα αγόρια και τα κορίτσια.

Έπειτα τα παιδιά, και όταν δεν διαβάζουν, τα θέλουν όλα στο χέρι. Και το κακό αρχίζει από τις μανάδες. «Εσύ, παιδί μου, να διαβάσεις. Εγώ θα σου φέρω και τις κάλτσες, θα σου πλύνω και τα πόδια. Πάρε το γλυκό, πάρε τον καφέ»! Και δεν καταλαβαίνουν τα παιδιά πόσο κουρασμένη είναι η μάνα που ...

Από το Σάββατο 10 Ιουλίου και για τρεις ημέρες η καρδιά της Ορθοδοξίας θα χτυπά στην Κόνιτσα









 Η ακριτική Κόνιτσα, των γεφυριών και των τριών ποταμών


( Αώος, Βοϊδομάτης και Σαραντάπορος ), θα τιμήσει την Μνήμη


του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου  με το ακόλουθο πρόγραμμα:


ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2021


09:00 - 18:30 - Επίσκεψη στην Οικία του Oσίου Παϊσίου, και


ξενάγηση από  κληρικούς της Ιεράς  Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως 


Πωγωνιανής & Κονίτσης.


18:30 - 19:00 - Μετάβαση στο Ιερό Εξωκλήσι της Αγίας  Βαρβάρας.


19:00 - 20:00 - Παράκληση του Οσίου Παϊσίου στο ανωτέρω Ιερό Εξωκλήσι.


ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ 2021


07:30 - 10:30 - Όρθρος και Θεία Λειτουργία στον...

-Ακούς! τριάντα δαίμονες μαζεύτηκαν, για να με δείρουν! δεν ήταν ένας και δύο!

 



Ο Γερο–Ευλόγιος ο υποτακτικός του Χατζή – Γεώργη

Πάνω από τις Καρυές, προς το Βατοπέδι, είναι το Κελλί του Αγίου Γεωργίου «Φανερωμένου». Εκεί ασκήτευαν έξι «Χατζή-Γεωργιάτες» με Γέροντα τον μεγαλύτερο παραδελφό τους, Γερο- Ευλόγιο. Αργότερα δε, είχαν προστεθή άλλοι δύο αδελφοί στην Συνοδία τους, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, και έγιναν εγγόνια του Χατζή – Γεώργη.

Χαίρεται κανείς, όταν βλέπη αυτή την αγία Πατερική συνέχεια και θεία μετάδοση της Καλογερικής, από τους Όσιους Παππούδες στον Όσιο Πατέρα Χατζή – Γεώργη, και από τον Πατέρα στα παιδιά και στα εγγόνια! Αξίζει, φυσικά, να γράψη πολλά γι’ αυτούς, όπως και για τον Γερο-Εύλόγιο. Επειδή όμως έγραψε και ένας Πατέρας από την Σιμωνόμετρα, πατριώτης του, γι’ αυτό εγώ θα περιοριστώ μόνο σ’ ένα περιστατικό από το τέλος της ζωής του, πως πάλευε με τους δαίμονες μέχρι τα βαθιά του γεράματα ο αθλητής του Χριστού Γερο-Ευλόγιος!

Όταν είχε γεράσει πιά ο Γέροντας, αφού είχε περάσει τα εκατό του χρόνια, καθόταν σ’ έναν καναπέ και έλεγε συνέχεια την ευχή. Μια μέρα λοιπόν οι δύο υποτακτικοί του, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, είχαν πάει να μάσουν ελιές, και...

Άγιος Προκόπιος: Ένας ένδοξος και πολύαθλος μεγαλομάρτυς του Χριστού (8 Ιουλίου)

 


Ο Άγιος μεγαλομάρτυς Προκόπιος, που εορτάζει η Εκκλησία μας στις 8 Ιουλίου, έζησε κι αυτός την εποχή του αυτοκράτορα, που δίωξε τους Χριστιανούς, σκληρότερα απ’ όλους τους προκατόχους του, του Διοκλητιανού. 

Εζησε και μεγάλωσε στην Ιερουσαλήμ τα χρόνια που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Διοκλητιανός. Ο πατέρας του, ο Χριστοφόρος, ήταν ευσεβής άνθρωπος, σε αντίθεση με τη μητέρα του που πίστευε στα είδωλα.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του τον πήγε στον αυτοκράτορα, ο οποίος τον έκανε ηγεμόνα της πόλης των Αλεξανδρέων και του έδωσε εντολή να καταδιώκει και να βασανίζει τους χριστιανούς. Έτσι ο Προκόπιος ξεκίνησε για την Αλεξάνδρεια.

Κατά την πορεία του όμως, ξαφνικά άρχισαν να...

Ο φύλακας της εικόνας της Παναγίας (Συγκλονιστική αληθινή ιστορία!)




 *Συγκλονιστική και αληθινή ιστορία που θα σας κάνει να δακρύσετε. Αξίζει να αφιερώστε 3 λεπτά από τον χρόνο σας και να τη διαβάσετε!

~ O γέρο Χαραλάμπης έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με την νοσταλγία της χαμένης του πατρίδας.

Σκεφτόταν συνέχεια το όμορφο χωριό του κοντά στην Προύσα και τα μάτια του βούρκωναν.Μ’αυτόν τον καημό έφυγε για την ζωή. Συχνά έπαιρνε στην αγκαλιά του τον εγγονό του τον Μπάμπη, και του μιλούσε για το χωριό του. Του περιέγραφε πως ήταν η εκκλησία, το σχολείο που έμαθε τα πρώτα του γράμματα, την πλατεία που έπαιζε. Με μεγάλη λεπτομέρεια του περιέγραφε το σπίτι που γεννήθηκε, παντρεύθηκε, απέκτησε τα παιδιά του. Ο Μπάμπης μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα. Πάντα όμως θυμόταν τον παππού του….. Και όταν κάποια μέρα πληροφορήθηκε πως ένα ταξιδιωτικό πρακτορείο είχε οργανώσει εκδρομή στα μέρη της Προύσας, θεώρησε χρέος του να επισκεφθεί αυτόν τον τόπο, στη μνήμη του παππού του.

Δυνατή συγκίνηση κατέλαβε τον Μπάμπη, όταν βρέθηκε στο χωριό του παππού του. Είδε πρώτα την εκκλησία, μόνο που τώρα ήταν τζαμί. Πλησίασε στο καφενεδάκι του παππού του…… ήταν κλειστό. Και η πλατεία εντελώς παραμελημένη. Κι ‘έφτασε μπροστά στο σπίτι…..

Με τρεμάμενο χέρι έσπρωξε την αυλόπορτα. Στα σκαλοπάτια καθόταν ένα γεροντάκι. Σηκώθηκε μόλις τον είδε.”Έλα παιδί μου, τι θέλεις;” τον ρώτησε στα τούρκικα…

Με τις λίγες τούρκικες λέξεις που ...

Αν βαριέσαι την προσευχή…




 ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΣΚΗΤΗ

– Γέροντα, πολλές φορές, όταν πάω να προσευχηθώ, χίλιες δύο δουλειές μού παρουσιάζονται. Τι να κάνω;

– Όχι, παιδί μου. Δεν πρέπει να σταματάς τότε την προσευχή σου. Να θυμάσαι ότι με όλα αυτά “δοκιμάζει” ο Θεός αν έχουμε πραγματικά διάθεση για προσευχή.

Οπότε, αν προσπαθήσεις και επιμείνεις στην προσευχή, έρχεται ο Θεός σε βοήθεια και σκορπάει όλες τις δυσκολίες.

– Πολλές φορές, γέροντα, πάω να κάνω προσευχή και βαριέμαι!

– Όλα αυτά είναι του πονηρού, παιδί μου, που...

Αγία Κυριακή: Η Μεγάλη Αγία που διώχνει την κατάθλιψη (7 Ιουλίου)

Αγία Κυριακή - 7 Ιουλίου: Ο βίος της Άγιας - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE
Στις 7 Ιουλίου η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής. Η αγία Κυριακή είναι από τα ιερά θύματα των τελευταίων αρχαίων διωγμών της Εκκλησίας.
Μαρτύρησε στα χρόνια του Διοκλητιανού, που βασίλεψε από το 284 ως το 305. Οι αρχαίοι διωγμοί είναι από τις ενδοξότερες ημέρες στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά και κάθε διωγμός, γιατί είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία πάντα διώκεται.
Η αγία Κυριακή ήταν θυγατέρα ευσεβών γονέων. Ο πατέρας της Δωρόθεος κι η μητέρα της Ευσεβία δεν είχαν παιδιά. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί και να του το αφιερώσουν. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων, και μια Κυριακή γεννήθηκε ένα ωραίο κοριτσάκι. Ο Δωρόθεος και η Ευσεβία, πιστοί στην υπόσχεση τους, το ονόμασαν Κυριακή και το ανάθρεψαν με κάθε φροντίδα και επιμέλεια, ως αφιερωμένο στο Θεό. Η ατεκνία πάντα είναι μεγάλη λύπη για τους συζύγους και μάλιστα για τούς Χριστιανούς, αλλά και η χαρά τους πάλι πολύ μεγάλη, όταν αποκτήσουν παιδί.
Γι’ αυτό με κάθε τρόπο, και πρώτα με το όνομα που δίνουν στο παιδί, δείχνουν την ευγνωμοσύνη τους στο Θεό. Στο διωγμό που κήρυξε ο Διοκλητιανός εναντίον των χριστιανών, η Κυριακή θα ήταν μια παιδούλα ούτε ως είκοσι ακόμα ετών. Τότε και οι γονείς και η θυγατέρα κατηγορήθηκαν και πιάστηκαν ως χριστιανοί. Και το πιο σκληρό ήταν ότι χωρίστηκε το κορίτσι από τους γονείς του· το Δωρόθεο και την Ευσεβία τους πήγαν προς την Αρμενία και την Κυριακή την οδήγησαν στη Νικομήδεια. Εκεί ο ηγεμόνας, ανακρίνοντας την παιδούλα και βλέποντας τη σταθερή της πίστη, έδωκε διαταγή να τη μαστιγώσουν σκληρά. Η Κυριακή σε κάθε ερώτηση απαντούσε- «Είμαι χριστιανή». Και σε κάθε απειλή του ηγεμόνα έλεγε· «Μην πλανιέσαι και μη σε ξεγελάει ο λογισμός σου· με βοηθάει ο Θεός και δεν θα με νικήσεις».
Ύστερα από εξαντλητική ανάκριση, οδήγησαν την αγία Κυριακή στο ναό, για να θυσιάσει στα είδωλα. Εκείνη, μπαίνοντας στο ναό, παρακαλούσε μέσα της το Χριστό να τη βοηθήσει. Ένας δυνατός τότε σεισμός κατατρόμαξε τους δημίους και τα αγάλματα του ναού έπεσαν κι έγιναν κομμάτια. Άναψαν ύστερα φωτιά για να την κάψουν ζωντανή, μα όπως τη βάτο του Μωυσή, την κύκλωσαν οι φλόγες, μα δεν την έκαψαν. Την έρριξαν ύστερα στα θηρία, μα κι εκείνα δεν την πείραξαν, παρόμοια όπως το Δανιήλ, όταν τον έρριξαν στο λάκκο των λεόντων. Θα περίμενε κανένας ο ηγεμόνας να ανοίξει τα μάτια του και να δει το θαύμα του Θεού, μα έξαλλος και τυφλωμένος από οργή έδωκε διαταγή να αποκεφαλίσουν το αθώο κι αγνό κορίτσι.
Η αγία Κυριακή, πριν ο δήμιος εκτελέσει τη διαταγή, ζήτησε να την αφήσουνε να προσευχηθεί. Γονάτισε τότε κι άρχισε να προσεύχεται. Κανένας δεν άκουσε τα λόγια της, γιατί σε τέτοιες στιγμές η καρδιά του ανθρώπου, προσεύχεται «στεναγμοίς αλλαλήτοις». Δεν κινούνται τα χείλη, δεν ...

Ο Ιάκωβος κι ο πασάς…




 Τότε που οι Τούρκοι ήταν εδώ, και ζούσαν από το πλιάτσικο, άρπαξε και φάει δηλαδή, έβαλαν στο μάτι ένα μοναστήρι του Αι-Γιάννη και αποφάσισαν να πάνε να το πάρουν.

Είπαν μερικοί:

–Θα πάμε τη νύχτα να τους πιάσουμε στον ύπνο, να σκοτώσουμε τους καλογέρους.

–Σταθείτε, τους λέει ο πασάς. Θα τους κάνω εγώ να το παραδώσουν μέρα-καταμεσήμερο, και από μοναχοί τους.

Οι άλλοι παραξενεύτηκαν, αλλά αυτός είχε το σχέδιό του. Μια και δυό λοιπόν κίνησε να πάει να βρει τον ηγούμενο. Τον βρήκε που διάβαζε στο ηγουμενείο.

–Πέτα το βιβλίο πέρα, του λέει ο πασάς, άκουσε προσεκτικά και κάνε όπως θα σου πω. Αλλιώς, ήρθε η ώρα σας.

–Στις διαταγές σου, είπε ο ηγούμενος.

–Άκου. Σε εικοσιτέσσερες ώρες θα ‘χεις αδειάσει στο μοναστήρι και ...

6 Ιουλίου: Εορτή Οσίου Σισώη του Μεγάλου


 Ο Όσιος Σισώης ο μεγάλος έλαμψε με την πνευματική του σύνεση, την ταπεινοφροσύνη, τη φιλαδελφία και το ενδιαφέρον του στο να επιστρέψει και ένα μόνο αμαρτωλό. Μεταξύ των ασκητών αναδείχτηκε ονομαστός και μέγας, αθλητής της πρώτης γραμμής, τύπος εγκράτειας, αλλά και ψυχή πού προσευχόταν για δικαίους και αδίκους, πλούσιους και φτωχούς, άρχοντες και ιδιώτες, κληρικούς και λαϊκούς και γενικά για όλο τον κόσμο.

Στη γη ήταν, αλλά η ζωή του ήταν ουράνια. Υψωμένος πάνω από τη σάρκα, που χαλιναγωγούσε τέλεια με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τη θεία κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού. Η μνήμη του μένει υπόδειγμα σ’ όσους θέλουν την ασκητική ζωή, για να είναι γνήσιοι και πραγματικοί ασκητές, όχι μόνο με την αντοχή του σώματος, αλλά και με την πνευματική αναγέννηση και τη λάμψη της αρετής.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἐκ παιδὸς γεωργήσας ζωὴν τὴν κρείττονα, τῶν κατ’ αὐτῆς ἐνεπλήσθης θεουργικῶν ἀγαθῶν, τῶν Ἀγγέλων μιμητὰ Σισώη Ὅσιε, ὅθεν ὡς ἥλιος λαμπρός, ἀπαυγάζεις τηλαυγῶς, ἐν ὥρᾳ τῆς σῆς ἐξόδου, δηλοποιῶν τὴν σὴν δόξα, καὶ καταλάμπων τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

https://proseuxi.gr/eorti-osioy-sisoi-megaloy/



hd2160
hd1440
highres
hd1080
hd720
large
medium
small
tiny
2
1.5
1.25
normal
0.5
0.25
00:00/00:00