Ταπεινός είναι αυτός που χαίρεται όταν τον περιφρονούν…


Κάποιος Κωνσταντίνος, άνθρωπος πάρα πολύ ευλαβής, κατοικούσε στην πόλη Αγκώνα της Ιταλίας και υπηρετούσε στο ναό του αγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου.

Κάποτε που τελείωσε το λάδι και επειδή δεν είχε με τι να ανάψει τα κανδήλια, τα γέμισε με νερό, έβαλε το συνηθισμένο φυτίλι στο καθένα απ’ αυτά και τα άναψε σαν να είχαν λάδι.

Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, ενώ έκανε τέτοια θαύματα, ακούστε τι ταπείνωση είχε.
Επειδή η φήμη του είχε διαδοθεί σε όλες τις γύρω περιοχές από πολλά θαύματα που έκανε μέσω αυτού ο Άγιος Θεός, πήγαιναν πολλοί για να τον δουν και να πάρουν κάτι από τη Χάρη που είχε η παρουσία του.

Κάποια φορά πήγε και ένας γεωργός από μέρος μακρινό για να τον δει. Έτυχε ο Άγιος να είναι ανεβασμένος πάνω σ’ ένα σκαμνί ξύλινο και να ετοιμάζει τα κανδήλια για να τα ανάψει. Ήταν μάλιστα πολύ κοντός στο ανάστημα, με αδύνατο σώμα και άσχημο πρόσωπο.

Ο γεωργός λοιπόν ζητούσε επίμονα να του δείξουν ποιός είναι ο ευλαβέστατος άνθρωπος Κωνσταντίνος. Οι παρευρισκόμενοι του έδειξαν τον άνθρωπο εκείνον που ήταν πάνω στο σκαμνί.

Ο γεωργός τότε, επειδή έκρινε την αγιότητα του ανθρώπου από την κατασκευή του σώματος, μόλις τον είδε τόσο κοντό και αδύνατο, σκέφθηκε μήπως δεν...

Τι έκανα λάθος; Τι κάνω λάθος;



Στην αρχή της πνευματικής σου προσπάθειας ήρθε η Χάρις του Θεού και σε επισκίασε. Όλα γινόταν με χαρά και εύκολα. Είχες μέσα σου χαρά, αισθανόσουν τον Χριστό στην προσευχή σου, στην ανάσα σου, στην ζωή σου. Τώρα νιώθεις ότι Τον έχεις χάσει. Απογοητεύεσαι. Στις δυσκολίες, στους πειρασμούς και στις δοκιμασίες της ζωής σου νιώθεις μόνη σου. Ψάχνεις τον Θεό μα δεν Τον βρίσκεις. Αισθάνεσαι εγκαταλελειμμένη. 

Εκκλησιάζεσαι, μελετάς τον Λόγο του Θεού, εξομολογήσε τακτικά, όμως ο Θεός είναι απών. Πού είναι ο Χριστός; Πού πήγε η Χάρις του; Τι έκανα λάθος; Τι κάνω λάθος; Αυτά και άλλα πολλά μου έγραψες. Αυτό που βιώνεις το έχουν περιγράψει μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας από την δική τους πείρα. 

Το αίσθημα αυτό της εγκατάλειψης του Θεού είναι ένα γεγονός το οποίο στιγματίζει την πνευματική προσπάθειά μας λόγο του ναρκισσισμού μας. Σκέψου ότι μόνο που νιώθεις αδικημένη, εγκαταλελειμμένη είναι δείγμα του εγωισμού. Δεν μπορείς να αποδεχτείς ότι έκανες κάτι λάθος. Περιμένεις την αναταπόδωση ως ένα μισθωτός. Θέλεις τον Χριστό, λες· όμως ουσιαστικά προσδοκείς κάτι από τον Χριστό. Αντιδράς και απογοητεύεσαι διότι δεν μπορείς να δεχθείς ότι χρειάζεται τόσος κόπος και πόνος, τόση αυταπάρνηση και υπομονή σ’αυτήν την ζωή.

Σπάνια κάποιος μπορεί να κρατήσει την δωρεάν Χάρη του Θεού που εμφανίζεται στην αρχή της πνευματικής του προσπάθεια χωρίς να την απωλέσει. Μόνο ο πραγματικά ταπεινός. Αυτός που ζει ως έσχατος κατ’ επίγνωσιν και κατ’επιλογήν μένει χαριτωμένος.Όπως σημειώνει ο μακαριστός γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ: “Σχεδόν όλοι μας πέφτουμε στην παγίδα να πλησιάζουμε τον Θεό ατομικά-νοητικά, αφήνοντας την υπόλοιπη δημιουργία στο περιθώριο”. Εδώ έγκειται ο ναρκισσισμός μας. Βλέπουμε τον εαυτό μας και τον Χριστό και τίποτα πέρα από αυτό. Γι’αυτό και ενώ στην αρχή ο Χριστός μας γλυκαίνει με την Χάρη του, μετά αποτραβιέται για να ταπεινωθούμε, για να μην νομίζουμε ότι είμαστε κάποιοι σπουδαίοι από μόνοι μας. 

Στην αρχή όλα τα πνευματικά ήταν εύκολα, τώρα όμως χρειάζεται κόπος, προσπάθεια μεγάλη. Η ενθύμηση του πρώτου καιρού -της γλυκάδος της Χάριτος- υπάρχει μέσα στην καρδιά μας ώστε να μην απογοητευόμαστε αλλά να ελπίζουμε. Μέσα από την θεοεγκατάλειψη οι Άγιοι συνειδητοποίησαν την Πατρότητα του Θεού. Ο Θεός γνωρίζει ότι ο...

Τι ειρωνεία, οι δαίμονες Τον παρακαλούσαν, και εμείς Τον βλασφημούμε!


Στο βιβλίο «Η βλασφημία»
Του π. Αθανασίου Γιουσμά
Επισημαίνεται ότι:
Ο διάβολος έχει κάνει ή μπορεί
Να κάνει όλες τις αμαρτίες
Εκτός από μία.
Δεν έχει βλασφημήσει ποτέ
Το όνομα του Θεού.
Κι αυτό το βλέπουμε από τις περιπτώσεις
Των δαιμονισμένων μέσα στην Καινή Διαθήκη.
Τα δαιμόνια προσκυνούν τον Χριστό
Και φρίττουν μπροστά Του.
Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο διαβάζουμε
Πως δύο δαιμονισμένοι βγαίνοντας από τα μνημεία
Καθώς αντίκρισαν τον Ιησού
Έκραξαν λέγοντες
Τι ημίν και σοι, Ιησού Υιέ του Θεού;
Ήλθες ώδε προ ...

'' Οι Άγιοι Απόστολοι ήσαν μόνον δώδεκα! ''


Οι Άγιοι Απόστολοι ήσαν μόνον δώδεκα, αλλά επειδή εθεράπευσαν πρώτον τον εαυτόν τους εθεράπευ­σαν μυριάδας ανθρώπων, από όλα τα Έθνη τα άπιστα, τα αλλόφυλλα...

Ημείς οι Έλληνες με πολλούς Αρχιερείς, χιλιάδες Ιερείς, Ιεροκήρυκες, Θεολόγους κ.λπ., διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων, όχι μόνον τα άγρια και αλλόφυλλα Έθνη δεν ωφελούμεν, αλλά ούτε τους...

Αόρατος πόλεμος


Υπάρχει ένας πόλεμος της ψυχής
Που ενεργείται στα κρυφά με λογισμούς
Από τα πνεύματα της πονηρίας.
Επειδή η ψυχή είναι αόρατη
Οι επίβουλες εκείνες δυνάμεις της επιτίθενται
Με αόρατο πόλεμο
Όπως ταιριάζει στην ουσία της.
Και μπορεί να δει κανείς ανάμεσα σ' αυτές
Και σ' εκείνη όπλα και παράταξη
Και δόλια τεχνάσματα
Και πόλεμο φοβερό
Και συμπλοκή πεισματώδη
Και νίκες
Και ήττες
Και από τα δύο μέρη.
Μόνο ένα πράγμα λείπει από...

Σύναξη των 12 Αποστόλων



Την τελευταία ημέρα του Ιουνίου η εκκλησία τιμά με ειδική λειτουργία τους 12 Αποστόλους. Αυτή είναι η έννοια της λέξης «Σύναξη» στην εκκλησιαστική ορολογία.
Απόστολος στην αρχαία ελληνική γραμματεία δήλωνε τον κάθε απεσταλμένο για την εκπλήρωση συγκεκριμένης αποστολής. Στην Καινή Διαθήκη, Απόστολοι λέγονται οι 12 μαθητές του Χριστού, οι οποίοι εκλέχτηκαν από τον Κύριο, παρακολούθησαν τη δημόσια δράση του κι ...

Θα ξεσπάσει η Φοβερή αστραπή της Οργής του Θεού από τη μία άκρη του ουρανού μέχρι την άλλη άκρη


Άγιος Λουκάς Κριμαίας

(...)Όπως ήταν στις ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι και στις ημέρες του Υιού του ανθρώπου. Έτρωγαν, έπιναν, διασκέδαζαν μέχρι την ημέρα που ο Νώε μπήκε στην Κιβωτό, έγινε ο Κατακλισμός και τα κατέστρεψε όλα. Έτσι ήταν και στις ημέρες του Λώτ και γι΄αυτό ο Θεός έβρεξε από τον Ουρανό βροχή με φωτιά και θειάφι και αφάνισε τις πόλεις που ήταν βουτηγμένες στις ανομίες. Έτσι θα είναι και την Ημέρα της Φοβερής Κρίσεως, την Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου.

(...)Συσσωρεύτηκε τόση πολλή κακία, θα έρθει η ώρα το καλό να θριαμβεύσει πάνω στο κακό. Και τότε θα ξεσπάσει η Φοβερή αστραπή της Οργής του Θεού από τη μία άκρη του ουρανού μέχρι την άλλη άκρη. Με αυτό το τρόπο θα εμφανιστεί για να κρίνει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.

(...)Οι άνθρωποι πολλές φορές περιμένουν από τον Θεό να πραγματοποιήσει αυτά που ζητούν στις προσευχές τους με έναν τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος. Ο Θεός όμως, συχνά απαντά στις δεήσεις τους με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο και όχι με αυτόν που θα ήθελαν ή θα φαντάζονταν.

(...)Όλοι σας πρέπει να είστε φως μέσα στο σκοτάδι. Το φως μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Μπορεί να είναι σαν το φως του ηλίου, μπορεί σαν της σελήνης ή των άστρων. Μπορεί να είναι αδύναμο σαν το φως του κεριού ή μιάς λάμπας. Και όμως όλα αυτά είναι φως, είναι ευλογία του Θεού. Και το ασθενέστερο φως είναι ευάρεστο στον Θεό. Με τέτοιο φως μπορεί ο καθένας να...

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής: «Με την ευχή αγιάζεις τον τόπο που κάθεσαι και το έργο που κάνεις»


Όταν καλλιεργήσετε την ευχή, δέν σας πειράζουν οι άνεμοι του πειρασμού. Εξασθενεί η δύναμή του, δε μπορεί να σας κάνει τίποτε.
Η προσευχή ας σου είναι τείχος, ασπίδα και θώρακας.
Εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και προσευχή.
Το τέλος της ζωής μου εγγίζει. Σας παρακαλώ όλοι να ζήσετε βίον άγιον, να βαδίσετε σε γραμμές άγιες για να βοηθήσετε την Εκκλησία και την Ελλάδα μας. Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήριαπου θα ανεβαίνει η προσευχή σας στο θρόνο του Θεού.
Ερώτησις: Όταν, Γέροντα σας πλησιάση πρόσωπο ταραγμένο και...

Ύμνοι των Αγίων Αποστόλων ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ


Η εξομολόγηση του Νταβέλη (θα τρίβουμε τα μάτια μας)


Ο ΑΥΣΤΡΑΛΟΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Όλοι οι πειρασμοί αντιμετωπίζονται με τη σιωπή και την ταπείνωση. Άγιος Νήφων ο Κωνσταντιανής Άγιος Νήφων ο Κωνσταντιανής



 ΣΤΕΦΑΝΟς-ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥς_23444555
Μια μέρα είχε πάει στο ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου, που βρίσκεται στην περιοχή των Χαλκουργείων. Εκεί τον πλησίασε ένα παιδί, που ξεχώριζε για την αρετή του κι έτρεχε ακούραστα στις ακολουθίες της εκκλησίας. Τον έλεγαν Νεόφυτο, κι ήταν γιος ενός απ’ τους ονομαστούς άρχοντες…
-Πάτερ, ρώτησε τώρα ο Νεόφυτος, πώς μπορεί ο άνθρωπος να νικάει κάθε πειρασμό του πονηρού.
–Όλοι οι πειρασμοί αντιμετωπίζονται με τη σιωπή και την ταπείνωση. Τι μεγάλη αρετή η σιωπή! Αλλά και η ταπείνωση; Όλα τα έργα του ταπεινού είναι αρεστά στο Θεό και θαυμαστά στους αγγέλους Του, φρικτά όμως και φοβερά στους δαίμονες. Γίνε λοιπόν πολύ ταπεινός, και το Άγιο Πνεύμα θα κατοικήσει μέσα σου και θα νεκρώσει κάθε βιοτική μέριμνα. Το νου σου, παιδί μου, γιατί φοβάμαι πως οι μέριμνες είναι που σ’ εμποδίζουν πιο πολύ από τα έργα του Θεού και σε παρασύρουν σ’ ανώφελα πράγματα. Σε τι θα μας ωφελήσουν αυτά την ημέρα της Κρίσεως; Σε τίποτα! Και μήπως μας έδωσε ο Κύριος τη ζωή αυτή για να τη σπαταλήσουμε σε μάταιες φροντίδες. Όχι, βέβαια! Δώσε λοιπόν ολόκληρο τον εαυτό σου στο Θεό. Φρόντισε εσύ για την ψυχή σου, κι Εκείνος θα ...