Μνήμη Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Σεβαστιανοῦ!




 Γράφει ὁ Βασίλειος Π. Μάλιακας, Θεολόγος - ἀκτινολόγος 

(12 Δεκεμβρίου 1994 – 12 Δεκεμβρίου 2020. 26 Χρόνια ἀπὸ τὴν Κοίμησή του.) 
Ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Σεβαστιανὸς (κατὰ κόσμον Σωτήριος Ἀχιλ. Οἰκονομίδης, 20 Ἰουνίου 1922 – 12 Δεκεμβρίου 1994), ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἐκκλησιαστικὲς φυσιογνωμίες τοῦ 20ου αἰώνα, ποὺ συνέδεσε τὸ ὄνομά του – στὸ πλαίσιο τῆς ἐνασχόλησης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὰ Ἐθνικὰ Ζητήματα – μὲ τὸ θέμα τῆς Βορείου Ἠπείρου, τὸ ὁποῖο... καὶ ἐπανέφερε δυναμικὰ στὸ προσκήνιο τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς σκηνῆς, ἰδιαίτερα στὶς δεκαετίες τοῦ 1980 καὶ 1990.

Ὁ Σεβαστιανὸς πάνω ἀπ’ ὅλα, καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα, ἦταν Ἱερωμένος. Αὐτὸ ἀπέδειξε τόσο ἡ ζωὴ του – ἀσκητικὴ καὶ λιτὴ – ὅσο καὶ ὁ θάνατός του. Τὸ μόνο ποὺ ἄφησε κληρονομιὰ ἦταν ἡ πνευματική του παρακαταθήκη. Ὑλικὸ πλοῦτο, περιουσία καὶ χρήματα, ὅπως ἀποδείχθηκε ἄλλωστε, δὲν ἀπέκτησε καὶ οὔτε καὶ ἐπεδίωξε νὰ ἀποκτήσει.

Παράλληλα μὲ τὴν ἐκκλησιαστική του δράση καὶ διακονία, καὶ τὸν θεολογικὸ – κηρυγματικὸ του λόγο, ἄρθρωσε λόγο ἐθνικό, λόγο δηλαδὴ κατ’ ἐξοχὴν πολιτικό, μὲ τὴν κυριολεκτικὴ σημασία τοῦ ὄρου.

Ὁ Σεβαστιανὸς ἔκανε πολλὲς παρεμβάσεις στὴν πολιτικὴ ἡγεσία τῆς χώρας, ἐπιδιώκοντας τὴν ἐπίλυση τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖο ὁ ἴδιος συνέδεε μὲ τὴν ὅλη του ἀρχιερατικὴ ὑπόσταση. Ἦταν μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, καὶ ἕνα κομμάτι τῆς ἐκκλησιαστικῆς του δικαιοδοσίας – ὅπως ὁ ἴδιος συχνὰ συνήθιζε νὰ ὑπογραμμίζει - ἦταν ὑπὸ Ἀλβανικὴ κυριαρχία. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, μάλιστα, ποὺ στὴν Ἀλβανία ἡ Ἐκκλησία ἦταν ὑπὸ διωγμό, καὶ δὲν ὑπῆρχε καμία ἐκκλησιαστικὴ ἀρχὴ σ’ ὁλόκληρη τὴ χώρα, καὶ κατὰ συνέπεια οὔτε στὴν περιοχὴ τῆς Βορείου Ἠπείρου, ὁ Σεβαστιανὸς ὡς «ὑπέρτιμος καὶ Ἔξαρχος πάσης Βορείου Ἠπείρου» μητροπολίτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἒνιωσε τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν δικαίων τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος, ποὺ στὴν περιοχὴ τῆς Βορείου Ἠπείρου ταυτιζόταν μὲ τὴν Ἑλληνικὴ ἐθνικὴ Κοινότητα.

Ὅλη του ἡ δράση στὴν ἀκριτικὴ Μητρόπολη τῆς Κόνιτσας, εἶναι συνυφασμένη μὲ τοὺς ἀγῶνες του γιὰ τὸν Βορειοηπειρωτικὸ Ἑλληνισμό. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τοῦ προσέδωσε ἐθναρχικὸ ρόλο στὸ Βορειοηπειρωτικὸ Ζήτημα, χωρὶς ὅμως ὁ ἴδιος νὰ χρησιμοποιήσει ποτὲ τὸν ὄρο αὐτό, γιὰ νὰ χαρακτηρίσει τοὺς ἀγῶνες καὶ τὶς προσπάθειές του γι’ αὐτὸ τὸ θέμα.

Ἡ Κόνιτσα, ἡ μικρὴ κωμόπολη στὴ μεθόριο μὲ τὴν Ἀλβανία, ἔγινε τὸ κέντρο ἑνὸς ἀγώνα γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικό, ποὺ...

Κυριακή ΙΑ’ Λουκά (Προπατόρων): Το Δείπνο τής Βασιλείας († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)




 (Λκ. 14, 16-24)

Ἂς μελετήσουμε γιὰ λίγα λεπτὰ τὴν παραβολὴ αὐτή.

Κάποιος ἄνθρωπος προσκάλεσε σὲ δεῖπνο αὐτοὺς ποὺ φαινόντουσαν νὰ εἶναι οἱ πιὸ ἀγαπημένοι φίλοι του γιὰ νὰ περάσουν λίγες ὧρες μέσα στὴ δική του χαρά. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὁ ἕνας ὕστερα ἀπὸ τὸν ἄλλο περιφρόνησαν τὴν πρόσκλησή του, ὁ καθένας καὶ γιὰ τὸ δικό του λόγο. Ὁ ἕνας εἶχε ἀγοράσει ἕνα κομμάτι γῆς, εἶχε ἐγκατασταθεῖ ἐκεῖ, τὸ κατεῖχε, εἶχε γίνει ὁ ἰδιοκτήτης καὶ δὲν εἶχε πιὰ τὸν καιρὸ νὰ μοιραστεῖ τὴ χαρὰ κάποιου ἄλλου – εἶχε τὴ δική του.

Ἕνας ἄλλος εἶχε ἀγοράσει πέντε ζευγάρια βόδια καὶ εἶχε δουλειά, εἶχε ἔργο σοβαρὸ στὴ ζωή, ἦταν πολὺ ἀπασχολημένος καὶ δὲν μποροῦσε νὰ ξεχαστεῖ στὶς γιορτὲς ἑνὸς ἄλλου, νὰ κάθεται ἀργὸς στὴ χαρὰ κάποιου ἄλλου τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ ἴδιος εἶχε πάνω στὴ γῆ τὴ δική του δημιουργικὴ ἀπασχόληση.

Κάποιος τρίτος εἶχε παντρευτεῖ, εἶχε βρεῖ τὴν προσωπική του χαρὰ καὶ δὲ γνοιαζόταν γιὰ τὴ γιορτὴ ἑνὸς φίλου.

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι γύρισαν τὴν πλάτη στὸ φίλο τους γιατί ὁ καθένας εἶχε βρεῖ καὶ κάτι τὸ ὁποῖο τὸν ἀπορροφοῦσε περισσότερο ἀπὸ τὴ φιλία, περισσότερο ἀπὸ τὴν ἀγάπη, περισσότερο ἀπὸ τὴν ἀφοσίωση.

Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ δική μας ἡ μοῖρα; Ὁ Κύριος μᾶς προσκαλεῖ νὰ μοιραστοῦμε τὴν ἴδια ζωὴ μ’ Ἐκεῖνον, τὴ δική Του ζωή, τὴν αἰώνια, οὐράνια ζωὴ καὶ ἑπομένως καὶ τὴν αἰώνια εὐφροσύνη. Κι ἐμεῖς λέμε: «Ναὶ Κύριε, θὰ ἔλθουμε, θὰ ἔλθουμε ὅμως ὅταν...

Συγκλονιστικὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος κατὰ τῶν Παπικῶν


 12 Νοεμβρίου 1716 –
Ὁ Ἅγ. Σπυρίδων ἀποτρέπει τοὺς Παπικοὺς (Ρωμαιοκαθολικοὺς)
ἀπ’ τὸ νὰ χτίσουν ἀλτάριο στὸν ναό του!

Τὸ 1716 οἱ Τοῦρκοι πολιόρκησαν στενὰ τὴν Κέρκυρα. Πενήντα χιλ. στρατὸς καὶ ἀρκετὰ καράβια κύκλωσανε τὸ νησὶ καὶ τὸ ἀπειλοῦσαν ἀπὸ στεριὰ καὶ θάλασσα. Τὰ βαρβαρικά στρατεύματα εἶχαν συγκεντρωθεῖ στὸ ἀκρότειχος τῆς πόλεως. Ὁ Πιζιάνης, ποὺ ἦταν ἀρχηγὸς κατὰ τὴν πολιορκία ἐκείνη τῶν δυνάμεων τῆς Ἑνετικῆς Δημοκρατίας, περίμενε τὴν μεγάλη ἐπίθεση τῶν ἔχθρων.

Τὰ ξημερώματα ὅμως τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἦταν 11 Αὐγούστου τοῦ 1976, παρουσιάζεται στὰ βαρβαρικὰ στίφη ὁ Ἅγιος Σπυρίδων. Στὸ δεξὶ χέρι κρατοῦσε ἀστραφτερὸ ξίφος. Μὲ θυμὸ τοὺς ἔδιωξε καὶ τοὺς τρομοκράτησε. Τὰ ἔχασαν οἱ Ἀγαρηνοὶ ἀπὸ τὴν ἐπιβλητικὴ ἐκείνη παρουσία καὶ ὁρμὴ τοῦ Ἁγίου. Ἄφησαν ὅπλα καὶ ζῶα καὶ ἔφυγαν πανικόβλητοι. Σε λίγο ἔμαθαν ὅλοι ὅτι εἶχε συμβεῖ τὸ μεγάλο θαῦμα.

Πῆγαν ἀκολούθως στὸ στρατόπεδο τῶν Ἀγαρηνῶν καὶ εἶδαν, ὅτι ἐκεῖνοι ἀπὸ βιασύνη τῆς φυγῆς τῶν, τὰ εἴχανε ἐγκαταλείψει ὅλα. Βρῆκαν 120 κανόνια, ἄφθονα ζῶα, ἀρκετὸ ὁπλισμὸ καὶ πολλὰ πυρομαχικὰ καὶ τρόφιμα.

Μετὰ τὸ ζωντανό, ἐκπληκτικὸ καὶ ὁλοφάνερο αὐτὸ θαῦμα τῆς νήσου ἀπὸ τοὺς βαρβάρους, ὁ Ἀνδρέας Πιζάνης, ποὺ ἦταν Ἐνετός, καὶ ἐξουσίαζε τὴν Κέρκυρα, θέλησε, σὰν παπικὸς που ἦταν, νὰ κτίση μέσα στὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος στὴν Κέρκυρα καὶ παπικὸ «ἀλτάριον», δηλ. Ἁγίαν Τράπεζαν. Σ’ αὐτὸ τὸν παρακινοῦσε συνεχῶς καὶ ὁ παπικὸς Ἐπίσκοπος τῆς νήσου..

Φανερώθηκε ὅμως στὸν Πιζάνη καθ’ ὕπνον ὁ Ἅγιος Σπυρίδων καὶ τοῦ εἶπε:
– Γιατί μὲ ἐνοχλεῖς; Εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ «ἀλτάριον» τῆς ἰδικῆς σου πίστεως εἰς τὸν Ναόν μου.

Αὐτὸ τὸ εἶπε ὁ διοικητὴς στὸν παπικὸ Ἐπίσκοπο. Ἐκεῖνος ὅμως τοῦ ἀπάντησε ὅτι ἦταν φαντασία τοῦ διαβόλου, γιὰ νὰ τὸν ἐμποδιση ἀπὸ τὸ καλὸν ἔργον… Ὁ Πιζάνης πῆρε ἀπὸ αὐτὸ θάρρος. Διέταξε ἀμέσως νὰ ἑτοιμάσουν τὰ ὑλικά, τὰ μάρμαρα, τὸν ἀσβέστη κ.λ.π. γιὰ νὰ κτίσουν τὸ «ἀλτάρι». Τὰ σώριασαν ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος.

Ὅταν εἶδαν αὐτὸ οἱ ἱερεῖς τοῦ Ναοῦ καὶ οἱ Ἕλληνες προύχοντες τῆς νήσου, στενοχωρήθηκαν. Παρουσιάσθηκαν στὸν διοικητὴ Πιζάνη καὶ τὸν παρακαλεσαν νὰ τὸ σταματήσει καὶ νὰ μὴ τὸ κάνη αὐτὸ τὸ ἔργο. Ἐκεῖνος ὅμως τοὺς εἶπε ὅτι εἶναι διοικητὴς καὶ εἶναι δικαίωμά του νὰ τὸ κάμει.

Τότε οἱ Ὀρθόδοξοι γύρισαν καὶ παρακάλεσαν θερμὰ τὸν Ἅγιο, νὰ σταματήσει τὸ ἀνοσιούργημα.

Τὴν ἴδια ἐκείνη νύχτα παρουσιάζεται στὸν διοικητὴ πάλιν ὁ Ἅγιος σὰν καλόγερος καὶ τοῦ λέγει:
– Σοῦ εἶπα νὰ μὴ μὲ ἐνοχλῆς. Ἂν τολμήσης νὰ κάνης αὐτό, ποὺ ἀποφάσισες, θὰ μετανοιώσης πικρά, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀργά.

Τὸ πρωὶ τὰ ἀνεκοίνωσε αὐτὰ ὁ διοικητὴς στὸν...

βιος αγιου σπυριδωνα ελπις φιλμ ταινια


Anthony Bloom: Η Εξομολόγηση ως συνάντηση με το Θεό, (Τέλεια ομιλία)

 

Απίστευτος εμπαιγμός: η κυβέρνηση συνεχίζει να κρατά την Εκκλησία «διασωληνωμένη»!

 Ελευθέριος Ανδρώνης





Υπήρχε μια μικρή ελπίδα πως στις αποφάσεις για το άνοιγμα των εκκλησιών, θα επικρατούσε έστω μια υποψία κοινής λογικής για την μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων και των Θεοφανίων.

Μάταια!

Η κυβέρνηση συνεχίζει να κρατά την εκκλησία στην εντατική και με αποφάσεις που ζέχνουν από υποκρισία και μικροκομματικά συμφέροντα, οδηγεί ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού, στα όρια του!

Ο κ. Μητσοτάκης έβαλε λουκέτο στην χώρα από τις αρχές Νοεμβρίου και ζήτησε τότε από τους πολίτες να κάνουν αυτήν την θυσία «για να μπορέσουμε να κάνουμε Χριστούγεννα».

Δεν ξέρουμε πως αντιλαμβάνεται τα Χριστούγεννα ο Πρωθυπουργός και αν πιστεύει πως αυτή η μέρα έχει να κάνει μόνο με έλατα και χοντρούληδες «αγίους» της Coca Cola που μπαίνουν από τις καμινάδες, αλλά θα όφειλε να γνωρίζει πως το μοναδικό νόημα αυτής μεγάλης μέρας είναι ο εορτασμός της γέννησης του Χριστού ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ και τίποτε άλλο.

Ο λαός έκανε τις θυσίες που του ζητήθηκαν. Η Εκκλησία έκανε την θυσία και την υπομονή που της ζητήθηκε, παρά την ελεεινή συμπεριφορά που έδειξε απέναντι της το κράτος, κατά την διάρκεια του πρώτου lockdown. Παρά τις ποινικές διώξεις, παρά τα άδικα μέτρα, παρά τις συλλήψεις και τα πρόστιμα, παρά την στοχοποίηση και το επικοινωνιακό λιντσάρισμα κληρικών και λαϊκών από τα μεγάλα ΜΜΕ, που ουσιαστικά αποτελούν θιασώτες της κυβερνητικής πολιτικής.

Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα;

Ένα νέο επεισόδιο απόλυτης κοροϊδίας προς τους χριστιανούς. Στο ίδιο έργο θεατές για ακόμη μία φορά.  Ένας κούφιος επικοινωνιακός τακτικισμός που έχει στόχο να παρατείνει το «αναίμακτο» σφράγισμα των Ναών. Ένα καθεστώς «κεκλεισμένων των θυρών» δοσμένο με κάπως πιο ευχάριστο, πιο συμπαθητικό περιτύλιγμα! Και έχουν την ψευδαίσθηση πως με αυτό το πολιτικό παιχνιδάκι θα πείσουν τον κόσμο πως έδειξαν και… μεγαλοψυχία προς την Εκκλησία!

Την ίδια ώρα που σε πολλές άλλες χώρες εφαρμόζονται πολύ πιο χαλαρά μέτρα σχετικά με τους ναούς.

Ξαναγυρίσαμε λοιπόν σε αυτήν την αστειότητα, αυτόν τον χλευασμό κυβερνώντων και ειδικών, των εννέα ατόμων ανά ενορία και εικοσιπέντε ατόμων στους Μητροπολιτικούς Ναούς. Τα έχουμε ξαναπεί:

Εννέα άτομα στην εκκλησία ισοδυναμεί με ΚΛΕΙΣΤΗ εκκλησία για τους πιστούς. Εκκλησία χωρίς πιστούς ουσιαστικά αυτοακυρώνει τον λόγο ύπαρξης της! Αυτό σημαίνει η λέξη εκκλησία: συνάθροιση πιστών!

Τι θα πει εννέα άτομα; Τι θα πει εικοσιπέντε; Γιατί δεν εφαρμόζεται το ένα άτομο ανά 15 τμ. όπως στα Super Markets; Γιατί υπάρχει άλλη μεταχείριση εδώ και άλλη εκεί;

Ποιος θα εκκλησιαστεί με όριο εννέα ατόμων; Μήπως περιμένουν να...

Αιτωλίας Κοσμάς: «Είναι ανάγκη οι Ιεροί Ναοί να είναι ανοιχτοί»

 



Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, με αφορμή την απαγόρευση των πιστών να προσέρχονται στους Ιερούς Ναούς, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Διερωτῶμαι ἐὰν ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ἔχουμε πίστι στὸν Τριαδικὸ Θεό. Ἀναρωτιέμαι ἐὰν πιστεύουμε στὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὴν ἀγάπη Του, στὴν μέριμνά Του, στὴν σκέπη Του, στὴν προστασία Του.

Μᾶς ἀξίωσε ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ ζήσαμε ἀνάμεσα σὲ παλαιούς, σεβασμίους, πιστούς, ἀφοσιωμένους ἱερεῖς. Ζήσαμε κοντὰ σὲ λειτουργοὺς ἁγιασμένους, οἱ ὁποῖοι λειτουργοῦσαν καὶ ἔκλαιγαν, διακονοῦσαν ἡμέρα καὶ νύκτα τὴν ἐνορία τους καὶ ἔτρεχαν σὲ κακοτράχαλα βουνὰ φέροντας μέσα στὸ σακίδιό τους συνεχῶς τὸ ἐπιτραχήλιό τους, τὸν Τίμιο Σταυρό, τὸ ἱερὸ Εὐχολόγιο καὶ τὸ θυμίαμα. Ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι ἦταν ὀλιγογράμματοι μὲν ἀλλὰ μὲ τὴ Χάρι τοῦ Θεοῦ ἔκαναν θαύματα. Δὲν λέμε ὑπερβολές. Παρ’ ὅλη τὴν ἁμαρτωλότητά μας ζήσαμε κοντὰ τους θαύματα. Μέσα στοὺς κατανυκτικοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς, οἱ ὁποῖοι πάντοτε μοσχοβολοῦσαν λιβάνι, συνεχῶς δεχόταν τοὺς χριστιανοὺς μὲ διάφορα προβλήματα. Ἰδιαιτέρως μάλιστα, ἀνθρώπους μὲ ἀσθένειες σοβαρὲς καὶ λοιμικές.

Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος λέει: «ἀσθενεῖ τὶς ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας, καὶ προεσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν  καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα» (Ἰακώβ. ε’, 14-15).

Αὐτὴ τὴν ἀλήθεια τὴ ζήσαμε. Ἐμπρὸς στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας ἀσθενεῖς περιμένοντας τὸν θάνατο, ζῶντες τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Λειτουργίας, προσευχόμενοι καὶ ...

11 Δεκεμβρίου - Ο Όσιος Δανιήλ ο Στυλίτης


Πως ο Άγιος Σπυρίδωνας έσωσε τον Σταμάτη Σπανουδάκη

Ο Άγιος Σπυρίδωνας βοήθησε τον Σταμάτη Σπανουδάκη να σταθεί και πάλι στα πόδια του. Το συγκλονιστικό γεγονός, εξομολογήθηκε ο ίδιος ο γνωστός μουσικοσυνθέτης μέσα από την προσωπική του σελίδα στο facebook.
Ο Σταμάτης Σπανουδάκης το καλοκαίρι του 2016 αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα, τα οποία μάλιστα τον είχαν αναγκάσει να κινείται με αναπηρικό καροτσάκι. Ήταν τέτοιο το μέγεθος του προβλήματός του, που προβληματιζόταν για το εάν θα  έπρεπε να ακυρώσει ή όχι συναυλία που είχε προγραμματίσει για την Κέρκυρα και η οποία ήταν αφιερωμένη στη συμπλήρωση 300 ετών από το θαύματα του πολιούχου της Κέρκυρας το 1716.
Την επιθυμία του να δωθεί η εν λόγω συναυλία έκανε εντονότερη το γεγονός ότι  ήθελε να ακουστεί και το νέο του κομμάτι με τίτλο «η Κέρκυρα κι ο Άγιος».
Ο γιατρός του Σπύρος Νίκας τον επισκέφτηκε στο ξενοδοχείο, όπου διέμεινε και άρχισε να κάνει τα πρώτα βήματα και έμεινε όρθιος για έξι ώρες και σκέφτηκε: «Να το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα».
Η συναυλία αναβλήθηκε λόγω κακοκαιρίας αλλά την επόμενη έγινε με επιτυχία.
Διαβάστε, πώς ακριβώς περιέργαψε τη συγκλονιστική αυτή εμπειρία ο ίδιος ο γνωστός μουσικοσυνθέτης στην προσωπική του ιστοσελίδα στο facebook.
«Η Κερκυρα κι’ ο Άγιος»
Ήταν μία ακριβή εμπειρία, αυτή που έζησα-ζήσαμε, στην συναυλία της Κέρκυρας. Αρχίζω απ’ τα δικά μου.
Ήμουν τρείς μήνες στο κρεβάττι με πόνους, χάπια, ενέσεις και ...

Ο Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός - 12 Δεκεμβρίου


Νιώθω ένα χαστούκι στο μάγουλο, σηκώνω τα μάτια και βλέπω τον Άγιο Σπυρίδωνα



Από διήγηση του π. Γεράσιμου Φωκά

Ξέρετε, μου είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι άγαμοι βρίσκονται υψηλότερα στην κλίμακα της αγάπης του Θεού. Δίπλα μου ήταν ένα βιβλίο για τη ζωή του Αγίου Σπυρίδωνα, και σκεπτόμενος τον Άγιο έγγαμο, πάλι αυτός ο λογισμός πήρε θέση στη σκέψη μου, οπότε νιώθω ένα χαστούκι στο μάγουλο. Σηκώνω τα μάτια και τότε βλέπω τον Άγιο Σπυρίδωνα ζωντανό και θυμωμένο μπροστά μου, αυστηρά να με ρωτάει πώς και το πιστεύω αυτό; Ο ίδιος δεν ήταν έγγαμος, ο Απόστολος Ανδρέας δεν ήταν έγγαμος; Ο Απόστολος Πέτρος δεν ήταν έγγαμος;

Όταν συνήλθα από αυτή την ψυχρολουσία, άνοιξα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω για τη ζωή του Αγίου Σπυρίδωνα. Έφτασα στο σημείο που έλεγε ότι ο Άγιος πάντα είχε μεγάλη αγάπη και συμπάθεια στους αμαρτωλούς. Όταν κάποιοι κλέφτες πήγανε μία νύχτα να κλέψουνε πρόβατα απὸ τη μάνδρα του, που τη συντηρούσε για να βοηθά τους πεινασμένους, τυφλωθήκανε και δεν μπορούσανε να φύγουνε, και πιάσανε και φωνάζανε να τους ελεήσει και ο Άγιος, όχι μόνο τους ξανάδωσε το φως τους, αλλὰ τους χάρισε κ᾿ ένα κριάρι, γιατί, όπως τους είπε, είχανε κακοπαθήσει όλη τη νύχτα. Και τελικά, αφού τους νουθέτησε νάναι καλοὶ άνθρωποι, τους έστειλε στα σπίτια τους, χωρὶς να μάθει τίποτα η εξουσία για την κλεψιὰ που θέλανε να κάνουνε.
"Αποκλείεται, δεν το πιστεύω", είπα. "Μα να τους χαρίσει και κριάρι, γιατί είχανε κακοπαθήσει όλη τη νύκτα";
Άφησα το βιβλίο και ανέβηκα στο μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου. Εκεί μια σπουδαία μοναχή, η Βερονίκη,που για χρόνια είχε δουλέψει ως νοσοκόμα στην κλινική Αλεβιζάτου στην Ομόνοια, όπου εφημέριος ήταν ο Γέροντας Πορφύριος, μού πρότεινε να περπατήσουμε λίγο. Ήταν η εποχή που τα γύρω αμπέλια του μοναστηριού έγερναν γεμάτα ώριμα σταφύλια, έτοιμα για τρύγο.
“Σκύψε, Γεράσιμε, σκύψε, να μην ...

" Για ένα ορθόδοξο εκκλησιαστικό και λειτουργικό ήθος " Tο νέο βιβλίο του π. Θεμιστοκλή Χριστοδούλου






 Ευάρεστη στον Θεό είναι η αγωνία μας,  για το πότε θα μας  επιτραπεί η άνευ όρων


πρόσβαση στους  Ιερούς  Ναούς και τα Μοναστήρια, μετά τους κυβερνητικούς

 περιορισμούς που έχουν επιβληθεί, εξ αιτίας της πανδημικής νόσου 

του κορωνοϊού ( Covid - 19 ).

Με ποιο πνεύμα όμως πορευόμαστε μέσα στην εκκλησία, και...

«Τι να το κάνω το δεξί η το αριστερό χέρι, αν δεν κάνη σταυρό;»




 Στα θέματα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοί να είναι αδιάφοροι. Πολύ λυπόταν που έβλεπε πνευματικούς ανθρώπους να επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρωνται για την πατρίδα.

Λυπόταν για την πνευματική κατάπτωση των πολιτών. Μιλούσε αυστηρά για αυτούς που ψήφιζαν αντιχριστιανικούς νόμους. Λυπήθηκε για την αλλαγή της γλώσσας και είπε: «Η επόμενη γενεά θα φέρει Γερμανούς να μας μάθουν την γλώσσα μας, και τα παιδιά μας θα μας φτύνουν». Έγραφε σε επιστολή του: «Αυτοί που κατάργησαν τα Αρχαία πάλι θα τα ξαναφέρουν».
Πέρα από την αποκατάσταση της αλήθειας, υπήρχε τότε όπως και σήμερα, επιτακτική ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας.
Κάποιος Πρωθυπουργός, του οποίου κατέκρινε δημοσίως ενέργειες επιζήμιες για το Έθνος και την Εκκλησία, ζήτησε να τον συναντήση στην Σουρωτή. Ο Γέροντας απάντησε: «Ας έρθη, θα του τα ψάλω και μπροστά του». Είχε το ψυχικό σθένος αυτός ο πτωχός καλυβίτης να υψώνη την φωνή του άφοβα μπροστά στους ισχυρούς της ημέρας.
Όταν κάποιος πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφθηκε το Άγιον Όρος , ο Γέροντας συνέστησε στα μοναστήρια να μην ...

Το ισχυρότερο όπλο του άνθρωπου στην γη είναι η προσευχή



 Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Ξέρετε αδελφοί ποιό είναι το ισχυρότερο όπλο του άνθρωπου στην γη, όπλο ακατανίκητο και πάντα νικηφόρο;

Είναι η προσευχή, μάλιστα η προσευχή! Ε­πειδή διά της προσευχής ο άνθρωπος παραδίδει στον Θεό όλη την ψυχή και όλη την καρδιά και όλη την ζωή του και ο Θεός γίνεται υπέρμαχος του και ο προ­στάτης του. Τί μπορούν τότε να του κάμουν οι άνθρω­ποι και οι δαίμονες; Τίποτε! Τίποτε! Τίποτε! Γι’ αυτό και ο Κύριος μας επιτάσσει στο Ευαγγέλιο Του: «Α­διαλείπτως προσεύχεσθε» (Α’ Θεσ. 5, 17).

*Κάθε ιερός ναός είναι και ένα κομμάτι του ουρανού επάνω στην γη. Και όταν είσαι μέσα στον ναό, ή­δη βρίσκεσαι στον ουρανό. Έτσι, όταν η γη σε συν­θλίβει με την κόλαση της, τρέξε στον ναό, μπες μέσα και να, είσαι μέσα στον παράδεισο. Αν οι άνθρωποι σε ...

Εθελοντική Αιμοδοσία στον Ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου Αχαρνών - Αθηνών






 Εθελοντική αιμοδοσία θα  πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020,


στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών - Αθηνών,

από τις  09:00 έως τις 14:00.

Η ανάγκες για αίμα είναι πολύ μεγάλες σε συνδυασμό και με την πανδημία

του κορωνοϊού ( Covid -19 ).

Η προσφορά αίματος είναι " αγάπη  προς τον πλησίον ".

Οι Εθελοντές Αιμοδότες σύμφωνα με...

Αν έχεις αυτές τις εννιά συνήθειες τότε μάλλον είσαι πιο έξυπνος από όσο πιστεύεις

 



 Υπάρχουν κάποια σημάδια που φανερώνουν την πραγματική ευφυΐα και που αν τα παρατηρήσεις στον εαυτό σου, τότε θα πρέπει να χαρείς, γιατί είσαι πολύ πιο έξυπνος από όσο νόμισες μέχρις τώρα.

Δημιουργικότητα 

Είναι σημάδι υψηλής νοημοσύνης, καθώς απαιτεί ευέλικτη σκέψη και ικανότητα για την εύρηση διαφορετικών λύσεων πάνω σε ένα πρόβλημα.

Ακαταστασία

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ακαταστασία συνδέεται με τη δημιουργικότητα και την ευφυΐα. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychological Science και εξέτασε την σκέψη δυο ομάδων ατόμων, οι οποίες έπρεπε να προτείνουν δημιουργικές χρήσεις για μπαλάκια του πινκγ πονγκ, απείδεξε ότι η ομάδα που δούλεψε στον ακατάστατο χώρο πρότεινε πιο δημιουργικές και ενδιαφέρουσες ιδέες, σε σχέση με εκείνη που δούλεψε στο συμμαζεμένο δωμάτιο.

Η μεγάλη περιέργεια

Το να θέλεις να μαθαίνεις συνέχεια νέα πράγματα και όλο και πιο πολλά, είναι στοιχείο των ευφυών ανθρώπων, όπως ...

Πού βρίσκονται σήμερα τα λείψανα της Αγίας Άννας, μητέρας της Παναγίας


Τα περισσότερα ιερά Λείψανα των Αγίων της Ορθοδοξίας αποθησαυρίζονται σήμερα σε μοναστήρια και αποτελούν μεγάλο θησαυρό για την Ορθοδοξία.

Στο Άγιο Όρος, στη Σκήτη της Άγιας Άννας, σώζεται μέρος από το αριστερό πόδι της Άγιας και αγιάζει αυτούς που πηγαίνουν και το προσκυνούν. Οι Αγιαννανίτες μοναχοί φυλάσσουν το σεπτό Λείψανο της με απεριόριστη πίστη και ευλάβεια, ενώ στην καθημερινότητα τους η Αγία Άννα φαντάζει σαν να είναι ένα προσφιλές και πολύ αγαπητό τους πρόσωπο που διάγει μαζί την καθημερινή ζωή τους, ενώ στις συνομιλίες τους δεν την προσφωνούν τόσο με το όνομα της, αλλά με την γλυκιά επωνυμία «η Γιαγιά». Πολλά θαύματα συνοδεύουν την ιστορία αυτού του ιερού Λειψάνου μα και την ευλάβεια του κόσμου στην Αγία και Θεοπρομήτορα Άννα, αλλά και...

9 Δεκεμβρίου: Γιορτή της Αγίας Άννης

Τη Σύλληψη της Αγίας Άννης τιμά σήμερα, 9 Δεκεμβρίου, η Εκκλησία μας.
Για τη μητέρα της Θεοτόκου Άννα, δεν αναφέρουν τίποτα σχετικό τα Ευαγγέλια, ούτε τα υπόλοιπα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Σύμφωνα όμως με την παράδοση της Εκκλησίας, ο Ιερέας Ματθάν, κάτοικος της Βηθλεέμ, απέκτησε τρεις θυγατέρες: τη Μαρία, τη Σοβή και την Άννα.
Η Μαρία, αφού παντρεύτηκε στη Βηθλεέμ, γέννησε εκεί την Ελισάβετ, τη μητέρα του Ιωάννη του Βαπτιστή.
Η Άννα παντρεύτηκε τον Ιωακείμ από τη Γαλιλαία. Μετά από πολλά χρόνια ατεκνίας, απέκτησε κόρη, την Παρθένο Μαρία.
Η παράδοση αναφέρει ότι οι γονείς της την αφιέρωσαν στην υπηρεσία του Ναού της Ιερουσαλήμ, σε ηλικία τριών ετών. Αυτοί δε μετά...

Η Σύλληψη της Αγίας Άννης - 9 Δεκεμβρίου


Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ_ (Μια καταπληκτική ταινία για τον Άγιο. Αντί να δούμε για ένα ακόμα βράδυ "ειδήσεις", που δεν μας αφήνουν τίποτα...)

 

 Ο Γέρος Ρώσος Μοναχός με την προσευχή του θα σημαδέψει τη ζωή του νεαρού τότε μοναχού Νικήτα. Έτσι αρχίζει η ιστορία του σημερινού Αγίου Πορφυρίου ...


* Σχόλιο "συν αυτώ":

Αντί να βάλουμε κάτι άλλο να παίζει απόψε στο χαζοκούτι...

Και δεν θα είναι επειδή απλά γιορτάζει σήμερα.

Απίθανες στιγμές στην ταινία όλες όπως εκείνη με τον απίθανο πιτσιρικά που υποδύεται τον Άγιο στην παιδική του ηλικία...

Στην ταινία ακούγεται η ίδια η φωνή του Αγίου από απομαγνητοφωνημένες καταγραφές του, ενόσω ζούσε ανάμεσά μας...

Σημειώνουμε ακόμα τη συγκλονιστική σκηνή με τις 3 μαρίδες στο καράβι με προορισμό το Αγιονόρος (κάπου στο 10΄...), όπου ο Άγιος λέει με τον μοναδικό του τρόπο πως έγινε 

"αλήτης για την Αγάπη του Χριστού"...

Τεράστιος Άγιος! Την ευχή του να έχουμε.


ΖΗΤΟΥΜΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΗ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ!




 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΖΗΤΟΥΜΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

ΜΗ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ!



Με αυτό το σύνθημα 180 Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία — μαζί με τα Παραρτήματά τους — σε όλη την Ελλάδα προβαίνουν σε γενική διαμαρτυρία για το κλείσιμο των εκκλησιών εν όψει μάλιστα της επικείμενης εορτής των Χριστουγέννων.

Συγκεκριμένα με επιστολή τους προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και όλους τους Σεβασμιωτάτους Ιεράρχες της Ελλαδικής επικρατείας διατυπώνουν έντονα το αίτημα χιλιάδων πιστών χριστιανών να ανοίξουν οι ιεροί Ναοί.

Η επιστολή επισημαίνει την μονομέρεια της Πολιτείας πού ενδιαφέρεται αποκλειστικά για τις βιολογικές ανάγκες των ανθρώπων και των ζώων, ενώ αδιαφορεί για το πνεύμα, τις ανάγκες της ψυχής των πολιτών της: «Πώς να δεχθούμε την απαγόρευση αυτή, όταν βλέπουμε να επιτρέπεται η μετάβαση στις αγορές τροφίμων, αλλά όχι στους Ναούς για την τροφή της ψυχής; Όταν βλέπουμε να επιτρέπεται η μετακίνηση για ατομική σωματική άθληση ή για τις ανάγκες των κατοικίδιων ζώων, αλλά όχι για τις ψυχές μας;», γράφουν χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία δημοσιεύουν στο διαδίκτυο βίντεο στο οποίο διαμαρτύρονται διότι, ενώ στις περισσότερες χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Ευρώπη, Κύπρο) την περίοδο αυτή της πανδημίας οι εκκλησίες είναι ανοιχτές, στην Ελλάδα παραμένουν κλειστές και απροσπέλαστες για τους πιστούς. Και καταλήγουν με το επιτακτικό αίτημα: «Ζητούμε ανοιχτές εκκλησίες! Μη φυλακίζετε τις ψυχές μας».

Μπορείτε να δείτε το βίντεο ΕΔΩ.



Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:




Αθήνα, 4 Δεκεμβρίου 2020


Προς τον

Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο

Αθηνών και πάσης Ελλάδος

κ.κ. Ι ε ρ ώ ν υ μ ο

και τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς

της Εκκλησίας της Ελλάδος



Μακαριώτατε,

Σεβασμιώτατοι,

Πρωτίστως θέλουμε να εκφράσουμε τη χαρά μας για την αποκατάσταση της υγείας σας, Μακαριώτατε, και ταπεινά προσευχόμαστε, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, να σας χαρίζει αδιάπτωτη υγεία και να σας ενισχύει στο μεγάλο και δύσκολο έργο σας! Παράλληλα συμμετέχουμε στον πόνο πολλών αδελφών μας που δοκιμάζονται καθημερινά από την πανδημία, και μάλιστα πολλών Ποιμένων μας, και προσευχόμαστε θερμά για την υγεία όλων.

Κυρίως όμως την ώρα αυτή σας βεβαιώνουμε ότι με πολλή ανακούφιση πληροφορηθήκαμε ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος διεβίβασε με επιστολή της προς τον Πρωθυπουργό το αίτημα χιλιάδων πιστών χριστιανών να ανοίξουν οι ιεροί Ναοί, και μάλιστα εν όψει των εορτών του Δωδεκαημέρου.

Είναι παρήγορο για μας να νιώθουμε ότι οι Ποιμένες μας συμμετέχουν στη θλίψη μας και αφουγκράζονται τους στεναγμούς της καρδιάς μας. Διότι πράγματι τις ημέρες αυτές η στέρηση της θείας λατρείας προκαλεί αφόρητο πόνο στην ψυχή μας. Στερημένοι από το Μυστήριο της Ζωής, αποκλεισμένοι από το Μυστήριο της Μετανοίας, απομακρυσμένοι από κάθε ιερή Ακολουθία, περνούμε έξω από τις εκκλησίες και κλαίμε μυστικά για την ερήμωση των ναών και το κλείσιμο του ουρανού. Θρηνούμε τον αποκλεισμό μας από κάθε λατρευτική εκδήλωση.

Πως να κατανοήσουμε την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς την παρουσία εκκλησιάσματος; Πως να δεχθούμε την απαγόρευση αυτή, όταν βλέπουμε να επιτρέπεται η μετάβαση στις αγορές τροφίμων, αλλά όχι στους Ναούς για την τροφή της ψυχής; Όταν βλέπουμε να επιτρέπεται η μετακίνηση για ατομική σωματική άθληση η για τις ανάγκες των κατοικίδιων ζώων, αλλά όχι για τις ψυχές μας;

Πως να κατανοήσουμε ότι η Πολιτεία, ενώ λαμβάνει κάθε υγειονομικό μέτρο για τον περιορισμό της πανδημίας, δεν καταφεύγει σε κανένα πνευματικό μέσο, ασυγκρίτως δραστικότερο και θαυμαστό; Αλήθεια, θα ξεπεράσουμε την πανδημία μόνο με τα υγειονομικά μέτρα; Και όχι με τα πνευματικά, με την καταφυγή μας στον Θεό; Πως θα μπορέσουμε εμείς οι μικροί και αδύναμοι άνθρωποι να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον αόρατο και επικίνδυνο εχθρό χωρίς τη βοήθεια του Θεού; Μέσα στους αιώνες η πατρίδα μας πέρασε πολλές επιδημίες και άλλες φοβερές δοκιμασίες, που...

Επιτέλους, αφήστε τους Έλληνες να αναπνεύσουν!

 



Οδεύουμε προς την μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων, μέσα σε συνθήκες αυστηρού εγκλεισμού, άγριας καταστολής της πολυφωνίας, οικονομικού μαρασμού, ανεξέλεγκτης κοινωνικής ανασφάλειας που γιγαντώνεται καθημερινώς από τα «παπαγαλάκια» του τρόμου και όλα αυτά μεταφράζονται σε φόβο, άγχος, κατάθλιψη, ψυχικά νοσήματα που οδηγούν σε σωματικά νοσήματα ή χειροτερεύουν τις ήδη υπάρχουσες παθήσεις.

Υπάρχει ένα κοινωνικό φαινόμενο ψυχοπαθολογίας που ονομάζεται «κατάθλιψη των εορτών»  ή πιο σωστά «Εποχική Συναισθηματική Διαταραχή», το οποίο έχει να κάνει με συναισθήματα έντονης λύπης, που παρατηρούνται σε συγκεκριμένες εποχές του χρόνου και κυρίως τον χειμώνα, κατά την περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Πιο συγκεκριμένα, αυτή η διαταραχή μπορεί να εμφανίσει τα παρακάτω συμπτώματα:

-Έντονα συναισθήματα ενοχής, απελπισίας, αναξιότητας.

– Το άτομο δεν μπορεί να απολαύσει τις εορταστικές δραστηριότητες.

– Υποφέρει από αναβλητικότητα, απόσπαση προσοχής και δυσκολία εστίασης.

– Υποφέρει από θυμό.

– Αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου. Μπορεί να δυσκολεύεται κάποιος να κοιμηθεί, ή να κοιμάται περισσότερο κατά ...

Γέροντας Παΐσιος – Αποφθέγματα



 Για ν’ απαντήσει ο Θεός στο αίτημα μας και να μας δώσει ότι του ζητάμε, πρέπει πρώτα απ’ όλα να έχουμε ταπείνωση, την οποία εμείς δεν έχουμε. Όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, έχουμε πολύ εγωισμό και δεν δεχόμαστε υπόδειξη και παρατήρηση.

Όλα τα γνωρίζουμε, είμεθα όλοι σοφοί.

Όταν μας κυριεύει ο εγωισμός, μικρό θέμα, μεγάλος καυγάς.

Ο Θεός μας δίνει πολλές ευκαιρίες για να κερδίσουμε τον Παράδεισο, αλλ’ εμείς αυτές τις ευκαιρίες δεν τις δεχόμαστε όλες, τις διώχνουμε. Εάν όσα οφείλει ο άνθρωπος τα ξεπλήρωσε σ’ αυτή τη ζωή, σώζεται.

Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην προσευχή, γιατί αυτή μας κρατεί σε επαφή με το Θεό. Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής. Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι ανάγκη της ψυχής και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία.

Η προσευχή για ν’ ακουστεί από το Θεό πρέπει να γίνεται με ταπείνωση, με συναίσθηση βαθιά της αμαρτωλότητας μας, και να είναι καρδιακή. Εάν δεν είναι καρδιακή, δεν ωφελεί. Ο Θεός ακούει πάντοτε την προσευχή του ανθρώπου που είναι πνευματικά ανεβασμένος.

Η μελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει πολύ την προσευχή, θερμαίνει την ψυχή και μεταφέρει τον προσευχόμενο σ’ ένα πνευματικό χώρο. Η προσευχή είναι ξεκούραση.

Όταν εμείς αναθέτουμε τα πάντα σ’ Αυτόν, ο Θεός υποχρεώνεται να μας βοηθήσει.

Ο Θεός επιτρέπει τους πειρασμούς “για να μας ξεσκονίζουν και να εξαγνίζεται έτσι η ψυχή μας με τις θλίψεις και τα κλάματα και να αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε στο Θεό για τη σωτηρία μας”.

Οι κανόνες, όταν εφαρμόζονται χωρίς διάκριση, γίνονται κανόνια.

Η στοργή και η αγάπη των γονέων είναι απαραίτητα στοιχεία για την ψυχική ισορροπία των παιδιών. Σήμερα υπάρχει έλλειψη στοργής και ενδιαφέροντος εκ μέρους των γονέων για τα παιδιά.

Τους δίνουν χρήματα, και τους κάνουν κακό. Τους παίρνουν μοτοσυκλέτες και πάνε και σκοτώνονται τα παιδιά. Δεν είναι η στοργή, που έχουν ανάγκη τα παιδιά.

Όποιος έχει χάρη Θεού θα του δοθεί κι’ άλλη, κι όποιος έχει λίγη και την περιφρονεί, θα του αφαιρεθεί κι’ αυτή. Η χάρη του Θεού δεν υπάρχει στους σημερινούς ανθρώπους, γιατί πετάνε και την λίγη που είχανε. Κι’ όταν φύγει η χάρη, ορμούν όλοι οι δαίμονες μέσα στον άνθρωπο.

Όταν η νοικοκυρά λέει την ευχή, κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού, όλα αγιάζονται. Και, το φαγητό της, κι αυτοί που τρώνε το φαγητό της.

Στην εποχή μας πλήθυναν δυστυχώς τα λόγια και τα βιβλία, και λιγόστεψαν τα βιώματα, διότι επηρεάστηκαν οι άνθρωποι πάλι από το κοσμικό πνεύμα, που επιδιώκει όλο τις ευκολίες και αποφεύγει τον σωματικό κόπο.

Αναπαύονται δηλαδή οι περισσότεροι από εμάς στο πολύ διάβασμα και στην λίγη ή καθόλου εφαρμογή. Θαυμάζουμε μόνον τους Αγίους Αθλητάς της Εκκλησίας μας, χωρίς να καταλαβαίνουμε το πόσο κοπίασαν, διότι δεν ...

Όσιος Πατάπιος: Το άφθαρτο σκήνωμα 1563 ετών και η θαυμαστή εύρεσή του – Βίντεο

πατάπιος

Ο Όσιος Πατάπιος υπήρξε πρότυπο της αρετής και αφού κόσμησε τη ζωή του με τα στολίδια της προσευχής, της νηστείας, των καλών έργων και των πολλών θαυμάτων, έφτασε η ώρα που θα έφευγε από την παρούσα ζωή, για να μεταβεί με το έλεος του Θεού στην ουράνια και αιώνια «άνω Ιερουσαλήμ», και να κληρονομήσει την ητοιμασμένην βασιλεία από καταβολής κόσμου (Ματθ.25, 34).

Συνάχθηκαν λοιπόν κοντά του οι αδελφοί της «Μονής των Αιγυπτίων», άλλοι συνασκητές από τα γύρω μοναστήρια και πολλοί «φίλοι της αρετής, λυπημένοι και δακρυσμένοι» και θεωρώντας τον αποχωρισμό τους ως ορφάνια, του έλεγαν: Γιατί, πατέρα μας πολυσέβαστε, δείχνεις ότι δεν αγαπάς τα πνευματικά σου παιδιά, αφού επιταχύνεις την εκδημία σου;
Γιατί μας αφήνεις έρημους; Γιατί δεν μας παίρνεις μαζί σου; Ποιος μετά από σένα θα σταματήσει τη λύπη μας, θα γιάνει το σώμα και θα θεραπεύσει την ψυχή μας με το λόγο, το παράδειγμα, τα θαύματα; Πως θα αντέξουμε τον αποχωρισμό;
Κι ενώ όλοι αυτοί έδειχναν με τη στάση και τα λόγια πως είχαν χάσει την ψυχραιμία τους, ο άγιος αντίθετα, χωρίς φόβο μπροστά στον επερχόμενο θάνατο, με μακάρια ιλαρότητα και στοργή τους είπε: «Μη κατευοδώνετε τον πατέρα σας έτσι με θρήνους και οδυρμούς.
Είναι καλύτερο να με προπέμψετε με ευχές. Διότι ενώ τα δάκρυα ζημιώνουν κι εσάς κι εμένα, οι ευχές βοηθούν όλους μας. Ιδιαίτερα εμένα για να...

Ἐμβόλια, παρενέργειες καί χάραγμα, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Σάλο έχει προκαλέσει άρθρο Γάλλου λοιμωξιολόγου για τους κινδύνους μετάλλαξης του ανθρώπινου DNA από το εμβόλιο.

 


H γαλλική εφημερίδα Francesoir δημοσίευσε στις 3 Δεκεμβρίου την επιστολή του Καθηγητή Λοιμωξιολογίας Christian Perronne με τίτλο ”Eμβόλιο mRNA: ηχηρή έκκληση από τον καθηγητή Perronne” όπου αναπαράγει την ανοιχτή επιστολή του που δημοσίευσε ο ίδιος στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook και για την οποία μίλησε και στο Sud Radio.

Η επιστολή του καθηγητή Perronne

Η Γαλλία, που ζει έναν εφιάλτη εδώ και μήνες, ξυπνάει.
Σε πολλές πόλεις της όμορφης χώρας μας ο λαός διαδηλώνει για να ανακτήσει την ελευθερία του, για να απαιτήσει την επιστροφή στη δημοκρατία.

Ως γιατρός, εξειδικευμένος στις λοιμώδεις νόσους και ως πρόεδρος πολλών φορέων δημόσιας υγείας και συμβουλίων Υγείας συμπεριλαμβανομένων επί εμβολίων, συνειδητοποιώ καθημερινά τις αβεβαιότητες που δημιουργούν φόβο και αυξανόμενη σύγχυση μεταξύ των συμπολιτών μας.

Ρισκάρω να χαρακτηριστώ πάλι ως «συνωμότης» ή καλύτερα ακόμα ως «καθησυχαστικός», όροι που χαρακτηρίζουν εκείνους που επικρίνουν ή αμφισβητούν την ενιαία σκέψη.

Καταλήγω να είμαι περήφανος για αυτές τις ονομασίες, τα λόγια μου που εκφράζουν την αλήθεια δεν έχουν αλλάξει ποτέ από την αρχή της επιδημίας. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι είναι δική μου ευθύνη να εκφραστώ ξανά σήμερα για ολόκληρη την ιατρική πτυχή του Covid-19 και ειδικότερα για το θέμα του εμβολίου, τώρα το κεντρικό και σχεδόν μοναδικό στοιχείο της πολιτικής της κατάστασης υγείας.

Πολλοί Γάλλοι έχουν υπνωτιστεί από την πολιτική του φόβου. Από τον Σεπτέμβριο του 2020, μας είπαν για ...

Που είσαι Θεέ μου;






Μη διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Που είσαι Θεέ μου; Προσεύχομαι και δεν μου αποκάλυψες ποτέ τον εαυτό σου, δεν μου έδωσες ούτε μία χαρά, δεν μου πραγματοποίησες κανένα από τα όνειρά μου.

Σου ζητάω υγεία, μου δίνεις αρρώστια.

 

Σου ζητάω βοήθεια, μου δίνεις θάνατο.

Σου ζητάω αρετή, μου δίνεις πόνο.

Τι Θεός είσαι; Που είσαι Θεέ μου;

Όχι! Μη σκεφθείς ποτέ έτσι. Ο Θεός ξέρει πότε η καρδιά σου θα είναι χωρητική. Εάν ακόμη δεν πήρες κάτι, σημαίνει ότι δεν χωράει η καρδιά σου.

Η καρδιά σου είναι στουμπωμένη, όπως όταν βάζεις πολλά πράγματα μαζί και τα πιέζεις, για να μη μείνει καθόλου κενό αέρος. Ούτε αέρας δεν μπορεί να χωρέσει στην καρδιά σου, και θέλεις να χωρέσει ο Θεός, τον οποίο δεν χωρούν ολόκληροι οι ουρανοί;

 

  •  


  •  

«Μόλις δώ, παιδί μου, την κατάλληλη στιγμή, σε βεβαιώ ότι δεν θα καθυστερήσω ούτε ένα δευτερόλεπτο να σου πραγματώσω τους πόθους σου, τις λαχτάρες σου, τα θεϊκά σου όνειρα. Αμέσως θα το κάνω».

Ο οδοντίατρος σου κάνει ένεση και περιμένει να μουδιάσεις για να ...

Ο Άγιος Αμβρόσιος


Ο Άγιος Αμβρόσιος
επίσκοπος Μεδιολάνων
ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Άγιος Αμβρόσιος αναδείχτηκε σκεύος εκλογής αγιότατο της Εκκλησίας του Χριστού πάνω στη γη. Ο Θεός τον δόξασε με δόξα διπλή, αφού και ηγεμόνας της Ιταλίας χρημάτισε και «τον της ιεραρχίας θρόνον εξ επιπνοίας θείας προσφόρως εκομίσατο», όπως ο υμνογράφος του μας αναφέρει.
 
Σκήνωμα της χάρης του Αγίου Πνεύματος απέδιωχνε τα πνεύματα της πλάνης που απειλούσαν την Εκκλησία, τον θεομάχο Αρειανισμό, επιστρέφοντας πολλούς από την πλάνη με τις διδαχές αλλά κυρίως με την ένθεη πολιτεία και τα θαύματά του.
 
Η ορθόδοξη υμνολογία τιμώντας την μνήμη του Οσίου τον ονομάζει «εύηχον κιθάρα του Παρακλήτου, το μέγα όργανον του Θεού, αξιέπαινον σάλπιγγα της Εκκλησίας» και μας υπενθυμίζει ότι ο θαυμαστός βίος του «εν εγκρατεία και πόνοις και αγρυπνίαις πολλαίς και προσευχαίς εγένετο».

 
Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
 
1. Καταγωγή — Μόρφωση

Γεννήθηκε από γονείς ευσεβείς στα Μεδιόλανα της Ιταλίας το 340 μ.Χ. και από μικρός φανέρωνε την θεοπρεπή συμπεριφορά και πολιτεία του. Αναφέρεται ότι μετά τον θάνατο των γονέων του έζησε με μιαν αδελφή μεγαλύτερή του. Κάποτε βλέποντάς την να ασπάζεται το δεξί χέρι ενός επισκόπου της έδωσε αυτός και το δικό του, λέγοντας: «Φίλησέ το και αυτό διότι και εγώ πρόκειται να γίνω επίσκοπος». Αυτή, όπως ήταν φυσικό, τον μάλλωσε μη μπορώντας να καταλάβει την προφητεία του. Όταν όμως αργότερα εκπληρώθηκε, θαύμασε η αδελφή του και μιμούμενη τον Άγιο έζησε ζωή ενάρετη, φυλάσσοντας την παρθενία.
 
Όταν έφτασε στην νόμιμη ηλικία ήταν ήδη κάτοχος πολλών επιστημών της εποχής του, ιδιαίτερα της ρητορικής. Γιαυτό και τον ψήφισαν αβοκάτο, δηλαδή δικηγόρο των ανακτόρων. Επιτελούσε το έργο του με σοφία και σύνεση και γινόταν αντικείμενο θαυμασμού για την ευγλωτία, τη δικαιοσύνη του και τις πλούσιες αρετές που ήταν στολισμένος. Ο Ουαλεντινιανός που εξουσίαζε τότε τη Ρώμη και όλη την Ευρώπη βλέποντας τα πολλά του χαρίσματα τον διόρισε ηγεμόνα όχι μόνο των Μεδιολάνων αλλά ολόκληρης της Ιταλίας. Όταν διορίστηκε, ο Πρόβος που ήταν επίτροπος του βασιλιά λέγει στον Αμβρόσιο: «Πάρε την εξουσία που σου έδωσε ο βασιλιάς και κυβέρνα όχι σαν κριτής αλλά σαν επίσκοπος». Με αυτά τα λόγια ο Πρόβος εννοούσε να κυβερνά το λαό με επιείκεια και όχι με αυστηρότητα. Και ο μακάριος Αμβρόσιος κυβερνούσε με γνώση και διάκριση, ώστε όλος ο λαός ήταν ευχαριστημένος.

 
2. Λαοπρόβλητος επίσκοπος

Ο Ουαλεντινιανός έδωσε την κυβέρνηση όλης της Ανατολής στον αδελφό του Ουάλεντα, να ορίζει το Βυζάντιο, τη Θράκη, την Αίγυπτο και την Ελλάδα. Ο ίδιος πήρε τη Δύση και κήρυττε παντού την ευσέβεια, εξοστρακίζοντας την αίρεση του Αρείου που ακολουθούσε και ο τότε αρχιερέας των Μεδιολάνων, Αυξέντιος.
 
Όταν πέθανε ο Αυξέντιος, ο βασιλιάς προσκάλεσε όλους τους επισκόπους της Ιταλίας και τους είπε: «Ξέρετε καλά, πώς πρέπει να είναι ο αρχιερέας, για να οδηγεί το ποίμνιο του στη σωτηρία». Τότε όλη η Σύνοδος αποφάσισε να ψηφίσει, εκείνος τον αρχιερέα, γιατί ήταν ευσεβέστατος και σοφός. Κι εκείνος απάντησε: «Εσάς με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος αξίωσε ο Πανάγαθος να ψηφίζετε αρχιερέα».
 
Οι επίσκοποι, λοιπόν, σκέφτονταν ποιον να ψηφίσουν. Οι λαϊκοί που, κατοικούσαν στα Μεδιόλανα μάλωναν μεταξύ τους. οι Αρειανοί ήθελαν ομόφρονά τους και οι Ορθόδοξοι, Ορθόδοξο. Όταν ο ιερός Αμβρόσιος άκουσε τη φιλονικία του λαού, ήλθε στα Μεδιόλανα για να προλάβει τα σκάνδαλα. Τους συμβούλεψε να εκλέξουν τον πιο ενάρετο απ’ όλους και τους είπε και πολλά σωτήρια λόγια. Εκείνοι φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, του απάντησαν ότι δεν υπάρχει άλλος αξιότερός του και είπαν στον βασιλιά ότι διάλεξαν τον Αμβρόσιο για ποιμένα και οδηγό τους.
 
Όταν το έμαθε ο λαός, καταλήφθηκε από μεγάλο ενθουσιασμό και παραλήρημα και όλοι μαζί άρχισαν να αναφωνούν: «άξιος!! άξιος!! Ο Αμβρόσιος είναι άξιος για επίσκοπος». Ήταν θέλημα Θεού. σ’ αυτό ακόμα και οι αιρετικοί δεν είχαν τρόπο να στηρίξουν τις αντιρρήσεις τους.
 
Ο Αμβρόσιος στο απροσδόκητο αυτό ξέσπασμα του ηφαιστείου ταράχτηκε κι έτρεξε να κρυφτεί. Η παράδοση αναφέρει πως όταν άκουσε ότι θα τον χειροτονούσαν επίσκοπο, αποφάσισε να φύγει. Αλλ’ ο Κύριος ήθελε να μπει ο λύχνος στην κατάλληλη θέση, για να φωτίζει τους «εν σκότει καθεύδοντας». Ενώ περπάτησε όλη τη νύκτα βρέθηκε πάλι το πρωί έξω από τα τείχη της πόλης των Μεδιολάνων!
 
Οι ευσεβείς χριστιανοί που τον αναζητούσαν τον βρήκαν και τον οδήγησαν στη Μητρόπολη. Επειδή ο Άγιος κατάλαβε ότι ήταν θέλημα Θεού δέχτηκε να χειροτονηθεί. Έτσι, μέσα σε επτά μέρες βαπτίστηκε και χειροτονήθηκε επίσκοπος Μεδιολάνων στις 7 Δεκεμβρίου του 374.

 
3. Εποχή μεγάλης τρικυμίας

Ο τρομερός αιρεσιάρχης Άρειος είχε καταδικαστεί από την Εκκλησία μα η αίρεσή του εξακολουθούσε να συνταράζει την εκκλησιαστική ειρήνη. Του Αμβρόσιου η αρχιερατική του ζωή δεν ήταν λοιπόν τίποτε άλλο, παρά μια ατέλειωτη πάλη, ένας σκληρός αγώνας εναντίον των αιρέσεων, μαζί με ευσπλαχνία και προστασία των φτωχών και των δυστυχισμένων.
 
Μερικοί άρχοντες έκαναν ορισμένα σφάλματα και ο Αμβρόσιος δε δίστασε να ελέγξει αυστηρά τον βασιλιά. Ο ευσεβής βασιλιάς όχι μόνο δεν δυσαρεστήθηκε αλλά τον επαίνεσε λέγοντας: «Γνώριζα το ζήλο σου, γιαυτό επέμενα να γίνεις αρχιερέας, γιάτρευε λοιπόν όπως ορίζει ο νόμος του Θεού, τις αμαρτίες μας».
Αφού ο ευσεβής Ουαλεντινανός κυβέρνησε για δεκαοκτώ χρόνια το βασίλειο παράδωσε την ψυχή του στον Κύριο κι άφησε διαδόχους του τα παιδιά του. Ο Ουάλης που ήταν Αρειανός και βασίλευε στο Ανατολικό μέρος πέθανε. Έμεινε όλη η βασιλεία στον Γρατιανό που ήταν ευσεβής όπως ο πατέρας του Ουαλεντινιανός. Ο Γρατιανός ανακάλεσε όλους τους αρχιερείς που ο Θείος του Ουάλης είχε εξορίσει.
Ανάδειξε αρχιστράτηγο τον Μ. Θεοδόσιο και τον έστειλε εναντίον των βαρβάρων και ο Θεοδόσιος με όπλο τον σταυρό νίκησε. Τότε ο Γρατιανός τον έστειλε να κυβερνά στην Ανατολή μένοντας ο ίδιος στη Δύση. Και οι δύο αγωνίζονταν εναντίον των Αρειανών. περισσότερο ο Θεοδόσιος, γιατί στην Ανατολή ήταν πολλοί εξαιτίας του Ουάλεντα. Όταν πέθανε ο Γρατιανός άφησε διάδοχο τον μικρό αδελφό του Ουαλεντινιανό Β’, του οποίου την ηλικία καταφρονώντας κάποιος Μάξιμος άρπαζε την κυβέρνηση της Δύσης. Η μητέρα του βασιλιά Ιουστίνη υποστήριζε τους αιρετικούς γιατί ήταν αιρετική, και όσο ζούσε ο σύζυγός της δεν το φανέρωσε. Αυτή συμβούλευε το γιο της και τον έκαμε Αρειανό.

4. Ελεήμονας αλλά και ασκητικός

Αφού χειροτονήθηκε ο μέγας Αμβρόσιος διερχόμενος πολιτεία αγγελική, νήστευε όλη την εβδομάδα, μόνο Σάββατο και Κυριακή έτρωγε, έκανε πολλές ελεημοσύνες στους φτωχούς και φυλακισμένους. Μοίρασε όλη την περιουσία του πατέρα του στους άπορους και έδωσε ακίνητα, χωράφια, αμπέλια στην Εκκλησία, μιμούμενος το   Δεσπότη   Χριστό   στην   ακτημοσύνη.

Όταν πληροφορήθηκε ότι ο νέος βασιλιάς εξαπατήθηκε από...