Τί θέλετε πιό πολύ: Την συμπάθεια του κόσμου ή την επιστροφή κοντά στο Θεό;


Από το βιβλίο «Τέσσερις ώρες με τον π. Παΐσιο»

-Αναζητήστε σανίδα σωτηρίας κοντά στο Θεό.

-Περιορίστε τις υλικές ανάγκες σας, γιατί δημιουργούν τεράστια βάρη και άγχη.

-Μη ζηλεύετε ανθρώπους που έχουν χρήματα, ανέσεις, δόξα και ισχύ, αλλά εκείνους που ζουν με αρετή, λογική και ευσέβεια.

-Μη ζητάτε από τον Θεό πράγματα που στηρίζουν μόνο το σώμα σας, αλλά, κυρίως, ό,τι είναι καλό και ωφέλιμο για τη ψυχή σας.

-Αλλάξτε ζωή, ανακαλύψτε το νόημα της ζωής, κερδίστε τον χρόνο που χάσατε στη μέχρι τώρα πορεία σας στη γη.

-Μη εμπιστεύεστε το φρόνημα κοσμικών ανθρώπων.

-Θεραπευτείτε από αρρώστιες που κυριαρχούν στη ζωή ανθρώπων που δεν έμαθαν να νηστεύουν, να εγκρατεύονται, να προσεύχονται, να ελπίζουν.

-Μην απελπίζεστε. Ο Θεός είναι πανταχού παρών και αγαπάει τον άνθρωπο.

-Κόψτε κάθε σχέση με το κακό, ζήστε ελεύθερα, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου.

-Αποδείξτε την πίστη σας και με έργα αγάπης προς τον πλησίον.

-Αποφασίστε, τί θέλετε πιό πολύ: τη συμπάθεια του κόσμου ή την επιστροφή κοντά στο Θεό;

-Σχεδόν όλα τα προβλήματα ξεκινούν από το στόμα (από το πώς μιλάς) και, επίσης, από το πόσο εξαρτάσαι από τα πάθη σου.

-Να αγαπάς τη γυναίκα σου πιό πολύ απ’ τον εαυτό σου. Με έργα, όχι με λόγια. Και να μη της μιλάς ποτέ άσχημα, γιατί καμιά φορά η γλώσσα σκοτώνει και καταστρέφει την αγάπη. Επίσης, να προσέχετε, γιατί μερικοί γονείς χαϊδεύουν πολύ τα παιδιά τους και τους κάνουν όλα τα χατίρια. Και όταν χαϊδεύεις πολύ το παιδί, θα γίνει εγωιστής και θα πάρει στραβό δρόμο.

Πολλοί γονείς φροντίζουν περισσότερο να δώσουν υλικά πράγματα στα παιδιά τους. Αυτό είναι λάθος. Το σώμα έχει πολλές υλικές επιθυμίες, αλλά σύντομη ζωή. Η ψυχή έχει συνέχεια, άλλη πορεία. Η ψυχή δεν καταλήγει στο χώμα, άλλα...

Σύναξη των 12 Αποστόλων



Την τελευταία ημέρα του Ιουνίου η εκκλησία τιμά με ειδική λειτουργία τους 12 Αποστόλους. Αυτή είναι η έννοια της λέξης «Σύναξη» στην εκκλησιαστική ορολογία.
Απόστολος στην αρχαία ελληνική γραμματεία δήλωνε τον κάθε απεσταλμένο για την εκπλήρωση συγκεκριμένης αποστολής. Στην Καινή Διαθήκη, Απόστολοι λέγονται οι 12 μαθητές του Χριστού, οι οποίοι εκλέχτηκαν από τον Κύριο, παρακολούθησαν τη δημόσια δράση του κι ...

Η επιστήμη απεφάνθη - Αυτή είναι η ποσότητα καφέ που πρέπει να πίνουμε ανά ημέρα


Η επιστήμη απεφάνθη - Αυτή είναι η ποσότητα καφέ που πρέπει να πίνουμε ανά ημέρα
Κάθε χρόνο οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο καταναλώνουν πάνω από 500 δισεκατομμύρια κούπες καφέ. Ίσως να είναι από τις πιο αγαπημένες καθημερινές μας συνήθειες και για τους περισσότερους να είναι αδιανόητο να ξεκινήσει η ημέρα χωρίς μια γουλιά καφέ.
Δεν πρέπει όμως να καταναλώνονται πάνω από 600mg καφεϊνούχων ποτών την ημέρα, ενώ τα Αμερικανικά Ινστιτούτα Υγείας χαρακτηρίζουν ως «υπερβολική» την κατανάλωση καφέ που ξεπερνά τα 10 φλιτζάνια (των 240 ml περίπου) σε ημερήσια βάση. Ο Επιδημιολόγος του Harvard, Rob van Dam αναφέρει πως οι μελέτες του δεν υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία για...

Ύμνοι των Αγίων Αποστόλων ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ


Αγ. Απόστολοι Πέτρος και Παύλος


Γιατί οι έντιμοι & ικανοί δεν επιδιώκουν ανάληψη εξουσίας


Γιατί οι έντιμοι & ικανοί δεν επιδιώκουν ανάληψη εξουσίας
Ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτων (427-347 π.Χ.) γύρω στο 374 π.Χ. έγραψε το κορυφαίο έργο του «Πολιτεία» μέσω του οποίου σχεδίασε την εικόνα του ιδανικού πολιτεύματος με επίγνωση τού πόσο δύσκολη είναι η πραγματοποίησή του.
Στο έργο αυτό μέσα από την αφήγηση του Σωκράτη αναφέρεται και η συζήτηση που έγινε με θέμα τη φύση της δικαιοσύνης, αλλά κυρίως για τη δημιουργία ενός ιδανικού κράτους, στο οποίο θα κυριαρχεί η ιδέα του αγαθού και το οποίο κράτος θα υφίσταται για να παρέχει την αληθινή ευτυχία στους πολίτες του.
Για να επιτευχθεί όμως αυτό οι άρχοντες πρέπει να εργάζονται για το καλό των άλλων (των αρχομένων) και όχι το δικό τους! Ένα τέτοιο κράτος όμως βρίσκεται στη σφαίρα της ουτοπίας.
Ας δούμε τι ακριβώς γράφει ο Πλάτων για την εξουσία (άρχοντες - πολιτικούς) και τους εξουσιαζόμενους (αρχόμενους - πολίτες) [Πολιτεία, Βιβλίο Α, 346-347].
Αφηγείται ο Σωκράτης:
«Καμιά τέχνη και καμιά εξουσία δεν έχει ως αντικείμενο της ασχολίας της την δική της προσωπική ωφέλεια, αλλά […] το αντικείμενο της εξουσίας και των προσταγών της είναι η ωφέλεια του εξουσιαζομένου, και το κάνει αυτό έχοντας εμπρός στα μάτια της το συμφέρον του εξουσιαζομένου που είναι ασθενέστερος και όχι το συμφέρον του ισχυροτέρου.
Γι’ αυτό ακριβώς […] κανένας δεν αποφασίζει με τη θέλησή του να γίνεται άρχων [μηδένα ἐθέλειν ἑκόντα ἄρχειν] και να έχει στα χέρια του την ξένη αθλιότητα, προσπαθώντας να τη διορθώσει, αλλά ζητά μισθό, επειδή όποιος έχει την πρόθεση να δουλέψει ως σωστός τεχνίτης, όταν οι προσταγές του είναι σύμφωνες με την τέχνη, δεν πράττει ούτε προστάζει ό,τι συμφέρει αυτόν τον ίδιον, αλλά ό,τι συμφέρει τον αρχόμενο. Γι’ αυτήν ακριβώς την αιτία, για όσους πρόκειται να αποφασίσουν να γίνουν άρχοντες, πρέπει να εξασφαλιστεί ως μισθός, ή χρήματα ή τιμή ή τιμωρία, εάν κανένας δεν θέλει να αναλάβει την εξουσία [μισθὸν δεῖν ὑπάρχειν τοῖς μέλλουσιν ἐθελήσειν ἄρχειν, ἢ ἀργύριον ἢ τιμήν, ἢ ζημίαν ἐὰν μὴ ἄρχῃ]».
Τι θέλεις να ειπείς μ’ αυτό Σωκράτη; είπε ο Γλαύκων. Τα δύο είδη του μισθού που ανέφερες μπορώ να τα καταλάβω• δεν αντιλαμβάνομαι όμως πώς εννοείς την τιμωρία και πώς την έχεις βάλει στην ίδια μοίρα με τον μισθό.
Από την ερώτησή σου εικάζεται ότι δεν μπορείς να καταλάβεις ποιος είναι ο μισθός των εντίμων ανθρώπων, αυτός δηλαδή που παρακινεί τους ενάρετους ανθρώπους να φορτώνονται τα βάρη της εξουσίας, όταν αποφασίζουν να γίνονται άρχοντες, Μήπως δεν γνωρίζεις πως το να αγαπά κάποιος τις τιμές και τα χρήματα, όχι μόνο κατά την γνώμη του λαού, αλλά και στην πραγματικότητα είναι όνειδος;
Αυτό τουλάχιστον το γνωρίζω, είπε.
Γι’ αυτό ακριβώς, είπα εγώ, οι καλοί δεν παρακινούνται ούτε από χρήματα ούτε από τιμές να γίνονται άρχοντες [οὔτε χρημάτων ἕνεκα ἐθέλειν ἄρχειν οἱ ἀγαθοί οὔτε τιμῆς]• γιατί δεν τους αρέσει ούτε λαμβάνοντας φανερά τον μισθό του αξιώματός τους να ...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ



http://topothoumeno.blogspot.com/

«Μακάρι να καταλάβετε, τι πάνε να κάνουν και να ξεσηκωθείτε!»


Πήγα να αγοράσω λινάτσα από παλαιό μαγαζί της πόλης όπου ζω, κάπου στην Μακεδονία, για να φτιάξω πανώ για το προσεχές συλλαλητήριο που θα γίνει για την Μακεδονία μας. Ίσως είναι το πιο παλαιό μαγαζί της πόλης και πουλάει κυρίως κατασκευές από δέρματα για άλογα και κουδούνια για πρόβατα και κατσίκια.
Ρώτησα τον ηλικιωμένο μαγαζάτορα - μετά έμαθα ότι ήταν 75 ετών! - πόσο πάει το μέτρο και του ζήτησσα κάποια μέτρα. 
Καθώς ξεδιπλώναμε την λινάτσα για να την μετρήσουμε με ρωτάει πονηρά, κοιτώντας πάνω από τα γυαλιά του «αν δεν είμαι αδιάκριτος, τι θα την κάνεις;» 
και του απάντησα ότι «θέλω να κάνω ένα πανό για το συλλαλητήριο της προσεχούς Πέμπτης για την Μακεδονία! Θέλω να γράψω "ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, ΠΡΙΝ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ!».  
Ο ηλικιωμένος κύριος άφησε την λινάτσα κάτω και...

Σηκώθηκε να φύγει, αλλά η πόρτα του κελιού δεν άνοιγε… (Συγκλονιστική ιστορία!)

Αποτέλεσμα εικόνας για σιμων αρβανιτης
Κάποια μοναχή πήγε στην Κηφισιά και πήρε ένα ταξί, για να ανέβει στο Μοναστήρι [στην Ιερά Μονή Άγιο Παντελεήμονα Ν. Πεντέλης]. Ο ταξιτζής, που την μετέφερε, είχε ακούσει για τον πάτερα Σίμωνα [Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης] και ρώτησε την μοναχή γιατί ανεβαίνει επάνω.
Εκείνη του είπε ότι πηγαίνει, για να εξομολογηθεί. Όταν άκουσε αυτό ο ταξιτζής, την ρώτησε με έκπληξη:
– Τι αμαρτίες έχεις εσύ που είσαι μοναχή;
Εκείνη του απάντησε πως όλοι έχουμε αμαρτίες. Όταν έφτασε κοντά στο μοναστήρι, η άσφαλτος τελείωνε και άρχιζε ο χωματόδρομος, που ήταν χαλασμένος, και είπε η μοναχή να την αφήσει εκεί, αλλά ο ταξιτζής της είπε:
-Θα σε πάω μέχρι το Μοναστήρι.
Όταν έφτασαν, η μοναχή του είπε να περάσει στην κουζίνα να πάρει έναν καφέ. Μόλις τελείωσε η μοναχή την εξομολόγησή της, είπε στον ταξιτζή:
– Θέλεις να πας μέσα να πεις καμιά λέξη να εξομολογηθείς και να πάρεις την ευχή του;
Ο ταξιτζής δέχτηκε, μπήκε μέσα, πήρε την ευχή του και άρχισε να εξομολογείται. Σηκώθηκε να φύγει, αλλά η πόρτα του κελιού δεν...

Κονίτσης Ανδρέας προς κυβέρνηση: Δεν θα ανεχθούμε άλλη εθνική ταπείνωση


Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ

ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις: 



«Μετά τήν «λύση» τοῦ σκοπιανοῦ ζητήματος, ὅπου ἡ Ἑλλάδα ἔδωσε δυστυχῶς στούς Σκοπιανούς τήν ἐθνικότητα καί τήν γλῶσσα, ἀκούγεται μετ’ ἐπιτάσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνηση θά προχωρήση στήν «λύση» καί τοῦ «ἀλβανικοῦ». Ἔχει γραφῆ δέ καί στόν Τύπο, ὅτι πρόκειται νά γίνῃ ἡ ἄρση τοῦ «ἐμπολέμου» μέ τήν Ἀλβανία καί ὅτι ἄν ἐμεῖς σταματήσουμε νά χρησιμοποιοῦμε τόν ὅρο «Βόρειος Ἤπειρος», θά παύσουν καί οἱ Ἀλβανοί νά μιλᾶνε γιά «Τσαμουριά».

Δέν γνωρίζουμε ἄν αὐτά ἀληθεύουν. Καί τό νά μᾶς δώσῃ ἡ Ἀλβανία τά 12 ναυτικά μίλια εἶναι χρέος της καί δέν ἔχει νά κάνῃ μέ τήν ἄρση τοῦ ἐμπολέμου. Ἀλλά ἡ Βόρειος Ἤπειρος τί σχέση ἔχει μέ τήν «Τσαμουριά»; Ἡ «Τσαμουριά» εἶναι ἡ Ἑλληνικώτατη Θεσπρωτία ἀπό τά πανάρχαια χρόνια. Καί εἶχε τήν προσωνυμία «Τσαμουριά», κατά παραφθορά τοῦ «Θύαμις», πού ἦταν τό ἀρχαῖο ὄνομα τοῦ ποταμοῦ Καλαμᾶ. Οἱ «Τσάμηδες» εἶχαν συμμαχήσει, στά χρόνια τῆς Κατοχῆς, πρῶτα μέ τούς φασίστες Ἰταλούς καί μετά μέ τούς ναζιστές Γερμανούς, καί διέπραξαν ἀνήκουστα κακουργήματα εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς Θεσπρωτίας, μέ κορυφαῖο τήν...

Πόσοι όμως κι από εμάς τους «αμόλυντους» είμαστε εθισμένοι στα πνευματικά ναρκωτικά


*Συγκλονιστική ιστορία! Αξίζει να την διαβάσετε! 
~ Προχθές ήρθε μια κοπέλα, χρήστρια ναρκωτικών ουσιών, σκελετωμένη, με δακρυσμένα μάτια.
Πριν αρκετό καιρό είχε έρθει στο ναό με φωνές και απειλές. Με είχε βρίσει γιατί δεν τις έδωσα το χρηματικό ποσό που θα ήθελε. Έβρισε, χειρονόμησε κι έφυγε. Αυτό έγινε δυο τρεις φορές.
Προχθές όμως ήρθε αλλιώτικη. Χωρίς φωνές. Χωρίς θράσος. Με περίμενε ταπεινά. Περίμενε να ζητήσει συγχώρεση. «Θέλω να με συγχωρέσεις πάτερ για τότε…» μου είπε.
Την έτρωγε μέσα της τόσο καιρό αυτή η συμπεριφορά της (μια συμπεριφορά που ήταν απόρροια της εξάρτησης που έχει). Κι όμως τώρα βρήκε το κουράγιο να έρθει να το πει. Αυτό δείχνει άνθρωπο που δεν παραδόθηκε πνευματικά, που ακόμα μάχεται, παλεύει.
Μετά την συγχώρεση όμως ήρθε κι άλλη ομολογία. Η οδύνη των αισθητών ηδονών την λύγισαν, «Δεν μπορώ άλλο…» μου είπε «…δεν αντέχω». Τα χαρακτηριστικά του προσώπου της ήταν ανέκφραστα. Κατάλαβα ότι έκλαιγε από τα δάκρυα που δραπέτευαν από τα μάτια της.
Ζήτησε να εξομολογηθεί για πρώτη φορά. Ζήτησε να συμφιλιωθεί με τον Θεό μετά από τόσα χρόνια πολέμου. Ενός πολέμου που αντίπαλος τελικά δεν ήταν ο Θεός αλλά ο ίδιος της ο εαυτός.
Το σώμα της ήταν τόσο εύθραυστο, το πρόσωπό της γερασμένο από τις λάθος επιλογές. Κι όμως μέσα στα λίγα λεπτά που μιλήσαμε είδα μια ομορφιά ν’ ανατέλει. Μια ομορφιά που την έκρυβε για χρόνια. Την ομορφιά της μετάνοιας, την νιότη της ελπίδος. Δώσαμε ραντεβού για εξομολόγηση. Έφυγε έχοντας ανάμεσα στα λεπτά δαχτυλάκια της ένα μικρό κομποσχοίνι που της έδωσα. Λίγο ειρήνευσε.
Πόσες τέτοιες ανδρείες -πονεμένες- ψυχές υπάρχουν που επιλογές της νιότης τους, τους στοιχειώνουν μα δεν παραδίδονται σ’αυτές, «δεν το βάζουν κάτω». Πίσω από τέτοιους ανθρώπους κρύβονται σίγουρα πάθη και εγωισμοί όμως συγχρόνως κρύβονται και ψυχές που αναζητούσαν λίγη θαλπωρή, αγάπη, ενδιαφέρον… Και ακριβώς επειδή δεν τα βρήκαν, τα αναζήτησαν σε λάθος τόπους, με λάθος τρόπους, από λάθος ανθρώπους.
Γι’αυτό θα πρέπει πάντα να είμαστε έτοιμοι κι εμείς ν’αγκαλιάσουμε τέτοιους ανθρώπους, να τους ακούσουμε, να ενδιαφερθούμε γι’αυτούς, να μην τους κλείσουμε την πόρτα της καρδιάς μας, να μην τους απαξιώσουμε, να μην τους κοιτάξουμε με «μισό μάτι». Διότι και αυτοί απολωλότα πρόβατα είναι, όπως κι εμείς. Η δική τους ασωτία ίσως φαίνεται πιο πολύ, εξωτερικεύεται πιο έντονα, όμως αυτό δεν τους κάνει πιο αμαρτωλούς από εμάς που μπορεί να κρύβουμε μεγαλύτερα πάθη απ’αυτούς, μεγαλύτερες ανομίες κι αδικίες.
Αυτοί μπορεί να παίρνουν ναρκωτικά και αυτό να φαίνεται στο σώμα τους. Πόσοι όμως κι από εμάς τους «αμόλυντους» είμαστε εθισμένοι στα πνευματικά ναρκωτικά που όχι απλά μολύνουν το σώμα αλλά κυρίως οδηγούν στον πνευματικό μας θάνατο; Εθισμένοι στην φιλοχρηματία, στην γαστριμαργία, στη μόδα, στην σαρκικότητα, στην ανθρωπαρέσκεια, στην φιληδονία, στην κατάκριση, στην κακία, στην μνησικακία, στην ιεροκατηγορία, στην συκοφαντία, στο ψέμμα, στην αισχροκέρδια, στην υποκρισία, στην οργή, στην ακηδία, στην απιστία, στη φιλαυτία…
Πώς θα κατακρίνουμε λοιπόν αυτούς όταν εμείς ζούμε ακόμα εθισμένοι στη μεγάλη ιδέα για τον εαυτούλη μας;
Πώς είναι δυνατόν «ελαφρά τη καρδιά» να ξεγράφουμε αυτούς τους ανθρώπους από την κοινωνία μας όταν εμείς είμαστε χειρότεροι «πρεζάκηδες» παθών;
Είμαστε για λύπηση εάν νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι απ’αυτούς.
Αν είχαμε ταπείνωση τότε θα τους βλέπαμε με συγκατάβαση και κατανόηση, έτοιμοι να τους βοηθήσουμε και όχι έτοιμοι να τους φωνάξουμε, να τους κατακρίνουμε και να τους βάλουμε στο περιθώριο της κοινωνίας, θεωρώντας ότι δεν είναι «άξιοι» να ζούνε ανάμεσά μας…
Όντως πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δεν θέλουν την βοήθειά μας. Δική τους επιλογή (και είναι αλήθεια ότι δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά σ’αυτές τις περιπτώσεις).Όμως ας αναρωτηθούμε, εμείς προσφέρουμε βοήθεια σε όλους; κάνουμε αυτό που μπορούμε ως πρόσωπα και ως κοινωνία; έχουμε την διάκριση, την υπομονή, το ενδιαφέρον και την αγάπη που χρειάζεται ώστε να βοηθήσουμε αυτούς τους πάσχοντες συνανθρώπους μας; έχουμε την τόλμη να γίνουμε πλησίον τους; έχουμε την ταπείνωση να ασχοληθούμε μαζί τους;
Ο καθένας ας κάνει τον αυτοέλεγχό του. Πάντως εγώ, από...

Ζουν οι ψυχές και μας βλέπουν! (Αφιερώστε 3 λεπτά και διαβάστε το)

Σ’ ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί ζούσε προ ετών ένας ιερέας ευλαβέστατος.
Η ψυχούλα του ήταν γεμάτη στοργή για το ποίμνιό του και ειδικά για τους πονεμένους. Έφτασε όμως η μέρα που δοκιμάστηκε κι εκείνος και πόνεσε πολύ.

Η κόρη του, μια εξαιρετική κοπέλα, είχε παντρευτεί πρόσφατα μ’ ένα νοικοκυρεμένο παληκάρι. Έφτασε, λοιπόν, ο καιρός να φέρει στον κόσμο το πρώτο παιδάκι της.
Κατά τον τοκετό όμως, πέθανε! Πήγε Μάρτυρας να συναντήσει τον Πλάστη της, αφήνοντας πολύ πόνο πίσω της.
Ο ιερέας πατέρας της πόνεσε κι αυτός πολύ στο χωρισμό, αλλά με ακλόνητη Πίστη στο Θεό πρόσφερε δοξολογία στο άγιο όνομά Του.
Την αγάπη του δε, για την θυγατέρα του εξέφραζε με θερμές προσευχές για την ψυχή της και με κρυφές ελεημοσύνες.
Ο ιερέας είχε έναν αδελφό καπετάνιο που, απόμαχος πια της θάλασσας, είχε γίνει στεριανός για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του.
Είχε δημιουργήσει περιουσία κι απολάμβανε πλέον τους κόπους του.
Δυστυχώς όμως ήταν σχεδόν άπιστος, παρ’ όλο που είχε καλή καρδιά.
Τα βραδάκια, όταν μαζεύονταν στο...

Στις Πρέσπες οι προδότες· στη Βίγλα οι πατριώτες. 24-6-2018, π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης


ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ! Η προδοσία της Μακεδονίας μας!


Χριστιανοί ορθόδοξοι Άραβες παίζουν το Μακεδονία Ξακουστή | Arab Orthodox pipeband in Greece


Σοκ από την Γερμανία μετά την υπογραφή Τσίπρα: Ετοιμάζουν «ένωση» της Μακεδονίας - Δείτε τον χάρτη της κρατικής DW

Η εκχώρηση της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς με την συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι μόνο εθνικά επιζήμια αλλά μπορεί να αποβεί και συνολικά εθνικά επικίνδυνη για όλη την Ελλάδα.
Αυτό δείχνουν χάρτες της γερμανικής DW η οποία ουσιαστικά "δημιουργεί" ένα "ψευτο-μακεδονικό" έθνος μύχιο πόθο του Βερολίνου, για ενα κράτος δορυφόρο  στα κεντρικά Βαλκάνια και ακρωτηριάζοντας ταυτόχρονα εθνικά την Ελλάδα.
Το χειρότερο είναι ότι με τη θεσμοθέτηση του ονόματος της «Βόρειας Μακεδονίας» για τα Σκόπια οριοθετείται ένας ολόκληρος γεωγραφικός χώρος ο οποίος περιέχει την έννοια του «Μακεδονικού Έθνους», όχι με την ελληνική ιστορική, πολιτιστική και εθνολογική έννοια αλλά με μια ακαθόριστη και ομιχλώδη «Βαλκανική» χροιά.
Αυτό αναφέρει άρθρο της γερμανικής DW στο οποίο δημοσιεύονται χάρτες και δείχνει την Μακεδονία από την αρχαιότητα μέχρι ένα ζοφερό για την Ελλάδα μέλλον.
Όλα αυτά σε συνδυασμό με την έννοια της «Μακεδονικής γλώσσας» και της «Ιθαγένειας» που περιέχονται στη συμφωνία των Πρεσπών δημιουργούν ένα άκρως εκρηκτικό περιβάλλον για το τι πρόκειται να...

Ποτέ να μη μιλάς για τον εαυτό σου




 Ποτέ να μη μιλάς για τον εαυτό σου.
Αν τον εγκωμιάζεις, δείχνει κενότητα.
Αν τον κατηγορείς, δειλία. (γνωμικό)
Άσε να ανέβει και κανάς άλλος στα μάτια σου!
Όλο εσύ πρέπει να διαπρέπεις;
Κι αυτό για να τροφοδοτείς τον ψευτοεγωισμό,
που όλοι μας έχουμε, άλλος πολύ, κι άλλος υπέρμετρο;
Δεν χάθηκε ο κόσμος αν...