2 Οκτωβρίου - O Άγιος Κυπριανός και η Αγία Ιουστίνη


Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

 


«Ο ακολουθών εμοί ού μή περιπατήσει εν τή σκοτία».Όταν ο Ιησούς είναι παρών, όλα πάνε καλά. Όπου, όμως ,απουσιάζει όλα δυσκολεύουν...

Ο Χριστός είναι Πανταχού Παρών αρκεί να υπάρχει η απαραίτητη διάκριση και οξύνοια να γίνεται αντιληπτός. Συγκεκριμένα, κυριαρχεί στη Δημιουργία, στην καθημερινότητα,στην εργασία, στο σπίτι, στις ανθρώπινες σχέσεις. Είναι αξιοσημείωτο ότι και ο Πλάτων, γράφοντας στην Πολιτεία του «Είς όσον δυνατόν ανθρώπω, ομοιούσθαι Θεώ» , πλησίασε τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής που αφορά την ομοίωση του ανθρώπου με το Θεό.

Αιώνες πριν , ο μέγιστος ίσως επιστημονικός νους όλων των εποχών Ισαάκ Νεύτων (1642-1727) διατύπωσε ότι το Θεό Τον γνωρίζουμε μόνο από τις πάνσοφες και άριστες επινοήσεις και διευθετήσεις των φυσικών πραγμάτων όπως κι από τη σκοπιμότητα αυτής της πολυμορφίας . Αναντίρρητα, η φύση στην αρχαία  ελληνική παράδοση είναι αυθύπαρκτη- ουσιαστικά ο Θεός ,δημιουργώντας  τον κόσμο εκ του μηδενός. «Το κάθε έργο Του είναι άξιο δοξολογίας και γεμάτο από μεγαλοπρέπεια», όπως δικαιολογημένα αναφέρει ο Ψαλμωδός.

Διακρίνω τον Χριστό στο καθημερινό τραπέζι, αφού προσεύχομαι «τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον». Με καθησυχάζει λέγοντας «μη μεριμνάτε τη ψυχή ημών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε». Επιπλέον, Τον διακρίνω στη...

Κυριακή Βʼ Λουκά: Η τέλεια αγάπη (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)




 (Λουκ. στ’ 31-36)

Όταν οι άνθρωποι έχουν παντοτινή επίγνωση της φιλανθρωπίας του Θεού προς αυτούς, θα είναι φιλάνθρωποι κι ο ένας προς τον άλλον. Δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο που να κάνει τους ανθρώπους άσπλαχνους προς τους άλλους, όσο η πεποίθηση πως κανένας δε θέλει να δώσει και στους ίδιους. Κανένας; Και πού είναι ο Θεός τότε; Δε μας αποζημιώνει κάθε μέρα και κάθε νύχτα ο Θεός με την ευσπλαχνία Του, σε αντίθεση μ’ εμάς που είμαστε άσπλαχνοι; Δεν είναι πιο σπουδαίο για μας να μας ευεργετήσει ο Βασιλιάς στην αυλή Του με την ευσπλαχνία Του, αντί να μας ευεργετούν οι δούλοι Του; Τί μας ωφελεί αν μας ευεργετούν όλοι οι δούλοι Του, αλλά ο Βασιλιάς είναι συγκρατημένος απέναντι μας;

Οι άνθρωποι γίνονται ανελεήμονες όταν περιμένουν από τους άλλους να τους ελεήσουν, ενώ οι άλλοι περιμένουν το ίδιο απ’ αυτούς. Σ’ αυτήν την αμοιβαία αναμονή, στο να περιμένει δηλαδή ο ένας από τον άλλον να τον ελεήσει, όλοι οι άνθρωποι, σαν ένας γενικός κανόνας, γίνονται άσπλαχνοι κι ανελεήμονες. Η ελεημοσύνη όμως δεν είναι παθητική αρετή, αλλά ενεργητική. Πώς θα γνώριζαν οι άνθρωποι τη φιλανθρωπία, αν ο Θεός δεν την είχε πρώτος ασκήσει σ’ αυτούς; Η φιλανθρωπία του Θεού απαιτεί τη φιλανθρωπία των ανθρώπων. Αν ο Θεός δεν είχε πρώτος δείξει τη φιλανθρωπία Του, ο κόσμος δε θα ήξερε τι ήταν.

Εκείνος που κατανοεί πως η φιλανθρωπία είναι ενεργητική αρετή κι όχι παθητική, κι αρχίσει να την εφαρμόζει μ’ αυτόν τον τρόπο, σύντομα θα διαπιστώσει πως ο ουρανός κι η γη αποκαλύπτονται μπροστά του με...

Πως λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι…


 – Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;

– Θα σου εξηγήσω:

Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι.

Ας πούμε, όταν πετάη κανείς ένα βαρύ αντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξη, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέση κάτω και θα συντριβή. Αυτός είναι φυσικός νόμος.

Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και...

Να γιατί δεν πρέπει να σβήνονται γρήγορα τα κεριά στην εκκλησία

Αν σε ρωτήσει κάποιος, πως αποδεικνύεται, ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη αληθινή πίστη;

 

Καθιερωνεται ημερα μνημης για τα θυματα της Σοβιετικου διωγμου



 Ετήσια μνημόσυνα για όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς που υπέφεραν στα χέρια των άθεων σοβιετικών αρχών θα πραγματοποιούνται από δω και στο εξής κάθε χρόνο την 30η Οκτωβρίου, σύμφωνα με απόφαση της τελευταίας συνεδρίασης της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Οι ιεράρχες υπό την προεδρία του Μακαριώτατου Πατριάρχη Μόσχας κ.κ. Κυρίλλου αποφάσισαν να καθιερώσουν την 30η Οκτωβρίου ως ειδική ημέρα μνήμης για όλους εκείνους που σκοτώθηκαν αναίτια ή φυλακίστηκαν στις...

Συγκλονιστικό θαύμα με την Αγία Γραφή




 Κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου κάποιος στο στρατόπεδο μοίρασε στους στρατιώτες την Καινή Διαθήκη σε μικρά καλοδεμένα βιβλιαράκια.

Πήρες και συ και με εκνευρισμό παρατήρησες ότι στον πόλεμο είναι απαραίτητο το ατσάλι και το μολύβι και όχι τα βιβλία.

«Εδώ εάν δε μας σώσει το ατσάλι,το βιβλίο δεν θα μας σώσει σίγουρα!» Τέτοιου είδους σχόλιο έκανες, αφού μέχρι εκείνη την ημέρα τίποτα δεν εναπέθετες στην πίστη στο Θεό.

Την πίστη την θεωρούσες ως κάποια παλιά καμπαρτίνα, που ...

29 Σεπτεμβρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών Κυριακού του αναχωρητού: Βίος, Ακολουθία.




 Τῇ ΚΘ΄ τοῦ αὐτοῦ Μηνός (Σεπτεμβρίου), Μνήμη τοῦ Ὁσίου Κυριακοῦ τοῦ ἀναχωρητοῦ

Σκίλλης ἀμύνῃ Κυριακὲ πικρίᾳ,
Γεῦσιν γλυκεῖαν, ᾗ θανεῖν κατεκρίθης.

Σκιλλοβόρος δ’ ἐννάτῃ μύσεν εἰκάδι Κυριακός.

Επισκ. Διονυσίου Λ. Ψαριανού

Σήμερα η εκκλησία μας εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του οσίου Κυριακού του αναχωρητού. Ο όσιος Κυριακός γεννήθηκε στην Κόρινθο το 408. Ο πατέρας του λεγόταν Ιωάννης κι ήταν ιερέας, κι η μητέρα του λεγόταν Ευδοξία. Ο τότε επίσκοπος Κορίνθου Πέτρος, που ήταν θείος του Κυριακού από τον πατέρα του, τον χειροτόνησε αναγνώστη. Αλλά ο Κυριακός δεν εύρισκε ανάπαυση στην Κόρινθο, γι’ αυτό και σε ηλικία δεκαοκτώ ετών έφυγε για τα Ιεροσόλυμα. Εκεί τότε υπήρχαν πολλά μοναστήρια και μεγάλοι ασκητές, κοντά στους οποίους επιθυμούσε να ζήση ο άγιος Κυριακός. Η ψυχή του έκανε φτερά και πετούσε από θεϊκό έρωτα! Τον γοήτευε και τον τραβούσε η ερημική ζωή.

Πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, ο άγιος Κυριακός βρήκε τον άγιο Ευθύμιο: εκείνος τον έκαμε μοναχό και τον έστειλε στον άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη. Ο άγιος Ευθύμιος κι ο άγιος Γεράσιμος είναι μεγάλα ονόματα στην ιστορία και τη ζωή του ασκητισμού. Κοντά σ’ αυτούς έζησε ο άγιος Κυριακός, και μάλιστα στον άγιο Γεράσιμο, που τον είχε αχώριστα μαζί του. Όταν κοιμήθηκε ο άγιος Γεράσιμος, ο άγιος Κυριακός γύρισε πάλι κοντά στον άγιο Ευθύμιο. Μα όπου και αν ήταν, ο άγιος Κυριακός εκτελούσε αγόγγυστα κι ολοπρόθυμα τη διακονία του, επειδή πάντα είχε στο νου του και δεν ξεχνούσε το λόγο του Θεού˙ «Επικατάρατος ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς».

Όταν ξαναγύρισε στο μοναστήρι του αγίου Ευθυμίου, ο άγιος Κυριακός χειροτονήθηκε ιερέας. Εκεί έμεινε για πολλά χρόνια κι ήταν τόσο πράος και ασκητικός, ώστε κανένας δεν τον είδε ποτέ να οργιστή, μα ούτε και να τρώγη. Έτρωγε μόνο λίγο, όσο που να κρατιέται στη ζωή, όταν το βράδυ κλεινότανε στο κελί του. Στα εβδομήντα επτά του χρόνια, ο άγιος Κυριακός έφυγε από το μοναστήρι για την έρημο και ...

"Από τα μικρά και ασήμαντα ...

 



Συνήθως βάζουμε τον πήχυ ψηλά, όταν μιλάμε για χαρίσματα που δωρίζει ο Θεός στον καθένα από εμάς.


Ενώ δε κοιτάμε τα μικρά που για εμάς ενώ είναι ψίχουλα τετριμμένης καθημερινότητας για
Τον Ουρανό είναι μεγάλα και σπουδαία!

Ένα χαμόγελο.
Μια όμορφη λέξη συμπαράστασης.
Ένα άγγιγμα.
Μία αγκαλιά.
Ένα μήνυμα στο κινητό.
Ένα τραγούδι, έστω και ...

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΚΙΣΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ




 Στα χρόνια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αναστασίου Ά (491-516) στη μητρόπολη της αποστολικής Εκκλησίας της Νικοπόλεως (Πρέβεζα) αρχιεράτευε ο Αλκίσων, ένας από τούς πλέον διακεκριμένους ιεράρχες της εποχής. Ήταν στολισμένος με τις χάριτες του Αγίου Πνεύματος και ποίμαινε τούς χριστιανούς του με μοναδικό γνώμονα την εν Χριστώ σωτηρία τους. Στα πλαίσια αυτά μερίμνησε και για την ανέγερση μεγάλης βασιλικής (ναού) πού μέχρι σήμερα φέρει το όνομά του.

Δυστυχώς όμως επρόκειτο να δοκιμαστεί στη ζωή του. Διότι συνέβη ό αυτοκράτορας Αναστάσιος, παρά τις άλλες ικανότητές του, να παρεκκλίνει από την ορθόδοξη Πίστη, ακολουθώντας τούς αντιχαλκηδονίους αποσχιστές Σεβήρο και Φιλόξενο. Με το διάταγμά του (γνωστό στην εκκλησιαστική Ιστο­ρία ως «Τύπος του Αναστασίου» δεν δεχόταν την Δ οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας (481) και εξαπέλυε διωγμό εναντίον των...

Το παιδί έκανε άκρη το Πετραχήλι και είπε στον ιερέα: Κανονικά την Ευχή!

 



Κανονικά την ευχή! Τους είδε να μπαίνουν στον ναό και χάρηκε πολύ. Είχαν παρακαλέσει να τους δει κάποια ιδιαίτερη ώρα που θα μπορούσαν κι εκείνοι και αυτός, και πράγματι ήταν συνεπείς.

Σταυροκοπήθηκαν όλοι τους: ο πατέρας, η μάνα, η κόρη τους η δεκάχρονη, κι ο μικρός τους γιος, ο Νικολάκης, πέντε ετών.

Έριξαν κάτι στο παγκάρι και άναψαν κερί. Έψαξαν ένα γύρω για τον ιερέα, κι εκείνος που τους έβλεπε από τον σολέα τους φώναξε: «Εδώ είμαι, έρχομαι αμέσως».

Τους αγκάλιασε όλους, έναν έναν ξεχωριστά. Περισσότερο στάθηκε στο μικρό αγόρι. «Νίκο μου, τι κάνεις; Καλά είσαι; Άρχισες το σχολείο;»

Ο μικρός Νίκος, με τη ντροπαλότητα του μικρού παιδιού, έσκυψε το κεφάλι κάτω και...

Η προσευχή – Όσιος Νείλος ο ασκητής «Όπως το σώμα χωρίς την ψυχή, είναι νεκρό, έτσι και η ψυχή, χωρίς την προσευχή, είναι νεκρή»...




 Ηπροσευχή – Γνωρίζουμε, άραγε, οι σημερινοί Χριστιανοί, τι είναι η αληθινή προσευχή, ποια τα χαρακτηριστικά της και ποιοι οι καρποί της; «Όπως το σώμα», λέει ο ιερός Χρυσόστομος, «χωρίς την ψυχή, είναι νεκρό, έτσι και η ψυχή, χωρίς την προσευχή, είναι νεκρή»…

Η προσευχή – Όσιος Νείλος ο ασκητής

Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, που υπήρξαν οι κατεξοχήν προσευχόμενοι άνθρωποι, μας έχουν παραδώσει την ιερή τους εμπειρία με τρόπο εκφραστικό και κατηγορηματικό. Η προσευχή, μας λένε, είναι ανύψωση του νου στον Θεό και συνομιλία μαζί Του.

 

Η προσευχή είναι ένωση τού ανθρώπου με τον Θεό· έργο των αγγέλων κλειδί τού Παραδείσου· φωτισμός της ψυχής· συγχώρηση των αμαρτημάτων μητέρα των αρετών.

Η προσευχή είναι όπλο ακαταμάχητο· θησαυρός αδαπάνητος· γέφυρα που σώζει από τους πειρασμούς· τείχος που προστατεύει από τις θλίψεις.

Η προσευχή είναι καθρέφτης της πνευματικής ζωής τού ανθρώπου και εργασία που ποτέ δεν τελειώνει.

Εύκολα, λοιπόν, αντιλαμβάνεται κανείς, πώς η προσευχή δεν αποτελεί ένα απλό «θρησκευτικό καθήκον» ή μια «συναισθηματική εκτόνωση». Είναι η ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζει η ψυχή. Είναι η ολοκληρωτική στροφή και ...

Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους

 



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Β’- ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ.


Είχε έρθει στο Καλύβι ένας άθεος μέχρι το κόκκαλο. Αφού είπε διάφορα, μετά μου λέει: «Εγώ είμαι εικονομάχος». Από εκεί που δεν πίστευε τίποτε, ύστερα έλεγε ότι είναι εικονομάχος.

«Βρε αθεόφοβε, του λέω, εσύ αφού δεν πιστεύεις σε τίποτε, τι μου λες ότι είσαι εικονομάχος;

Τότε, τον καιρό της Εικονομαχίας, μερικοί Χριστιανοί από υπερβολικό ζήλο έπεσαν σε πλάνη, έφθασαν στην άλλη άκρη, και μετά η Εκκλησία τοποθέτησε το θέμα· δεν είναι ότι δεν πίστευαν».

Υποστήριζε εν τω μεταξύ όλη την σημερινή κατάσταση. Μαλώσαμε εκεί πέρα. «Καλά, του λέω, κατάσταση είναι αυτή;

Δικαστικοί να φοβούνται να δικάσουν, να ...