ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΕΙ;;;


ΟΛΟΦΩΤΕΙΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ 
ΠΑΡΑΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡ… ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ.
ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΗΡΩΑ ΒΙΕΤΝΑΜΕΖΟ, ΠΟΥ ΑΓΑΠΑ, ΣΕΒΕΤΑΙ ΚΑΙ 
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΕΜΒΡΥΩΝ.
Η απίστευτη ιστορία ενός Βιετναμέζου αποκαλύπτεται για να μας διδάξει την αξία της ζωής και το μεγαλείο ενός ανθρώπου.

Ήταν το έτος 2001 όταν ο Tong Phuoc Phuc από το Βιετνάμ πήγε με την έγκυο γυναίκα του στο νοσοκομείο, περιμένοντας την να γεννήσει. Ενώ περίμεναν, παρατήρησε ότι άλλες έγκυες γυναίκες πήγαιναν σε ένα δωμάτιο και αργότερα έβγαιναν με δάκρυα στα μάτια τους από εκεί.
Ο Tong χρειάστηκε λίγο καιρό για να καταλάβει τι συνέβαινε. Όταν συνειδητοποίησε ο ίδιος τι έκαναν οι γυναίκες σε εκείνο το δωμάτιο, σοκαρίστηκε και η καρδιά του ράγισε, καθώς κατάλαβε ότι αυτά τα παιδιά καταδικαστήκαν να μην έρθουν στον κόσμο και το χειρότερο, δεν τους έδιναν καν το δικαίωμα για μια απλή κηδεία. Έτσι αποφάσισε να παίρνει αυτά τα παιδιά και τουλάχιστον να τα θάπτει, όπως τους άξιζε και όπως αξίζει σε κάθε άνθρωπο επάνω στην Γή.
Ο Tong κλαίει την ώρα που θάβει τα μώρα.
«Το κάνω αυτό γιατί σκέφτομαι ότι, όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να ζήσουν, να διασκεδάσουν, να πάνε στο σχολείο, να τρώνε γλυκά, απλά να αγαπηθούν. Αυτά τα παιδιά (εδώ) έχουν χάσει αυτά τα προνόμια. Το μόνο που μπορώ τουλάχιστον εγώ να τους δώσω, είναι μιά ταφή!!!», δήλωσε ο Tong.
Αυτός, ο πρώην εργάτης στις οικοδομές, αγόρασε με τις αποταμιεύσεις του, ένα κομμάτι γης και άρχισε να θάβει εκεί τα νεκρά μωρά. Στην αρχή, η γυναίκα του νόμιζε ότι, είχε χάσει το μυαλό του, αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα κατανόησε, πόσο σημαντικό ήταν το Νεκροταφείο γι’ αυτά τα αγέννητα μώρα.
Η ημερομηνία στους πήλινους νεκρικούς θαλάμους, δείχνει πότε ο Tong επήρε τα νεκρά απομεινάρια εμβρύων από κάποια κλινική.
 Ο Tong στο «Νεκροταφείο αγέννητων».
Περίπου 10.000 έμβρυα είναι στο Νεκροταφείο του Tong.
Σε αυτό το ειδικό Νεκροταφείο έχουν ταφεί πάνω από 10.000 μωρά, αλλά η ίδια η κηδεία δεν ήταν ο στόχος του: «Επιδιώκω με τις εικόνες που θα βλέπουν οι γυναίκες, που επιπόλαια επιλέγουν την άμβλωση, να αλλάξουν τις αντιλήψεις τους για το έγκλημα των εκτρώσεων»!!
Πολλές «ταφόπετρες», χρηματοδοτήθηκαν από τους γονείς των μωρών!! «Πιστεύω ότι αυτά τα έμβρυα έχουν ψυχή. Δεν θέλω να είναι περιπλανώμενες ψυχές», λέει ο Tong.
Ο Tong θέλει οι γυναίκες να έρχονται εδώ στο Νεκροταφείο και με την εικόνα αυτήν που θα αντικρύζουν, να σταματήσουν να κάνουν εκτρώσεις. Πιστεύει ότι, πολλές νέες γυναίκες είναι απελπισμένες και εκτός από την λύση των αμβλώσεων, δεν βλέπουν άλλη διέξοδο. Μιά μέρα μιά νεαρή γυναίκα ήρθε σ’ αυτόν. Έκλαιγε και του είπε ότι, οι γονείς της θα την ανάγκαζαν να κάνει έκτρωση και εκείνος τη συμβούλεψε να το κρατήσει και θα τη βοηθούσε.
Ο Tong προσεύχεται εδώ για τα μώρα.
Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ο Tong δεν ήθελε να είναι μόνο νεκροθάφτης. Συζητούσε με γυναίκες που ήθελαν να τερματίσουν την εγκυμοσύνη τους, και προσπαθούσε να τις πείσει και να τις συμβουλεύσει να μην το κάνουν. Κάποιες γυναίκες αποφάσισαν τελικά με την επιμονή του Tong, να κρατήσουν τα παιδιά, παρόλο που στην συνέχεια έχαναν τους συντρόφους τους, ενώ άλλες που φοβούνταν να το πουν στους γονείς τους βρήκαν πραγματικό καταφύγιο στον Tong.
Ο Tong άρχισε αργότερα να υιοθετεί παιδιά.
Από το 2004 ο Tong υιοθέτησε πάνω από 100 μώρα. Οι Αρχές, δεν αναγνωρίζουν το ίδρυμα του σαν Ορφανοτροφείο και για αυτόν τον λόγο δεν έχει την δυνατότητα να δώσει παιδιά για υιοθεσία. Ο μεγάλος στόχος του και οι προσπάθειες του ήταν και είναι, να φροντίζει στο να ενώνει τα παιδιά με καλές θετές μητέρες, και αν ήταν δυνατόν, ακόμη καλύτερα, να γυρίζουν στις φυσικές τους μητέρες.
Πολλές επίδοξες μητέρες, είναι απελπισμένες και δεν ξέρουν που να πάνε. Έτσι, ο Tong, τους προτείνει να μείνουν μέχρι τη γέννηση του μωρού τους, με τον ίδιο και την σύζυγό του!! Πολλές γυναίκες ήταν σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσαν να φροντίσουν τα μωρά τους… Τότε ο Tong, έκανε κάτι εντελώς ανιδιοτελές: Υιοθέτησε ο ίδιος τα παιδιά και...

Ο άπιστος είναι ο πιο δυστυχισμένος των ανθρώπων (Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως)



Ο άπιστος είναι ο πιο δυστυχισμένος των ανθρώπων, γιατί στερήθηκε το μοναδικό αγαθό πάνω στη γη, την πίστη, που είναι ο μόνος αληθινός οδηγός προς την αλήθεια και την ευτυχία.
Ο άπιστος είναι τόσο δυστυχής, αφού έχει στερηθεί πια την ελπίδα, το μοναδικό στήριγμα στον μακρύ δρόμο της ζωής.
Ο άπιστος είναι πάρα πολύ δυστυχής γιατί του λείπει η αληθινή αγάπη των ανθρώπων που περιβάλλει με φροντίδα τη θλιμμένη καρδιά. Ο άπιστος είναι δυστυχέστατος καθότι στερήθηκε το θείο κάλλος, τη θεία εικόνα τού Δημιουργού, την οποία ο ίδιος ο θείος καλλιτέχνης χάραξε και την οποία η πίστη αποκάλυψε.

Ο οφθαλμός του άπιστου τίποτε άλλο δεν βρίσκει μέσα στη δημιουργία, παρά μόνο τη δράση της φύσης. Η λαμπρή εικόνα του θείου Δημιουργού, το θαυμάσιο κάλλος της γι` αυτόν μένουν καλυμμένα και ανεξερεύνητα. Το βλέμμα του πλανιέται άσκοπα μέσα στο άπειρο της δημιουργίας, πουθενά όμως δεν βρίσκει την ομορφιά της σοφίας του Θεού’ πουθενά δεν θαυμάζει τη θεία παντοδυναμία, πουθενά δεν ανακαλύπτει την αγαθότητα τού Θεού, τη θεία πρόνοια, τη δικαιοσύνη και την αγάπη τού Δημιουργού προς τη δημιουργία. Ο νους του δεν μπορεί να οδηγηθεί πέραν τού ορατού κόσμου, ούτε να υπερβεί τα όρια των αισθήσεων. Η καρδιά του παραμένει αναίσθητη μπροστά στην απεικόνιση της θείας σοφίας και δύναμης. Σ’ αυτή δεν γεννιέται κανένα συναίσθημα λατρείας. Τα χείλη του μένουν σφραγισμένα, το στόμα του ακίνητο, η γλώσσα του ασάλευτη. Δεν βγαίνει φωνή μέσα από το στέρνο του, που να υμνεί, να δοξολογεί, να ευλογεί και να ευχαριστεί τον Θεό.
Η χαρά που είναι απλωμένη στο σύμπαν εγκατέλειψε την καρδιά του απίστου, διότι απ’ αυτήν έχει απομακρυνθεί ο Θεός. Αυτό το κενό, το κάλυψε η λύπη, η βαριεστιμάρα και η ανυπομονησία. Παραμένει κακόκεφος, η δε έλλειψη φροντίδας για τα πνευματικά έχει καταλάβει το πνεύμα του. Πλανιέται μέσα στη δίχως φως και απατηλή νύχτα της ζωής αυτής, όπου καμιά ακτίνα φωτός δεν φωτίζει τους σκοτεινούς δρόμους του. Κανείς δεν καθοδηγεί, κανείς δεν κατευθύνει τα βήματά του. Στο στάδιο της ζωής είναι μόνος. Διέρχεται τον βίο του δίχως την προσδοκία μιας καλύτερης ζωής. Περνά μέσα από πολλές παγίδες και κανείς δεν μπορεί να τον απελευθερώσει απ’αυτές. Πέφτει μέσα σ’ αυτές και συνθλίβεται από το βάρος τους. Στις θλίψεις του κανείς δεν μπορεί να τον ανακουφίσει.
Η ειρήνη της ψυχής, η γαλήνη της καρδιάς, φυγαδεύτηκαν από την απιστία, και το πένθος κατέκλυσε τα βάθη της καρδιάς του. Η χαρά που βρίσκει ο πιστός στην εργασία των θεϊκών εντολών και η ευτυχία που προέρχεται από τον ηθικό βίο, είναι για τον άπιστο άγνωστα συναισθήματα. Η αγαλλίαση που προέρχεται από τη θρησκεία ποτέ δεν επισκέφτηκε την καρδιά του άπιστου. Η πεποίθηση που πηγάζει από την πίστη στη θεία πρόνοια και η οποία καταπαύει τις φροντίδες της ζωής, είναι γι’ αυτόν μια δύναμη ακατανόητη.
Η ευχαρίστηση που προέρχεται από την αγάπη και την ευεργεσία αποτελούν για τον άπιστο παντελώς άγνωστα μυστήρια. Ο άπιστος θέτοντας ως αρχή την ύλη, περιόρισε την αληθινή ευδαιμονία του ανθρώπου στον πολύ στενό κύκλο των πρόσκαιρων απολαύσεων, φροντίζοντας πάντοτε για την ικανοποίησή τους και ασχολούμενος διαρκώς με αυτές. Τα θέλγητρα της αρετής είναι σ’ αυτόν τελείως ξένα. Δεν έχει γευθεί τη γλυκύτητα αυτής της χάρης. Ο άπιστος αγνόησε ποιά είναι η πηγή της αληθινής ευτυχίας και έτρεξε, δίχως να το καταλάβει, στις πηγές της πίκρας. Η απόλαυση τού έφερε τον κορεσμό και ο κορεσμός την αηδία. Η αηδία έφερε την ανία, η ανία τη θλίψη, η θλίψη τον πόνο και ο πόνος την απόγνωση. Όλα όσα μέχρι τώρα τον έθελγαν, έχασαν τη χάρη τους. Διότι όλες οι απολαύσεις του κόσμου, ως πεπερασμένες, είναι και ανίκανες να κάνουν τον άπιστο ευτυχισμένο.
Εφόσον η καρδιά τού ανθρώπου έχει πλαστεί για να κατοικηθεί από τον Θεό, το απόλυτο αγαθό, σκιρτάει και χαίρεται μόνο με αυτό το αγαθό γιατί σ` αυτό βρίσκεται ο Θεός. Από την καρδιά όμως του άπιστου ο Θεός έχει απομακρυνθεί. Η καρδιά έχει άπειρους πόθους, αφού πλάστηκε για να περιλάβει μέσα της το άπειρο. Ωστόσο, η καρδιά τού άπιστου δεν είναι πια γεμάτη από το άπειρο και πάντα στενάζει, αναζητά και ποθεί, αλλά ουδέποτε ικανοποιείται. Κι αυτό διότι οι απολαύσεις του κόσμου είναι ανίσχυρες να καλύψουν το κενό της καρδιάς του. Οι ηδονές και οι διασκεδάσεις του κόσμου, όταν σβήνουν, αφήνουν στην καρδιά ένα κατακάθι πίκρας. Οι δε μάταιες δόξες έχουν συντρόφισσες τις θλίψεις.
Ο άπιστος αγνόησε ότι η ευτυχία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στην απόλαυση των επίγειων αγαθών, αλλά στην αγάπη του Θεού, του απόλυτου και αιώνιου αγαθού. Εδώ βρίσκεται και η κακοδαιμονία αυτών που αγνοούν τον Θεό. Αυτός που αρνείται τον Θεό είναι σαν να αρνείται την ευτυχία του και την ατέλειωτη μακαριότητα. Αγωνίζεται δυστυχισμένος στον πολύμοχθο αγώνα της ζωής. Έτσι, απελπισμένος και με τη δειλία φωλιασμένη στην ψυχή του, βαδίζει προς τον ήδη ανοιγμένο τάφο του. Το θαυμάσιο έργο που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του, αυτό που διαδραματίζεται πάνω στην παγκόσμια σκηνή και το οποίο διευθύνει η θεία σοφία, η θεία χάρη και δύναμη κι ενώ αυτά τα ίδια είναι οι πρωταγωνιστές, με συμπαραστάτες την αρμονία και τη θεία καλοσύνη, περνάει από μπροστά του τελείως απαρατήρητο. Κυλά μπρος στα πόδια του το γλυκό νερό τού ποταμού τής χαράς και της ευτυχίας, αλλά αυτός σαν καταδικασμένος Τάνταλος, αδυνατεί να δροσίσει την ξεραμένη από την απιστία γλώσσα του, σβήνοντας τη δίψα που τον καίει, διότι το νερό που τρέχει από τη δροσογόνο πηγή της πίστης, γλιστρά και φεύγει μπροστά από τα χείλη του.
Δυστυχισμένε δούλε σκληρού τυράννου! Πώς σου έκλεψαν την ευτυχία; Πώς σου άρπαξαν τον θησαυρό; Έχασες την πίστη σου, αρνήθηκες τον Θεό σου, αρνήθηκες την αποκάλυψή Του και πέταξες την πλουσιοπάροχη δωρεά της θείας χάρης. Πόσο άθλια είναι η ζωή του ανθρώπου αυτού! Αυτή είναι μια σειρά από βάσανα, γιατί το...

Ο άγιος Μάξιμος Ομολογητής για τη φιλαυτία Από τη Φιλοκαλία


Πρόσεχε τον εαυτό σου από την μητέρα των κακών, τη φιλαυτία, η οποία είναι η παράλογη αγάπη του σώματος. Από αυτή γεννιούνται, μοιάζοντας εύλογοι, οι πρώτοι και εμπαθείς και γενικότατοι τρεις μανιώδεις λογισμοί, της γαστριμαργίας, της φιλαργυρίας και της κενοδοξίας, ξεκινώντας από την ανυπέρβλητη τάχα ανάγκη του σώματος, κι από αυτούς γεννιέται όλος ο κατάλογος των κακών. Πρέπει λοιπόν, όπως είπαμε, να προσέχουμε και να την πολεμούμε με μεγάλη νήψη. Και όταν αφανιστεί η φιλαυτία, αφανίζονται μαζί της και όλα όσα γεννιούνται απ’ αυτήν.

Το πάθος της φιλαυτίας υποβάλλει στο μοναχό να λυπάται το σώμα του και να του χορηγεί τροφή πέρα απ’ όσο πρέπει, δήθεν για να μην ασθενήσει, και έτσι παρασύρεται σιγά-σιγά και πέφτει στο βάραθρο της φιληδονίας· στον κοσμικό, από το άλλο μέρος, υποβάλλει να φροντίζει πώς να ικανοποιεί τις επιθυμίες του.

Άλλα πάθη προκαλούν ακολασία, άλλα μίσος. Άλλα και ακολασία και μίσος.

Η πολυλογία και η πολυφαγία είναι αίτια της ακολασίας. Η φιλαργυρία και η κενοδοξία είναι αίτια τους μίσους προς...

Απίστευτο: Πάνω από το 6% των Κινέζων ξέρουν ελληνικά

Δείτε σε ποιες χώρες στον κόσμο διδάσκονται τα αρχαία ελληνικά είτε στο σχολείο είτε στο πανεπιστήμιο.

Απίστευτο: Πάνω από το 6% των Κινέζων ξέρουν ελληνικά | tanea.gr
Αδιάσπαστο κομμάτι της κλασικής παιδείας είναι η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών. Παράλληλα, τα αρχαία ελληνικά είναι χρήσιμα και σε κλάδους των θετικών επιστημών, καθώς χρησιμοποιούνται στην ορολογία της ιατρικής, της χημείας, της φυσικής και των μαθηματικών.
Δυστυχώς, στη χώρα μας το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών έχει παραμεριστεί τα τελευταία χρόνια. Στα Γυμνάσια δεν εξετάζεται πια στο τέλος της χρονιάς, ενώ η ουσιαστική διδασκαλία του γίνεται μόνο στη Θεωρητική κατεύθυνση της Β’ και Γ’ Λυκείου.
 
Στο εξωτερικό, όμως, υπάρχουν ακόμα χώρες που...

Μνήμη του Αγίου Φωτίου του Μεγάλου


Εναν από τους μεγαλύτερους πατριάρχες της Κωνσταντινουπόλεως και έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς και θεολόγους της οικουμενικής Εκκλησίας τιμά σήμερα (6 Φεβρουαρίου) η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία, τον Μέγα Φώτιο.
Γεννήθηκε το 820 μ.Χ. από πλούσια οικογένεια, η οποία αγωνίσθηκε για την τιμή και την αποκατάσταση των αγίων εικόνων. Έκανε λαμπρές σπουδές και αρίστευσε στα γράμματα και τις επιστήμες. Διακρίθηκε για την ευφυΐα του, τον ισχυρό του χαρακτήρα, την αντικειμενική κρίση και το ήθος του.
Ο Μέγας Φώτιος υπήρξε, πραγματικά, μία από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες μορφές της εκκλησιαστικής και της παγκόσμιας ιστορίας.
Στην αρχή υπηρέτησε και διέπρεψε σε ανώτατα πολιτικά αξιώματα. Όταν όμως ο Πατριάρχης Ιγνάτιος απομακρύνθηκε από το θρόνο του με βίαιο τρόπο, ο Φώτιος αποτέλεσε τη μόνη ελπίδα εξόδου της Εκκλησίας από την κρίση. Μέσα σε έξι ημέρες χειροτονήθηκε διάκονος, πρεσβύτερος και επίσκοπος και έθεσε το αξίωμά του και τη ζωή του στην υπηρεσία της Εκκλησίας.
Αγωνίστηκε με ένθεο πάθος κατά των ποικιλώνυμων εχθρών της Εκκλησίας και ιδίως κατά των καινοτομούντων δυτικών Χριστιανών, φθάνοντας μέχρι και ...

Αποτελέσματα του έργου για την πρόληψη των εκτρώσεων στις περιφέρειες της Ρωσίας


Στη Ρωσία αυξάνεται ο αριθμός εκείνων οι οποίοι αρνητικά βλέπουν την έκτρωση, θεωρώντας αυτή ως ηθικώς απαράδεκτο φαινόμενο. Σε σχέση με αυτό ιδιαίτερη κοινωνική σημασία αποκτά το έργο που αποβλέπει στην πρόληψη των εκτρώσεων. Τα σχετικά στοιχεία παρέθεσαν μέλη του Δημοσίου Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, εκπρόσωποι του Συνοδικού Τμήματος Εκκλησιαστικής Ευποιΐας και Κοινωνικού Έργου, του Υπουργείου Υγείας της Περιφέρειας Σαμάρα και κοινωνικών οργανισμών κατά το σεμινάριο για την πρόληψη των εκτρώσεων, που διεξήχθη στις 28 Ιανουαρίου στα πλαίσια των Χριστουγεννιάτικων Αναγνώσεων.

Το 2019 στην Περιφέρεια Σαμάρα περίπου 1000 έγκυες αποφάσισαν να παραμένουν έγκυες, κάτι που συνιστά 18,6% εκ του συνολικού αριθμού όσων απευθύνθηκαν για έκτρωση. Σύμφωνα με τον Υπουργό Υγείας της Περιφέρειας μεγάλη προσοχή στην υπό αυτόν Περιφέρεια δίδεται στη συμβουλευτική προ των εκτρώσεων: σε 52 γυναικολογικά ιατρεία λειτουργούν τμήματα ιατρικής κοινωνικής βοήθειας, όπου συμβουλεύονται όλες οι έγκυες, οι οποίες προσέρχονται για το ζήτημα της διακοπής εγκυμοσύνης. Κοινωνικές υπηρεσίες στις έγκυες παρέχονται από 44 κέντρα και τρία τμήματα κρατικών ιδρυμάτων κοινωνικής βοήθειας οικογένειας και παιδιών. Την τελευταία διετία αυτό συνέβαλε, κατά τον Υπουργό Υγείας της Περιφέρεια Σαμάρα, στη μείωση κατά 20% των αμβλώσεων στην Περιφέρεια, που είναι πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο ανά την επικράτεια.
Ο μεγάλος αριθμός των εκτρώσεων στην ίδια περιοχή, άνω των πέντε χιλιάδων ετησίως, πραγματοποιείται σε ιδιωτικά ιατρικά κέντρα. Ορισμένα από αυτά δεν δίνουν απολογισμό και δεν παρέχουν στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των επιχειρουμένων εκτρώσεων.
Η αποτελεσματικότητα της συμβουλευτικής προ εκτρώσεων καθώς και της βοήθειας στις γυναίκες σε κατάσταση κρίσεως αποδεικνύεται επίσης και από την πείρα του ομοσπονδιακού φιλανθρωπικού προγράμματος «Σώσε τη ζωή», το οποίο υλοποιείται με υποστήριξη του Συνοδικού Τμήματος Ευποιΐας. Χάρη σε αυτό την τελευταία πενταετία σώθηκαν 12 162 παιδιά.
«Είναι σημαντικό να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για...

Ο όσιος Παΐσιος εργάτης της μετανοίας Ιερομόναχος Ισαάκ


Επιστρέφοντας από μια έξοδό του στον κόσμο ο Γέροντας Παΐσιος είπε: «Η αμαρτία σήμερα έγινε της μόδας. Ούτε το δέκα τοις εκατό δεν ήταν εξομολογημένοι από αυτούς που είδα. Εγώ έχω ανάγκη και κάθε μέρα να εξομολογούμαι και αυτοί δεν βρίσκουν αμαρτίες!»
Ο Όσιος εκινείτο σε άλλον πνευματικό χώρο. Αξιολογούσε διαφορετικά τις πράξεις του. Για τους άλλους εύρισκε πάντα ελαφρυντικά, τον εαυτό του όμως τον έκρινε αυστηρά. Έλεγε: «Τεκμήριο γνησιότητος της πνευματικής ζωής κάποιου είναι η μεγάλη αυστηρότητα στον εαυτό του και η πολλή επιείκεια στους άλλους. Να μη χρησιμοποιή τους κανόνες για κανόνια εναντίον των άλλων».
Έκανε λεπτή πνευματική εργασία, μετανοούσε, εξωμολογείτο και έκανε με φιλότιμο αυτοπροαίρετες ασκήσεις και κανόνες, μιμούμενος τους Αγίους. Ανέφερε: « Όταν έλεγαν οι Άγιοι ότι είναι αμαρτωλοί, το πίστευαν. Τα πνευματικά τους μάτια είχαν γίνει σαν μικροσκόπια και έβλεπαν και τα παραμικρά σφάλματά τους σαν μεγάλα».
 Όποιος άκουγε τον Γέροντα να μιλά για τον εαυτό του, θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι είναι μεγάλος αμαρτωλός. Ζούσε έντονα την μετάνοια, αλλά μέσα του είχε παρηγοριά και χαρά που ξεχείλιζε.
Η μετάνοιά του ήταν φλογερή, γι’ αυτό αισθανόταν την ανάγκη να εξομολογείται συχνά. Για ένα διάστημα, εκτός των άλλων ασκήσεων έκανε και εβδομήντα επτά κομποσχοίνια τριακοσάρια με σταυρούς. Ζητούσε από τον Θεό συμβολικά την εβδομηκοντάκις επτά συγχώρηση. Αυτός ήταν ο μεγάλος αμαρτωλός, όπως πίστευε, και ζητούσε διακαώς από τον Θεό το έλεος και την συγχώρηση των αμαρτιών του.
Καλλιεργώντας την μετάνοια διάβαζε συχνά τον Μεγάλο Κανόνα, τον οποίο έμαθε απ’ έξω. Επίσης του άρεσε και...

0:31 / 36:59 ΚΕΤΗ ΠΑΤΕΡΑ-ΑΣΚΗΤΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ


Διαρκής Ιερά Σύνοδος: Η εκούσια έκτρωση είναι φόνος

Διαρκής Ιερά Σύνοδος: Η εκούσια έκτρωση είναι φόνος
«Φόνο» χαρακτηρίζει σε ανακοίνωσή της την «εκούσια έκτρωση» η Ιερά Σύνοδος, αναφέροντας παράλληλα πως η Εκκλησία δεν την αποδέχεται.
«Η Ιερά Σύνοδος λαβούσα υπ’ όψη της τα εσχάτως ανακύψαντα επί του θέματος των εκτρώσεων και βασιζομένη επί της αγίας Γραφής και της Ιεράς Παραδόσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού εκφράζει την θεολογικήν αυτής θέσιν περί του εμβρύου ως πλήρους και ακεραίου ανθρώπου από...

ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.ΟΤΑΝ ΠΗΓΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΟΝΑΧΟΣ ΝΟΜΙΖΑ .............


Ένας άθεος πιστεύει λίγο πριν το τέλος. Μια συγκινητική ιστορία ομολογίας ενός ασθενή.



Πριν από χρόνια, όταν ήμουν εφημέριος στον ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, μ’ εκάλεσαν να εξομολογήσω εκτάκτως, κατόπιν δικής του επιθυμίας, ένα νέο άνδρα, 42 ετών, του οποίου το όνομα, ήτο Ξενοφών...


Όταν πήγα, ήταν σε κακή κατάσταση. Ο καρκίνος με τις ραγδαίες μεταστάσεις τον είχε προσβάλλει και στο κεφάλι. Οι μέρες του μετρημένες. Ήταν μόνος στον θάλαμο, το διπλανό κρεβάτι ήταν άδειο, κι έτσι βρεθήκαμε μόνοι μας. Και μου είπε τα έξης, για το πώς πίστεψε, αφού υπήρξε, όπως το τόνισε, «σκληρός άθεος» και άπιστος.

«Ήλθα εδώ πριν από 35 περίπου μέρες, σ’ αυτό το δωμάτιο των δύο κλινών. Δίπλα μου ήταν ήδη κάποιος άλλος άρρωστος, μεγάλος στην ηλικία, 80 περίπου ετών. Αυτός ο άρρωστος, πάτερ μου, παρά τους φοβερούς πόνους που είχε στα κόκκαλα -εκεί τον είχε προσβάλει ο καρκίνος- συνεχώς αναφωνούσε «Δόξα Σοι, ο Θεός! Δόξα Σοι, ο Θεός!…» Στη συνέχεια έλεγε και πολλές άλλες προσευχές, που εγώ ο ανεκκλησίαστος και άθεος τις άκουγα για πρώτη φορά. Κι όμως, πολλές φορές μετά από τις προσευχές του ηρεμούσε -κι εγώ δεν ξέρω με ποιόν τρόπο- και τον έπαιρνε γλυκύτατος ύπνος. Ύστερα από δυο-τρεις ώρες ξυπνούσε από τους αφόρητους πόνους, για να ξαναρχίσει και πάλιν «το Χριστέ μου, Σ’ ευχαριστώ! Δόξα στο όνομα Σου!… Δόξα Σοι, ο Θεός!… Δόξα Σοι, ο Θεός!…»

Εγώ μούγκριζα από τους πόνους, κι αυτός ο συνασθενής μου, με τους αφόρητους πόνους, δοξολογούσε τον Θεό. Εγώ βλαστημούσα τον Χριστό και την Παναγία, κι αυτός μακάριζε τον Θεό, Τον ευχαριστούσε για τον καρκίνο που τού έδωσε και τους πόνους που είχε. Τότε εγώ αγανακτούσα όχι μόνο από τους πόνους τους φρικτούς που είχα, άλλα και γιατί έβλεπα αυτόν, τον συνασθενή μου, να δοξολογεί συνεχώς τον Θεό. Αυτός έπαιρνε σχεδόν κάθε μέρα «την Θεία Μεταλαβιά» κι εγώ ο άθλιος ξερνούσα από αηδία.

– Σκάσε, επί τέλους! σκάσε επί τέλους να λες συνεχώς «Δόξα Σοι, ο Θεός»! Δεν βλέπεις πως Αυτός ο Θεός, που εσύ Τον δοξολογείς, Αυτός μας βασανίζει τόσο σκληρά; Θεός είναι αυτός; Δεν υπάρχει. Όχι! δεν υπάρχει…

Και αυτός με γλυκύτητα απαντούσε: «Υπάρχει, παιδί μου, υπάρχει και είναι στοργικός Πατέρας, διότι με την αρρώστια και τους πόνους μας καθαρίζει από τις πολλές μας αμαρτίες. Όπως αν ασχολιόσουν με καμιά σκληρή δουλειά, όπου τα ρούχα σου και το σώμα σου θα βρωμούσαν κυριολεκτικώς, θα χρειαζόσουν μία σκληρή βούρτσα για να καθαριστής καλά, κι εσύ και το σώμα σου και τα ρούχα σου, κατά τον ίδιο τρόπο και ο Θεός χρησιμοποιεί την αρρώστια σαν ευεργετικό καθαρισμό της ψυχής, για να την προετοιμάσει για τη Βασιλεία των ουρανών».

Οι απαντήσεις του μ’ εκνεύριζαν ακόμη περισσότερο και βλαστημούσα θεούς και δαίμονες. Δυστυχώς οι αντιδράσεις μου ήσαν αρνητικές, με το να φωνάζω: «-Δεν υπάρχει Θεός… Δεν πιστεύω σε τίποτα… Ούτε στον Θεό ούτε σ’ αυτά τα «κολοκύθια» που μού λες περί Βασιλείας του Θεού σου…» Θυμάμαι τις τελευταίες του λέξεις:

-Περίμενε και θα δεις με τα μάτια σου πώς χωρίζεται η ψυχή απ’ το σώμα ενός Χριστιανού που πιστεύει. Είμαι αμαρτωλός, αλλά το έλεός Του θα με σώσει. Περίμενε, θα δεις και θα πιστέψεις!

Και η μέρα αυτή έφθασε. Από το νοσοκομείο θέλησαν να βάλουν ένα «παραβάν», όπως ήταν καθήκον τους, αλλά εγώ διαμαρτυρήθηκα. Τούς είπα «όχι, γιατί θέλω να δω πώς αυτός ο γέρος θα πεθάνει!!!».

Τον έβλεπα λοιπόν να δοξολογεί συνεχώς τον Θεό. Πότε έλεγε κάποια «Χαίρε» για την Παναγία, που αργότερα έμαθα ότι λέγονται «Χαιρετισμοί». Κατόπιν σιγοέψαλλε το «Θεοτόκε Παρθένε», το «Από των πολλών μου αμαρτιών…», το «Άξιον εστί», κάνοντας συγχρόνως και πολλές φορές το σημείο του σταυρού.

Σήκωσε κάποια στιγμή τα χέρια του και είπε: «Καλώς τον Άγγελό μου! Σ΄ ευχαριστώ, που ήλθες με τόση λαμπρά συνοδεία να παραλάβεις την ψυχή μου. Σ’ ευχαριστώ!… Σ’ ευχαριστώ!…» Ανασηκώθηκε λίγο, ξανασήκωσε τα χέρια του ψηλά, έκαμε το σημείο του σταυρού, σταύρωσε τα χεράκια του στο στήθος του και εκοιμήθη!

Ξαφνικά το δωμάτιο πλημμύρισε από φως, λες και μπήκαν μέσα δέκα ήλιοι και περισσότεροι, τόσο πολύ φωτίστηκε το δωμάτιο! Ναι, εγώ ο άπιστος, ο άθεος, ο υλιστής, ο «ξιπασμένος», ομολογώ ότι όχι μόνον έλαμψε το δωμάτιο άλλα και μια ωραιότατη μυρωδιά απλώθηκε σ’ αυτό, ακόμη και σε ολόκληρο τον διάδρομο, και μάλιστα όσοι ήσαν ξυπνητοί και μπορούσαν, έτρεχαν εδώ κι εκεί, για να διαπιστώσουν από που ήρχετο η παράξενη αυτή μυρωδιά.

Έτσι, πάτερ μου, πίστεψα, γι’ αυτό και φώναξα για Εξομολόγο ύστερα από τρεις ημέρες. Την άλλη μέρα όμως, τα ‘βαλα με τους δικούς μου, την μάνα μου και τον πατέρα μου, ύστερα με τα ...

ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ




Μια μητέρα νόμιζε ότι έχασε για πάντα τον γιο της. Μέχρι που ανακάλυψε κάτι…




9
 Η Σάλλυ πετάχτηκε από τη καρέκλα της μόλις είδε το γιατρό να βγαίνει από το χειρουργείο. Τον πλησίασε και του είπε: «Πώς είναι το παιδί μου; Είναι καλά; Πότε θα μπορέσω να το δω;«
Ο χειρουργός της είπε, «Λυπάμαι. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, αλλά το αγόρι σας δεν θα τα καταφέρει.»
Η Σάλλυ έσκυψε το κεφάλι και ψιθύρισε με θλιμμένη φωνή, «Γιατί τα μικρά παιδιά παθαίνουν καρκίνο; Γιατί δεν κάνει κάτι ο Θεός γι” αυτά; Γιατί τα αφήνει να πεθάνουν τόσο μικρά;»
Ο χειρουργός δεν της απάντησε. Την άφησε για λίγο να ηρεμήσει και την ρώτησε, «Θέλετε να μείνετε για λίγο μόνη με τον γιο σας; Μια από τις νοσηλεύτριες θα σας οδηγήσει να τον δείτε για λίγα λεπτά, πριν τον μεταφέρουμε στο πανεπιστήμιο.»
Η Σάλλυ ζήτησε από τη νοσοκόμα να...

“Έτσι με κατάντησαν τα δάκρυα της μάννας μου!”


 
Αυτό το γεγονός το εδιηγείτο η Γερόντισσα Ξένη, η οσία πρώτη Ηγουμένη της Μονής του αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα, η οποία ήταν τυφλή. Τυφλή κατά την σωματική όραση, αλλά φωτισμένη και με οξεία πνευματική όραση. Αποδεικνύει δε ότι οι ψυχές των κεκοιμημένων λυπούνται όταν...

Μητέρα Πρόσεχε! Τά θεμέλια τῆς ἀγωγῆς



Μητέρα Πρόσεχε! Τά θεμέλια τῆς ἀγωγῆς

 
ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ! ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ (Ἐπισκ. Εἰρηναίου)
Ἐξηγήσαμε ἤδη, ὅτι ἡ χριστιανική ἀγωγή τῶν παιδιῶν πρέπει ν’ ἀρχίζει ἀπό τή βρεφική ἡλικία, ἐπειδή τά πρῶτα πέντε-ἕξι χρόνια εἶναι τά πιό σπουδαῖα καί ἀποφασιστικά γιά ὁλόκληρη τήν ὑπόλοιπη ζωή τοῦ ἄνθρωπου. Δείξαμε ἀκόμα σέ τί, γενικά, πρέπει νά συνίσταται ἡ ἀγωγή, καί συγκεκριμένα, ὅτι οἱ γονεῖς ὀφείλουν νά ξεριζώνουν ἀπό τήν ψυχή τῶν παιδιῶν κάθε κακό καί νά τά καθοδηγοῦν σέ κάθε καλό. Στό κεφάλαιο αὐτό, καθώς καί στά ἑπόμενα, θά δοῦμε ἀναλυτικότερα ποιά ἐλαττώματα κυρίως πρέπει νά ξεριζώνουν, καί ποιές καλές ἀρχές πρέπει νά τούς ἐμπνέουν.
Σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ σοφοῦ Σολομώντα, «ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου» (Παροιμ. 1:7). Μέ βάση αὐτό, ἡ πρώτη ἀρετή πού πρέπει νά καλλιεργοῦν οἱ γονεῖς στίς ψυχές τῶν παιδιῶν τους, καί μάλιστα ὅσο τό δυνατό νωρίτερα, εἶναι, νομίζω, ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, δηλαδή ἡ πίστη καί ἡ εὐλάβεια σ’ Αὐτόν.
Ἀλλά γιατί — θά ρωτήσετε ἴσως — πρέπει ἐμεῖς, οἱ γονεῖς, καί κυρίως οἱ μητέρες, νά διδάσκουμε στά παιδιά τήν πίστη καί τήν εὐσέβεια ἀπό τή νηπιακή ἡλικία;

Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἡ ἑξῆς: Γιατί ἄν τό παιδί ἀπό μικρό διδαχθεῖ τήν εὐσέβεια καί ἐγκολπωθεῖ τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, τότε μόνο...

ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ .... [Αληθινή ιστορία μιας μάνας]

Γιατί ο Γέροντας Παΐσιος έλεγε ότι οι Άγγλοι θα διαλύσουν την Ευρωζώνη

Παΐσιος
Περίπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ο μακαριστός γέροντας Παΐσιος είχε προβλέψει τι θα ακολουθούσε στην Ευρωπαική Ένωση και πως αυτή θα οδηγούνταν στη διάλυση.

Μπορεί να έχουν περάσει 20 και πλέον χρόνια, όμως ο Αγιορείτης μοναχός, ο γέροντας Παΐσιος, είχε μιλήσει προφητικά για τη διάλυση της ονομαζόμενης τότε  ΕΟΚ.
«Λίγα είναι τα ψωμιά της ΕΟΚ …Δεν θα κρατήσει και πολλά χρόνια …Θα την διαλύσουν οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι, αυτοί είναι ένας λαός και συνεργάζονται …Σου λέει, τι γίνεται εδώ; Σηκώνει πάλι κεφάλι ο Χίτλερ; Έτσι θα την διαλύσουν …
Ο γέρων Παΐσιος είχε προφητεύσει επίσης πως: «Θα έρθουν δύσκολα χρόνια, θα πούμε το ψωμί, ψωμάκι …Θα φέρει όμως...

20 χρονών μανούλα απέναντι τα πεινασμένα θηρία Αγία Περπέτουα Αναστασία Σουσώνη 07/01/2020


Αντελίνα Βαρθακούρη: Καμία μάνα να μην βρεθεί στη θέση μου – Είπα χάνω το παιδί μου

Αποτέλεσμα εικόνας για Ιασώ

Η Αντελίνα Βαρθακούρη αναφέρθηκε στα δύο γεγονότα που συνέβησαν στη ζωή της και την έκαναν να λυγίσει.
“Δύο φορές λύγισα κι «έσπασα». Η πρώτη ήταν πριν από χρόνια, όταν η κόρη μου, η Μελωδία, ενός έτους τότε, κι ενώ είχαμε μετακομίσει σε νέο σπίτι και ήμασταν οι δυο μας, γιατί ο Χάρης έλειπε σε περιοδεία στην Αυστραλία. Το νέο σπίτι είχε κάτω μοκέτες. Ενώ τακτοποιούσα τα ρούχα, η μικρή μπουσουλούσε και ξεκόλλησε μία μοκέτα και βρήκε από κάτω ένα χημικό σε πλαστικό μέσα και το έφαγε. Τρελάθηκα. Τι να σου πω… Έχασα τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου και είπα «χάνω το παιδί μου». Έφυγα σαν την τρελή, πήγαμε στο «Ιασώ», κι εγώ ήμουν σε κατάσταση υστερίας. Καμία μάνα να μην βρεθεί στη θέση μου. Βγήκε ο γιατρός και μου είπε ότι «το παιδί σας θα πεθάνει ή θα πάθει μόνιμο πρόβλημα» κι όταν έκανε ότι μπορούσε μου είπε ότι το φάρμακο αυτό, ευτυχώς, ήταν...