Άγιος Πορφύριος: Ο ευκολότερος τρόπος να μπει ο Χριστός στην καρδιά μας..

 

Ρώτησε μία κυρία τον Άγιο Πορφύριο:

-Γέροντα, είναι εύκολο να αγιάσεις;

-Ου, λέει, πάρα πολύ εύκολο!

-Και τι να κάνω; λέει

-Θα διαβάζεις μια σελίδα από την Καινή Διαθήκη κάθε μέρα. Αλλά κάθε μέρα!

Οι περισσότεροι είμαστε Χριστιανοί, διαβάζουμε τις οδηγίες του καινούργιου μας αυτοκινήτου, του ...

Βγάλε τον Σταυρό που φοράς του είπε ο γκουρού και από άθεος ροκάς έγινε ιεραπόστολος.

 

Ο πατήρ Θεμιστοκλής Αδαμόπουλος πρώην άθεος, μέλος ροκ συγκροτήματος και νυν κορυφαίος Ιεραπόστολος Του Χριστού στη Σιέρα Λεόνε εξιστορεί το συγκλονιστικό γεγονός κατά το οποίο ένα μικρό σταυρουδάκι καθήλωσε τις...

Πόσοι είναι οι βαθμοί της κακίας;

 

Όποιος ξέρει αυτόν που κάνει το κακό και τον ανέχεται και τον αποκρύπτει, είναι σαν να του δίνει την άδεια να διαπράττει με μεγαλύτερη θρασύτητα το κακό.

Τα θηρία μολονότι κατά φύση είναι άγρια, πολλές φορές με την φροντίδα του ανθρώπου εξημερώνονται. Ο κακός όμως, μολονότι είναι άνθρωπος και μπορεί να μετατρέπει την αγριότητα των ζώων σε ημερότητα, θα δώσει λόγο. Πόσοι είναι οι βαθμοί της κακίας;

Πόσοι είναι οι βαθμοί της κακίας;

Ο Θεός δεν στεφανώνει εκείνους που απέχουν από την κακία από ανάγκη, αλλά από αγαθή προαίρεση.

 

Ο Θεός δεν αφήνει να πάθει κάποιο κακό εκείνος, που εγκαταλείπεται από τους ανθρώπους.

Μην δικαιολογείσαι, ότι σε έβρισε κάποιος, ή σε συκοφάντησε, ή σου έκανε πολλά κακά. Όσα περισσότερα κακά αναφέρεις ότι σου προξένησε, τόσο περισσότερο ευεργέτης τελικά σου γίνεται. Γιατί σου έδωσε αφορμή να ξεπλύνεις τα δικά σου αμαρτήματα με την υπομονή και την ανεξικακία.

Η ευχαρίστηση που προέρχεται από την κακία διαρκεί λίγο, ενώ η λύπη που προέρχεται απ’ αυτήν είναι διαρκής. Αντίθετα η χαρά που προέρχεται από την αρετή είναι αιώνια και ο εξ αυτής κόπος προσωρινός. Η κακία τιμωρεί τον εργάτη της και προ της (μέλλουσας) τιμωρίας, δημιουργώντας τον άγχος και φόβο στη συνείδησή του και κάνοντας τα πάντα ύποπτα.

Έχουμε 3 κατηγορίες ως προς το καλό και το κακό. Έχουμε εκείνα που είναι καλά και δεν μπορούν να γίνουν κακά, όπως είναι η σωφροσύνη, η ελεημοσύνη και άλλα παρόμοια. Έχουμε εκείνα, που είναι κακά και δεν μπορούν να γίνουν καλά, όπως είναι η ασέλγεια, η απανθρωπιά, η σκληρότητα. Και έχουμε και εκείνα, που άλλοτε είναι καλά και άλλοτε τα ίδια γίνονται κακά, ανάλογα με την προαίρεση του ανθρώπου, που τα ενεργεί. Ο πλούτος π.χ. άλλοτε χρησιμεύει για πλεονεξία και άλλοτε για ελεημοσύνη, πάντοτε ανάλογα με την διάθεση του ανθρώπου. Η φτώχεια άλλοτε γίνεται αφορμή για βλασφημία και άλλοτε γίνεται αφορμή για ενάρετη ζωή και εγκώμιο.

Πολλές φορές ο άνθρωπος είναι φοβερότερος από το θηρίο. Γιατί το μεν θηρίο, έχει φανερή τη θηριωδία, ενώ ο άνθρωπος κρύβει την κακία του, με το προσωπείο της επιείκειας και γι΄αυτό είναι περισσότερο δύσκολο να προφυλαχθεί κάποιος απ’ αυτόν. Αν όμως επαγρυπνείς, ούτε θηρίο, ούτε άνθρωπος θα σου προξενήσει κάποιο κακό, αλλά θα σε ωφελήσει και πάρα πολύ…

Τα θηρία μολονότι κατά φύση είναι άγρια, πολλές φορές με την φροντίδα του ανθρώπου εξημερώνονται. Ο κακός όμως, μολονότι είναι άνθρωπος και μπορεί να μετατρέπει την αγριότητα των ζώων σε ημερότητα, θα δώσει λόγο. Την δική του κατά φύση πραότητα, την εξωθεί σε παρά φύση αγριότητα…

 

Όπως ακριβώς είναι δυνατόν να δούμε τα κύματα της θάλασσας, τώρα μεν να υψώνονται σε μέγα ύψος, αμέσως όμως μετά πάλι να εξαφανίζονται, κατά τον ίδιο τρόπο βλέπουμε και εκείνους, οι οποίοι παραμελούν την αρετή και ασκούν την κακία, τώρα μεν να υπερηφανεύονται και να έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτόν τους και να συγκινούνται για τα πράγματα της παρούσης ζωής, ωστόσο δια μιας θα ταπεινωθούν και θα φτάσουν στην έσχατη φτώχεια…

Πόσοι είναι οι βαθμοί της κακίας; Οι βαθμοί κακίας είναι 9 και είναι οι εξής: α) Πρώτος βαθμός κακίας είναι το να παραβλέπει κανείς τα ζώα, όταν αυτά υποφέρουν β) Δεύτερος βαθμός κακίας, ανώτερος από τον πρώτον, είναι το να παραμελεί κανείς τους εχθρούς του γ) Τρίτος βαθμός κακίας είναι, το να περιφρονεί κανείς τους αδερφούς, ακόμη και αν του είναι άγνωστοι δ) Τέταρτος βαθμός κακίας είναι, το να παραβλέπει κανείς τους συγγενείς του ε) Πέμπτος βαθμός κακίας είναι, το να καταφρονούμε, όχι μόνο το φθαρτό σώμα, αλλά και την ψυχή στ) Έκτος βαθμός κακίας είναι, όταν παραμελούμε όχι μόνο τους συγγενείς, αλλά και τα παιδιά που διαφθείρονται ζ) Έβδομος βαθμός κακίας είναι, όταν ούτε άλλους βρίσκουμε, για να τους φροντίσουν η) Όγδοος βαθμός κακίας είναι, όταν ενώ θέλουν μόνοι τους να κάνουν αυτό, εμείς τους εμποδίζουμε και τους αποτρέπουμε και θ) Ένατος βαθμός κακίας είναι, όταν όχι μόνο τους εμποδίζουμε, αλλά και τους καταπολεμούμε.

Όποιος δεν βλάπτει τον εαυτόν του, δεν μπορεί να βλαφτεί από τον άλλον.

Το να πράττει κανείς έργα αισχρά, είναι φοβερό! Το να ντρέπεται όταν τα πράττει, είναι φοβερό κατά το ήμισυ! Αλλά το να υπερηφανεύεται κανείς για τα αισχρά του έργα, αυτό είναι υπερβολική αναισθησία.

Πώς είναι δυνατόν και λογικό, οι μεν γίδες και τα πρόβατα καθώς και όλα τα άλογα ζώα, να γνωρίζουν ποια χόρτα είναι κατάλληλα προς διατροφή και ποια επιβλαβή και με μεγάλη προσοχή να απομακρύνονται από τα δεύτερα και να τρέχουν με ορμή στα πρώτα, ενώ ο άνθρωπος, το λογικό ζώο, να αγνοεί τί είναι καλό και τί είναι πονηρό;

Τόσο γρήγορα δεν προσβάλλει και δεν μεταδίδεται μια μεταδοτική αρρώστια σε κάποιον άνθρωπο, όσο γρήγορα μεταδίδεται σε κάποιον η κακία των διεφθαρμένων ανθρώπων. Κανένας λοιπόν να μην έχει φιλία με το κακό.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

https://xristianos.gr/posoi-einai-bathmoi-kakias/

Όλα στην Εκκλησία σφραγίζονται από τον Τίμιο Σταυρό (Γέροντας Γεώργιος Καψάνης)

 Είναι, αλήθεια ότι ο Σταυρός του Κυρίου σημαδεύ­ει τα πάντα στην Εκκλησία του Χριστού και στην ζωή των Χριστιανών. Δεν υπάρχει κάτι που να γίνε­ται στην αγία μας Εκκλησία είτε στη ζωή την ευσε­βή, το οποίο να μη σφραγίζεται με τον Τίμιο Σταυρό του Χριστού.

Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας τελεσιουργείται με την σφραγίδα του Τιμίου Σταυ­ρού. Σταυρικές είναι όλες οι ευλογίες των ιερέων της Εκκλησίας. Το πρώτο μυστήριο της σωτηρίας, το Ά­γιον Βάπτισμα, διά του Τιμίου Σταυρού και αυτό φέρεται εις πέρας. Και στην ζωή μας την καθημε­ρινή, από την ώρα που θα ξυπνήσουμε ως την ώρα που θα κατακλιθούμε, και από την ώρα που θα γεν­νηθούμε ως την ώρα που θα παραδώσουμε την ψυχή μας στον Θεό και άλλοι θα παραδώσουν το φθαρτό σώμα μας στο μνήμα πάλι ο Σταυρός τα σφραγίζει όλα.

Τούτο βέβαια δεν είναι τυχαίο, ούτε γίνεται α­πλώς για να έχουμε κάποια θεία δύναμι η κάποια θεία προστασία η κάποια θεία ευλογία. Βεβαία γίνεται και γι’ αυτό, αλλά εάν δούμε βαθύτερα τα πράγματα, θα δούμε ότι ο Σταυρός είναι αναφαί­ρετος σύντροφος της ζωής του Χριστιανού και της ζωής της Εκκλησίας. Διότι ο Σταυρός είναι η ουσία της Ορθοδόξου πίστεως και της χριστιανικής ζωής. Είτε λέμε ζωή εν Χριστώ είτε λέμε ζωή εν τω Σταυρώ του Χριστού, το ίδιο λέμε. Δεν νοείται το έργο του Χριστού χωρίς τον Σταυρό Του. Δεν νοείται η ζωή του Χριστιανού χωρίς την συμμετοχή του στον Σταυρό του Χριστού. Γι’ αυτό, ό,τι κάνει ο Χριστια­νός και το κάνει με το πνεύμα του Σταυρού του Χριστού, είναι χριστιανικό. Ό,τι κάνει και δεν το κάνει με το πνεύμα του Σταυρού του Χριστού, είναι σαρκικό, είναι εγωιστικό, είναι της φιλαυτίας, είναι αντίθεο, είναι έξω από την Χάρι του Θεού. Άρα δύο τρόποι ζωής υπάρχουν, ο τρόπος ο μη σταυρικός και ο τρόπος ο σταυρικός. Και ο μη σταυρικός είναι ο τρόπος του εγωισμού, είναι ο τρόπος ο κοσμικός, είναι ο τρόπος του ανθρωποκεντρισμού, είναι ο τρό­πος κατά τον οποίο ο άνθρωπος ζη με τον εαυτό του και όχι με τον Θεό και τον αδελφό του. Ενώ ο τρό­πος του Σταυρού του Χριστού είναι ο τρόπος κατά τον οποίο ο άνθρωπος προσπαθεί να νικά το σαρκι­κό φρόνημα, να νικά τον παλαιό άνθρωπο, να νικά τον εγωισμό του και να ζη προσφερόμενος στον Θεό και προσφερόμενος στον αδελφό του.

Εάν ο Σταυρός του Χριστού έχη τόσο μεγάλη δύναμι και ο σταυρικός θάνατος του Χριστού έχη τόση δύναμι, την έχει διότι επάνω στον Σταυρό Του ο Χριστός επανέφερε τον άνθρωπο στην πραγματι­κή του τροχιά και φύσι. Διώρθωσε διά της τελείας υπακοής Του, της μέχρι Σταυρού και θανάτου, την ανυπακοή του Αδάμ, την επανάστασι του Αδάμ, με την...

† Μικρασία 1922. Μιά γενοκτονία ζητά δικαίωση...

 Σήμερα το βράδυ, ξημερώνοντας του Τιμίου Σταυρού...

Μέχρι αύριο το πρωί.
Όλα τα εξωτερικά φώτα των σπιτιών μας αναμμένα.
Έτσι, για τις ψυχές των παππούδων μας...

Την 14η Σεπτεμβριου κάθε χρόνου,

ημέρα Μνήμης της Μικρασιατικής Γενοκτονίας,

κάθε Μικρασιατική οικογένεια να αφήνει αναμμένα τα εξωτερικά φώτα του σπιτιού της 

όλη νύχτα, ως ένδειξη Τιμής και Μνήμης στις ψυχές των αδικοχαμένων Μικρασιατών προγόνων μας!!!

Η φωτιά στη Σμύρνη,

με το παλιό ημερολόγιο που ίσχυε τότε, 

εκδηλώθηκε στις 31 Αυγούστου και η μεγάλη καταστροφή έγινε τη νύχτα προς το ξημέρωμα της 1ης Σεπτεμβρίου. 

Η Βουλή όμως των Ελλήνων όρισε την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας με το νέο ημερολόγιο, δηλαδή 13 ημέρες αργότερα.

Μιά γενοκτονία ζητά δικαίωση!

Ξεριζωμός, αίμα, πόνος, δάκρυα. 

Οι σφαγές κατά Ελλήνων και Αρμενίων από τους Τούρκους, τον Σεμπτέβρη του ΄22, έκαναν τον Αμερικανό Πρόξενο στην Σμύρνη George Horton να γράψει: «ντρεπόμουν διότι ανήκα στο ανθρώπινο γένος».

Το έθιμο τείνει να καθιερωθεί μετά από πρόταση του Συλλόγου ΡΙΖΕΣ Μικρασιατών Χαλανδρίου και η Ενωση Βουρλιωτών Μ.Ασίας το προτείνει και το στηρίζει ανεπιφύλακτα!

Ελπίζουμε πως θα ακολουθήσει και άλλος κόσμος σε όλη τη χώρα...

 https://amfoterodexios.blogspot.com/

Ἡ Πατριαρχικὴ παγίδα γιὰ τὸν κοινὸ ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα καὶ ἡ θεολογικὴ σφαλιάρα ἀπὸ τὸν π.Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο!

 

Ἔκπληξη προκάλεσε ἡ καταληκτήρια ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κατὰ τὴ Σύναξη τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπό 1 μέχρι 3 Σεπτεμβρίου 2024.

Ὁ Πατριάρχης θύμισε ὅτι κατὰ τὰ τέλη Μαΐου 2025 θὰ πραγματοποιηθεῖ στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας ἐπίσημος ἑορτασμὸς γιὰ τὴ συμπλήρωση 1700 ἐτῶν ἀπὸ τὴ σύγκληση ἐκεῖ τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, μὲ τὴ συμμετοχὴ τοῦ Πάπα τῆς Ρώμης Φραγκίσκου.
Ἐκεῖνο ποὺ αἰφνιδίασε ἦταν ἡ κατάληξη τῆς ὁμιλίας τοῦ Πατριάρχου, ὅπου ἐξέφρασε τὴν εὐχὴ ὁ κοινὸς ἑορτασμὸς τοῦ Πάσχα... τὸ 2025 «ὑπό τῆς Ἀνατολικῆς καὶ Δυτικῆς Χριστιανοσύνης, νὰ μὴ ἀποτελέσῃ μίαν εὐτυχῆ ἁπλῶς σύμπτωσιν, ἀλλὰ τὴν ἀπαρχὴν τῆς ...

Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης: «Εἶδα, παιδί μου, ὅτι ὅλη μας ἡ ζωή, ἔργα, λόγια, σκέψεις εἶναι γραμμένα, θά δώσουμε γιά ὅλα λόγο»

 »

Είπε ο γέροντας. Όταν είχε κοιμηθεί ο Γέροντας μου ο πατήρ Νικόδημος, είπα στην προσευχή μου, που να πήγε άραγε η ψυχή του;

Τότε είδα, όχι σε όνειρο, αλλά πνευματικό τω τρόπω ότι με φώναξε ο Γέροντας μου να του πάω τα κλειδιά της Μονής γιατί ήρθε ο Μέγας Αρχιερέας.
Πήγα λοιπόν έξω από την πόρτα του κελιού που είναι πάνω από την είσοδο της μονής κι όταν έφτασα κοντά, ακούω ομιλίες, ερώτηση, απάντηση.

Μέσα γινόταν ανάκριση, εξέταση.
Χτύπησα την πόρτα και μπήκα μέσα στο δωμάτιο και τι να δω!.......

ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ-ΟΙ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

Υπομονή στις θλίψεις

Αχ, τι να σας πώ τώρα. Να σας πώ και αυτό, καίτοι αυτό είναι ένα απόρρητο της ζωής μου, αλλά για την αγάπη σας, να πούμε, γιατί κι εσείς άνηψάκια μου είσαστε, θα σας το πώ.


Το έκζεμα το οποίο έχω, αυτήν την πληγή που έχω στο ποδάρι, το ‘χω από δεκαπέντε χρονών. Δοκίμασα διάφορα φάρμακα, τίποτε. Τώρα που πέρασε η ηλικία, τότες περισσότερο επιδεινώθη το πράγμα. Καθήμενος στο κρεβάτι, το ονομάζω το “κρεβάτι του πόνου” εγώ. Διότι να καθίσω όπως καθόσαστε εσείς, δεν μπορώ. Θα καθίσω λίγο, δεν μπορώ, κατεβαίνουν τα αίματα και πονάει περισσότερο η πληγή, ενώ έτσι, τρόπον τινά, αν βάλεις κι ένα έτσι μαξιλάρι και σηκώνεις λιγάκι το ποδάρι πιο ψηλά, κατεβαίνουν κάτω τα αίματα και ελαφρώνεται ο πόνος. Ε, τη νύχτα προσπαθώ έτσι να ελαφρώσω τον πόνο.

Αλλά καθήμενος εδώ μου δημιουργήθηκε και κύστη κόκκυγος. Όταν το σκέπτεσθε αυτό, είναι το πλέον φρικωδέστερο, να πούμε. Διότι είναι… πολύ πόνο! Πώς να καθίσεις, βρε παιδί μου;

Πώς να καθίσεις; Στο κρεβάτι κάθεσαι. Θα καθίσεις λίγο έτσι, θα καθίσεις λιγάκι δεξιά, λιγάκι αριστερά. Υπομονή· γυρίζεις δεξιά. Δεξιά ο γλουτός εκεί σε πονάει, μετά από μισή ώρα σε πονάει· όχι σε πονάει, σε τσούζει, σε προειδοποιεί ότι θ’ ανοίξει πληγή. Γυρίζεις αριστερά. Πάλι μισή ώρα που κάθεσαι αριστερά, πάλι σε τσούζει, σε πονάει, σε ειδοποιεί ότι θ’ ανοίξει πληγή.

Μα εδώ θ’ ανοίξει πληγή, δεξιά θ’ ανοίξει πληγή, αριστερά θ’ ανοίξει πληγή, έτσι ανάσκελα που κάθεσαι πάλι πληγή προμηνύει· έ, τότες εγώ πως να καθίσω; Δοκίμασα να καθίσω μπρούμυτα, μα μπρούμυτα μπορείς να καθίσεις;

Υπομονή, υπομονή, υπομονή, υπομονή, έωσότου μια φορά δεν άντεξα κι έπεσα σε απόγνωση! Μόνο που ...

Ο ελαφρύς κανόνας του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ με εντολή της Βασίλισσας των Ουρανών για τους χριστιανούς των εσχάτων χρόνων

 

Όταν προσευχόμαστε στον Κύριο, τότε η Μητέρα του Θεού χαίρεται και ευχαριστεί τον Υιό Της που προσελκύει τις καρδιές μας στην προσευχή και πάντοτε μας βοηθεί, αν ζητούμε την βοήθειά Του. Μη λησμονείτε να παρακαλείτε την Βοήθεια και Προστασία της.

Ο π. Σάββας δεν επιβάρυνε το λαό με μεγάλους κανόνες προσευχής, αλλά δίδασκε όπως ο όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ:

«Είναι καλύτερο να τηρείτε λίγα, αλλά με θερμότητα και ευλάβεια. Ο Θεός δεν χρειάζεται τον τύπο αλλά την ουσία. Εκείνος χρειάζεται την καρδιά μας».

Ο όσιος Σεραφείμ με εντολή της Βασίλισσας των Ουρανών έδωσε νέο, πιο ελαφρύ Τυπικό στα πνευματικά του τέκνα, τις αδελφές της Μονής Ντιβέγιεβο, γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι να σωθούν οι χριστιανοί των εσχάτων χρόνων. Στους απλούς ανθρώπους ο όσιος Σεραφείμ έδινε αυτόν τον κανόνα:

«Σήκω από τον ύπνο, στάσου μπροστά στις εικόνες και πες τρεις φορές το «Πάτερ ημών» προς τιμήν της Αγίας Τριάδος, υστέρα το «Θεοτόκε Παρθένε» τρεις φορές και μια φορά το «Πιστεύω».

Αυτές οι προσευχές, όπως εξηγούσε ο όσιος Σεραφείμ, είναι η βάση του χριστιανισμού. Η πρώτη, ως προσευχή δοσμένη από τον ίδιο τον Θεό ως πρότυπο όλων των προσευχών. Η δεύτερη προσφέρθηκε από τον ουρανό διά του Αρχαγγέλου Γαβριήλ στην Παρθένο Μαρία, την μητέρα του Θεού.

Το Σύμβολο της Πίστεως ενώπιων συντομία περιέχει όλα τα σωτήρια δόγματα της χριστιανικής πίστεως, όπως διατυπώθηκαν στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο (325).

Στον κελί του μπορεί καθένας να λέγει ήσυχα την ευχή του Ιησού κι όταν είναι ανάμεσα στους ανθρώπους το «Κύριε, ελέησον» και έτσι να συνεχίζει μέχρι το γεύμα.

Ακριβώς πριν το γεύμα πάλι σύντομος κανόνας.

Μετά το γεύμα: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσόν με τον αμαρτωλόν».

Στην ερημιά: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, διά της Θεοτόκου, ελέησόν με τον αμαρτωλόν».

Πριν τον ύπνο, πάλι σύντομος κανόνας και...