Ας κοιτάξουμε τον άλλο με κατανόηση, με προσοχή. Ο Χριστός είναι εκεί (Κυριακή του παραλύτου)

Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom

~ Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Πόσο τραγικὴ εἶναι ἡ σημερινὴ ἱστορία ἀπὸ τὴ ζωή τοῦ Χριστοῦ. Ἕνας ἄνθρωπος ἦταν παράλυτος γιὰ χρόνια. Βρισκόταν ξαπλωμένος σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπό τὴν πηγὴ τῆς θεραπείας του, κι ὅμως ὁ ἴδιος δὲν εἶχε τήν δύναμη νὰ καταδυθεῖ στὸ νερό τοῦ καθαρισμοῦ. Καὶ κανείς, μὰ κανείς δὲν βρέθηκε ὅλα αὐτά τά χρόνια νά τοῦ δείξει συμπόνια. Ἄλλοι ἔσπευδαν νὰ εἶναι πρῶτοι γιὰ νὰ θεραπευτοῦν. Ἄλλοι ποὺ συνδέονταν μαζί τους μὲ δεσμοὺς ἀγάπης ἤ φιλίας τοὺς βοηθοῦσαν γιὰ νὰ θεραπευτοῦν. Ἀλλά οὔτε ἕνας δὲν εἷχε ρίξει μιὰ ματιὰ σ’ αὐτόν τὸν ἄνδρα ποὺ γιὰ χρόνια λαχταροῦσε τὴν θεραπεία καὶ δὲν ἦταν ἰκανός νὰ βρεῖ τὴ δύναμη νὰ θεραπευτεῖ.

Ἄν ὑπῆρχε ἔστω κι ἕνας, ἄν μόνο μιὰ καρδιὰ ἀνταποκρινόταν μὲ συμπόνια, αὐτός ὁ ἄνθρωπος θὰ ἦταν ὑγιὴς πολλά-πολλά χρόνια νωρίτερα. Καθὼς κανείς, οὔτε ἕνας δὲν βρέθηκε νά τοῦ δείξει συμπόνια, τὸ μόνο πού τοῦ ἀπέμεινε- θὰ ἔλεγα τὸ μόνο ποὺ εἷχε- καί τὸ λέω αὐτὸ μὲ μιὰ αἴσθηση τρόμου- ἧταν ἡ ἄμεση παρέμβαση τοῦ Θεοῦ.

Περιστοιχιζόμαστε ἀπό ἀνθρώπους ποὺ βρίσκονται σὲ ἀνάγκη, δὲν εἶναι μόνο ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν κάποια παράλυση καὶ χρειάζονται βοήθεια. Ἀλλά τόσοι ἄλλοι ποὺ ἔχουν παραλύσει μέσα τους, καὶ ποὺ χρειάζονται νὰ συναντήσουν κάποιον νά τοὺς βοηθήσει. Ψυχικὰ παράλυτοι εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τρομάξει ἀπό τὴν ζωή, γιατὶ ἦταν γι’ αὐτούς ἀντικείμενο τρόμου ἀπὸ τότε ποὺ γεννήθηκαν: γονεῖς χωρὶς εὐαισθησία, ἄκαρδοι, βίαιο περιβάλλον. Πόσοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἤλπιζαν, ὅταν ἦταν ἀκόμα μικροί, ὅτι κάτι θὰ ὑπάρχει γι’ αὐτούς στὴ ζωή. Ἀλλὰ ὄχι. Καμμιὰ συμπόνοια, καμμιὰ φιλία. Δέν ὑπῆρχε τίποτα. Κι ὅταν προσπάθησαν νὰ δεχθοῦν παρηγοριὰ καὶ στήριξη, δὲν ἔλαβαν κάτι. Κάθε φορά ποὺ πίστευαν ὅτι μποροῦσαν νὰ κάνουν κάτι τοὺς ἔλεγαν, «Μην προσπαθεῖς, δεν καταλαβαίνεις ὅτι εἶσαι ἀνίκανος γι’ αὐτό;» Καὶ ἔνοιωθαν ὅλο καὶ πιὸ μειονεκτικοί.

Πόσοι ἄνθρωποι ἦταν ἀνήμποροι νὰ ζήσουν, ἐπειδὴ ἦταν σωματικὰ ἀσθενεῖς, ὄχι ἐπαρκῶς δυνατοί. Ἀλλὰ βρέθηκε κάποιος νά τοὺς δώσει ἕνα χέρι βοηθείας; Βρῆκαν κάποιον νά τοὺς νοιώσει βαθειά, ὥστε νὰ βγεῖ ἀπο τὴν πορεία του γιά νὰ βοηθήσει; Καί πόσοι εἶναι τρομοκρατημένοι ἀπὸ τὴν ζωή τους και βιώνουν καταστάσεις βίας, φόβου, βαναυσότητας… Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ τοὺς εἶχαν πληγώσει, ἄν ὑπῆρχε κάποιος νά σταθεῖ δίπλα τους καὶ νὰ μὴν τοὺς ἐγκαταλείψει.

Ἑπομένως, ὅλοι μας, ἔχουμε γύρω μας ἀνθρώπους ποὺ...

ΠΩΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΗΣ, ΟΠΑΔΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ, ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΑΙΦΝΙΔΙΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ «ΜΗΝΥΜΑ» ΤΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ο Παύλος Βουδούρης ήταν επί χρόνια εκδότης του γνωστού περιοδικού Τρίτο Μάτι, ένα περιοδικό που ασχολούνταν με αποκρυφισμό, εσωτερισμό, ανατολικές θρησκείες, μασονία, μαγεία, γιόγκα, νιρβάνα, κλπ.

Λίγο πριν πεθάνει, στο τεύχος 337 του περιοδικού, (Ο Παύλος πέθανε τελείως ξαφνικά στις 22 Ιανουαρίου 2016. Τον είχα γνωρίσει προσωπικά καθώς ήμουν επί χρόνια συνεργάτης του, ενώ λίγο πριν πεθάνει είχαμε πυκνή αλληλογραφία), έγραψε ένα άρθρο που δικαιώνει την Ορθόδοξη άποψη περί ζωής και θανάτου και κατά την γνώμη μου τον ανυψώνει στην κορυφή της Ορθόδοξης θεολογίας χωρίς να ήταν θεολόγος. Πολλοί μεγαλόσχημοι θεολόγοι θα «ζήλευαν» την σκέψη του που βγήκε από την πολυετή του πείρα στον χώρο του στοχασμού.

Παρακάτω παρουσιάζω ένα από τα πιο σημαντικά μέρη αυτού του άρθρου:

« Όσο θα είμαστε υπό την επίδραση της Πτώσης, θα βλέπουμε μπροστά μας δύο επιλογές: ή θα θέλουμε να μισούμε τον άλλον ή να τα εξαφανίσουμε όλα μέσα σε ένα μοναδικό Ένα, Η Ορθοδοξία, όμως, προτείνει έναν άλλο δρόμο: Να παραμείνουν όλα όπως είναι, αφού είναι τέλεια δημιουργήματα, αλλά να αγαπήσει το ένα το άλλο!

Προτείνει δηλαδή τον ...

Βίος και Θαύματα: 40 έτη από την οσιακή κοίμηση του Γέροντα Φιλοθέου Ζερβάκου

Ο Φιλόθεος Ζερβάκος (1884-1980) ήταν ιερομόναχος και ηγούμενος της μονής Ζωοδόχου Πηγής Λογγοβάρδας Πάρου.

Ο π. Φιλόθεος γεννήθηκε στις 8 Μαΐου του 1884 στο χωριό Πάκια των Μολάων της Λακωνίας από ευσεβείς γονείς, τον Παναγιώτη και την Αικατερίνη Ζερβάκου.

Στο μυστήριο του βαπτίσματος ονομάστηκε Κωνσταντίνος. Τα πρώτα γράμματα τα διδάχτηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Από την παιδική του ηλικία αγαπούσε την μελέτη του Αγίου Ευαγγελίου, τους βίους ταν αγίων, και έμαθε να προσεύχεται, να εκκλησιάζεται και να υμνεί το Θεό.

Το 1901 σε ηλικία 18 ετών διορίστηκε διδάσκαλος και εργάστηκε με θαυμαστό ζήλο για τρία χρόνια στο χωριό Φοινίκι της Λακωνίας.

Μετά τη στρατιωτική του θητεία και με τις οδηγίες και ευλογίες του πνευματικού του πατρός Αγίου Νεκταρίου, ασπάστηκε τον ισάγγελο βίο των μοναχών, τον οποίο ποθούσε από την παιδική του ηλικία και με θαυμαστό τρόπο οδηγήθηκε στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής της Πάρου. Μετά από ευδόκιμη δοκιμασία, την 29η Δεκεμβρίου του 1907 έλαβε το σχήμα του μοναχού και μετονομάστηκε Φιλόθεος. Την δε επόμενη μέρα χειροτονήθηκε διάκονος. Στις 22 Απριλίου του 1912, Κυριακή της Σαμαρείτιδος, χειροτονήθηκε ιερεύς και έλαβε και χειροθεσία πνευματικού πατρός. Τον Ιανουάριο του 1930 και σε ηλικία 46 ετών δέχθηκε την ηγουμενία της Μονής Λογγοβάρδας, την οποία ανέδειξε πνευματικό φάρο και κιβωτό σωτηρίας για μια πεντηκονταετία μέχρι την οσιακή κοίμησή του.

Ανεδείχθη δια βίου πιστός στρατιώτης Ιησού Χριστού και μιμητής των Αγίων, πολιτευθής με γνήσιο αποστολικό ζήλο και πατερικό φρόνημα.

Οι λόγοι του Γέροντος Φιλοθέου, οι πατρικές νουθεσίες και ...

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ: «Μάθε τον άριστο τρόπο της προσευχής»

Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη να πεθάνει από πνευματική ασφυξία, όπως το σώμα όταν στερηθεί το οξυγόνο.

Δύο ειδών προσευχές έχουμε: την κοινή, τη φανερή· και την ατομική, τη μυστική. Η κοινή προσευχή πρέπει να γίνεται πάντοτε σύμφωνα με την τάξη και το τυπικό που ορίζει η Εκκλησία μας.

Στην κοινή προσευχή δεν έχουμε δικαίωμα ν’ αυτοσχεδιάζουμε, όπως κάνουν οι αιρετικοί. Έχει τον καθορισμένο χρόνο και το καθορισμένο από την Εκκλησία περιεχόμενό της: μεσονυκτικό, όρθρος, ώρες, λειτουργία, εσπερινός, απόδειπνο. Το ίδιο το Πανάγιο Πνεύμα, που συγκροτεί ολόκληρη την Εκκλησία, όρισε αυτές τις προσευχές, για να λατρεύεται και να δοξάζεται αδιάκοπα ο αληθινός Θεός στη γη από τους ανθρώπους, όπως δοξάζεται στον ουρανό από τους αγγέλους.

Η ατομική προσευχή δεν είναι προκαθορισμένη. Είναι η προσωπική συνομιλία και επικοινωνία του ανθρώπου με τον ουράνιο Πατέρα του, του πλάσματος με τον πλάστη του.

Αυτή η προσευχή, διδάσκει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, ως προς την ποιότητά της είναι συνουσία και ένωσις ανθρώπου και Θεού· και ως προς την ενέργειά της, έχει τέτοια και τόση δύναμη, ώστε συντηρεί και διατηρεί τον κόσμο, συμφιλιώνει με τον Θεό, σβήνει πλήθος αμαρτημάτων, σώζει από τους πειρασμούς, συντρίβει τα τεχνάσματα των δαιμόνων, γεννά όλες τις αρετές, χορηγεί τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τρέφει την ψυχή, φωτίζει τον νου, διαλύει τη λύπη και την ακηδία, σβήνει τον θυμό, καλλιεργεί την ελπίδα, καθρεπτίζει την πνευματική πρόοδο, αποκαλύπτει τα μέλλοντα.

«Συ δε όταν προσεύχη, είσελθε εις το ταμιείον σου, και κλείσας την θύραν σου προσευξαι τω πατρί σου τω εν τω κρυπτώ» (Ματθ. 6. 6). «Ταμιείον» πνευματικό είναι η καρδιά που ενώνεται με τον νου και γεννά ό,τι ο άγιος Θεοφύλακτος ονομάζει μυστική διάνοια. Εκεί μέσα επιτελείται η εσωτερική προσευχή. Δεν χρειάζεται να κινηθούν τα χείλη, να χρησιμοποιηθούν βιβλία, να επιστρατευθούν τα μάτια και η γλώσσα και οι φωνητικές χορδές· χρειάζεται όμως ν’ ανυψωθεί ο νους προς τον Θεό και να βυθιστεί μέσα σ’ Αυτόν.

Το πνευματικό «ταμιείον» της καρδίας σου χωρεί και κλείνει μέσα του ολόκληρο τον Κύριο και τη βασιλεία των ουρανών, καθώς ο ίδιος διαβεβαίωσε: «Η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστίν» (Λουκ. 17. 21). Η καρδιά, εξηγεί ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, είναι μικρό όργανο, αλλά μέσα της χωρούν τα πάντα: εκεί ο Θεός, εκεί οι άγγελοι, εκεί η αιώνια ζωή και βασιλεία, εκεί οι άγιοι, εκεί ο θησαυρός της χάριτος.

Σ’ αυτό λοιπόν το εσωτερικό καρδιακό ταμείο ν’ αποσύρεσαι συχνά, να συγκεντρώνεις όλο σου τον νου, να παρίστασαι νοερά ενώπιον του Θεού και να επικοινωνείς μαζί Του μυστικά, με πνευματική θέρμη και ζώσα πίστη, ασκούμενος στη νίψη, για να εξελιχτείς «εις άνδρα τέλειον».

Μάθε τον άριστο τρόπο της προσευχής: Πρώτα ν’ απευθύνεις στον Θεό ειλικρινή και βαθιά ευχαριστία «πάντων ένεκεν». Στη δεύτερη θέση βάλε την εξομολόγηση των αμαρτιών σου, με μετάνοια, συναίσθηση και...

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

α. ΕΛΕΓΧΟΣ, ΦΥΛΑΞΗ, ΑΜΥΝΑ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ 
β. ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΗ. ΚΑΤΑΛΗΨΗ, ΑΠΩΛΕΙΑ.
γ. ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΑΧΗ, ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καλιμαυκίδης

 Μόνο με γνώση  και  ελπίδα ξεπερνιέται ο φόβος και φτιάχνεται η πίστη που οδηγεί στην νίκη. Καταθέτω την προσωπική μου εμπειρία  από ένα  Μοναστήρι  πριν από 25 χρόνια.

Η φύση της εργασίας μου απαιτούσε να επισκεφθώ όλους τους χώρους της μονής για αυτοψία πριν την μελέτη. Με την ευλογία   του γέροντα Ηγουμένου  εγώ ο ανάξιος εισήλθα παντού.

Πρέπει να ήμουν μεταξύ των ελαχίστων ή ο μόνος λαϊκός  που είχα αυτή την δυνατότητα. Οδηγό μου είχα ένα καλογεράκι πρώην επιστήμονα που  εγκατέλειψε την καριέρα και τα εγκόσμια.

Όταν εισήλθαμε στο ιερό του Καθολικού της Μονής, τότε  αισθάνθηκα  ότι εκινούμην πολύ  δύσκολα, όπως όταν διέρχεσαι ανάμεσα από συγκεντρωμένο ακίνητο πλήθος και ωθείς κάποιους για να ανοίξεις δρόμο για να περάσεις .

Η ατμόσφαιρα  επίσης εκεί ήταν  πιο πυκνή  στην αναπνοή μου.

Ρώτησα τον συνοδό μου γιατί και μου λέει, διάκοψε την δουλειά σου, πάμε έξω και θα σου εξηγήσω.

Καθίσαμε στο πλακόστρωτο και μου λέει ότι όντως περνούσες ανάμεσα από πλήθος αοράτων σωμάτων. Αμέσως εγώ ο άσχετος ρώτησα, τι σωμάτων αστρικών; Τότε με ρωτάει το καλογεράκι, διάβασες τα τάδε βιβλία, ναι του απαντώ.

Εγώ μου λέει πριν έρθω εδώ, πήγα μέχρι το Θιβέτ ψάχνοντας και συμπλήρωσε αυστηρά, όχι ξανά τέτοια λόγια εδώ που βρίσκεσαι.

Άσε τα αυτά, άκου και μάθε, ότι εσύ είσαι ξένος εδώ, λαϊκός και μάλιστα μπήκες στο Ιερό του Καθολικού, στο σημείο που 

ίσως επί χίλια χρόνια, καίει η ακοίμητος κανδήλα, τελείται η Θεία Ευχαριστία, διαβάζεται ο Λόγος του Θεού και ψάλλονται προσευχές και ύμνοι.

Όπου Αγία Τράπεζα  και κανδήλα αναμμένη εκεί και φύλακες άγγελοι. Φαντάζεσαι τι πλήθος υπάρχει εδώ μετά τόσα χρόνια αδιάκοπων προσευχών από τους πιστούς που λειτουργούνται και  επικαλούνται  την Θεία Χάριν και την προστασία της Θεοτόκου και των αγγέλων, 

Είσαι τυχερός που είχες την ευλογία  και την άδεια εισόδου, όμως είσαι ξένος, με ξένα ρούχα παράξενος. Εδώ που μπήκες και...

Βίος και Πολιτεία της Αγίας Ισιδώρας της δια Χριστόν σαλής

Στην Ταβέννη (νησί του ποταμού Νείλου όπου ο Άγιος Παχώμιος ίδρυσε μοναστήρι στις αρχές του 4ου αιώνα), υπήρχε ένα γυναικείο μοναστήρι με τετρακόσιες περίπου μοναχές, απέναντι από το ανδρικό. Σ' αυτό ζούσε μια παρθένα, που ονομαζόταν Ισιδώρα. Αυτή για τον Χριστό υποκρινόταν τη χαζή, ταπείνωνε τον εαυτό της και αυτοεξευτελιζόταν. Τόσο πολύ την αποστράφηκαν όλες οι αδελφές ώστε δεν ήθελαν ούτε να τρώγουν μαζί της∙ αυτό όμως εκείνη το δέχτηκε με χαρά.
Ήταν λοιπόν η αρετή της πάρα πολύ ωφέλιμη για ολόκληρο το μοναστήρι, γιατί ετελούσε όλες τις υπηρεσίες, σ' όλες υπάκουε σαν να ήταν δούλη σε κάθε ανάγκη τους και με καλοσύνη υπηρετούσε όλες. Και ήταν για την Αδελφότητα το σφουγγάρι που όλα τα καθαρίζει (όπως δηλαδή το σφουγγάρι καθαρίζει κάθε ακαθαρσία, έτσι και αυτή έκαμνε κάθε ταπεινή εργασία), όπως είπε και ο Κύριος «όποιος θέλει να είναι μεγάλος να γίνει σ' όλους δούλος» (Ματθ. Κ' 26-27) και «αν κανείς νομίζει ότι είναι σοφός, ας γίνεται μωρός» (Α' Κορ. Β' 18).

Όλων των άλλων καλογραιών τα μαλλιά της κεφαλής ήταν κουρεμένα και φορούσαν κουκούλια∙ ενώ αυτή αφού έδεσε ένα κουρέλι γύρω από την κεφάλι της εκτελούσε έτσι όλες τις υπηρεσίες.
Ποτέ καμιά από τις τετρακόσιες μοναχές δεν την είδε να τρώγει ή να παίρνει ένα κομμάτι ψωμί. Αλλά αφού μάζευε από τα τραπέζια τα ψίχουλα και εξέπλυνε τις χύτρες από τα υπολείμματα των φαγητών, αρκόταν σ' αυτά. Ουδέποτε φόρεσε υποδήματα, ποτέ δεν μάλωσε κανένα, ποτέ δεν γόγγυσε, ποτέ δεν πρόφερε το στόμα της λέξη υβριστική ή περήφανη, αν και υβριζόταν και κτυπόταν και πολλές φορές δεχόταν κατάρες και πολλές την αποστρέφονταν.
Γι' αυτή λοιπόν την οσιότατη Ισιδώρα παρουσιάστηκε Άγγελος Κυρίου στον άγιο Πιτηρούν, που ήταν δοκιμότατος και ενάρετος αναχωρητής και του λέγει:

«Γιατί έχεις μεγάλην ιδέα για τα κατορθώματά σου, ότι είσαι ευλαβής και ότι κάθεσαι σε τέτοιο τόπο; Θέλεις να δεις γυναίκα περισσότερο ευλαβή από σένα; Πήγαινε στο γυναικείο μοναστήρι των Ταβεννησιωτών (οι μοναχοί από το όνομα του νησιού ονομαζόνταν έτσι) και εκεί θα βρεις μια μοναχή που έχει στέμμα πάνω στην κεφαλή της∙ εκείνη είναι πολύ καλύτερη από σένα. Διότι αν και υπηρετεί τόσον πλήθος και εξυπηρετεί όλες με διαφορετικό τρόπο κάθε μια, ποτέ δεν άφησε το νου της ν' απομακρυνθεί από τον Θεό, αν και όλες την αποστρέφονται∙ ενώ εσύ κάθεσαι εδώ και με τη σκέψη σου φαντάζεται τις πολιτείες, εσύ που δεν είδες ποτέ κόσμο».
Αμέσως ο Μέγας Πιτηρούν ξεκίνησε και ήλθε στην Ταβέννη και παρακαλούσε με τους διδασκάλους να τον περάσουν στο γυναικείο μοναστήρι. Επειδή λοιπόν οι Πατέρες του είχαν εκτίμηση κι εμπιστοσύνη διότι είχε γεράσει στην άσκηση, τον πέρασαν στην αντικρινή όχθη του ποταμού και τον οδήγησαν στο μοναστήρι. Και αφού έκαναν τις συνηθισμένες ευχές, ο μέγας Πιτηρούν ζήτησε να...

Ρωσία – μείωση κατά 63,5% οι εκτρώσεις μέσα σε 17 χρόνια

σχόλιο Γ.Θ : Πως να μην το αγαπάμε αυτό το Έθνος που κόντρα σε όλο τον πλανήτη κρατάει το Ευαγγέλιο και υψώνει την Ορθοδοξία και την Πνευματική ζωή;
Πως να μην θαυμάζουμε αυτό που ήμασταν και εμείς κάποτε;


σ.σ. Στην Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων έρευνα του 2016 κατέγραψε 300 χιλιάδες εκτρώσεις ετησίως. Στην Ρωσσία των 144 εκατομμυρίων οι καταγεγραμμένες εκτρώσεις το 2017 ήταν 780 χιλιάδες. Η Ελλάδα δηλαδή με αυτόν τον ρυθμό, εάν ήταν 30 εκατομμύρια, θα ξεπερνούσε στις εκτρώσεις την Ρωσσία των 144 εκατομμυρίων κατά 120 χιλιάδες ετησίως! Τι συνέβη στην Ορθόδοξη Ελλάδα, που είναι και μία από τις πιο παραδοσιακές κοινωνίες της περίφημης ΕΕ; Γιατί η Ελλάδα πρωτοπορεί σε αυτήν την μαζική σφαγή; Η Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία πρόσφατα διένειμε στο ποίμνιο και ένα επαίσχυντο κείμενο υπέρ της διεφθαρμένης ΕΕ -που μοιράζει κονδύλια!- θα πρέπει να θεωρεί αυτήν την κατάσταση ως μία από τις μεγαλύτερες ΑΠΟΤΥΧΙΕΣ της και ΑΜΑΡΤΙΕΣ της.

***

Ο αριθμός των εκτρώσεων στην Ρωσσία έχει μειωθεί σχεδόν κατά 2/3 από τις αρχές του αιώνα, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τατιάνα Γκόλικοβα, αναφέρει η Interfax-Religion.

Το 2000 υπήρξαν 2.138,000 καταγεγραμμένες εκτρώσεις στη Ρωσσία και το 2017, 779.999.

«Αυτή είναι μια πολύ σοβαρή πτώση, 63,5%», σημείωσε ο Γκόλικοβα.

Επιπλέον, ο αριθμός των Ρώσσων που καταδικάζουν την έκτρωση έχει τριπλασιαστεί μέσα σε 20 χρόνια, από 12% στο 35%. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος.

Είχε ανακοινωθεί προηγουμένως τον Ιανουάριο του 2017, ότι ο αριθμός των εκτρώσεων στην Ρωσσία είχε μειωθεί στο ήμισυ μέσα σε τέσσερα έτη, με πτώση κατά 13% το 2016, 96.300 εκτρώσεις. Όπως ανακοίνωσε η Υπουργός Υγείας Βερόνικα Σκβόρτσοβα, ο αριθμός των οικειοθελών εκτρώσεων, χωρίς παθολογικές καταστάσεις, εκείνο το έτος μειώθηκε κατά 72.000.

Ο αγώνας κατά των εκτρώσεων είναι το σημαντικότερο κοινωνικό έργο της Εκκλησίας, δήλωσε στην Μόσχα πέρυσι τον Οκτώβριο ο...

Όσιος Ιάκωβος: "Να ποιός φοβάται και δεν θέλει την Θεία Κοινωνία!"

Πρέπει να μετανοήσουμε. Αν δεν μετανοήσουμε δεν μπορεί να μας σώσει ο Θεός…

Ο γέροντας αναφέρεται στην πανδημία και τον τρόπο αντιμετώπισης από τον άνθρωπο και την Εκκλησία.

Δείτε όσα λέει από ...

Τεχνολογία που επεμβαίνει στον εγκέφαλο στα Κινεζικά σχολεία

Συντομα κοντα σας..Τεχνητη νοημοσυνη σε σχολεια στην Κινα. Γονεις δειτε το ολοι! Καταλαβετε επιτελους τι πανε να κανουν!

σχόλιο Γ.Θ : Όποια τεχνολογία επεμβαίνει στην ελεύθερη βούληση ακόμα και για το ''καλό μας'' αποδυναμωνει την ελευθερία μας, το είναι μας, το ....