To κήρυγμα και το παιδί που έκανε φασαρία…

(†) Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας

~ Μιλοῦσα κάποτε στὸν ἄμβωνα καὶ μπροστὰ ὑπῆρχε μία μάνα ποὺ εἶχε ἕνα μωρό, ποὺ ἄρχισε νὰ κλαίει καὶ νὰ φωνάζει, δημιουργώντας μία κατάσταση. Οἱ γύρω της, τὴν παρακινοῦσαν νὰ βγεῖ ἔξω.

– Ἐγὼ θὰ κατέβω ἀπὸ τὸν ἄμβωνα, τοὺς εἶπα, ἂν βγεῖ τὸ μωρὸ ἔξω καὶ πάνω σας θὰ εἶναι ἡ ἁμαρτία. Ξέρετε, ὅτι ὁ σατανᾶς τσιμπάει τὸ παιδὶ γιὰ νὰ κλάψει καὶ νὰ βγάλει ἡ μάνα ἔξω τὸ μωρό της; Τὸ ξέρετε ἢ δὲν τὸ ξέρετε; Καὶ ἀπευθυνόμενος στὸ παιδί, λέω:

– Ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ σατανᾶς νὰ ἀφήσει τὸ παιδί.

Τὸ παιδὶ τότε σταμάτησε ἀμέσως νὰ κλαίει! Δὲν εἶχα ἄλλο κήρυγμα νὰ κάνω, καλύτερο ἀπὸ αὐτό.

Ἐμεῖς λόγω ἄγνοιας, δὲν γνωρίζουμε ὅτι ὁ διάβολος πειράζει κάθε πιστὸ μέσα στὴν Ἐκκλησία, μὲ διάφορους τρόπους. Διότι ὅλοι οἱ διάβολοι, εἶναι συγκεντρωμένοι μόνο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πουθενὰ ἀλλοῦ. Οὔτε στοὺς παπικούς, οὔτε στοὺς προτεστάντες δὲν θὰ δεῖς στὶς »ἐκκλησίες» τους νὰ κοιμοῦνται καὶ νὰ χασμουριοῦνται ἄνθρωποι. Αὐτὸ συμβαίνει μόνο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, διότι ὁ δαίμονας γνωρίζει ποὺ βρίσκεται ἡ ἀλήθεια καὶ βάλλει μόνο τὸν Ὀρθόδοξο πιστό.

Ξέρεις τί θὰ πεῖ, νὰ ἀφήνεις τὸ Χριστὸς καὶ νὰ φεύγεις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, πρὶν τελειώσει ἡ Θεία Λειτουργία; Ποῦ θὰ πᾶς; Ὁ ἄλλος (ὁ διάβολος) σὲ περιμένει ἂπ΄ἔξω ὡς λέων ὀρυόμενος νὰ σὲ καταπιεῖ… Ποῦ πᾶς;;; Ὑπάρχει ἀνώτερο πράγμα ἀπὸ τὸ νὰ εἶσαι μαζὶ μὲ τὸ Χριστό; Ὅσο μπορεῖς, περισσότερη ὥρα νὰ καθίσεις μαζί Του.

Ἀλλὰ ναί… ἅμα ἦταν ὁ κ. ὑπουργὸς σὲ μία ἐκδήλωση, ἢ κάποιο ἄλλο ἐπίσημο πρόσωπο, θὰ τὸν ἄφηνες καὶ θὰ ἔφευγες ἢ θὰ ...

«Αυτός που ελπίζει στον Κύριο δεν ελπίζει σε χρήματα»

Αυτός που ελπίζει στον Κύριο δεν ελπίζει σε χρήματα, ούτε στο μέγεθος της δύναμής του, αλλά επαναπαύεται στη βοήθεια που θα του δώσει ο Θεός. Είναι γεμάτος πίστη και αγάπη, ζει έχοντας θάρρος στην αγαθή του συνείδηση, εμφανίζεται με την παρρησία γιου απέναντι στον ουράνιο Πατέρα του και Τον επικαλείται για να...

Όσιος Πορφύριος : «Η θεραπεία θά γίνει με το ν’ αγαπήσει τον Θεό με λαχτάρα»

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Όλα τά κακά αισθήματα, η ανασφάλεια, η απελπισία, η απογοήτευση, πού πάνε νά κυριεύσουν τήν ψυχή, φεύγουν μέ τήν ταπείνωση. Αυτός πού δέν έχει ταπείνωση, ο εγωιστής, δέν θέλει νά τού κόψεις τό θέλημα, νά τόν θίξεις, νά τού κάνεις υποδείξεις. Στενοχωρείται, νευριάζει, επαναστατεί, αντιδρά, τόν κυριεύει η κατάθλιψη.

Η κατάσταση αυτή θεραπεύεται μέ τή χάρη. Πρέπει η ψυχή νά στραφεί στήν αγάπη τού Θεού. Η θεραπεία θά γίνει μέ τό ν’ αγαπήσει τόν Θεό μέ λαχτάρα. Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν τήν κατάθλιψη σέ χαρά μέ τήν αγάπη πρός τόν Χριστό.

Παίρνανε δηλαδή τήν ψυχική δύναμη, πού ήθελε νά τή συντρίψει ο διάβολος, καί τή δίνανε στόν Θεό καί τή μεταβάλλανε σέ χαρά καί αγαλλίαση.

Η προσευχή, η λατρεία τού Θεού μεταβάλλει σιγά σιγά τήν κατάθλιψη καί τή γυρίζει σέ χαρά, διότι επιδρά η χάρις τού Θεού. Εδώ χρειάζεται νά έχεις τή δύναμη, ώστε ν’ αποσπάσεις τή χάρη τού Θεού, πού θά σέ βοηθάει νά ενωθείς μαζί του. Χρειάζεται τέχνη.

Όταν δοθείς στόν Θεό καί γίνεις ένα μαζί του, θά ξεχάσεις τό κακό πνεύμα, πού σέ τραβούσε από πίσω, κι εκείνο έτσι περιφρονημένο θά φύγει.

Στή συνέχεια, όσο θ’ αφοσιώνεσαι στό Πνεύμα τού Θεού, τόσο δέν θά κοιτάζεις πίσω σου, γιά νά δείς αυτόν πού σέ τραβάει. Όταν σέ ελκύσει η χάρις, ενώνεσαι μέ τόν Θεό. Κι όταν ενωθείς μέ τόν Θεό καί δοθείς σ’ Εκείνον, πάνε όλα τ’ άλλα, τά ξεχνάεις καί σώζεσαι. Η μεγάλη τέχνη, λοιπόν, τό μεγάλο μυστικό, γιά ν’ απαλλαγείς απ’ τήν κατάθλιψη καί όλα τ’ αρνητικά, είναι νά δοθείς στήν αγάπη τού Θεού.

Ένα πράγμα πού μπορεί νά βοηθήσει τόν καταθλιπτικό είναι καί η εργασία, τό ενδιαφέρον γιά τή ζωή. Ο κήπος, τά φυτά, τά λουλούδια, τά δέντρα, η εξοχή, ο περίπατος στήν ύπαιθρο, η πορεία, όλ’ αυτά, βγάζουν τόν άνθρωπο απ’ τήν αδράνεια καί τού δημιουργούν άλλα ενδιαφέροντα. Επιδρούν σάν φάρμακα. Η ασχολία μέ τήν τέχνη, τή μουσική κ.λπ. κάνουν πολύ καλό. Σ’ εκείνο, όμως, πού δίνω τή μεγαλύτερη σημασία είναι τό ...

Όταν είμαστε δυσαρεστημένοι, ολόκληρη η ατμόσφαιρα τριγύρω μας ξινίζει

Υπάρχει μια «γεροντική» έκφραση: κάθε καλή πράξη προηγείται ή ακολουθείται από πειρασμό.
Και τέτοιες καλές πράξεις όπως η προσευχή από την καρδιά, και ειδικά η Θεια Κοινωνία, δεν μπορούν να παραμείνουν χωρίς την εκδίκηση του διαβόλου. Χρησιμοποιεί όλη του τη δύναμη για να σταματήσεις να προσεύχεσαι σωστά και να λάβεις την Θεία κοινωνία.
Και αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό, προσπαθεί στη συνέχεια να σε πολεμήσει , έτσι ώστε το όφελος να το μηδενίζει όσο μπορεί.



"... Περισσότερες προσευχές, αγαπητέ μου, περισσότερες." Προσευχόμαστε λίγο, να μιλάμε πιο συχνά με τον Κύριο. "Είναι δύσκολο τώρα και το βάρος μέσα μας αυξάνεται." Ζητήστε τη βοήθεια του Θεού ".
Αρχιμανδρίτης Κιρίλ Παβλόφ

Ζήστε για τους άλλους - και θα σώσετε τον εαυτό σας.

Μοναχός Συμεών των σπηλαίων του Πόσκοφ

Όταν είμαστε δυσαρεστημένοι, ολόκληρη η ατμόσφαιρα τριγύρω μας ξινίζει, κι...

Τη νοερά Προσευχή να τη λέτε κάθε μέρα

Αρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη

Όσο συχνότερα λέει ο χριστιανός τη νοερά προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν», τόσο περισσότερο λαμβάνει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, ειρήνη στην ψυχή, φωτισμό στο νου του και δύναμη να αντιμετωπίσει τον αγώνα της ζωής.

Αυτήν την προσευχή δεν μπορεί να την πει κανείς αν δεν έχει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, διότι λέγει ο λόγος του Θεού ότι «ουδείς δύναται ειπείν Κύριον Ιησούν, ει μη Πνεύματι Αγίω» (Α’ Κορ. 12,3).

Δηλαδή κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να πει τον Ιησούν Χριστόν, Κύριον και Θεόν, παρά μόνον εάν έχει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, ελάβαμε κατά το Άγιο Βάπτισμά μας.

Όλοι οι βαπτισμένοι χριστιανοί είναι πνευματοφόροι, αλλά ...

Είναι καλοκαίρι και εσύ βαριέσαι το σιδέρωμα; Δες πώς μπορείς να το αποφύγεις

  
Ας αρχίσουμε με το εξής δεδομένο: καμία δεν θέλει να σιδερώνει με 40 βαθμούς Κελσίου έξω. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να βρίσκουμε τρόπους να κάνουμε τη ζωή μας πιο εύκολη. Ένας από αυτούς, για να αποφύγουμε το σιδέρωμα των ρούχων αλλά και για να μην κυκλοφορούμε με τσαλακωμένα ρούχα, είναι να δημιουργήσουμε ένα μείγμα από μία κουταλιά λάδι λεβάντας και ένα λίτρο νερό και να ψεκάζουμε με αυτό τα ρούχα μας με το που βγουν από το πλυντήριο. τον καιρό ποια θέλει να περνάει τον χρόνο της πάνω από τη σιδερώστρα;
Η λεβάντα χαλαρώνει τις ίνες των ρούχων και ...

Ο μοναχός και ο δαίμονας που έκανε κήρυγμα

~ Ο περιπλανώμενος μοναχός ήρθε στην εκκλησία για να προσευχηθεί. Όμως αντί του ιερέα είδε πως κήρυττε ένας δαίμονας, ντυμένος με τα ρούχα του ιερέα.

Ο μοναχός σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την ομιλία του δαίμονα για να τον πιάσει στη λέξη, όπου θα έλεγε ένα ψέμα.

Αλλά ο δαίμονας μίλησε ακριβώς όπως στο Ιερό Βιβλίο, χωρίς να αλλάξει τίποτα.

Και έτσι ήταν μέχρι το τέλος του κηρύγματος.

Το κήρυγμα τελείωσε.

Οι άνθρωποι διασκορπίστηκαν.

Τότε ο μοναχός πλησίασε τον δαίμονα και είπε:

“Σας αναγνώρισα: είστε δαίμονας!”

“Αυτό είναι σωστό”, απάντησε.

“Ήθελα να σας πιάσω τη λέξη, αλλά το ...

Ο χριστιανός πρέπει να είναι το αλάτι που νοστιμίζει τον κόσμο

Όσες μέρες και να νηστέψω, χωρίς συγγνώμη και αγάπη, είναι άχρηστες.

Δεν με ωφελούν σε τίποτα και ίσως με βλάπτουν. Γιατί καλλιεργούν την υποκρισία μου. Φαίνομαι στους άλλους ότι νηστεύω, αλλά εγώ γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια, του Θεού το θέλημα.

Καί αυτή είναι η βασικότερη αιτία, που ο κόσμος μας δεν αλλάζει.

Γιατί δεν αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι. Γιατί ο χριστιανός είναι το αλάτι, αλλά...

Στην αρχή η ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» σε κάνει να τους βλέπεις όλους καλούς.

Σου μιλά όλη η κτίση και χαίρεσαι πολύ. Όσο πιο πολύ την λες, είναι σαν να φυτεύεις μία ρίζα μέσα σου και σιγά σιγά θα βλαστήσει και θα γίνει δένδρο.

Όταν θα βγαίνεις από το κελλί σου να βάλεις ένα όρο, ένα σημάδι. Θα λες: Από εδώ μέχρι εκεί θα λέω κάθε μέρα την ευχούλα.

Από τα σκαλοπάτια μέχρι την Εκκλησία θα λέω: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με», και έτσι θα γίνει και θα μείνει καλή συνήθεια.

Στο διακόνημά σου πάλι να λες την ευχή. Το βράδυ να κάνεις και πνευματική μελέτη.

Στην αρχή, όταν θα την λες, θα αισθάνεσαι κόπωση στο μυαλό, αλλά μετά θα έρθουν τα δάκρυα. Φροντίστε για τα δάκρυα…

Η ευχή θα σας φέρει σε...

Η πολύχρονη υπομονή, που έφερε άμετρη τη χάρη του Θεού

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Ένας από τους αγίους πατέρες είπε: Ήταν ένας γέροντας αναχωρητής, τίμιος, και πήγα μια φορά σ’ αυτόν, όταν ήμουν καταπονημένος από τους πειρασμούς.

Αυτός ήταν άρρωστος και κατάκοιτος και, αφού τον χαιρέτησα, κάθισα κοντά του και του είπα:

– Κάνε μια ευχή για μένα, πάτερ, διότι πολύ θλίβομαι από τους πειρασμούς των δαιμόνων.

Και ο γέροντας άνοιξε τα μάτια του και μου είπε:

– Παιδί μου, εσύ είσαι νέος και δε θ’ αφήσει ο Θεός να καταπονηθείς από αβάσταχτους πειρασμούς.

Κι εγώ του είπα:

– Και νέος είμαι και πειρασμούς έχω από πολύ ενάρετους ανθρώπους.

Κι εκείνος πάλι μου είπε:

– Λοιπόν, ο Θεός θέλει να σε κάνει σοφό.

Κι εγώ είπα:

– Πώς θα με κάνει σοφό; Εγώ κάθε μέρα γεύομαι το θάνατο της ψυχής.

Κι εκείνος αμέσως απάντησε:

– Σώπα, παιδί μου. Είπα ότι σε αγαπά ο Θεός και ...