Η παραποίηση του Μ. Βασιλείου

ΠΕΘ: Η μη απομάκρυνση Μόσιαλου υποδηλώνει υιοθέτηση των αντιχριστιανικών του ύβρεων
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ):
Η μη απομάκρυνση Μόσιαλου υποδηλώνει
υιοθέτηση των αντιχριστιανικών του ύβρεων
Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, απευθύνοντας τις πιο εγκάρδιες ευχές της προς όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, ανά την Ελλάδα και την Οικουμένη, για ένα ευλογημένο Δωδεκαήμερο, βρίσκεται στην ανάγκη να αντιμετωπίσει την συχνά επαναλαμβανόμενη ασεβή επιθετικότητα και τον ρατσισμό, που πολύ συχνά, τον τελευταίο καιρό, εκφράζει ο καθηγητής της Πολιτικής και Διοίκησης της Υγείας κ. Μόσιαλος, εναντίον των θεμελιακών Συμβόλων της χριστιανικής πίστεως, με το πρόσχημα της προστασίας από τη διάδοση του Κορωναϊού.
Τον προηγούμενο χρόνο, ο κ. Μόσιαλος πολεμούσε εναντίον της συμμετοχής των πιστών στο Ιερό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, υποστηρίζοντας, με ορθολογικά επιχειρήματα, ότι η Θεία Κοινωνία μολύνει τους μετέχοντας πιστούς και ότι θα «έπρεπε να έχει σταματήσει και να αλλάξει ο τρόπος μετάδοσής της». Τις φετινές άγιες ημέρες των Χριστουγέννων ο κ. Μόσιαλος συνεχίζει ακάθεκτος να αποκαλύπτει την αντιχριστιανική του εμπάθεια, με μια καρικατούρα που δήθεν αναπαριστά τη φυγή της Παναγίας και του Ιωσήφ στην Αίγυπτο, με τα αναγραφόμενα μηνύματα να εκφράζουν όχι μόνον την πλήρη θεολογική του άγνοια, αλλά και την εμφανή πρόθεσή του να αμφισβητήσει και να...
Η Αγάπη (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)
Η ψυχή μου διψά τον ζωντανό Θεό. Η ψυχή μου ζητεί να γεμίσει ξανά από τη χάρη του Κυρίου. Πόσο ακατάληπτο είναι το έλεος του Θεού! Έπλασε από το χώμα τον άνθρωπο και του εμφύσησε πνοή ζωής και η ψυχή του ανθρώπου έγινε συγγενής με τον Θεό.
Τόσο αγάπησε ο Κύριος του πλάσμα του, ώστε έδωσε στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα και γνώρισε ο άνθρωπος τον Κτίστη του και αγαπά τον Κύριό του.
Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη και γλυκύτητα της ψυχής, του νου και του σώματος. Όταν όμως η ψυχή χάσει τη χάρη ή ελαττωθεί η χάρη, τότε η ψυχή αναζητεί ξανά με δάκρυα το άγιο Πνεύμα και λέει με άσβεστο πόθο: «Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και τον αναζητώ με δάκρυα».
Πώς να μη σε αναζητώ, Κύριε; Πρώτος Εσύ με αναζήτησες και μου έδωσες να εντρυφήσω στο Άγιο Πνεύμα Σου. Η καρδιά μου σε αγάπησε και Σε ικετεύω: Δώσε μου να μείνω μέχρι τέλους στην αγάπη Σου, δώσε μου να...
Ημερολόγιο – Αγιολόγιο – Νηστείες 2022 (δωρεάν)
Ας εφοδιαστούμε και φέτος με ένα ημερολόγιο τσέπης όπου μπορεί να τυπωθεί και να βρίσκεται στο πορτοφόλι μας. Έχει τις διαστάσεις της ταυτότητάς μας. Αναφέρει τους Αγίους κάθε ημέρας για...
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (26 ΔΕΚ. 2021-1 ΙΑΝ. 2022) ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ…
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ
15. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (26 ΔΕΚ. 2021-1 ΙΑΝ. 2022)
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ…
π. Δημητρίου Μπόκου
Δεν νοούνται Χριστούγεννα χωρίς Πρωτοχρονιά και άγιο Βασίλειο στη δική μας παράδοση. Στο «Καλήν εσπέραν, άρχοντες» ακολουθεί το «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά» και ο ερχομός του αγίου Βασιλείου. Ο δικός μας Άη-Βασίλης, άσχετος παντελώς με τη δυτικόφερτη εμπορική καρικατούρα, είναι ο εραστής της σοφίας, η μέλισσα της Εκκλησίας, ο οικουμενικός διδάσκαλος. Δεν ήταν δυνατόν να μην αναφερθεί και στο μοναδικό γεγονός της θείας Γέννησης.
Διαχωρίζει κατ΄ αρχήν τις δύο γεννήσεις του Χριστού. Και η μεν πρώτη γέννησή του, λέει, «σιωπή τιμάσθω». Ας μην επιτρέψουμε στη σκέψη μας να πολυπραγμονεί γι’ αυτήν. Αυτή δεν έγινε μέσα στον χρόνο, δεν είχε θεατές, δεν...
Η ΑΛΛΑΓΗ
Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες, αρ. 21
π. Δημητρίου Μπόκου
Μπήκε φουριόζα και πριν πει καλημέρα, έβαλε τις φωνές στη
μάνα της.
- Τα έχεις;
Η μεσόκοπη γυναίκα γύρισε ξαφνιασμένη.
- Τί να έχω, παιδί
μου;
- Μα δεν σου είπα,
τα χρειάζομαι απόψε τα λεφτά; Φεύγουμε για το τριήμερο.
- Φεύγετε; Ποιοι
φεύγετε;
- Η παρέα μου, ρε
μάνα! Πάλι θα τα λέμε; Κουβέντες θέλεις τώρα;
Πέταξε την τσάντα της στο κρεβάτι και μπήκε στο μπάνιο να
φρεσκαριστεί. Θα έβγαινε πάλι. Θα βρισκόντουσαν όλη η παρέα για το τελικό
πρόγραμμα. Έπρεπε, για να κλείσουν δωμάτια, να στείλουν προκαταβολή, να
ρυθμίσουν τις λεπτομέρειες. Απόψε θα τελείωναν όλα και αύριο πρωί-πρωί,
παραμονή Χριστούγεννα, αναχωρούσαν. Θα ζούσαν ένα αξέχαστο τριήμερο.
Ήταν φοιτήτρια, μα εδώ και χρόνια είχε παρατήσει τις
σπουδές της, στο τέταρτο έτος της σχολής της, ενώ κόντευε για το πτυχίο. Και
τώρα, σχεδόν εικοσπεντάχρονη, ολόκληρη γυναίκα, γύρισε σπίτι, για να τη φροντίζει
η μάνα της.
Στοίβαξε τα πράγματά της, τα βιβλία της, παντού, ακόμα
και στην κουζίνα και στον διάδρομο. Γκρίνιαζε μετά για το μικρό διαμέρισμα, που
δεν είχαν πού να πατήσουν. Γκρίνιαζε για το φαγητό, που δεν ήταν πάντα της
αρεσκείας της. Για τη ντουλάπα της, που δεν την εύρισκε τακτοποιημένη. Για τα
ρούχα της, που δεν ήταν πλυμένα, στεγνωμένα και σιδερωμένα στην ώρα τους. Η
ίδια δεν ακουμπούσε απολύτως τίποτα. Η μάνα της ήταν, που έπρεπε να τα ’χει όλα
στην εντέλεια. Και να τα ακούει κιόλας από πάνω, σαν να ’τανε σκλάβα της.
- Πάλι θα βγεις;
τη ρώτησε η καημένη, καθώς την είδε έτοιμη ξανά για έξω.
- Μαμά, σταμάτα!
Δεν σε αφορά αυτό. Εσύ φρόντισε να έχω απόψε τα λεφτά. Αυτή είναι η δική σου
δουλειά!
- Μα ό,τι είχα και
δεν είχα, δεν σου τα ’δωσα την περασμένη βδομάδα;
- Κι εγώ σου
εξήγησα ότι δεν φτάνουν εκείνα και θα χρειαστώ κι άλλα. Και τα χρειάζομαι
απόψε. Αύριο πρωί αναχωρώ.
- Και τί μπορώ να
κάμω τώρα εγώ, την τελευταία στιγμή;
- Μαμά, σου το ’πα
απ’ την πρώτη στιγμή, δεν σου το λέω τώρα!
- Και πού θα
εύρισκα τα λεφτά σου, κόρη μου; Πού ήμουνα εγώ τις μέρες αυτές;
Ακούμπησε στον καναπέ εξαντλημένη και αναστατωμένη. Δεν είχε παρά δυο μέρες που βγήκε απ’ το νοσοκομείο. Μια ξαφνική αδιαθεσία είχε εξελιχθεί σε μια μικρή περιπέτεια της υγείας της. Μια ολόκληρη βδομάδα ταλαιπωρήθηκε με εξετάσεις, χωρίς να...