Εξομολόγηση του Γέροντος Φιλοθέoυ (Ζερβάκου) τo 1908

 Βρέθηκε στο αρχείο του μετά την κοίμησή του

1. Δεν αγαπώ το Θεό με όλη μου την ψυχή, την καρδιά και τη διάνοια. Δεν έχω υπακοή στις εντολές του Κυρίου και δεν φυλάγω τις υποσχέσεις πού έδωσα στο Βάπτισμα και στην κουρά μου ενώπιον του Θεού, των Αγγέλων, των Αγίων και των ανθρώπων.

2. Δεν προσεύχομαι και δε μελετώ με προσοχή.
Στις ιερές Ακολουθίες και αγρυπνίες, ακόμη και στην ώρα της Θείας Λειτουργίας, παρίσταμαι στο Ναό χωρίς φόβο, προσοχή και ευλάβεια. Πολλές φορές έχω απρεπείς, αισχρούς, ακάθαρτους και βλάσφημους λογισμούς.



3. Δεν έχω μετάνοια αληθινή, ούτε πένθος, ούτε δάκρυα. Δεν εξομολογούμαι καθαρά και με συντριβή καρδιάς· ούτε έχω συναίσθηση ότι η εξομολόγησή μου γίνεται ενώπιον του Παντογνώστη Θεού, που είναι πανταχού παρών και γνωρίζει τα πάντα, και τους λογισμούς και τα βάθη της καρδιάς μου.

4. Στο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας προσέρχομαι αναξίως, χωρίς την πρέπουσα ετοιμασία, χωρίς φόβο Θεού, πίστη και αγάπη.

5. Δεν αγαπώ τον πλησίον όπως τον εαυτό μου.

6. Δεν έχω αγάπη ούτε τον πρέποντα σεβασμό στον πνευματικό μου πατέρα και στούς προεστώτες του Μοναστηριού. Δεν έχω τέλεια υπακοή και εγκοπή του θελήματός μου.

7. Είμαι υπερήφανος, αντίλογος, κενόδοξος, ανθρωπάρεσκος, φίλαυτος, φλύαρος· αργολογώ, πολυλογώ, αστεΐζομαι και γελώ για ανόητα πράγματα, καταλαλώ, κατακρίνω, κατηγορώ, ψεύδομαι, συκοφαντώ, θυμώνω, οργίζομαι και μνησικακώ.

8. Δεν έχω εγκράτεια, υπομονή, πραότητα, ταπείνωση. Είμαι κοιλιόδουλος, γαστρίμαργος, λαθροφάγος, ιδιόρρυθμος, ακατάστατος.

9. Αμαρτάνω με όλες μου τις αισθήσεις (όραση, ακοή, γεύση, όσφρηση και αφή).

10. Αμαρτάνω με λόγια και έργα, με τη θέλησή μου και χωρίς αυτή, με γνώση ή άγνοια, με το νου και τη διάνοια· είμαι αμελής και οκνηρός και γι’ αυτό έχω πολλές φορές κακές και αισχρές επιθυμίες, άτοπους, αισχρούς, ακάθαρτους, υπερήφανους και βλάσφημους λογισμούς.

Γι’ αυτές τις αμαρτίες που εξομολογήθηκα, πάτερ, ενώπιον του Θεού και ενώπιόν σου, και για άλλες αναρίθμητες πού από λήθη ή άγνοια παρέλειψα να εξομολογηθώ, ζητώ από το Θεό συγχώρηση.

* * *

ΝΗΣΤΕΙΑ

https://www.pemptousia.gr/2017/01/exomologisi-tou-gerontos-filotheoi-zervakou-to-1908/

" Έγραψες και βιβλία πολύ ωφέλιμα. Μπορεί να έσωσες και 100.000 ψυχές και 200.000. Συ όμως, θα σωθείς ή θα Κολασθείς;"




 … Όταν τον Φεβρουάριο, πήγα στην Αμερική στην Αριζόνα, και είδα το γέροντά μου Εφραίμ, μου έκανε μια ερώτηση, και μου είπε «προσφέρεις 50 χρόνια τον λόγο του Θεού, και από ό,τι ξέρω από την πρώτη μέρα που έγινες διάκονος, άρχισες να κάνεις κηρύγματα εις την Νέα Μηχανιώνα. Και τα συνεχίζεις μέχρι σήμερα, πενήντα ολόκληρα χρόνια.

Έγραψες και βιβλία πολύ ωφέλιμα. Μπορεί να έσωσες και 100.000 χιλιάδες ψυχές και διακόσιες. 
Συ όμως, θα σωθείς ή θα κολασθείς;»

Θέλετε να το επαναλάβω; Τον κοίταξα με βουβό το στόμα και το επαναλαμβάνει 
«Παπά μου, συ θα σωθείς ή θα κολασθείς;» 

Πριν από χρόνια, μου είπε, πήγα στο Ντητρόιτ, και κει με κάλεσαν σ’ ένα σπίτι να εξομολογήσω έναν ογδοντάχρονο, ο οποίος δεν ήθελε εξομολόγηση στην ουσία, αλλά ήθελε να του κάνω ερμηνεία ενός ονείρου που είδε. Εγώ άρπαξα όμως την ευκαιρία, και από το όνειρο έβγαλα την εξομολόγηση.
Και είπε, και είπε, και ....

Κ. ΖΟΥΚΑΣ ή Γ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ: Ο τραγουδιστής - ιερέας ήρωας - ΣΩΤΗΡΑΣ του ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ το 1822, από το Κεράσοβο Κονίτσης




 Κ. ΖΟΥΚΑΣ ή Γ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ

Ο ΣΩΤΗΡΑΣ του ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ το 1822,
από το Κεράσοβο Κονίτσης

Του ιατρού Γεωργίου Ν. Σάρρου

Ο Κώστας Ζούκας ήταν ένας από τους τρεις Ζουκαίους του Κερασόβου που συνέδεσαν το όνομά τους με το ηρωικό Μεσολόγγι. Ο Κώστας Ζούκας μεγαλουργούσε ως τραγουδιστής και ως δεινός κυνηγός γουνοφόρων θηραμάτων γι΄ αυτό και του αποδόθηκε το ψευδώνυμο «Γούναρης». Αυτά τα ταλέντα εκτιμήθηκαν δεόντως από τον Αλή Πασά ο οποίος τον πήρε στην αυλή του. Μετά την πτώση του Αλή Πασά το 1822, ο Κώστας Ζούκας συνέχισε αναγκαστικά, να υπηρετεί στην αυλή του Ομέρ Βρυώνη.

Το 1822, ο Χουρσίτ πασάς πήγε στην Λάρισα, για να ετοιμάσει εκεί πολυάριθμο στρατό, άφησε πίσω του τον Ομέρ – πασά Βρυώνη και τον Ρεσίτ πασά ή Κιουταχή. Μετά την παράδοση της Κιάφας και την διάλυση των ελληνικών στρατευμάτων, διάχυτη ήταν η πεποίθηση ότι οι Τούρκοι θα υποτάξουν δια πυρός και σιδήρου τους επαναστάτες. Οι γενναίοι Ρουμελιώτες ρημάζουν τις περιουσίες τους και παίρνουν τα βουνά. Το Αγγελόκαστρο, η Στάμνα, ο Άγιος Ηλίας, η Γουριά, η Μαστρού, η Μαγούλα, το Νεοχώριο παραδόθηκαν στις φλόγες, όταν οι Τούρκοι μπήκαν και στάθμευσαν στο Βραχώρι. Αφού άφησαν ικανή φρουρά στο Βραχώρι (μεταξύ των οποίων και τον Βαρνακιώτη), οι Τούρκοι του Βρυώνη προχώρησαν νοτιότερα. Στα γεφύρια του Αλαήμπεη τους κράτησε μια μέρα ο Μάρκος Μπότσαρης. Οι οπλαρχηγοί Τσόγκας, Βλαχόπουλος και Μακρής, έπιασαν άλλες θέσεις με την ελπίδα να καταφέρουν ν' αντισταθούν. Δυστυχώς όμως οι υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις προήλασαν έχοντας μαζί τους και Έλληνες αρματολούς, όπως ο Μπακόλας, ο Ίσκος, ο Ράγκος και ο Βαλτινός. Μετά την πτώση του Αιτωλικού οι οπλαρχηγοί Μάρκος Μπότσαρης, Μαυροκορδάτος και Κίτσος Τζαβέλλας μπαίνουν στο Μεσολόγγι.

Ο τουρκικός στρατός του Κιουταχή και του Βρυώνη ανερχόταν στις 12.000 περίπου. Είχαν μαζί τους 11 κανόνια και 4 βομβοβόλα. Στο Μεσολόγγι έφθασαν στις 21 Οκτωβρίου. Στις 25 Οκτωβρίου κατέπλευσαν έξω από...

Πέμπτη Κυριακή των Νηστειών (Αρχιμ. Επιφάνιος Ι. Θεοδωρόπουλος)




 Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν τιμῶμεν τὴν μνήμην τῆς ὁσίας Μητρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, ἡ ὁποία ἑορτάζεται καὶ κατὰ τὴν 1ην Ἀπριλίου.

 «Ἐτάχθη δὲ αὕτη καὶ σήμερον, ἐγγίζοντος ἤδη τοῦ τέλους τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, πρὸς διέγερσιν τῶν ραθύμων καὶ ἁμαρτωλῶν εἰς μετάνοιαν, ἐχόντων ὑπόδειγμα τὴν ἑορταζομένην ἁγίαν», ὡς γράφει τὸ «Ὡρολόγιον». 

Ἀπὸ τὸ ἐν λόγῳ βιβλίον ἀντιγράφομεν τὰ ἑξῆς περὶ τῆς ἁγίας αὐτῆς γυναικός: «Αὕτη δωδεκαέτις ἔτι οὖσα ἔλαθε τοὺς γονεῖς αὐτῆς καί, ἀπελθοῦσα εἰς Ἀλεξάνδρειαν, ἔζησε βίον ἄσωτον 17 ἔτη. Εἶτα ὑπὸ περιεργείας κινουμένη ἀπῆλθε μετὰ πολλῶν προσκυνητῶν εἰς Ἱεροσόλυμα, ἵνα παρευρεθῇ εἰς τὴν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὕψωσιν, ὅπου ἐδόθη εἰς πᾶν εἶδος ἀκολασίας καὶ πολλοὺς ἔσυρεν εἰς τῆς ἀπωλείας τὸν βυθόν. Θέλουσα δὲ εἰσελθεῖν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καθ᾿ ἣν ἡμέραν ὑψοῦται ὁ Σταυρός, ἠσθάνθη τρὶς καὶ τετράκις δύναμίν τινα ἀόρατον κωλύουσαν αὐτὴν τῆς εἰσόδου, ἐνῷ τὸ μετ᾿ αὐτῆς πλῆθος τοῦ λαοῦ ἀνεμποδίστως εἰσήρχετο. Πληγεῖσα οὖν τὴν καρδίαν ἐκ τούτου, ἀπεφάσισεν ἵνα μεταβάλῃ ζωὴν καὶ ἐξιλεώσῃ τὸν Θεὸν διὰ μετανοίας· καὶ οὕτως ἐπιστρέψασα πάλιν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν εἰσῆλθεν εὐκόλως εἰς αὐτήν.

Προσκυνήσασα δὲ τὸ Τίμιον Ξύλον ἀνεχώρησε τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλήμ, διέβη τὸν Ἰορδάνην, εἰσῆλθεν εἰς τὰ ἐνδότερα τῆς ἐρήμου καὶ ἔζησεν ἐν αὐτῇ 47 ἔτη ζωὴν σκληροτάτην καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον, μόνη μόνῳ Θεῷ προσευχομένη.

Περὶ δὲ τὰ τέλη τῆς ζωῆς συναντήσασα ἐρημίτῃ τινὶ Ζωσιμᾷ τὸ ὄνομα καὶ τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς βίον αὐτῆς διηγηθεῖσα, παρεκάλεσεν αὐτὸν ἵνα κομίσῃ αὐτῇ τὰ Ἄχραντα Μυστήρια πρὸς κοινωνίαν· ὃ καὶ ἐποίησεν ἐκεῖνος τὸ ἑπόμενον ἔτος κατὰ τὴν Μεγάλην Πέμπτην. Τὸ δὲ ἐφεξῆς ἔτος ἐπανελθὼν πάλιν...

Ο ταπεινός δεν πέφτει ποτέ…




 Οι Άγιοι Πατέρες για την ταπείνωση. «Ο ταπεινός δεν πέφτει ποτέ, διότι από πού να πέσει, αφού είναι πιο κάτω από όλους». «Άμα δεν είσαι ταπεινός είσαι ανίκανος να αγαπήσεις…»

Ο ταπεινός δεν πέφτει ποτέ

Ο ταπεινός άνθρωπος, όπου και να βρεθεί κι όπου να σταθεί, την αλήθεια πάντα του θα πει. Γιατί ξέρει πως όποιος αντιμάχεται την αλήθεια, μοιάζει με τον πανάθλιον εκείνο υπηρέτη, που ράπισε στο πρόσωπό του τον Κύριό μας. (Αββάς Μάρκος)

 

Να συναναστρέφεσαι μ’ αυτούς, που έχουν ταπείνωση και θα μάθεις τη συμπεριφορά τους. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

Ο ταπεινός δεν πέφτει ποτέ, διότι από πού ...

Άγιος Παΐσιος: Πως δημιουργείται μια αρμονική οικογένεια;





 Οἱ μικροδιαφορὲς τῶν χαρακτήρων τῶν συζύγων βοηθοῦν νὰ δημιουργηθῆ μιὰ ἁρμονικὴ οἰκογένεια, γιατὶ ὁ ἕνας συμπληρώνει τὸν ἄλλον.

Στὸ αὐτοκίνητο εἶναι ἀπαραίτητο καὶ τὸ γκάζι, γιὰ νὰ προχωρήση, ἀλλὰ καὶ τὸ φρένο, γιὰ νὰ σταματήση. Ἂν τὸ αὐτοκίνητο εἶχε μόνο φρένο, δὲν θὰ κουνιόταν, καὶ ἂν εἶχε μόνον ταχύτητες, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ σταματήση.

Σὲ ἕνα ἀνδρόγυνο ξέρετε τί εἶπα; «Ἐπειδὴ ταιριάζετε, γι᾿ αὐτὸ δὲν ταιριάζετε!». Εἶναι καὶ οἱ δύο εὐαίσθητοι. Ἂν συμβῆ κάτι στὸ σπίτι, καὶ ...

Όταν σηκώνουμε το δάκτυλο να κατακρίνουμε την φρικτή πτώση του άλλου (Μητροπολίτης Χονκ Κονγκ Νεκτάριος)





 Όταν βλέπεις την αντίδραση των χριστιανών στο άκουσμα φρικτών εγκλημάτων καταλαβαίνεις ότι δυστυχώς αρκετοί δεν έχουν σαφή γνώση της χριστιανικής πνευματικής ζωής.

Διανύουμε περίοδο σαρακοστής και συνήθως το κύριο ενδιαφέρον μας είναι τι θα φάμε. Δεν καταλαβαίνουμε το βαθύτερο νόημα. Και το δυστύχημα είναι ότι το κάνουμε αυτό επαναλαμβάνοντας σαν παπαγάλοι τους θαυμάσιους και διδακτικούς ύμνους της κατανυκτικής αυτής περιόδου οι οποίοι ομιλούν για το αληθές νόημα της νηστείας.

Με την αμαρτία και τα πάθη ο άνθρωπος εκτροχιάζεται από την κατά φύση κλήση του προς τον Θεό, προς την παρά φύση κίνηση προς τα φθαρτά και αντίθετα. Όπως λέγει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, ο άνθρωπος με την κακή χρήση του αυτεξουσίου χάνει το «αεί είναι» (την αθανασία) και μετατρέπει το «ευ είναι» (το καλό) στο «φευ είναι», δηλαδή στο κρίμα, την αμαρτία και την συμφορά. Με αυτό τον τρόπο γίνεται η αρχή των...

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ




 Ἡ Πέμπτη ἑβδομάς τῶν Νηστειῶν εἶναι τό λειτουργικό ἀποκορύφωμα τῆς Τεσσαρακοστῆς. Οἱ ἀκολουθίες εἶναι μακρότερες καί ἐκλεκτότερες. Στή συνήθη ἀκολουθία τῶν λοιπῶν ἑβδομάδων θά προστεθοῦν δύο νέες ἐκτενεῖς ἀκολουθίες·τήν Πέμπτη ὁ Μέγας Κανών καί τό Σάββατο ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος. Κανονικά τό ἀποκορύφωμα αὐτό θά ἔπρεπε νά ἀναζητηθῇ στήν ἑπομένη, στήν ἕκτη ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν, πού εἶναι καί ἡ τελευταία τῆς περιόδου αὐτῆς. Ἀλλά ὅλα στή λατρεία μας ἔχουν τακτοποιηθῆ ἀπό τούς Πατέρας μέ πολλή μελέτη καί περίσκεψι. Μέ «διάκρισι», κατά τήν ἐκκλησιαστική ἔκφρασι.


Μετά ἀπό τήν τελευταία ἑβδομάδα ἀκολουθεῖ ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς, μέ πυκνές καί μακρές ἀκολουθίες, ἀνάλογες πρός τά μεγάλα ἑορτολογικά της θέματα. Μεταξύ αὐτῆς καί τοῦ ἀποκορυφώματος τῆς Τεσσαρακοστῆς ἔπρεπε νά μεσολαβήσῃ μία περίοδος σχετικῆς ἀναπαύσεως, μία μικρά ἀνάπαυλα. Τό τόσο λοιπόν ἀνθρωπίνως ἀναγκαῖο μεσοδιάστημα εἶναι ἡ τελευταία ἑβδομάς καί τήν ἔξαρσι τοῦ τέλους βαστάζει ἡ προτελευταία. Τίς δύο θαυμαστές ἀκολουθίες τῆς πέμπτης ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, τόν Μέγα Κανόνα καί τόν Ἀκάθιστο ὕμνο, θά σταθοῦμε καί θά τίς ἐξετάσουμε.


Ὁ Μέγας Κανών ψάλλεται τμηματικῶς στά Ἀπόδειπνα τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν τῆς Α’ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν καί ὁλόκληρος στήν ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου τῆς Πέμπτης τῆς Ε’ ἑβδομάδος. Στίς ἐνορίες συνήθως ψάλλεται ἀνεξαρτήτως ἀπό τόν Ὄρθρο, ἐν εἴδει μικρᾶς ἀγρυπνίας, τό βράδυ τῆς Τετάρτης μαζί μέ τήν ἀκολουθία τοῦ ἀποδείπνου. Κατά τόν τρόπο αὐτό διευκολύνονται περισσότερο οἱ χριστιανοί στήν παρακολούθησί του. Μπορεῖ νά τόν εὕρῃ κανείς μέσα στό λειτουργικό βιβλίο πού περιέχει τίς ἀκολουθίες τῆς Τεσσαρακοστῆς, στό Τριῴδιο, καθώς καί σέ μικρά αὐτοτελῆ φυλλάδια. Ἡ παρακολούθησις τοῦ Κανόνος αὐτοῦ κατά τήν ὥρα τῆς ψαλμῳδίας του εἶναι δύσκολη, γιατί τά νοήματα εἶναι πυκνά καί ταχύς ὁ ρυθμός τῆς ψαλμῳδίας του. Γιά τούς λόγους αὐτούς τά ἐγκόλπια αὐτά εἶναι ἰδιαιτέρως ἀπαραίτητα γιά ὅσους θέλουν νά γνωρίσουν καλλίτερα τόν ὕμνο αὐτόν.


Τά κατωτέρω ἄς ἀποτελέσουν μία σύντομο εἰσαγωγή καί βοήθεια γιά τήν κατανόησί του καί μιά παρακίνησι γιά τήν παρακολούθησι τῆς ψαλμῳδίας τοῦ ἐκλεκτοῦ αὐτοῦ λειτουργικοῦ κειμένου.


Καί πρῶτα δυό λόγια γιά τόν ποιητή του. Τόν Μέγα Κανόνα συνέθεσε ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης. Μοναχός κατ᾿ ἀρχάς στήν Μονή τοῦ Ἁγίου Σάββα στά Ἱεροσόλυμα, ἦλθε στήν Κωνσταντινούπολη γιά ἐκκλησιαστική ἀποστολή. Ἐκεῖ παρέμεινε καί ἀνέλαβε διάφορα ἐκκλησιαστικά ὑπουργήματα καί τέλος ἀνεδείχθη ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης. Ἀπέθανε γύρω στά 740 μ.Χ. στήν Ἐρεσό τῆς Λέσβου, εἴτε ἐπιστρέφοντας στήν Κρήτη, κατά ἕνα ταξείδι του στήν Κωνσταντινούπολι, εἴτε καί ἐξόριστος ἐκεῖ -ἦταν ὑποστηρικτής τῶν ἁγίων εἰκόνων. Στήν...

Λοχίας Ἴτσιος: 38.000 σφαῖρες κατὰ τῶν ναζί!




 Ἡ γερμανικὴ εἰσβολὴ στὴν Ἑλλάδα ξεκίνησε στις 6 Ἀπριλίου τοῦ 1941 καὶ παρὰ τὴν ἰσχυρὴ καὶ ἐντυπωσιακὴ ἀντίσταση τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν στρατευμάτων τους, ἡ ὑποχώρηση ἦρθε 4 μέρες ἀργότερα . Η παράδοση ἔγινε στὶς 9 Ἀπριλίου. Πολλὰ εἶναι τὰ πρόσωπα ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ξεχωρίσουν γιὰ τὴν ἠρωϊκὴ ἀντίσταση τῶν Ἑλλήνων. Ἕνας λοχίας ὅμως παίρνει τὸν πρῶτο ρόλο.  Ὁμολογουμένως, τὸ πρόσωπο ποὺ ξεχώρισε μέσα ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι ὀ λοχίας Δημήτρης Ἴτσιος, ὁ ὁποῖος...μόνος του μὲ ἀκόμα πέντε ἄντρες ἀπέκρουσε τὴν εἰσβολὴ τῶν Γερμανῶν καὶ ἐξολόθρευσε μὲ τὸ πολυβόλο πάνω ἀπὸ 250 στρατιῶτες τῆς Βερμαχτ.

Ὁ Δημήτρης Ἴτσιος ἦταν, ἔφεδρος ὑπαξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατού κατα τὴ διάρκεια τῆς γερμανικῆς εἰσβολῆς στὴν Ἑλλάδα τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941. Ἐπικεφαλῆς ὀλιγάριθμων ἀνδρῶν ἀντιστάθηκε μέχρις ἐσχάτων στὴν ἐπίθεση ποὺ δέχθηκε καὶ ἀπὸ τὸ πολυβολεῖο τοῦ προκάλεσε μεγάλες ἀπώλειες στὸν ἐχθρό. Παραδόθηκε μαζὶ μὲ τοὺς ἄνδρες τοῦ ὅταν τὰ πυρομαχικὰ τοὺς ἐξαντλήθηκαν, ἀλλὰ δολοφονήθηκε ἐν ψυχρῶ ἀπὸ τὸν ἐπικεφαλῆς γερμανὸ σωματάρχη, στρατηγὸ Σόρνερ.Ὁ Ἴτσιος εἶχε ρίξει 38.000 σφαῖρες ἐναντίον τῶν Γερμανῶν! 

Οἱ Γερμανοὶ λοιπόν, εἰσέβαλαν τὴν 6η Ἀπριλίου τοῦ 1941 προσπαθώντας νὰ διασπάσουν τὴ γραμμὴ Μεταξά, ἀπὸ...